Isaías 2

O monte do Senhor

1 Foi isto que Isaías, filho de Amoz, viu a respeito de Judá e de Jerusalém:

2 Nos dias que virão,

o monte do templo do Senhor

será estabelecido como o principal;

será elevado acima das colinas,

e todas as nações correrão para ele.

3 Muitas nações virão, dizendo:

"Venham, subamos ao monte do Senhor,

ao templo do Deus de Jacó.

Ele nos ensinará os seus caminhos,

para que andemos nas suas veredas".

Pois a lei virá de Sião,

e a palavra do Senhor, de Jerusalém.

4 Ele julgará entre os povos

e resolverá contendas entre as muitas nações.

Das suas espadas elas farão enxadas,

e das suas lanças, foices.

Nenhuma nação erguerá a espada contra outra,

nem aprenderão mais a guerra.

5 Venha, ó descendência de Jacó,

andemos na luz do Senhor!

O dia do Senhor

6 Certamente abandonaste o teu povo,

os descendentes de Jacó,

porque eles se encheram de superstições do oriente,

praticam adivinhações como os filisteus

e fazem acordos com estrangeiros.

7 A sua terra está cheia de prata e ouro

e não há fim para os seus tesouros.

A sua terra está cheia de cavalos;

as suas carruagens não têm fim.

8 A sua terra está cheia de ídolos.

Eles se inclinam diante da obra das suas mãos,

diante do que os seus dedos fizeram.

9 Por isso, a humanidade será abatida

e o homem será humilhado;

não os perdoes!*2.9 Ou exaltes.

10 Entre no meio das rochas,

esconda-se no pó por causa do terror que vem do Senhor

e do esplendor da sua majestade!

11 Os olhos do arrogante serão humilhados,

e o orgulho dos homens será abatido;

somente o Senhor será exaltado naquele dia.

12 O Senhor dos Exércitos tem um dia reservado

contra todos os orgulhosos e altivos,

contra tudo o que é exaltado,

para que eles sejam humilhados;

13 contra todos os cedros do Líbano, altos e altivos,

e contra todos os carvalhos de Basã;

14 contra todos os montes elevados

e contra todas as colinas altas;

15 contra toda torre imponente

e contra todo muro fortificado;

16 contra todos os navios de Társis

e contra todo barco de luxo.

17 A arrogância dos homens será abatida,

e o seu orgulho será humilhado.

Somente o Senhor será exaltado naquele dia,

18 e os ídolos desaparecerão por completo.

19 Os homens entrarão nas cavernas das rochas

e nos buracos da terra

por causa do terror que vem do Senhor

e do esplendor da sua majestade

quando ele se levantar para sacudir a terra.

20 Naquele dia, os homens atirarão

às toupeiras e aos morcegos

os ídolos de prata e os ídolos de ouro

que fizeram para adorar.

21 Fugirão para as cavernas das rochas

e para as brechas dos penhascos

por causa do terror que vem do Senhor

e do esplendor da sua majestade

quando ele se levantar para aterrorizar a terra.

22 Parem de confiar no homem,

cuja vida não passa de um sopro nas narinas.

Que valor ele tem?

Το παγκόσμιο βασίλειο της ειρήνης

1 Μήνυμα που ο Ησαΐας, γιος του Αμώς, έλαβε μέσα από όραμα για τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ:

2 Θα ’ρθούνε μέρες που το όρος του ναού θα κυριαρχεί πάνω στα βουνά, ψηλότερο απ’ όλα τ’ άλλα. Εκεί θα συρρέουν οι λαοί. 3 Εκεί θα τρέχουν έθνη πολλά. «Εμπρός», θα λένε, «ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου, στον οίκο του Θεού του Ιακώβ, το δρόμο του να μας διδάξει για να τον ακολουθούμε».

Γιατί απ’ τη Σιών βγαίνει ο νόμος, από την Ιερουσαλήμ προέρχεται ο λόγος του Κυρίου. 4 Αυτός θα κρίνει ανάμεσα σε πολλούς λαούς· το δίκιο θ’ αποδώσει σε έθνη δυνατά. Τότε τα ξίφη τους θα τα σφυρηλατήσουν σε άροτρα και τις λόγχες τους σε δρεπάνια. Ξίφος δεν θα σηκώνει το ένα έθνος ενάντια στο άλλο και πια δεν θα μαθαίνουν να πολεμούν.

5 Εμπρός, απόγονοι του Ιακώβ, ας περπατήσουμε στο φως του Κυρίου!

Ο Κύριος κρίνει τους υπερόπτες

6 Ναι, Κύριε, εγκατέλειψες το λαό σου, τους απογόνους του Ιακώβ, γιατί η χώρα είναι γεμάτη έθιμα της ανατολής. Παντού υπάρχουν μάντεις όπως στους Φιλισταίους· ο λαός σου δημιουργεί σχέσεις με τους αλλοφύλους. 7 Η χώρα γέμισε ασήμι και χρυσάφι και θησαυρούς αμέτρητους. Γέμισε άλογα η χώρα κι αμέτρητα είναι τα πολεμικά τους άρματα. 8 Η χώρα γέμισε είδωλα· στα έργα τους τα χειροποίητα μπροστά τους γονατίζουν. 9 Γι’ αυτό όλοι τους θα εξευτελιστούν, και οι επιφανείς θα ταπεινωθούν· μην τους το συγχωρήσεις, Κύριε.

10 Καλυφθείτε στους βράχους, κρυφτείτε στο χώμα, όταν ο Κύριος σκορπάει το φόβο του, όταν δείχνει τη δύναμη και τη μεγαλοπρέπειά του. 11 Έρχεται μέρα που η υπεροψία των ανθρώπων θα ταπεινωθεί και η αλαζονεία τους θα σπάσει· και μόνον ο Κύριος τότε θα εξυψωθεί. 12 Πράγματι, ο Κύριος του σύμπαντος έχει ορίσει ημέρα ενάντια σ’ όλους τους υπερήφανους, τους αλαζόνες και τους υπερόπτες για να τους ταπεινώσει: 13 Ενάντια σ’ όλους τους κέδρους του Λιβάνου, τους ψηλούς και περήφανους, κι ενάντια σ’ όλες τις βαλανιδιές της Βασάν· 14 ενάντια σ’ όλα τα ψηλά βουνά κι ενάντια σ’ όλους τους λόφους τους ψηλούς· 15 ενάντια σ’ όλους τους πύργους τους ψηλούς κι ενάντια σ’ όλα τα οχυρωμένα τείχη· 16 ενάντια σ’ όλα τα πλοία τα μεγάλα κι ενάντια σ’ όλα τα πολυτελή πλεούμενα. 17 Η υπεροψία των ανθρώπων θα ταπεινωθεί και η αλαζονεία τους θα λυγίσει. Μονάχα ο Κύριος θα εξυψωθεί τη μέρα εκείνη. 18 Όλα τα είδωλα θα εξαφανιστούν.

19 Θα μπείτε στις σπηλιές των βράχων και στις τρύπες της γης, όταν ο Κύριος θα σκορπάει το φόβο του, όταν θα δείχνει τη δύναμη και τη μεγαλοπρέπειά του, όταν θα σηκωθεί να συγκλονίσει τη γη. 20 Έρχεται μέρα, που οι άνθρωποι θα ρίξουν στις νυχτερίδες και στους τυφλοπόντικες τα ασημένια και τα χρυσά είδωλά τους, που κατασκεύασαν για να τα προσκυνούν, 21 και θα τρυπώσουν στις σχισμές των βράχων και στις σπηλιές, όταν ο Κύριος θα σκορπάει το φόβο του, όταν θα δείχνει τη δύναμη και τη μεγαλοπρέπειά του, όταν θα σηκωθεί να συγκλονίσει τη γη.

22 Πάψτε, λοιπόν, να ’χετε την ελπίδα σας σε ανθρώπους, γιατί η ζωή τους δεν είναι παρά μονάχα μια πνοή· τι αξία έχουν;