Isaías 46

Os deuses da Babilônia

1 Bel se inclina, Nebo se abaixa;

os seus ídolos são levados por animais de carga.*46.1 Ou ídolos não passam de animais de carga e gado.

As imagens levadas por aí são pesadas,

um fardo para os exaustos.

2 Eles juntamente se abaixam e se inclinam;

incapazes de salvar o fardo,

eles mesmos vão para o cativeiro.

3 "Escutem-me, ó descendentes de Jacó,

todos vocês que restam do povo de Israel,

vocês, a quem sustento desde que foram concebidos

e que carrego desde o seu nascimento.

4 Mesmo na sua velhice, quando tiverem cabelos brancos,

sou eu aquele que os susterá.

Eu os fiz e os levarei;

eu os sustentarei e os salvarei.

5 "Com quem vocês vão me comparar ou a quem me considerarão igual?

A quem vocês me assemelharão para que sejamos comparados?

6 Alguns derramam ouro da bolsa

e pesam prata na balança;

contratam um ourives para transformar isso em um deus,

inclinam-se e o adoram.

7 Erguem-no ao ombro e o carregam;

põem-no em pé no seu lugar, e ali ele fica.

Daquele local não consegue se mexer.

Embora alguém o invoque, ele não responde;

é incapaz de salvá-lo da sua aflição.

8 "Lembrem-se disso, gravem-no na mente,

considerem seriamente no íntimo, ó rebeldes.

9 Lembrem-se das coisas passadas, das coisas muito antigas!

Eu sou Deus, e não há outro;

eu sou Deus, e não há outro como eu.

10 Desde o início, faço conhecido o fim;

desde tempos remotos, o que ainda virá.

Eu digo: ‘O meu propósito permanecerá em pé,

e farei tudo o que me agrada’.

11 Do oriente convoco uma ave de rapina;

de uma terra bem distante, um homem para cumprir o meu propósito.

O que eu disse, isso farei acontecer;

o que planejei, isso farei.

12 Escutem-me, vocês de coração obstinado,

vocês que estão longe da retidão.

13 Estou trazendo para perto a minha retidão,

ela não está distante;

e a minha salvação não será adiada.

Concederei salvação a Sião,

e o meu esplendor, a Israel.

Οι ανίσχυροι θεοί και ο πανίσχυρος Θεός

1 Έπεσε ο Βηλ, συντρίφτηκε ο Νεβώ! Τα είδωλά τους τα ’βαλαν πάνω στα ζώα, στα υποζύγια· τα φόρτωσαν πάνω στα κουρασμένα από το βάρος κτήνη. 2 Σκύβουν όλα και γονατίζουν, δεν μπορούν να διασώσουν το φορτίο, κι αυτά μαζί οδηγούνται στην αιχμαλωσία.

3 «Ακούστε με, Ισραηλίτες, όλοι όσοι απομείνατε από τους απογόνους του Ιακώβ», λέει ο Κύριος. «Εγώ σας φρόντισα απ’ την κοιλιά της μάνας σας και σας ανέλαβα απ’ τη στιγμή που ήρθατε στον κόσμο. 4 Ωσότου να γεράσετε, εγώ θα παραμένω ο ίδιος, κι ωσότου ασπρίσουν τα μαλλιά σας, εγώ θα σας κρατώ. Εγώ σας έφτιαξα κι εγώ θα σας φροντίζω· βοήθεια θα σας δώσω και λυτρωμό.

5 »Με ποιον θα με παρομοιάσετε, με ποιον θα με ταυτίσετε; Με ποιον θα με συγκρίνετε που να είμαστε όμοιοι; 6 Κάποιοι βγάζουν χρυσάφι από το ταμείο τους κι ασήμι με την πλάστιγγα ζυγίζουν, πληρώνουν ένα χρυσοχόο για να τους φτιάξει απ’ αυτά έναν θεό, όπου τον προσκυνούν και τον λατρεύουν· 7 στους ώμους τον σηκώνουν και τον περιφέρουν, μετά τον ξαναβάζουν κάτω και μένει εκεί ακίνητος. Προσεύχονται σ’ αυτόν, μα αυτός δεν απαντάει, από τη συμφορά τους να τους σώσει δεν μπορεί. 8 Σκεφτείτε τι κάνετε, αποστάτες, και ντραπείτε· και λογαριάστε όσα έχω κάνει εγώ».

Η βοήθεια πλησιάζει

9 «Φέρτε στο νου σας όσα γίνανε από πολύ παλιά, τα πρώτα, γιατί εγώ είμαι ο Θεός και δεν υπάρχει άλλος εκτός από μένα· Θεός χωρίς τον όμοιό του. 10 Εγώ απ’ την αρχή το μέλλον φανερώνω και από πριν όσα ακόμα δεν έχουν συμβεί. Λέω, "το σχέδιό μου θα εκτελεστεί, κι όλα όσα επιθυμώ θα τα πραγματοποιήσω". 11 Απ’ την Ανατολή φωνάζω ένα αρπαχτικό πουλί, τον άνθρωπο*Υπαινιγμός για το βασιλιά Κύρο. Βλ. υποσ. εις κεφ. 41:2. που εκτελεί τα σχέδιά μου απ’ τη μακρινή τη χώρα· όπως το είπα έτσι το πραγματοποιώ· το εκτελώ όπως το έχω σχεδιάσει.

12 »Ακούστε με, εσείς οι σκληροτράχηλοι, που η λύτρωση θαρρείτε πως βρίσκεται μακριά. 13 Η δικαιοσύνη πλησιάζει, διόλου δεν είναι πια μακριά, η σωτηρία μου δεν θ’ αργοπορήσει άλλο· τη σωτηρία θα δώσω στη Σιών, στον Ισραήλ τη δόξα μου».