Israel abandona Deus
1 A palavra do Senhor veio a mim:
2 — Vá proclamar aos ouvidos de Jerusalém, dizendo:
"Assim diz o Senhor:
" ‘Eu me lembro da sua fidelidade quando você era jovem:
como noiva, você me amava
e me seguia pelo deserto,
por uma terra não semeada.
3 Israel, o meu povo, era santo para o Senhor,
os primeiros frutos da sua colheita;
todos os que o devoravam eram considerados culpados,
e a desgraça os alcançava’ ", declara o Senhor.
4 Ouça a palavra do Senhor, ó povo de Jacó,
todos os clãs do povo de Israel.
5 Assim diz o Senhor:
"Que falta os seus antepassados encontraram em mim,
para que me deixassem e se afastassem de mim?
Eles seguiram ídolos inúteis,
tornando-se eles mesmos inúteis.
6 Eles não perguntaram:
‘Onde está o Senhor,
que nos trouxe da terra do Egito
e que nos conduziu pelo deserto,
por uma terra árida e cheia de covas,
por terra seca e de densas trevas,2.6 Ou e da sombra da morte.
terra pela qual ninguém passa e onde ninguém vive?’.
7 Eu trouxe vocês a uma terra fértil,
para que comessem dos seus frutos e dos seus bons produtos.
Entretanto, vocês entraram na minha terra e a contaminaram
e tornaram a minha herança detestável.
8 Os sacerdotes não perguntavam:
‘Onde está o Senhor?’.
Os que tratavam da lei não me conheciam;
os líderes do povo se rebelaram contra mim.
Os profetas profetizavam em nome de Baal,
seguindo deuses inúteis.
9 "Por isso, eu ainda faço denúncias contra vocês",
declara o Senhor,
"e farei denúncias contra os seus descendentes.
10 Atravessem o mar até o litoral de Chipre2.10 Hebraico: as ilhas de Quitim. e vejam;
mandem mensageiros a Quedar2.10 Terra natal de tribos beduínas do deserto sírio-árabe. e reparem de perto;
vejam se alguma vez aconteceu algo assim:
11 alguma nação já trocou os seus deuses,
apesar de eles nem sequer serem deuses?
O meu povo, porém, trocou a sua Glória
por deuses inúteis.
12 Espantem-se diante disso, ó céus!
Fiquem horrorizados e abismados", declara o Senhor.
13 "O meu povo cometeu dois crimes:
eles me abandonaram,
a mim, a fonte de água viva,
e cavaram as suas próprias cisternas,
cisternas rachadas que não retêm água.
14 Acaso Israel, o meu povo, é servo? O meu povo nasceu escravo?
Por que, então, se tornou presa?
15 Os leões rugem
e urram contra ele.
Arrasaram a sua terra,
queimaram as suas cidades e as deixaram desabitadas.
16 Até mesmo os homens de Mênfis e de Tafnes
raparam2.16 Ou racharam. a cabeça de vocês.
17 Não foi você mesma a responsável
pelo que aconteceu a você,
ao abandonar o Senhor, o seu Deus,
quando ele a conduziu pelo caminho?
18 Agora, por que você vai ao Egito
para beber água do Nilo?2.18 Hebraico: Sior, um braço do Nilo.
E por que vai à Assíria
para beber água do Eufrates?
19 O seu crime a castigará,
e a sua rebelião a repreenderá.
Compreenda e veja como é mau e amargo
abandonar o Senhor, o seu Deus,
e não ter temor de mim",
declara o Soberano,
o Senhor dos Exércitos.
20 "Há muito tempo, eu quebrei o seu jugo
e despedacei as correias que a prendiam,
mas você disse: ‘Eu não te servirei!’.
Ao contrário, em todo monte elevado
e debaixo de toda árvore verdejante,
você se deitava como uma prostituta.
21 Eu a plantei como uma videira seleta,
de sementes da melhor qualidade.
Como, então, contra mim você se tornou
uma videira degenerada e selvagem?
22 Mesmo que você se lave com soda
e com muito sabão,
a mancha da sua iniquidade permanecerá diante de mim",
declara o Soberano Senhor.
23 "Como você pode dizer: ‘Eu não me contaminei
nem corri atrás dos baalins’?
Reveja o seu procedimento no vale
e considere o que você tem feito.
Você é como uma camela jovem e arisca
que corre para todos os lados;
24 como uma jumenta selvagem habituada ao deserto
que, no seu desejo, fareja o vento.
Quem a pode controlar quando está no cio?
Os machos que a procuram não precisam se cansar,
porque logo encontrarão a que está no mês do cio.
25 Não deixe que os seus pés se esfolem
nem que a sua garganta fique seca.
Você, porém, disse: ‘Não adianta!
Eu amo os deuses estrangeiros
e continuarei a ir atrás deles’.
26 "Como o ladrão fica envergonhado quando é apanhado em flagrante,
assim o povo de Israel ficará envergonhado:
eles, os seus reis, os seus oficiais,
os seus sacerdotes e os seus profetas.
27 Pois dizem à madeira: ‘Você é o meu pai’,
e à pedra: ‘Você me deu à luz’.
Voltaram para mim as costas, não o rosto,
mas na hora da adversidade dizem:
‘Vem salvar-nos!’.
28 Onde estão os deuses que fabricou para você mesmo?
Que eles venham, se o puderem salvar
na hora da sua adversidade!
Porque os seus deuses são tão numerosos
como as suas cidades, ó Judá!
29 "Por que vocês fazem denúncias contra mim?
Todos vocês se rebelaram contra mim",
declara o Senhor.
30 "De nada adiantou castigar o seu povo;
eles não aceitaram a correção.
A sua espada tem destruído os seus profetas
como um leão devorador.
31 "Vocês, desta geração, considerem a palavra do Senhor:
"Tenho sido um deserto para Israel?
Uma terra de grandes trevas?
Por que o meu povo diz: ‘Nós assumimos o controle!
Não mais viremos a ti’?
32 Será que uma jovem se esquece das suas joias,
ou uma noiva, dos seus enfeites nupciais?
Contudo, o meu povo se esqueceu de mim
por dias incontáveis.
33 Com quanta habilidade você busca o amor!
Com o seu procedimento você ensinou até as mulheres da pior espécie.
34 Nas suas roupas encontrou-se
o sangue de pobres inocentes,
que não foram flagrados arrombando casas.
Contudo, apesar de tudo isso,
35 você diz: ‘Sou inocente;
ele não está irado comigo’.
Mas eu entrarei em juízo contra você
porque você diz: ‘Eu não pequei’.
36 Por que você não leva a sério
a sua mudança de rumo?
Você ficará decepcionada com o Egito,
como ficou com a Assíria.
37 Você também deixará aquele lugar
com as mãos na cabeça,
pois o Senhor rejeitou aqueles em quem você confia;
você não receberá a ajuda deles.
Απ’ την πηγή με το τρεχούμενο νερό σε δεξαμενές με ρωγμές
1 Ο Κύριος με πρόσταξε και μου είπε: 2 «Πήγαινε αυτό το μήνυμα στην Ιερουσαλήμ: "ακούστε τι λέει ο Κύριος: Θυμάμαι πόσο πιστή μού ήσουν στα νιάτα σου, και πόσο μ’ αγαπούσες όταν ήμασταν νιόπαντροι. Με είχες ακολουθήσει στην έρημο, σε γη που τίποτα δε φυτρώνει. 3 Τότε ανήκες μονάχα σ’ εμένα, όπως οι πρώτοι καρποί της σοδειάς. Όποιος τολμούσε να σ’ αγγίξει θα ήταν ένοχος και θα τον τιμωρούσα, λέει ο Κύριος"».
4 Το λόγο του Κυρίου ακούστε, απόγονοι του Ιακώβ, όλες οι φυλές του Ισραήλ! 5 Ο Κύριος λέει: «Σε τι έβλαψα τους προγόνους σας κι απομακρύνθηκαν από μένα; Στράφηκαν στα είδωλα και γι’ αυτό καταστράφηκαν. 6 Δεν ενδιαφερθήκατε για μένα, αν και σας έβγαλα απ’ την Αίγυπτο και σας οδήγησα μέσα από την έρημο, μέσ’ από γη με στέπες και χαράδρες, μέσ’ από γη ξερή και σκοτεινή, απάτητη και ακατοίκητη. 7 Σας έφερα σε καρποφόρα χώρα για να χαίρεστε τους καρπούς και τα καλύτερα αγαθά της, αλλά εσείς ήρθατε και μολύνατε τη χώρα μου, κάνατε μισητή τη χώρα που μου ανήκει. 8 Οι ιερείς σας δεν ενδιαφέρθηκαν για μένα· αυτοί οι ιερείς, που εξηγούν το νόμο μου, δε με γνώρισαν. Οι άρχοντες επαναστάτησαν εναντίον μου και οι προφήτες προφήτεψαν επικαλούμενοι το Βάαλ και λάτρεψαν τ’ άχρηστα είδωλα. 9 Γι’ αυτό εγώ, ο Κύριος, θα κατηγορήσω εσάς, μαζί ακόμη και τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας.
10 »Μακριά πηγαίνετε, στις χώρες της δύσης· και στην Κηδάρ στα ανατολικά στείλτε να δείτε· παρατηρήστε και θα διαπιστώσετε πως δεν ξανάγινε πράγμα σαν κι αυτό: 11 Ποτέ ένα έθνος τους θεούς του δεν τους άλλαξε, έστω κι αν δεν ήταν πραγματικοί θεοί. Κι όμως ο λαός μου εμένα, το δυνατό του Θεό, με αντικατέστησε με είδωλα ανίσχυρα. 12 Θαυμάστε ουρανοί γι’ αυτό, φρίξτε, βαθιά συγκλονιστείτε», λέει ο Κύριος. 13 «Διπλή αμαρτία έκανε ο λαός μου: Εμένα εγκατέλειψαν, πηγή τρεχούμενου νερού, και σκάψαν να ’χουνε δεξαμενές ρωγμές γεμάτες, που δεν μπορούν να συγκρατήσουν το νερό».
Πόσο πικρό είναι για τον άνθρωπο τον Κύριο να εγκαταλείπει
14 «Μήπως είναι δούλος ο Ισραήλ ή μήπως είναι δούλος οικογενής;οικογενής. Είναι ο δούλος που γεννιέται στην οικογένεια του κυρίου του από γονείς δούλους. Αυτοί δεν ήταν ποτέ δυνατόν ν’ απελευθερωθούν. Αντίθετα, οι άλλοι δούλοι μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα έπρεπε ν’ αφήνονται ελεύθεροι (βλ. Εξ 21:2). Πώς κατάφερε να γίνει λάφυρο των εχθρών του; 15 Βρυχήθηκαν σαν τα λιοντάρια εναντίον του οι εχθροί, ξέσπασαν σε κραυγές, ερήμωσαν τη χώρα του· κάηκαν εντελώς οι πόλεις του, δεν έχουν πια κατοίκους.Το 721 π.Χ. οι Ασσύριοι κατέστρεψαν το βόρειο βασίλειο· το 701 π.Χ. ερήμωσαν και το βασίλειο του Ιούδα (βλ. Β΄ Βασ κεφ. 18).16 Τώρα οι Αιγύπτιοι της Μέμφιδας και της Δάφνης θα έρθουν και θα του ξυρίσουν το κεφάλι.Δάφνης. Σπουδαίο οχυρό (Αιγυπτ. Ταχπανχές), που προστάτευε τα ΒΑ σύνορα της Αιγύπτου. – θα του ξυρίσουν το κεφάλι. Το ξύρισμα της κεφαλής ήταν σημείο ταπείνωσης και υποδούλωσης.17 Δεν φταις για όλα αυτά εσύ, που εγκατέλειψες τον Κύριο, τον Θεό σου, όταν σε οδηγούσε στην πορεία σου; 18 Και τώρα, τι προσδοκάς πηγαίνοντας στην Αίγυπτο να πιεις νερό από το Νείλο; Και τι προσδοκάς πηγαίνοντας στην Ασσυρία να πιεις νερό απ’ τον Ευφράτη;να πιεις νερό από το Νείλο...απ’ τον Ευφράτη. Οι κάτοικοι του Ιούδα προσδοκούσαν βοήθεια εναντίον των Ασσυρίων από την Αίγυπτο, κι αργότερα βοήθεια από την Ασσυρία εναντίον των Αιγυπτίων. Έτσι περιήλθαν από τη μια δουλεία στην άλλη.19 Η ίδια σου η ασέβεια θα σε τιμωρήσει κι η απομάκρυνσή σου από μένα θα σε καταδικάσει. Θα μάθεις και θα δεις πόσο κακό είναι και πικρό τον Κύριο να εγκαταλείπεις, το Θεό σου, και πια να μην τον σέβεσαι. Εγώ ο Κύριος του σύμπαντος το λέω».
Ο λαός του Ισραήλ - γυναίκα άστατη και άπιστη
20 «Ήθελες από πάντα να συντρίψεις το ζυγό σου, να σπάσεις τις αλυσίδες σου. "Δε θέλω να υπηρετήσω" έλεγες. Πάνω σε κάθε ψηλό λόφο και κάτω από κάθε σκιερό δέντρο ξάπλωνες και πόρνευες.Ενν. η λατρεία των ειδώλων.21 Ενώ εγώ σε είχα φυτέψει σαν κλήμα εκλεκτό, από το σπόρο τον καλύτερο, εσύ έγινες αγριόκλημα, που πια δεν το αναγνωρίζω. 22 Όσο και αν πλένεσαι με νίτρο και χρησιμοποιείς ποτάσα άφθονη, η ανομία σου από μπροστά μου δεν θα εξαλειφθεί», λέει ο Κύριος ο Θεός.
23 «Και πώς μπορείς να λες: "εγώ δεν μολύνθηκα και δε λάτρεψα διόλου τους Βααλίμ"; Κοίτα τα ίχνη σου στην κοιλάδαΠιθανώς πρόκειται για την κοιλάδα Αινών (βλ. υποσ. εις κεφ. 7:31). και αναγνώρισε το τι έχεις κάνει. Μοιάζεις με νεαρή καμήλα σε οργασμό, που τρέχει άσκοπα εδώ κι εκεί. 24 Μοιάζεις με άγριο θηλυκό γαϊδούρι, που μαθημένο είναι να ζει στην έρημο, λαχανιασμένο από τον οργασμό· ποιος μπορεί να το σταματήσει! Τ’ αρσενικά που το αναζητούν, το βρίσκουν εύκολα μπροστά τους, όταν είναι στον καιρό του. 25 Προσέξτε Ισραηλίτες, μήπως και λιώσουν τα ποδήματα στα πόδια σας και το λαρύγγι σας από το τρέξιμο ξεραθεί. Αλλά εσείς λέτε: "τι μας νοιάζει; Εμείς αγαπάμε τους ξένους θεούς και τους ακολουθούμε"».
Οι Ισραηλίτες θυμούνται το Θεό μόνο στην ανάγκη
26 «Όπως ο κλέφτης νιώθει ντροπή όταν τον πιάνουν, έτσι θα ντρέπεστε κι εσείς, Ισραηλίτες, οι βασιλιάδες σας κι οι άρχοντές σας, οι ιερείς σας κι οι προφήτες σας. 27 Λέτε στο ξύλο "εσύ είσαι πατέρας μας", στην πέτρα "εσύ μας γέννησες". Μου στρέψατε τα νώτα σας αντί για το πρόσωπό σας. Μα όταν σας βρούνε συμφορές, μού φωνάζετε "σήκω και σώσε μας!" 28 Πού είναι όμως οι θεοί σας, που κατασκευάσατε; Ας σηκωθούν, λοιπόν, να σας σώσουν, αν μπορούν, όταν σας βρούνε συμφορές. Γιατί οι θεοί σας είναι τόσοι πολλοί, όσες και οι πόλεις σας, λαέ του Ιούδα. 29 Γιατί κατηγορείτε εμένα, αφού όλοι σας επαναστατείτε εναντίον μου;» λέει ο Κύριος. 30 «Μάταια σας τιμώρησα· δε διορθωθήκατε. Καθώς αχόρταγο λιοντάρι, το ξίφος σας έφαγε τους προφήτες μου».
Ο λαός του Ισραήλ ξέχασε το Θεό του
31 «Εσείς, όμως, η σύγχρονη γενιά, ακούστε το λόγο του Κυρίου: Μήπως έγινα τόσο τρομερός για τους Ισραηλίτες, όπως η έρημος ή το βαθύ σκοτάδι; Λέτε, λαέ μου, "δε θέλουμε να έχουμε καμιά σχέση μαζί σου· δε θα ξαναγυρίσουμε σ’ εσένα". 32 Μπορεί η κοπέλα να ξεχάσει τα στολίδια της ή μια νύφη το νυφικό της; Και όμως ο λαός μου με έχει ξεχασμένον εδώ κι αμέτρητους καιρούς».
Η ειδωλολατρία οδηγεί στην αδικία
33 «Πόσο καλά ξέρεις να τρέχεις πίσω από τους εραστές σου! Συνήθισες πια να διαπράττεις εγκλήματα. 34 Στα ρούχα σου υπάρχει αίμα αθώων φτωχών ανθρώπων, που δεν πιάστηκαν δα και να παραβιάζουν σπίτια!Στα ρούχα...σπίτια. Ο φόνος κάποιου που παραβίαζε ένα σπίτι τη νύχτα θεωρείτο νόμιμη άμυνα και δεν τιμωρείτο (βλ. Εξ 22:1). Μα η κατάρα για όλα αυτά τα έργα, πάνω σας θα ξεσπάσει. 35 Εσύ όμως λες: "είμαι αθώος. Ο Κύριος δεν είναι πια μαζί μου θυμωμένος". Αλλά εγώ ο Κύριος θα σε κρίνω, γιατί ισχυρίζεσαι ότι δεν έχεις αμαρτήσει».
Καμιά συμμαχία δεν σώζει τον Ιούδα
36 «Γιατί τόσο εύκολα αλλάζεις πολιτική; Θα ντροπιαστείτε από την Αίγυπτο, όπως ντροπιαστήκατε από την Ασσυρία. 37 Θα φύγεις κι από ’κει καλύπτοντας το πρόσωπό σου με τα χέρια σου από ντροπή, γιατί εγώ, ο Κύριος έχω απορρίψει εκείνους που εσύ εμπιστεύεσαι. Τίποτα δεν θα πετύχεις μ’ αυτούς».
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)