Lucas 11

Jesus ensina sobre a oração

1 Certo dia, Jesus estava orando em determinado lugar. Tendo terminado, um dos seus discípulos lhe disse:

— Senhor, ensina-nos a orar, como João ensinou os discípulos dele.

2 Ele lhes disse:

— Quando vocês orarem, digam:

"Pai!*11.2 Há manuscritos que trazem Pai nosso, que estás no céu.

Santificado seja o teu nome.

Venha o teu reino.*11.2 Há manuscritos que trazem reino. Seja feita a tua vontade assim na terra como no céu.

3 Dá-nos o pão nosso de cada dia.

4 Perdoa os nossos pecados,

pois também perdoamos todos os que nos ofendem.

E não nos deixes cair em*11.4 Grego: E não nos leves à. tentação".*11.4 Há manuscritos que trazem tentação, mas livra-nos do Maligno.

5 Então, Jesus lhes disse:

— Suponham que um de vocês tenha um amigo e que recorra a ele à meia-noite e diga: "Amigo, empreste-me três pães, 6 porque um amigo meu chegou de viagem, e não tenho nada para lhe oferecer"; 7 e o que estiver dentro responda: "Não me incomode. A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar e dar a você o que me pede". 8 Digo a vocês que, embora ele não se levante para dar-lhe o pão por ser seu amigo, por causa da importunação*11.8 Ou para preservar o seu bom nome. se levantará e lhe dará tudo o que você precisar.

9 — Por isso, eu digo: Peçam, e será dado a vocês; busquem e vocês encontrarão; batam, e a porta será aberta a vocês. 10 Pois todo aquele que pede recebe; o que busca encontra; e, àquele que bate, a porta será aberta.

11 — Qual pai, do meio de vocês, se o filho pedir um*11.11 Há manuscritos que acrescentam pão, lhe dará uma pedra, ou, se pedir um. peixe, lhe dará, em lugar disso, uma cobra? 12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião? 13 Portanto, se vocês, apesar de serem maus, sabem dar boas coisas aos seus filhos, quanto mais o Pai que está nos céus dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!

Jesus e Belzebu

14 Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. Quando o demônio saiu, o mudo falou, e a multidão ficou admirada. 15 Contudo, alguns deles disseram:

— É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa demônios.

16 Outros, para pô-lo à prova, pediam-lhe um sinal do céu.

17 Como Jesus conhecia os pensamentos deles, disse-lhes:

— Todo reino dividido contra si mesmo será arruinado, e uma casa dividida contra si mesma cairá. 18 Se Satanás está dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Digo isso porque vocês estão dizendo que expulso demônios por Belzebu. 19 Se eu expulso demônios por Belzebu, por quem os filhos*11.19 Ou discípulos. de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão juízes sobre vocês. 20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso demônios, então chegou a vocês o reino de Deus.

21 — Quando um homem forte e bem armado guarda a sua casa, os seus bens estão seguros. 22 Quando, porém, alguém mais forte o ataca e o vence, tira dele a armadura em que confiava e divide os despojos.

23 — Aquele que não está comigo está contra mim, e aquele que comigo não ajunta espalha.

24 — Quando um espírito imundo*11.24 Ou maligno. sai de um homem, passa por lugares áridos procurando descanso. Como não o encontra, diz: "Voltarei para a casa de onde saí". 25 Ao chegar, encontra a casa varrida e em ordem. 26 Então, vai e traz outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, passam a viver ali, tornando o estado final daquele homem pior do que o primeiro.

27 Enquanto Jesus dizia essas coisas, uma mulher da multidão exclamou:

— Bem-aventurada é a mulher que te deu à luz e te amamentou.

28 Ele respondeu:

— Antes, bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e lhe obedecem.

O sinal de Jonas

29 No entanto, como aumentava a multidão, Jesus começou a dizer:

— Esta é uma geração perversa. Ela pede um sinal milagroso, mas nenhum sinal será dado, exceto o de Jonas. 30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem também o será para esta geração. 31 A rainha do Sul se levantará no juízo contra os homens desta geração e os condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão, e aqui está algo que é maior do que Salomão. 32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo contra esta geração e a condenarão, pois eles se arrependeram com a pregação de Jonas, e aqui está algo que é maior do que Jonas.

A lâmpada do corpo

33 — Ninguém acende uma lâmpada e a coloca em um lugar onde fique escondida ou debaixo de uma vasilha. Ao contrário, coloca-a no lugar apropriado, para que os que entram possam ver a luz. 34 Os seus olhos são a lâmpada do corpo. Quando os seus olhos forem bons, igualmente todo o seu corpo estará cheio de luz, mas, quando forem maus, igualmente o seu corpo estará cheio de trevas. 35 Portanto, cuidado para que a luz que está no seu interior não sejam trevas. 36 Logo, se todo o seu corpo estiver cheio de luz, e nenhuma parte dele estiver em trevas, estará completamente iluminado, como quando a luz de uma lâmpada brilha sobre você.

Jesus condena a hipocrisia dos fariseus e dos peritos na lei

37 Tendo terminado de falar, um fariseu o convidou para comer com ele. Então, Jesus foi e reclinou-se à mesa. 38 Contudo, o fariseu, notando que Jesus não se lavara cerimonialmente antes da refeição, ficou surpreso.

39 Então, o Senhor lhe disse:

— Vocês, fariseus, limpam o exterior do copo e do prato, mas o interior de vocês está cheio de ganância e de maldade. 40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o interior? 41 Deem, porém, o que está dentro do prato*11.41 Ou o que vocês têm. como esmola e verão que tudo ficará limpo em vocês.

42 — Ai de vocês, fariseus, pois vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de toda sorte de hortaliças, mas desprezam a justiça e o amor de Deus! Vocês deveriam praticar estas coisas sem desprezar aquelas.

43 — Ai de vocês, fariseus, porque amam os assentos mais importantes nas sinagogas e as saudações nas praças!

44 — Ai de vocês, pois são como túmulos sem lápide, sobre os quais os homens andam sem o saber!

45 Um dos peritos na lei lhe respondeu:

— Mestre, quando dizes essas coisas, insulta-nos também.

46 Jesus respondeu:

— Quanto a vocês, peritos na lei, ai de vocês também! Porque sobrecarregam os homens com fardos pesados que dificilmente eles podem carregar, e vocês mesmos não levantam nem um dedo para ajudá-los.

47 — Ai de vocês, pois edificam os túmulos dos profetas a quem os seus próprios antepassados assassinaram. 48 Assim, vocês dão testemunho de que aprovam o que os seus antepassados fizeram. Porque eles mataram os profetas, e vocês lhes edificam os túmulos. 49 Por isso, Deus disse na sua sabedoria: "Eu enviarei a eles profetas e apóstolos, alguns dos quais eles matarão e a outros perseguirão". 50 Portanto, esta geração será considerada responsável pelo sangue de todos os profetas, derramado desde a criação do mundo: 51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário. Sim, digo a vocês, esta geração será considerada responsável por tudo isso.

52 — Ai de vocês, peritos na lei, porque se apoderaram da chave do conhecimento. Vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam prestes a entrar!

53 Quando Jesus saiu dali, os fariseus e os mestres da lei começaram a opor-se fortemente a ele e a interrogá-lo sobre muitas coisas, 54 esperando apanhá-lo em algo que dissesse.

Η διδασκαλία του Ιησού για την προσευχή

1 Κάποτε ο Ιησούς προσευχόταν σ’ έναν τόπο. Όταν τελείωσε, ένας από τους μαθητές του τού είπε: «Κύριε, δίδαξέ μας πώς να προσευχόμαστε, όπως κι ο Ιωάννης δίδαξε τους μαθητές του». 2 Κι ο Ιησούς τους είπε: «Όταν προσεύχεστε να λέτε:

Πατέρα μας,

που βρίσκεσαι στους ουρανούς,

κάνε να σε δοξάσουν όλοι ως Θεό,

κάνε να έρθει η βασιλεία σου,

κάνε να γίνει το θέλημά σου

και από τους ανθρώπους όπως γίνεται από τις ουράνιες δυνάμεις.

3 Δίνε μας κάθε μέρα

τον απαραίτητο για τη ζωή μας άρτο.

4 Συγχώρησε τις αμαρτίες μας,

γιατί κι εμείς συγχωρούμε όλους όσοι μας φταίνε.

Και μη μας αφήσεις να πέσουμε σε πειρασμό,

αλλά γλίτωσέ μας από τον πονηρό».*Πολλά αρχαία χειρόγραφα του Κατά Λουκάν Ευαγγελίου έχουν συντομότερη γραφή της Κυριακής Προσευχής.

5 «Φανταστείτε», συνέχισε, «πως κάποιος από σας πάει τα μεσάνυχτα στο σπίτι του φίλου του και του λέει: "φίλε, δάνεισέ μου τρία ψωμιά, 6 γιατί κάποιος φίλος μου ταξιδιώτης ήρθε σπίτι μου και δεν έχω τίποτε να του προσφέρω να φάει". 7 Εκείνος του απαντάει από μέσα: "μη μ’ ενοχλείς· έχω πια κλειδώσει την πόρτα, και τα παιδιά μου κι εγώ είμαστε στο κρεβάτι· δεν μπορώ να σηκωθώ και να σου δώσω". 8 Σας βεβαιώνω πως κι αν ακόμη δεν τον εξυπηρετήσει επειδή είναι φίλος του, για την αναίδειά του θα σηκωθεί και θα του δώσει ό,τι χρειάζεται.

9 »Σας λέω λοιπόν: ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί. 10 Όποιος ζητάει παίρνει, όποιος ψάχνει βρίσκει, κι όποιος χτυπάει του ανοίγεται. 11 Ποιος πατέρας από σας, όταν του ζητήσει ο γιος του ψωμί, θα του δώσει πέτρα; ή όταν του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι αντί για ψάρι; 12 ή αν του ζητήσει αυγό θα του δώσει σκορπιό; 13 Αν λοιπόν εσείς, παρ’ όλο που είστε αμαρτωλοί, ξέρετε να δίνετε καλά πράγματα στα παιδιά σας, πολύ περισσότερο ο ουράνιος Πατέρας θα δώσει το Άγιο Πνεύμα σε όσους του το ζητούν».

Η εξουσία του Ιησού πάνω στα δαιμόνια

14 Κάποτε ο Ιησούς θεράπευσε έναν βουβό, που ήταν δαιμονισμένος. Όταν βγήκε το δαιμόνιο, ο βουβός άρχισε να μιλάει. Ο κόσμος έμενε κατάπληκτος. 15 Μερικοί όμως απ’ αυτούς είπαν πως με τη δύναμη του άρχοντα των δαιμονίων βγάζει τα δαιμόνια. 16 Άλλοι πάλι ήθελαν να τον φέρουν σε δύσκολη θέση και ζητούσαν να αποδείξει με ένα θαυματουργικό σημάδι τη θεϊκή του αποστολή. 17 Ο Ιησούς όμως, που γνώριζε τις σκέψεις τους τούς είπε: «Κάθε βασίλειο που χωρίζεται σε αντιμαχόμενες παρατάξεις ερημώνεται· το ίδιο και κάθε οικογένεια που τα μέλη της μαλώνουν μεταξύ τους. 18 Λέτε πως εγώ βγάζω τα δαιμόνια με τη δύναμη του Βεελζεβούλ. Αν όμως ο σατανάς πολεμάει τον εαυτό του πώς μπορεί να σταθεί η κυριαρχία του; 19 Κι αν εγώ βγάζω τα δαιμόνια με τη δύναμη του Βεελζεβούλ, οι δικοί σας με ποια δύναμη τα βγάζουν; Αυτοί, λοιπόν, αποτελούν απόδειξη πως έχετε άδικο. 20 Αν όμως εγώ βγάζω τα δαιμόνια με τη δύναμη του Θεού, αυτό σημαίνει ότι έφτασε σ’ εσάς η βασιλεία του Θεού. 21 Όταν ένας δυνατός οπλιστεί γερά για να προστατεύσει το σπιτικό του, τα υπάρχοντά του είναι ασφαλισμένα. 22 Όταν όμως του επιτεθεί ένας δυνατότερος και τον νικήσει, τότε παίρνει τον οπλισμό στον οποίο εκείνος στηριζόταν και μοιράζει εδώ κι εκεί τα λάφυρά του. 23 Όποιος δεν είναι με το μέρος μου, είναι εναντίον μου· κι όποιος δε μαζεύει μαζί μου, σκορπίζει».

Η επιστροφή του δαιμονικού πνεύματος

24 «Όταν το δαιμονικό πνεύμα βγει από τον άνθρωπο, περνάει από ξερούς τόπους ψάχνοντας να βρει κάπου να ξεκουραστεί, μα δε βρίσκει. Τότε λέει: "θα γυρίσω ξανά στην κατοικία μου απ’ όπου έφυγα". 25 Έρχεται και τη βρίσκει σκουπισμένη και στολισμένη. 26 Τότε πηγαίνει και παίρνει άλλα εφτά πνεύματα, πιο πονηρά από το ίδιο, και μπαίνουν και κατοικούν εκεί. Έτσι, η τελευταία κατάσταση του ανθρώπου εκείνου γίνεται χειρότερη από την προηγούμενη».

Χαρά σ’ εκείνους που τηρούν το λόγο του Θεού

27 Ενώ έλεγε αυτά ο Ιησούς, κάποια γυναίκα από το πλήθος έβγαλε μια δυνατή φωνή και του είπε: «Χαρά στη μάνα που σε γέννησε και σε θήλασε!» 28 Κι εκείνος είπε: «Πιο πολύ χαρά σ’ εκείνους που ακούν το λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν!»

Το σημάδι του Ιωνά

29 Όταν το πλήθος πύκνωσε, ο Ιησούς άρχισε να λέει: «Η σημερινή γενιά των ανθρώπων είναι πονηρή· ζητάει σημάδι θαυματουργικό, αλλά σημάδι δε θα της δοθεί εκτός από κείνο του προφήτη Ιωνά. 30 Όπως ο Ιωνάς ήταν σημάδι για τους Νινευίτες, έτσι θα είναι κι ο Υιός του Ανθρώπου σημάδι για τη σημερινή γενιά. 31 Η βασίλισσα του Νότου θα αναστηθεί κατά την τελική κρίση μαζί με τους ανθρώπους της σημερινής γενιάς και θα τους κατηγορήσει, γιατί εκείνη ήρθε από την άλλη άκρη του κόσμου για ν’ ακούσει τη σοφία του Σολομώντα. Κι όμως εδώ υπάρχει κάποιος μεγαλύτερος από το Σολομώντα. 32 Οι κάτοικοι της Νινευή θ’ αναστηθούν κατά την τελική κρίση μαζί με τη σημερινή γενιά και θα την κατηγορήσουν, γιατί εκείνοι μετανόησαν όταν άκουσαν το κήρυγμα του Ιωνά. Κι όμως εδώ υπάρχει κάποιος μεγαλύτερος από τον Ιωνά».

Το λυχνάρι του σώματος

33 «Όταν ανάβει κανείς ένα λυχνάρι, δεν το βάζει σε κάποιο κρυφό μέρος ούτε κάτω από το δοχείο με το οποίο μετράνε το σιτάρι, αλλά στο λυχνοστάτη, ώστε όλοι όσοι μπαίνουν στο σπίτι να μπορούν να δουν. 34 Το λυχνάρι του σώματος είναι τα μάτια. Αν, λοιπόν, τα μάτια σου είναι γερά, όλο σου το σώμα θα είναι φωτεινό· αν όμως είναι χαλασμένα, τότε και όλο το σώμα σου θα είναι σκοτεινό. 35 Πρόσεχε, λοιπόν, μη μεταβληθεί το φως που έχεις σε σκοτάδι. 36 Γιατί αν ολόκληρο το σώμα σου είναι φωτεινό χωρίς κανένα σκοτεινό μέρος, τότε θα φωτίζει γύρω του πραγματικά, όπως το λυχνάρι φωτίζει με τη λάμψη του».

Ο Ιησούς κατακεραυνώνει τους Φαρισαίους και τους νομοδιδασκάλους

37 Όταν τελείωσε ο Ιησούς, ένας Φαρισαίος τον παρακάλεσε να γευματίσει μαζί του. Μπήκε ο Ιησούς στο σπίτι και κάθισε στο τραπέζι. 38 Ο Φαρισαίος παραξενεύτηκε που δεν πλύθηκε πριν από το φαγητό, σύμφωνα με το θρησκευτικό έθιμο. 39 Ο Κύριος όμως του είπε: «Εσείς οι Φαρισαίοι καθαρίζετε το εξωτερικό του ποτηριού και του πιάτου, ενώ το εσωτερικό σας είναι γεμάτο πλεονεξία και πονηριά. 40 Ανόητοι. Ο ίδιος δημιουργός δεν έφτιαξε το εξωτερικό και το εσωτερικό; 41 Δώστε λοιπόν ελεημοσύνη το περιεχόμενο του ποτηριού και του πιάτου και τότε θα τα έχετε όλα καθαρά.

42 »Αλίμονό σας, Φαρισαίοι. Δίνετε στο ναό το ένα δέκατο από το δυόσμο, το πήγανο κι από κάθε χορταρικό, και παραμελείτε τη δικαιοσύνη και την αγάπη του Θεού. Αυτά όμως έπρεπε να κάνετε, χωρίς βέβαια να παραμελείτε κι εκείνα.

43 »Αλίμονό σας Φαρισαίοι. Αγαπάτε την πρωτοκαθεδρία στις συναγωγές και τους ασπασμούς στις αγορές.

44 »Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές. Μοιάζετε με τάφους που δε φαίνονται, και όμως οι άνθρωποι που βαδίζουν από πάνω τους δεν έχουν ιδέα ότι μολύνονται».

45 Τότε κάποιος νομοδιδάσκαλος του λέει: «Διδάσκαλε, με όσα λες προσβάλλεις κι εμάς». 46 Κι ο Ιησούς είπε: «Αλίμονο και σ’ εσάς, νομοδιδάσκαλοι. Φορτώνετε τους ανθρώπους με δυσβάστακτα φορτία κι εσείς ούτε με το δάκτυλό σας δεν τα αγγίζετε, να τους βοηθήσετε.

47 »Αλίμονό σας. Χτίζετε μνημεία για τους προφήτες, που τους έχουν σκοτώσει οι πρόγονοί σας· 48 άρα χτίζοντας μνημεία γι’ αυτούς που εκείνοι σκότωσαν, αποδεικνύετε ότι είστε μάρτυρες και συνένοχοι στα έργα των προγόνων σας. 49 Γι’ αυτό και η σοφία του Θεού είπε: "θα τους στείλω προφήτες και αποστόλους, αλλά μερικούς απ’ αυτούς θα τους σκοτώσουν και θα τους καταδιώξουν". 50 Έτσι η σημερινή γενιά των ανθρώπων θα δώσει λόγο για τα φονικά που έγιναν εναντίον όλων των προφητών από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος· 51 από το φονικό του Άβελ, μέχρι το φονικό του Ζαχαρία, που σκοτώθηκε ανάμεσα στο θυσιαστήριο και στο ναό. Σας βεβαιώνω πως για όλα αυτά η σημερινή γενιά θα δώσει λόγο.

52 »Αλίμονό σας, νομοδιδάσκαλοι. Αφαιρέσατε το κλειδί της γνώσεως· και εσείς δεν μπήκατε, και αυτούς που θέλησαν να μπουν τους εμποδίσατε».

53 Ενώ ο Ιησούς τους έλεγε αυτά, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι άρχισαν να δείχνουν έντονη εχθρότητα και να τον προκαλούν με πολλές ερωτήσεις· 54 του έστηναν παγίδες, προσπαθώντας ν’ αρπάξουν κάτι από το στόμα του, με σκοπό να τον κατηγορήσουν.