Isaías 62

O novo nome de Sião

1 Por amor a Sião, não me calarei

e, por amor a Jerusalém, não me aquietarei

enquanto a sua justiça não resplandecer como a alvorada,

e a sua salvação, como as chamas de uma tocha.

2 As nações verão a sua justiça,

e todos os reis, a sua glória;

você será chamada por um novo nome

que a boca do Senhor designará.

3 Será uma esplêndida coroa na mão do Senhor,

um diadema real na palma da mão do seu Deus.

4 Nunca mais a chamarão Abandonada,

nem à sua terra chamarão Desamparada.

Você, porém, será chamada Hefzibá,*62.4 Hefzibá significa o meu prazer está nela.

e a sua terra, Beulá,*62.4 Beulá significa casada.

pois o Senhor terá prazer em você,

e a sua terra estará casada.

5 Como o jovem se casa com a noiva,

assim os seus filhos se casarão*62.5 Ou assim aquele que a edificou se casará. com você;

como o noivo se regozija com a noiva,

assim o seu Deus se regozija com você.

6 Coloquei sentinelas sobre os seus muros, ó Jerusalém;

jamais descansarão, dia e noite.

Vocês que clamam pelo Senhor,

não se entreguem ao repouso

7 nem lhe concedam descanso

até que ele estabeleça Jerusalém

e faça dela o louvor da terra.

8 O Senhor jurou por sua mão direita

e por seu braço poderoso:

"Nunca mais darei o seu trigo

como alimento para os seus inimigos;

nunca mais os estrangeiros beberão o vinho novo

pelo qual vocês se afadigaram;

9 mas aqueles que colherem o trigo

comerão dele e louvarão ao Senhor;

aqueles que juntarem as uvas

beberão delas nos pátios do meu santuário".

10 Passem, passem pelas portas!

Preparem o caminho para o povo.

Construam, construam a estrada!

Removam as pedras.

Ergam uma bandeira para as nações.

11 O Senhor proclamou

aos confins da terra:

"Digam à Filha de Sião:

‘Veja! O seu Salvador vem!

Veja! Ele traz a sua recompensa,

e o seu galardão o acompanha’ ".

12 Eles serão chamados Povo Santo,

Redimidos do Senhor;

e você será chamada Procurada,

Cidade Não Abandonada.

Η αποκατάσταση της Ιερουσαλήμ

1 Για σένα Σιών δεν θα σωπάσω, ούτε για σένα θα ησυχάσω, Ιερουσαλήμ, ωσότου ολόλαμπρη προβάλει η λύτρωσή σου, λαμπάδα αναμμένη η σωτηρία σου.

2 Τα έθνη θα δουν τη λύτρωσή σου και όλοι οι βασιλιάδες τη δόξα σου. Θα ονομαστείς μ’ ένα καινούργιο όνομα που θα σ’ το δώσει ο Κύριος ο ίδιος. 3 Θα ’σαι στεφάνι ατίμητο στο χέρι του Κυρίου, μες στην παλάμη του Θεού σου στέμμα βασιλικό. 4 Και τ’ όνομά σου πια δε θα ’ναι "η εγκαταλειμμένη" ούτε η χώρα σου θα ονομάζεται πια "η έρημη" αλλά θα λέγεσαι "η αγαπημένη του Θεού" κι η χώρα σου θα λέγεται "η γυναίκα του"· γιατί ο Κύριος θα σε ξαναγαπήσει και θα ’ναι για τη χώρα σου ο άντρας της. 5 Όπως ο νέος ενώνεται σε γάμο με παρθένα, έτσι κι ο πλάστης σου*ο πλάστης σου Το εβρ. έχει «οι γιοι σου», λόγω διαφορετικού φωνηεντισμού. μ’ εσένα θα ενωθεί. Κι όπως χαρά για το γαμπρό είναι η νύφη, έτσι χαρά για το Θεό σου θα ’σαι εσύ.

6 Πάνω στα τείχη σου, έβαλα φρουρούς, Ιερουσαλήμ· ολημερίς κι ολονυχτίς δεν πρέπει να σωπάσουν. Εσείς, φρουροί, που όλα τα υπενθυμίζετε στον Κύριο, μην ησυχάζετε καθόλου. 7 Κι αυτόν μην τον αφήνετε να ησυχάσει, ωσότου αποκαταστήσει την Ιερουσαλήμ, ωσότου κάνει πάνω στη γη όλοι να τη δοξάσουν. 8 Ο Κύριος έδωσε ένορκη υπόσχεση στο λαό του και με την παντοδυναμία του την εγγυήθηκε: «Το στάρι σου δεν θα το δώσω πια να τρέφονται οι εχθροί σου και το κρασί σου, που γι’ αυτό κουράστηκες, δε θα το πίνουν πια οι αλλοεθνείς. 9 Μα αυτοί που θα θερίζουν κι αυτοί που θα τρυγούν, θα τρώνε το ψωμί· το κρασί θα πίνουν στις άγιες μου αυλές κι αυτοί θα με δοξάζουν».

10 Περάστε εσείς, οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, βγείτε απ’ της πόλης σας τις πύλες! Το δρόμο ετοιμάστε για το λαό που επιστρέφει! Ανοίξτε, ανοίξτε δρόμο, κι από τις πέτρες καθαρίστε τον, σημαία σηκώστε να τη βλέπουν οι λαοί! 11 Ο Κύριος διακήρυξε στα πέρατα της γης: «Πείτε στην πόλη της Σιών, "νάτος ο σωτήρας σου, έρχεται! Φέρνει μαζί του το λαό που έσωσε· αυτός είναι η ανταμοιβή του"». 12 Θα λέγονται «άγιος λαός», από τον Κύριο λυτρωμένος· κι εσύ θα ονομαστείς «πόλη ποθητή», όχι εγκαταλειμμένη.