Lucas 17

O pecado, a fé e o dever

1 Jesus disse aos seus discípulos:

— É inevitável que aconteçam coisas que façam o povo pecar, mas ai daquele por meio de quem elas acontecem! 2 Seria melhor que ele fosse lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada no pescoço do que induzir a pecar um desses pequeninos. 3 Tomem cuidado.

— Se o seu irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-lhe. 4 Se pecar contra você sete vezes no dia, e sete vezes voltar a você e disser: "Estou arrependido", perdoe-lhe.

5 Os apóstolos disseram ao Senhor:

— Aumenta a nossa fé!

6 Ele respondeu:

— Se tiverem fé do tamanho de um grão de mostarda, poderão dizer a esta amoreira: "Arranque-se e plante-se no mar", e ela obedecerá.

7 — Qual de vocês, tendo um servo que esteja arando ou cuidando das ovelhas, lhe dirá, quando ele chegar do campo: "Venha agora e sente-se para comer"? 8 Ao contrário, não dirá: "Prepare o meu jantar, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo; depois disso, você pode comer e beber"? 9 Será que ele agradecerá ao servo por ter feito o que lhe foi ordenado? 10 Assim também vocês, quando tiverem feito tudo o que for ordenado, devem dizer: "Somos servos inúteis; apenas cumprimos o nosso dever".

Jesus cura dez leprosos

11 A caminho de Jerusalém, Jesus passou pela divisa entre Samaria e Galileia. 12 Ao entrar em um povoado, dez leprosos*17.12 A palavra grega era utilizada para designar vários tipos de doença de pele, não somente lepra. dirigiram-se a ele. Ficaram a certa distância 13 e gritaram em alta voz:

— Jesus, Mestre, tem piedade de nós!

14 Ao vê-los, ele disse:

— Vão mostrar-se aos sacerdotes.

Aconteceu que, seguindo pelo caminho, foram purificados.

15 Um deles, quando viu que estava curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz. 16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu. Este era samaritano.

17 Jesus perguntou:

— Não foram purificados todos os dez? Onde estão os outros nove? 18 Não se achou nenhum que voltasse e desse glória a Deus, a não ser este estrangeiro?

19 Então, ele lhe disse:

— Levante-se e vá; a sua fé o salvou.*17.19 Ou curou.

A vinda do reino de Deus

20 Certa vez, tendo sido interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus respondeu:

— O reino de Deus não vem de modo visível. 21 Tampouco se dirá: "Aqui está ele!" ou "Lá está!". Porque o reino de Deus está entre*17.21 Ou dentro de. vocês.

22 Depois, disse aos seus discípulos:

— Chegará o tempo em que vocês desejarão ver um dos dias do Filho do homem, mas não verão. 23 Dirão a vocês: "Lá está ele!". Ou: "Aqui está!". Não vão nem os sigam. 24 Porque, como o relâmpago ilumina o céu de uma extremidade à outra, assim será o Filho do homem no seu dia.*17.24 Há manuscritos que não trazem no seu dia.25 Contudo, primeiramente é necessário que ele sofra muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.

26 — Como foi nos dias de Noé, assim será nos dias do Filho do homem. 27 As pessoas comiam, bebiam, casavam-se e se davam em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca; então, veio o dilúvio e destruiu a todos.

28 — O mesmo aconteceu nos dias de Ló: eles comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam. 29 Mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu e destruiu a todos.

30 — Acontecerá exatamente assim no dia em que o Filho do homem for revelado. 31 Naquele dia, quem estiver no telhado da sua casa não deve descer para apanhar os seus bens dentro de casa. Semelhantemente, quem estiver no campo não volte por coisa alguma. 32 Lembrem-se da mulher de Ló! 33 Quem tentar conservar a sua vida a perderá, mas quem perder a própria vida a preservará. 34 Eu digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão em uma cama: uma será levada, e a outra será deixada. 35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra será deixada. 36 *17.36 Há manuscritos que acrescentam Duas pessoas estarão no campo: uma será levada, e a outra será deixada. Veja Mt 24.40.

37 — Onde, Senhor? — perguntaram.

Ele respondeu:

— Onde houver um cadáver, ali se ajuntarão os abutres.

Προτροπές του Ιησού στους μαθητές του

1 Ο Ιησούς είπε και στους μαθητές του: «Είναι αδύνατο να μην έρθουν τα σκάνδαλα· αλίμονο όμως σ’ εκείνον που τα προκαλεί. 2 Είναι προτιμότερο γι’ αυτόν να κρεμάσει μια μυλόπετρα στο λαιμό του και να πάει να πέσει στη θάλασσα, παρά να κλονίσει την πίστη ενός απ’ αυτούς εδώ τους μικρούς. 3 Προσέχετε τη συμπεριφορά σας.

»Αν ο αδερφός σου σού κάνει κακό, επιτίμησέ τον, κι αν μετανοήσει συγχώρησέ τον. 4 Αν σου κάνει κακό πολλές φορές την ημέρα κι έρθει άλλες τόσες και σου πει "μετανοώ", να τον συγχωρήσεις».

5 Οι απόστολοι είπαν στον Κύριο: «Αύξησε την πίστη μας». 6 Κι εκείνος τους είπε: «Αν είχατε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα λέγατε σ’ αυτή τη μουριά: "ξεριζώσου και πήγαινε να φυτρώσεις στη θάλασσα" κι εκείνη θα σας υπάκουε.

7 »Ποιος από σας, όταν ο δούλος του, που τον έχει για να οργώνει τα χωράφια ή να βόσκει τα πρόβατα, έρθει στο σπίτι από το χωράφι, θα του πει: "έλα αμέσως και κάθισε να φας"; 8 Δε θα του πει μάλλον: "ετοίμασε να δειπνήσω, ζώσου την ποδιά κι υπηρέτησέ με ώσπου να φάω και να πιω, και μετά θα φας και θα πιεις κι εσύ"; 9 Πρέπει μήπως να χρωστάει χάρη στο δούλο, επειδή έκανε αυτό που τον διέταξε; 10 Δεν το νομίζω. Έτσι κι εσείς, όταν κάνετε όλα όσα σας προστάζει ο Θεός, να λέτε: "είμαστε ανάξιοι δούλοι· κάναμε αυτό που οφείλαμε να κάνουμε"».

Η θεραπεία των δέκα λεπρών

11 Πηγαίνοντας ο Ιησούς προς την Ιερουσαλήμ, περνούσε ανάμεσα από τη Σαμάρεια και τη Γαλιλαία. 12 Καθώς έμπαινε σ’ ένα χωριό, τον συνάντησαν δέκα λεπροί· στάθηκαν λοιπόν από μακριά 13 και του φώναζαν δυνατά: «Ιησού, αφέντη, ελέησέ μας!» 14 Βλέποντάς τους εκείνος τους είπε: «Πηγαίνετε να σας εξετάσουν οι ιερείς». Και καθώς πήγαιναν, καθαρίστηκαν από τη λέπρα. 15 Ένας απ’ αυτούς, όταν είδε ότι θεραπεύτηκε, γύρισε δοξάζοντας με δυνατή φωνή το Θεό, 16 έπεσε με το πρόσωπο στα πόδια του Ιησού και τον ευχαριστούσε. Κι αυτός ήταν Σαμαρείτης. 17 Τότε ο Ιησούς είπε: «Δε θεραπεύτηκαν και οι δέκα; Οι άλλοι εννιά πού είναι; 18 Κανένας τους δε βρέθηκε να γυρίσει να δοξάσει το Θεό παρά μόνο τούτος εδώ ο αλλοεθνής;» 19 Και σ’ αυτόν είπε: «Σήκω και πήγαινε στο καλό· η πίστη σου σε έσωσε».

Ο ερχομός της βασιλείας

20 Όταν ρωτήθηκε από τους Φαρισαίους ο Ιησούς πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού, τούς απάντησε: «Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται με τρόπο φανερό σε όλους. 21 Δε θα πούνε "να, εδώ είναι" ή "εκεί", γιατί η βασιλεία του Θεού είναι κιόλας ανάμεσά σας».*ανάμεσά σας. Ή: μέσα σας.22 Είπε τότε στους μαθητές: «Θα έρθει καιρός που θα θελήσετε να δείτε μία από τις ημέρες του Υιού του Ανθρώπου και δε θα τη δείτε. 23 Θα σας πουν: "να, εκεί είναι" ή "να, εδώ είναι", αλλά μην πάτε και μην τους ακολουθήσετε. 24 Γιατί η παρουσία του Υιού του Ανθρώπου θα είναι τόσο φανερή, όπως η αστραπή, που η λάμψη της διασχίζει τον ορίζοντα από τη μια άκρη ως την άλλη. 25 Ο Υιός του Ανθρώπου όμως πρέπει πρώτα να πάθει πολλά και να αποδοκιμαστεί από τούτη τη γενιά. 26 Όπως έγινε τον καιρό του Νώε, έτσι θα γίνει και με τον ερχομό του Υιού του Ανθρώπου. 27 Τότε έτρωγαν κι έπιναν, άντρες και γυναίκες παντρεύονταν και πάντρευαν, ως την ημέρα που ο Νώε μπήκε στην κιβωτό. Ύστερα ήρθε ο κατακλυσμός και τους αφάνισε όλους. 28 Το ίδιο έγινε και τον καιρό του Λωτ. Έτρωγαν κι έπιναν, αγόραζαν και πουλούσαν, φύτευαν κι έχτιζαν. 29 Την ημέρα όμως που βγήκε ο Λωτ από τα Σόδομα, έβρεξε φωτιά και θειάφι απ’ τον ουρανό και τους αφάνισε όλους. 30 Τα ίδια θα συμβούν και την ημέρα που θα φανερωθεί ο Υιός του ανθρώπου. 31 Την ημέρα εκείνη όποιος θα βρίσκεται στο λιακωτό και τα πράγματά του θα είναι στο σπίτι, να μην κατεβεί να τα πάρει. Κι όποιος είναι στο χωράφι να μη γυρίσει πίσω. 32 Να θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ. 33 Όποιος θελήσει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει, κι όποιος τη χάσει θα τη διατηρήσει. 34 Σας βεβαιώνω πως εκείνη τη νύχτα, απ’ τους δύο που θα κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, ο ένας θα σωθεί κι ο άλλος θα χαθεί. 35 Απ’ τις δύο γυναίκες που θα αλέθουν μαζί, η μία θα σωθεί κι η άλλη θα χαθεί. 36 Από δύο ανθρώπους που θα βρεθούν στο χωράφι, ο ένας θα σωθεί κι ο άλλος θα χαθεί». 37 Τότε τον ρώτησαν: «Πού θα γίνουν αυτά, Κύριε;» Κι εκείνος τους είπε: «Όπου είναι το πτώμα, εκεί θα μαζευτούν και τα όρνεα».