Isaías 30

Ai do povo obstinado

1 "Ai dos filhos obstinados",

declara o Senhor,

"que executam planos que não são meus,

fazem acordo, mas não pelo meu Espírito,

para ajuntar pecado sobre pecado;

2 que descem ao Egito sem me consultar,

para buscar proteção no poder do faraó

e refúgio na sombra do Egito.

3 Mas a proteção do faraó lhes trará vergonha,

e a sombra do Egito lhes causará humilhação.

4 Embora os seus líderes tenham ido a Zoã,

e os seus mensageiros tenham chegado a Hanes,

5 todos se envergonharão

por causa de um povo que lhes é inútil,

que não traz ajuda nem vantagem,

mas apenas vergonha e zombaria."

6 Advertência contra os animais do Neguebe:

Atravessando uma terra hostil e severa,

de leões e leoas,

de víboras e serpentes velozes,

os enviados transportam as suas riquezas no lombo de jumentos;

os seus tesouros, nas corcovas de camelos,

para aquela nação inútil,

7 o Egito, cujo socorro é totalmente inútil.

Por isso, eu o chamo

Raabe*30.7 Nome poético para referir-se ao Egito. inofensivo.

8 Agora, vá, escreva isso em uma tábua para eles,

registre-o em um livro,

para que nos dias vindouros

seja um testemunho eterno.

9 Esse povo é rebelde; são filhos mentirosos,

filhos que não querem saber da instrução do Senhor.

10 Eles dizem aos videntes:

"Não tenham mais visões!",

e aos profetas:

"Não nos revelem o que é certo!

Falem-nos coisas agradáveis,

profetizem ilusões.

11 Deixem esse caminho,

abandonem essa vereda

e parem de confrontar-nos

com o Santo de Israel!".

12 Por isso, diz o Santo de Israel:

"Como vocês rejeitaram esta mensagem,

apelaram para a opressão

e confiaram nos perversos,

13 este pecado será para vocês

como um muro alto, rachado e torto,

que, de repente, desaba, em um instante.

14 Ele o fará em pedaços como um vaso de barro,

tão esmigalhado

que entre os seus pedaços

não se achará um caco

que sirva para pegar brasas de uma lareira

ou para tirar água da cisterna".

15 Diz o Soberano Senhor, o Santo de Israel:

"No arrependimento e no descanso está a salvação de vocês,

na quietude e na confiança está o seu vigor,

mas vocês não quiseram.

16 Vocês disseram: ‘Não, nós vamos fugir a cavalo’.

Portanto, fugirão!

Vocês disseram: ‘Cavalgaremos cavalos velozes’.

Portanto, velozes serão os seus perseguidores!

17 Mil fugirão

diante da ameaça de um;

diante da ameaça de cinco,

todos vocês fugirão,

até que sejam deixados

como um mastro no alto de um monte,

como uma bandeira em uma colina".

18 Contudo, o Senhor espera o momento de ser bondoso com vocês;

ele ainda se levantará para mostrar compaixão a vocês.

Pois o Senhor é Deus de justiça.

Bem-aventurados todos os que nele esperam!

19 Ó povo de Sião, que mora em Jerusalém, você não vai chorar mais. Como ele será bondoso quando você clamar por socorro! Assim que ele ouvir, responderá a você. 20 Embora o Senhor dê o pão da adversidade e a água da aflição a você, os seus mestres não se esconderão mais; com os seus próprios olhos, você os verá. 21 Quer você se volte para a direita, quer para a esquerda, os seus ouvidos escutarão uma voz atrás de você, dizendo: "Este é o caminho; siga-o".

22 Então, você tratará como impuras as suas imagens revestidas de prata e os seus ídolos recobertos de ouro; você os jogará fora como um pano menstrual e lhes dirá: "Fora!".

23 Ele também mandará a você chuva para a semente que você semear, e a terra dará alimento rico e farto. Naquele dia, o seu gado pastará em grandes prados. 24 Os bois e os jumentos que lavram o solo comerão forragem e sal espalhados com forcado e pá. 25 No dia do grande massacre, quando caírem as torres, regatos de água fluirão sobre todo monte elevado e sobre toda colina altaneira. 26 A luz da lua brilhará como o sol, e a luz do sol será sete vezes mais brilhante, como a luz de sete dias completos, quando o Senhor cuidar das contusões do seu povo e curar as feridas que lhe causou.

27 Vejam! De longe vem o nome do Senhor,

com a sua ira em chamas e densas nuvens de fumaça.

Os seus lábios estão cheios de ira,

e a sua língua é fogo consumidor.

28 O seu sopro é como uma torrente impetuosa

que sobe até o pescoço.

Ele faz sacudir as nações na peneira da destruição;

ele coloca na boca dos povos

um freio que os desencaminha.

29 E vocês cantarão

como em noite de festa sagrada;

o seu coração se regozijará

como quando se vai, ao som da flauta,

ao monte do Senhor,

à Rocha de Israel.

30 O Senhor fará que os homens ouçam a sua voz majestosa

e os levará a ver o seu braço descendo

com ira impetuosa e fogo consumidor,

com aguaceiro, tempestades de raios e saraiva.

31 A voz do Senhor despedaçará a Assíria;

com o seu cetro a ferirá.

32 Cada pancada que o Senhor

desferir com a vara para castigá-la

será dada ao som de tamborins e harpas,

enquanto estiver combatendo contra ela com os golpes do seu braço.

33 Tofete está pronta já faz tempo;

foi preparada para o rei.

A sua fogueira é funda e larga,

com muita lenha e muito fogo;

o sopro do Senhor,

como uma torrente de enxofre ardente, a incendeia.

Άστοχη συμμαχία με την Αίγυπτο

1 «Αλίμονό σας, επαναστατημένα παιδιά», λέει ο Κύριος, «που εκτελείτε σχέδια χωρίς τη θέλησή μου και συμμαχίες κλείνετε χωρίς να ’χετε τη δική μου συγκατάθεση, προσθέτοντας έτσι τη μια αμαρτία πάνω στην άλλη! 2 Παίρνετε το δρόμο για την Αίγυπτο χωρίς να με συμβουλευθείτε, για να γυρέψετε την προστασία του Φαραώ, και κάτω απ’ της Αιγύπτου τη σκιά τρέχετε να προφυλαχθείτε. 3 Αλλά η προστασία του Φαραώ θα ’ναι για σας ντροπή και η καταφυγή σας στης Αιγύπτου τη σκιά θα ’ναι ο εξευτελισμός σας. 4 Οι αρχηγοί σας είναι κιόλας στη Σοάν*Σοάν. Βλ. υποσ. εις Αρ 13:22. κι έφτασαν στη Χανές οι πρεσβευτές σας. 5 Όλοι τους θ’ απογοητευτούν από έναν λαό που δεν μπορεί χρήσιμος να τους είναι, ούτε βοήθεια να τους φέρνει, ούτε ωφέλεια· μόνο ντροπή και εξευτελισμό».

Και λέει ο Κύριος: 6 «Μέσα απ’ της θλίψης και της αγωνίας τη χώρα, πορεύονται στο νότο, όπου η λέαινα και το λιοντάρι ζουν, η οχιά κι ο φτερωτός ο δράκοντας, τα πλούτη τους πάνω σε γαϊδουριών τη ράχη μεταφέρουν και στων καμήλων πάνω την καμπούρα τούς ακριβούς τους θησαυρούς· πάνε σ’ έναν λαό που δεν μπορεί να τους βοηθήσει. 7 Πράγματι, είν’ ανώφελη και μάταιη η βοήθεια της Αιγύπτου· για τούτο και την ονομάζω "Ραάβ υποταγμένη"».

Προειδοποίηση για το μέλλον

8 Ο Κύριος μου είπε: «Πήγαινε τώρα και γράψε τα λόγια μου αυτά σε μια πινακίδα μπροστά τους, και σημείωσέ τα σ’ ένα βιβλίο για να χρησιμέψουν στο μέλλον για μαρτυρία αιώνια: 9 ότι δηλαδή ο λαός αυτός είναι αποστάτης, είναι ψεύτες· δε θέλουν ν’ ακούσουν το νόμο του Κυρίου. 10 Λένε στους Βλέποντες: "μη βλέπετε οράματα, μη μας προαναγγέλλετε το σωστό. Πείτε μας λόγια κολακευτικά· προφητέψτε μας χίμαιρες. 11 Βγείτε από τον ίσιο δρόμο, φύγετε από τη σωστή κατεύθυνση, πάρτε από μπροστά μας τον Άγιο Θεό του Ισραήλ"».

12 Γι’ αυτό να τι λέει ο Άγιος Θεός του Ισραήλ: «Εσείς περιφρονείτε αυτό το λόγο, εμπιστευόσαστε στη βία και στη διαστροφή· αυτά είναι τα στηρίγματά σας. 13 Μα η ανομία σας αυτή δε θα ’ναι για σας δίχως συνέπειες. Είστε καθώς τοίχος ψηλός, που μια ρωγμή τον διατρέχει. Ξάφνου παρουσιάζεται ένα φούσκωμα και μονομιάς ο τοίχος καταρρέει. 14 Συντρίβεται σαν πήλινο δοχείο, που τόσο θρύψαλα έχει γίνει, ώστε να μην υπάρχει στα συντρίμμια του ένα κομμάτι που να μπορεί κανείς μ’ αυτό να μεταφέρει λίγα αναμμένα κάρβουνα, είτε νερό να πάρει από μια στέρνα».

15 Και να τι λέει ο Κύριος, ο Άγιος Θεός του Ισραήλ: «Αν επιστρέψετε σ’ εμένα και ηρεμήσετε, μονάχα τότε θα σωθείτε· μέσα στην ησυχία και στην εμπιστοσύνη θα βρείτε τη μοναδική σας δύναμη»· μα εσείς δεν το θέλετε, 16 και λέτε: «Όχι, θα φύγουμε με τα άλογα». Γιατί άλλο δε σας μένει παρά η φυγή· και λέτε: «Θ’ ανεβούμε σε γοργοπόδαρα άλογα». Μα οι διώκτες σας θα ’ναι πιο γρήγοροι απ’ αυτά! 17 Ένας μονάχα θα σας απειλεί κι εσείς χίλιοι θα φεύγετε· αν είναι πέντε που σας απειλούν, εσείς θα φύγετε όλοι. Ό,τι θα μείνει από σας θα ’ναι σαν το κοντάρι πάνω σε βουνοκορφή, σαν τη σημαία πάνω σ’ ένα λόφο.

Επαγγελία αγάπης του Θεού προς το λαό του

18 Και μολαυτά ο Κύριος προσμένει να σας σπλαχνιστεί· είν’ έτοιμος να σηκωθεί και να σας ελεήσει, γιατί ο Κύριος είναι Θεός δικαιοσύνης· μακάριοι όσοι τον εμπιστεύονται.

19 Ναι, της Σιών λαέ, εσύ που ζεις στην Ιερουσαλήμ, ποτέ πια δε θα κλάψεις! Όταν θα του φωνάξεις, σίγουρα θα σε σπλαχνιστεί· αμέσως θα σου αποκριθεί μόλις ακούσει τη φωνή σου. 20 Ψωμί στην αγωνία σας ο Κύριος θα σας δώσει και μες στη στενοχώρια σας νερό· κρυμμένος δεν θα μένει πια αυτός που σας διδάσκει, μα θα τον βλέπετε το δάσκαλό σας με τα ίδια σας τα μάτια. 21 Όταν θα πρέπει να διαλέξετε αν θα στρίψετε δεξιά ή αριστερά, θ’ ακούν τ’ αυτιά σας μια φωνή από πίσω σας που θα σας λέει: «Αυτός είναι ο δρόμος· ακολουθήστε τον». 22 Θα θεωρήσετε βέβηλα τα επάργυρα γλυπτά σας και τα επιχρυσωμένα σας τα είδωλα· θα τα πετάξετε μακριά σαν κάτι ακάθαρτο και θα τους πείτε: «Έξω από ’δω».

23 Τότε θα στείλει ο Κύριος βροχή πάνω στους σπόρους που θα σπείρετε στη γη· και το σιτάρι που θα δώσει η γη θα είναι μεστό και θρεπτικό. Και τα κοπάδια σας θα βόσκουνε τη μέρα εκείνη σε βοσκές ευρύχωρες. 24 Τα βόδια όπως και τα γαϊδούρια που οργώνουν τους αγρούς, θα τρώνε το καλύτερο άχυρο, με φτυάρι και δικέλλι λιχνισμένο. 25 Από κάθε ψηλό βουνό και κάθε λόφο ρυάκια θα κυλάνε και τρεχούμενα νερά, της μεγάλης σφαγής τη μέρα, όταν οι πύργοι της πολιορκίας θα γκρεμιστούν. 26 Τη μέρα που ο Κύριος θα επιδέσει του λαού του τις πληγές και θα γιατρέψει όσα τραύματα προκάλεσαν τα χτυπήματά του, τότε το φως του φεγγαριού θα είναι σαν το φως του ήλιου· και θα ’ναι του ήλιου το φως εφτά φορές λαμπρότερο, καθώς το φως εφτά μαζί ημερών.

Κρίση του Κυρίου ενάντια στην Ασσυρία

27 Νάτον, ο Κύριος ο ίδιος έρχεται από μακριά! Σφοδρός είν’ ο θυμός του και το φορτίο του βαρύ. Τα χείλη του γεμάτα αγανάκτηση κι η γλώσσα του σαν καταλυτική φωτιά. 28 Είν’ η πνοή του σαν πλημμυρισμένος χείμαρρος που φτάνει ως το λαιμό του ανθρώπου. Θα κοσκινίσει τα έθνη με της καταστροφής το κόσκινο, θα βάλει χαλινάρι στα σαγόνια των λαών και θα τους οδηγήσει όπου δεν θέλουν.

29 Θα ψάλετε, όπως τη νύχτα της ιερής γιορτής με την καρδιά χαρούμενη, όπως αυτός που περπατά στον ήχο της φλογέρας, να πάει στο όρος του Κυρίου, να πάει στο Θεό, στο βράχο του Ισραήλ.

30 Ο Κύριος θα κάνει ν’ ακουστεί η μεγαλόπρεπη φωνή του, δυναμικά θα εκδηλώσει τον άγριο θυμό του με της καταλυτικής φωτιάς τη φλόγα, μέσα σε καταιγίδα και σε χαλαζοθύελλα. 31 Απ’ του Κυρίου τη φωνή η Ασσυρία θα τρομάξει, απ’ τα χτυπήματα που θα της δώσει με το ραβδί. 32 Το κάθε χτύπημα που θα της δίνει ο Κύριος με το ραβδί της τιμωρίας θα συνοδεύεται με τύμπανα και με κιθάρες· ο ίδιος ο Θεός θα πολεμήσει εναντίον τους.*Ο στ. παρουσιάζει πολλές δυσκολίες και η μετ. είναι αβέβαιη.33 Από καιρό έχει η πυρά ετοιμαστεί και για το βασιλιά τον ίδιο· λάκκος βαθύς κι ευρύχωρος για τη φωτιά, γεμάτος ξύλα σε αφθονία. Η πνοή του Κυρίου, σαν χείμαρρος από θειάφι φλεγόμενο, θα την ανάψει.