Pular para o conteúdo
Publicidade

Isaías 54

TGVD

A futura glória de Sião

1 "Regozije-se, ó estéril,

você que nunca teve um filho;

irrompa em gritos de alegria e júbilo,

você que nunca esteve em trabalho de parto!

Porque muitos são os filhos da mulher abandonada,

mais do que os daquela que tem marido", diz o Senhor.

2 "Alargue o lugar da sua tenda,

estenda bem as cortinas das suas habitações, não o impeça;

estique as suas cordas,

firme as suas estacas.

3 Porque você se estenderá para a direita e para a esquerda;

os seus descendentes desapossarão nações

e se estabelecerão nas suas cidades abandonadas.

4 "Não tenha medo; você não sofrerá vergonha.

Não tema o constrangimento; você não será humilhada.

Você se esquecerá da vergonha da sua juventude

e nunca mais se lembrará da humilhação da sua viuvez.

5 Pois aquele que a fez é o seu marido,

o Senhor dos Exércitos é o seu nome,

o Santo de Israel é o seu Redentor;

ele é chamado o Deus de toda a terra.

6 O Senhor chamará você de volta

como se você fosse uma mulher abandonada e aflita de espírito,

uma mulher que se casou nova

apenas para ser rejeitada", diz o seu Deus.

7 "Por um breve instante, eu a abandonei,

mas com profunda compaixão a trarei de volta.

8 Em um impulso de ira,

escondi de você por um instante o meu rosto,

mas com bondade eterna

terei compaixão de você",

diz o Senhor, o seu Redentor.

9 "Para mim, isso é como as águas de Noé,

quando jurei que as águas de Noé nunca voltariam a cobrir a terra.

De modo que, agora, jurei não ficar irado contra você

nem voltar a repreendê-la.

10 Embora os montes sejam sacudidos

e as colinas sejam removidas,

ainda assim a minha fidelidade para com você não será abalada,

nem será removida a minha aliança de paz",

diz o Senhor, que tem compaixão de você.

11 "Ó cidade aflita, açoitada por tempestades e desconsolada!

Eu a edificarei com turquesas,

edificarei os seus alicerces com safiras.

12 Farei de rubis os seus parapeitos,

de joias brilhantes as suas portas

e de pedras preciosas todos os seus muros.

13 Todos os seus filhos serão ensinados pelo Senhor,

e grande será a paz das suas crianças.

14 Em retidão, você será estabelecida.

A tirania estará distante;

você não terá nada a temer.

O pavor estará removido para longe;

ele não se aproximará de você.

15 Se alguém a atacar, não será por obra minha;

todo aquele que a atacar cairá diante de você.

16 "Veja, fui eu quem criou o ferreiro,

que sopra as brasas até darem chama

e forja uma arma própria para o seu fim.

Fui eu quem criou o destruidor para gerar o caos;

17 nenhuma arma forjada contra você prevalecerá,

e você refutará toda língua que a acusar.

Esta é a herança dos servos do Senhor,

e esta é a defesa que faço do nome deles", declara o Senhor.

Η αιώνια αγάπη του Κυρίου προς τον Ισραήλ

1 Ψάλε εσύ, Ιερουσαλήμ άτεκνη, που ποτέ δε γέννησες! Φώναξε από χαρά και πανηγύρισε, εσύ που ωδίνες τοκετού ποτέ δεν ένιωσες! Γιατί ο Κύριος λέει πως πιότερα είναι τα παιδιά της έρημης, απτα παιδιά της έγγαμης γυναίκας. 2 Πλάτυνε τη σκηνή σου! Άπλωσε τα παραπετάσματα της κατοικίας σου χωρίς δισταγμό! Μάκρυνε τα σχοινιά της και τους πασσάλους στέριωσε. 3 Γιατί θα επεκταθείς δεξιά κι αριστερά. Τη γη που κατοικούν τώρα τα έθνη, οι απόγονοί σου θα την πάρουν πίσω κι οι ερημωμένες πόλεις θα κατοικηθούν.

4 Μη φοβάσαι και δε θα ταραχτείς· μη ντρέπεσαι, δε θα ταπεινωθείς. Θα λησμονήσεις τη ντροπή της νιότης σου και πια δε θα θυμάσαι της χηρείας σου τον εξευτελισμό. 5 Γιατί άντρας σου θα γίνει ο δημιουργός σου, που τόνομά του είναι Κύριος του σύμπαντος· και λυτρωτής σου ο Άγιος Θεός του Ισραήλ θα γίνει, που ονομάζεται Θεός όλης της γης.

6 Ο Κύριος τώρα σε καλεί σαν μια γυναίκα εγκαταλειμμένη και καταθλιμμένη. Λέει ο Θεός σου: «Περιφρονεί ποτέ κανείς εκείνη τη γυναίκα που αγάπησε στα νιάτα του;

7,8 »Λίγο καιρό μονάχα σεγκατέλειψα· το πρόσωπό μου το κρυψα για μια στιγμή από σένα, μα θα σε σπλαχνιστώ μαγάπη αιώνια. Αυτά τα λέω εγώ ο Κύριος, ο λυτρωτής σου.

9 »Την εποχή του Νώε ορκίστηκα πως τα νερά δε θανεβούνε πια, τη γη να πλημμυρίσουν. Έτσι και τώρα ορκίζομαι ότι δεν πρόκειται πια να θυμώσω εναντίον σου ούτε να σεπιπλήξω. 10 Μπορεί να μετατοπιστούνε τα βουνά, να μετακινηθούν οι λόφοι, αλλά η αγάπη μου από σένα δε θα λείψει κι η συμφωνία μου για ειρήνη δε θα μεταβληθεί. Αυτά τα λέω εγώ ο Κύριος, που σε σπλαχνίζομαι.

11 »Αχ, δυστυχισμένη, ταραγμένη, απαρηγόρητη Ιερουσαλήμ! Τώρα εγώ αντί για πέτρες, με σμαράγδια θα σε ξαναχτίσω και με ζαφείρια θα στεριώσω τα θεμέλιά σου. 12 Θα κάνω από ρουμπίνια τις επάλξεις σου, τις πύλες σου από κρύσταλλα που αστράφτουν, κι από πολύτιμα πετράδια όλα τα τείχη σου. 13 Όλα σου τα παιδιά απτον Κύριο θα διδάσκονται και θα ναι η ευτυχία τους μεγάλη. 14 Θασκείς τη δικαιοσύνη και θα στεριώσεις. Μακριά από σένα η αδικία! Δε θα χεις τίποτε να φοβηθείς. Μακριά από σένα ο τρόμος! Δε θα σε πλησιάζει. 15 Αν κάποιος σου επιτεθεί δε θα το κάνει με τη συγκατάθεσή μου· και θαποτύχει όποιος θα πολεμήσει εναντίον σου.

16 »Εγώ δημιουργώ το σιδερά, που σταναμμένα κάρβουνα φυσάει και φτιάχνει όπλα φονικά· αλλά εγώ δημιουργώ κι εκείνον που μπορεί και ταχρηστεύει. 17 Το κάθε όπλο θαποτύχει, που φτιάχνεται εναντίον σου, και τον καθένα που θα στρέφει εναντίον σου τα λόγια του, θα τον αποστομώνεις. Αυτό επιφυλάσσω για τους δούλους μου και η βοήθειά τους προέρχεται από μένα». Αυτά λέει ο Κύριος.

Veja também