Isaías 58

O verdadeiro jejum

1 "Grite alto, não se contenha!

Levante a voz como trombeta.

Anuncie ao meu povo a rebelião dele;

aos descendentes de Jacó, os seus pecados.

2 Porque dia a dia me procuram;

parecem desejosos de conhecer os meus caminhos,

como se fossem uma nação que faz o que é direito

e que não abandonou os mandamentos do seu Deus.

Pedem-me decisões justas e parecem desejosos

de que Deus se aproxime deles.

3 ‘Por que jejuamos’, dizem,

‘se não o viste?

Por que nos humilhamos,

se não reparaste?’

"Contudo, no dia do seu jejum,

vocês fazem o que é do agrado de vocês

e exploram todos os seus empregados.

4 O seu jejum termina em discussão e rixa

e em brigas de socos brutais.

Vocês não podem jejuar como fazem hoje

e esperar que a sua voz seja ouvida no alto.

5 Será esse o jejum que escolhi,

que apenas um dia o homem se humilhe,

incline a cabeça como o junco

e se deite sobre pano de saco e cinzas?

É a isso que vocês chamam jejum,

um dia aceitável ao Senhor?

6 "O jejum que desejo não é este:

soltar as correntes da injustiça,

desatar as cordas do jugo,

pôr em liberdade os oprimidos

e romper todo jugo?

7 Não é partilhar a sua comida com o faminto,

abrigar o pobre desamparado,

vestir o nu que você encontrou

e não recusar ajuda ao próximo?

8 Então, a sua luz irromperá como a alvorada,

e prontamente surgirá a sua cura;

a sua retidão irá adiante de você,

e a glória do Senhor estará na sua retaguarda.

9 Então, você clamará ao Senhor, e ele responderá;

você gritará por socorro, e ele dirá: ‘Aqui estou’.

"Se você eliminar do seu meio o jugo opressor,

o dedo acusador e a falsidade do falar;

10 se com renúncia própria você beneficiar os famintos

e satisfizer o anseio dos aflitos,

então a sua luz despontará nas trevas

e a sua noite será como o meio-dia.

11 O Senhor o guiará constantemente;

satisfará os seus desejos em uma terra ressequida pelo sol

e fortalecerá os seus ossos.

Você será como um jardim bem regado,

como uma fonte cujas águas nunca faltam.

12 O seu povo reconstruirá as velhas ruínas

e restaurará os alicerces antigos;

você será chamado Reparador de Muros Rachados,

Restaurador de Ruas e Moradias.

13 "Se você vigiar os seus pés para não profanar o sábado

e para não fazer o que bem quiser no meu santo dia;

se você chamar delícia o sábado

e honroso o santo dia do Senhor;

se honrá-lo, deixando de seguir o seu próprio caminho,

de fazer o que bem quiser e de falar futilidades,

14 então você terá no Senhor a sua alegria,

e eu farei que você cavalgue nos lugares altos da terra

e se banqueteie com a herança de Jacó, o seu pai."

É o Senhor quem fala.

Η ορθή τήρηση των νηστειών

1 Ο Κύριος λέει: «Φώναξε δυνατά, μη συγκρατιέσαι! Βγάλε φωνή σαν σάλπιγγα και πες στο λαό μου τις ανομίες τους, πες στους απογόνους του Ιακώβ τις αμαρτίες τους. 2 Με αναζητούν κάθε μέρα, λένε πως χαίρονται τις εντολές μου να γνωρίζουν, ωσάν λαός που έπραξε το δίκιο και που δεν εγκατέλειψε το νόμο του Θεού του. Απαιτούν από μένα δίκαιη κρίση, θέλουν να με πλησιάσουν. 3 Λένε όμως, "για ποιο λόγο να κάνουμε νηστεία, αφού εσύ δεν το βλέπεις; Και γιατί να ταλαιπωρούμαστε, αφού εσύ σ’ αυτό δε δίνεις προσοχή;"»

4 Κι ο Κύριος απαντάει: «Εσείς τη μέρα που νηστεύετε παλεύετε για τα συμφέροντά σας, και βασανίζετε όλους αυτούς που σας δουλεύουν. Νηστεύετε και ταυτόχρονα μαλώνετε και φιλονικείτε, χτυπάτε ο ένας τον άλλο με γροθιές. Μ’ αυτό τον τρόπο που νηστεύετε, δεν πρόκειται να εισακουστεί η προσευχή σας. 5 Η νηστεία, όπως εγώ τη θέλω, δεν είναι να κακουχείστε για μια μέρα, και το κεφάλι κάτω να το σκύβετε, καθώς το βούρλο, με ρούχα πένθιμα να κάθεστε στη στάχτη. Νηστεία το λέτε εσείς αυτό, μέρα αρεστή σ’ εμένα, τον Κύριο; 6 Η νηστεία που θέλω εγώ είν’ ετούτη: Να σπάτε των αδικημένων τα δεσμά, να λύνετε τα φορτία που τους βαραίνουν, τους καταπιεσμένους ν’ απελευθερώνετε και να συντρίβετε κάθε ζυγό. 7 Νηστεία είναι με τον πεινασμένο το ψωμί σας να μοιράζεστε, τον άστεγο να φέρνετε στο σπίτι, αν κάποιον βλέπετε γυμνόν με ρούχα να τον ντύνετε και τη βοήθεια στο συνάνθρωπό σας να μην την αρνιέστε. 8 Τότε θα λάμψετε σαν της αυγής το φως και οι πληγές σας πολύ γρήγορα θα γιατρευτούν· η δικαιοσύνη μπροστά σας θα βαδίζει και θα ’χετε τη δόξα μου για οπισθοφυλακή. 9 Θα με φωνάζετε κι εγώ θα σας αποκρίνομαι· βοήθεια θα γυρεύετε και θα σας απαντώ, "εδώ είμ’ εγώ".

»Πάψτε τους συνανθρώπους σας να τους καταπιέζετε, να φοβερίζετε με απειλητικές χειρονομίες, λόγια να λέτε για τους άλλους πονηρά. 10 Μοιράστε με τον πεινασμένο το ψωμί σας και δώστε ανακούφιση στον καταπιεσμένο. Τότε μες στο σκοτάδι θα λάμψει το φως σας, και το σκοτάδι σας θα γίνει σαν του μεσημεριού το φως. 11 Τότε εγώ, ο Κύριος, πάντοτε θα σας οδηγώ και την ψυχή σας θα χορταίνω στην άνυδρη τη γη. Θα δυναμώνω τα οστά σας· και θα ’σαστε σαν περιβόλι ποτιστικό, ωσάν νεροπηγή αστείρευτη. 12 Θα γίνετε ονομαστοί, ως ο λαός που τα χαλάσματα οικοδόμησε και που τους δρόμους τούς ξανάφτιαξε για να κατοικηθούν οι πόλεις».

Η τήρηση του Σαββάτου

13 Ο Κύριος λέει: «Να τηρείτε την αργία του Σαββάτου σαν μέρα άγια, που σ’ εμένα ανήκει. Οδοιπορίες, να μην κάνετε, να μην δουλεύετε και να μην κάνετε συναλλαγές, αλλά την ημέρα αυτή να την τιμάτε σαν ημέρα χαράς. 14 Τότε θα βρείτε σ’ εμένα τη χαρά σας και θα σας οδηγήσω εγώ με ασφάλεια πάνω από κάθε εμπόδιο· και θ’ απολαύσετε τους καρπούς της χώρας που έδωσα στον προπάτορά σας τον Ιακώβ. Εγώ ο Κύριος τα λέω».