Isaías 27

O livramento de Israel

1 Naquele dia,

o Senhor, com a sua espada

severa, longa e forte,

castigará o Leviatã, serpente arisca,

o Leviatã, serpente tortuosa;

ele matará a serpente marinha.

2 Naquele dia, se dirá:

"Cantem sobre a vinha frutífera!

3 Eu, o Senhor, sou o seu vigia,

rego-a constantemente

e a protejo dia e noite,

para impedir que lhe façam dano.

4 Não estou irado.

Se espinheiros e ervas daninhas me enfrentarem,

eu marcharei contra eles

e os queimarei juntos,

5 a menos que venham buscar refúgio em mim

e que façam as pazes comigo.

Sim, que façam as pazes comigo".

6 Nos dias vindouros, Jacó lançará raízes,*27.6 Ou Os que chegam da parte de Jacó lançarão raízes.

Israel terá botões e flores

e encherá o mundo de frutos.

7 Acaso ele o feriu

como àqueles que o feriram?

Acaso ele foi morto

como foram mortos os que o feriram?

8 Pelo desterro e pelo exílio o julga,

com o seu sopro violento ele o expulsa,

como em um dia de rajadas do vento leste.*27.8 Hebraico: em um dia de vento leste.

9 Assim, será perdoada a maldade de Jacó,

e este será todo fruto da remoção do seu pecado:

quando ele fizer que todas as pedras do altar sejam esmigalhadas

e fiquem como pó de giz,

os postes de Aserá*27.9 Isto é, postes de madeira simbólicos usados no culto da deusa Aserá. e os altares de incenso

não permanecerão em pé.

10 A cidade fortificada está abandonada,

desabitada e esquecida como o deserto.

Ali os bezerros pastam;

ali se deitam

e desfolham a ramagem.

11 Quando os ramos estão secos e se quebram,

as mulheres vêm e ateiam fogo neles,

pois este é um povo sem entendimento;

por isso, aquele que o fez não tem compaixão dele,

aquele que o formou não lhe mostra misericórdia.

12 Naquele dia, o Senhor procederá à debulha desde as margens do Eufrates*27.12 Hebraico: do Rio. até o ribeiro do Egito, e vocês, israelitas, serão ajuntados um a um. 13 Naquele dia, soará uma grande trombeta. Os que estavam perecendo na Assíria e os que estavam exilados no Egito virão e adorarão ao Senhor no monte santo, em Jerusalém.

1 Την ημέρα εκείνη ο Κύριος με το βαρύ, το μεγάλο και δυνατό του ξίφος θα τιμωρήσει τον Λεβιάθαν, το φίδι που συστρέφεται και ξεφεύγει, θα σκοτώσει το δράκοντα της θάλασσας.

Το νέο τραγούδι για το αμπέλι του Θεού

2 Την ημέρα εκείνη θα τραγουδήσετε τον ύμνο στο αμπέλι*αμπέλι. Βλ. υποσ. εις κεφ. 3:14. το εκλεκτό:

3 «Εγώ ο Κύριος το φυλάω·

και το ποτίζω αδιάκοπα.

Νύχτα και μέρα το φυλάω

ώστε κανείς να μην το βλάψει.

4 Δεν είμαι πια μ’ αυτό οργισμένος.

Αν όμως έβρισκα αγκάθια και τριβόλια

θα ’δινα μάχη εναντίον τους

θα ’βαζα φωτιά σ’ όλα μαζί.

5 Εκτός κι αν οι εχθροί αυτοί ζητήσουν προστασία κοντά μου

κι ειρήνη μαζί μου κάνουνε·

ναι, ας κάνουν μαζί μου ειρήνη».

Εξορία και αποκατάσταση του Ισραήλ

6 Έρχεται μέρα που οι απόγονοι του Ιακώβ θα ρίξουν καινούριες ρίζες· ο Ισραήλ θ’ ανθίσει, θα καρποφορήσει, και θα γεμίσουν οι καρποί του την οικουμένη ολόκληρη. 7 Χτύπησε τάχα ο Κύριος το λαό του, όπως εκείνους που τον χτύπησαν; ή τάχα τον θανάτωσε όπως εκείνους που τον θανατώσαν; 8 Όχι· μονάχα όσο αξίζαν τους τιμώρησε, με εξορία και διωγμό, τούς πήρε με το δυνατό του φύσημα, όπως όταν φυσάει άνεμος ανατολικός.

9 Όλες τις πέτρες των θυσιαστηρίων κομμάτια θα τις κάνουν του Ιακώβ οι απόγονοι, σαν τις τριμμένες ασβεστόπετρες· ποτέ πια να μην ξαναστηθούν ξύλινες λατρευτικές στήλες ούτε θυσιαστήρια θυμιάματος. Έτσι θα εξιλεωθεί των απογόνων του Ιακώβ η ανομία κι αυτό θα είναι το λύτρο για να εξαλειφθεί η αμαρτία τους. 10 Η οχυρωμένη πόλη ερημώθηκε, έμεινε ακατοίκητη και σαν την έρημο εγκαταλειμμένη. Εκεί βόσκουνε τα μοσχάρια· εκεί πλαγιάζουν και μασάνε τους βλαστούς. 11 Όταν των δέντρων τα κλαριά ξεραίνονται, τα σπάνε, έρχονται οι γυναίκες να τα κάψουνε.

Πράγματι ο λαός αυτός ήταν ανόητος, γι’ αυτό δεν θα τον λυπηθεί ο δημιουργός του, δε θα τον ελεήσει ο πλάστης του.

12 Αλλά έρχεται μέρα που ο Κύριος θα σας συνάξει έναν έναν, γιοι του Ισραήλ, από την όχθη του ποταμού Ευφράτη ως το χείμαρρο της Αιγύπτου,*χείμαρρο της Αιγύπτου. Βλ. υποσ. εις Αρ 34:5. καθώς τινάζουνε τα στάχυα και ξεχωρίζουν τον καρπό. 13 Και τότε θα ηχήσει η μεγάλη σάλπιγγα και θα ’ρθουν όσοι ήταν στην Ασσυρία εξόριστοι κι όσοι ήταν στην Αίγυπτο διωγμένοι, και θα λατρέψουνε τον Κύριο πάνω στο άγιο όρος, στην Ιερουσαλήμ.