Isaías 60

A glória de Sião

1 "Levante-se, refulja, porque chegou a sua luz,

e a glória do Senhor raia sobre você!

2 Olhe! A escuridão cobre a terra,

e densas trevas envolvem os povos,

mas sobre você raia o Senhor,

e a glória dele se vê sobre você.

3 As nações andarão à sua luz,

e os reis, ao fulgor do seu alvorecer.

4 "Olhe ao redor e veja:

todos se reúnem e vêm a você;

de longe vêm os seus filhos,

e as suas filhas vêm carregadas nos braços.

5 Então, você o verá e ficará radiante;

o seu coração pulsará forte e se encherá de alegria,

porque a riqueza dos mares será trazida a você,

e a você virão as riquezas das nações.

6 Manadas de camelos cobrirão a sua terra,

camelos novos de Midiã e de Efá.

Virão todos os de Sabá,

carregando ouro e incenso

e proclamando o louvor do Senhor.

7 Todos os rebanhos de Quedar se reunirão junto de você,

e os carneiros de Nebaiote lhe servirão;

serão aceitos como ofertas no meu altar,

e adornarei o meu glorioso templo.

8 "Quem são estes que voam como nuvens,

que voam como pombas para os seus ninhos?

9 Pois as ilhas esperam em mim;

à frente vêm os navios de Társis,*60.9 Ou navios mercantes.

trazendo de longe os seus filhos,

com a sua prata e o seu ouro,

em honra ao Senhor, o seu Deus,

o Santo de Israel,

porque ele se revestiu de esplendor.

10 "Estrangeiros reconstruirão os seus muros,

e os seus reis lhe servirão.

Ainda que na minha ira eu a tenha ferido,

com favor mostrarei a você compaixão.

11 As suas portas permanecerão abertas;

jamais serão fechadas, dia e noite,

para que tragam a você as riquezas das nações,

com os seus reis e a sua comitiva.

12 Pois a nação e o reino que não servirem a você perecerão;

serão totalmente exterminados.

13 "A glória do Líbano virá a você;

juntos virão o junípero, o abeto e o pinheiro,

para adornarem o lugar do meu santuário;

e eu glorificarei o local em que pisam os meus pés.

14 Os filhos dos seus opressores virão e se inclinarão diante de você;

todos os que a desprezam se curvarão aos seus pés

e a chamarão Cidade do Senhor,

Sião do Santo de Israel.

15 "Em vez de abandonada e odiada,

sem que ninguém quisesse passar por você,

farei de você um orgulho eterno,

uma alegria para todas as gerações.

16 Você beberá o leite das nações

e será amamentada por mulheres nobres.

Então, você saberá que eu, o Senhor, sou o seu Salvador,

o seu Redentor, o Poderoso de Jacó.

17 Em vez de bronze, trarei a você ouro;

em vez de ferro, prata.

Em vez de madeira, trarei a você bronze;

em vez de pedras, ferro.

Farei da paz o seu dominador,

e da justiça, o seu governador.

18 Nunca mais se ouvirá falar de violência na sua terra,

nem de ruína e destruição dentro das suas fronteiras.

Aos seus muros você chamará Salvação,

e às suas portas, Louvor.

19 Nunca mais o sol será a sua luz de dia,

nem o brilho do luar iluminará você,

pois o Senhor será a sua luz para sempre;

o seu Deus será a sua glória.

20 O seu sol nunca se porá,

e a sua lua nunca desaparecerá,

porque o Senhor será a sua luz para sempre,

e os seus dias de tristeza terão fim.

21 Então, todo o seu povo será justo

e possuirá a terra para sempre.

Ele é o renovo que plantei,

obra das minhas mãos,

para revelar o meu esplendor.

22 O pequeno se tornará mil,

e o menor será uma nação poderosa.

Eu sou o Senhor;

na hora certa farei que isso aconteça depressa."

Η μελλοντική δόξα της Σιών

1 Ο Κύριος λέει: «Σήκω, Ιερουσαλήμ, ορθώσου και γίνε φως! Γιατί έρχεται το φως σου, απάνω σου η δόξα μου φεγγοβολεί. 2 Τη γη σκοτάδι θα σκεπάσει κι ομίχλη τους λαούς· μα εσένα το δικό μου φως θα σε φωτίζει, θα σε σκεπάζει η δόξα μου. 3 Έθνη θα πάρουνε το δρόμο προς το φως σου, και βασιλιάδες προς τη λάμψη της δικής σου ανατολής.

4 »Φέρε γύρω τα μάτια σου και κοίταξε· όλοι αυτοί έχουν μαζευτεί κι έρχονται προς εσένα. Οι γιοι σου θά ’ρθουν από μακριά και θα κρατούν τις κόρες σου στους ώμους. 5 Τότε θα δεις και θα χαρείς, θα λαχταρά και θα σκιρτά η καρδιά σου· γιατί της θάλασσας ο πλούτος σ’ εσένα θα στραφεί, και των εθνών η δύναμη σ’ εσένα θά ’ρθει.

6 »Καμήλες καραβάνια θα σε σκεπάσουν, νεαρές δρομάδες της Μαδιάμ και της Γεφά. Απ’ τη Σαβά θα έρθουν όλοι οι κάτοικοι με χρυσάφι και λιβάνι και θα διηγούνται τα έργα μου τα θαυμαστά. 7 Τα πρόβατα όλα του Κηδάρ θα μαζευτούν για σένα και τα κριάρια του Νεβαϊώθ για τις θυσίες σου· θυσία ευπρόσδεκτη θ’ ανάβουν στο θυσιαστήριό μου κι εγώ το ναό μου θα τον δοξάσω με την παρουσία μου.

8 »Ποιοι είναι αυτοί, Ιερουσαλήμ, που σαν το σύννεφο πετούν και σαν τα περιστέρια στη φωλιά τους; 9 Ναι, ναι, πλοία συγκεντρώνονται από μακρινούς γιαλούς. Πάνε μπροστά τα πλοία τα μεγάλα και φέρνουν τα παιδιά σου από μακριά, με το ασήμι τους μαζί και το χρυσάφι, για να τιμήσουνε εμένα τον Κύριο το Θεό σου, τον Άγιο Θεό του Ισραήλ. Γιατί εγώ σε δόξασα.

10 »Οι αλλοεθνείς θα ξαναχτίσουνε τα τείχη σου, Ιερουσαλήμ, κι οι βασιλιάδες τους θα σε υπηρετήσουν. Γιατί μες στην οργή μου σε τιμώρησα, αλλά με την αγάπη μου θα σε ελεήσω. 11 Τις πύλες σου θα τις κρατούν πάντα ανοιχτές. Ούτε μέρα θα κλείνουν ούτε νύχτα· για να σου φέρουνε τα πλούτη των εθνών που θα τα οδηγούν οι ίδιοι οι βασιλιάδες τους. 12 Το έθνος και το βασίλειο που δε θα σου δουλέψουν, θα εξολοθρευτούν· αυτά τα έθνη θα καταστραφούν ολότελα.

13 »Τα πεύκα, οι κέδροι και τα κυπαρίσσια, όλη η μεγαλοπρέπεια του όρους του Λιβάνου, σ’ εσένα θα ’ρθουνε, τον τόπο μου τον άγιο να λαμπρύνουν. Τον τόπο θα δοξάσω όπου πατούν τα πόδια μου. 14 Σ’ εσένα θα ’ρθουνε σκυφτά τα παιδιά εκείνων που σε καταπίεζαν· όλοι όσοι σε περιφρονούσαν θα πέσουνε στα πόδια σου και θα σε ονομάζουνε "η Πόλη του Κυρίου, η Σιών του Αγίου Θεού του Ισραήλ".

15 »Εγκαταλείφθηκες, Ιερουσαλήμ, μισήθηκες κι έμεινες έρημη και μόνη. Γι’ αυτό κι εγώ σε κάνω την αιώνια περηφάνια, να ’σαι το καύχημα μέσα σε όλες τις γενιές. 16 Το γάλα θα θηλάσεις των εθνών, τους θησαυρούς θα φας των βασιλιάδων. Θα μάθεις πως σωτήρας σου και λυτρωτής σου εγώ είμαι, ο Κύριος, ο ισχυρός του Ιακώβ.

17 »Χρυσάφι, θα σου φέρω αντί για μπρούτζο, ασήμι αντί για σίδερο, χαλκό αντί για ξύλο κι αντί για πέτρα σίδερο. Και θα εγκαταστήσω διοικητή σου την ειρήνη κι απόλυτο άρχοντα τη δικαιοσύνη. 18 Στη χώρα σου δεν θα ακούει πια κανείς για βία, ούτε μέσα στα όριά σου για ερήμωση και για καταστροφή, αλλά τα τείχη σου θα σε προστατεύουν κι οι πύλες σου θα πληθαίνουν το μεγαλείο σου.

19 »Τον ήλιο πια δε θα τον χρειάζεσαι για φως σου την ημέρα, ούτε τη νύχτα τη σελήνη να σε φωτίζει με τη λάμψη της. Γιατί εγώ ο Κύριος θα ’μαι για σένα φως παντοτινό και θα ’μαι εγώ, ο Θεός σου, το μεγαλείο σου. 20 Ο ήλιος σου δεν θα βασιλέψει πια ούτε θα σβήσει η σελήνη σου, γιατί εγώ ο Κύριος θα ’μαι το φως σου το παντοτινό· οι μέρες του πένθους σου θα τελειώσουν.

21 »Μονάχα δίκαιοι, θ’ αποτελούνε το λαό σου, Ιερουσαλήμ, κι αυτοί για πάντα θα κατέχουνε τη γη· αυτοί, βλαστάρι της φυτείας μου, το δημιούργημά μου, θα φανερώνουνε τη δόξα μου. 22 Η πιο μικρή σου οικογένεια χίλια θα έχει μέλη κι η πιο αδύναμη θα γίνει έθνος ισχυρό. Όταν θα ’ρθεί ο καιρός του, εγώ ο Κύριος θα το κάνω γρήγορα να συμβεί».