O único Salvador de Israel
1 Mas, agora, assim diz o Senhor,
aquele que o criou, ó Jacó,
aquele que o formou, ó Israel:
"Não tema, pois eu o resgatei;
eu o chamei pelo nome; você é meu.
2 Quando você passar pelas águas,
eu estarei com você;
quando passar pelos rios,
eles não o encobrirão;
quando passar pelo fogo,
você não se queimará;
as chamas não o deixarão em brasas.
3 Pois eu sou o Senhor, o seu Deus,
o Santo de Israel, o seu Salvador.
Dou o Egito como resgate para livrá-lo;
em teu lugar, dou Cuxe e Sebá.
4 Visto que você é precioso e honrado aos meus olhos,
e porque eu o amo,
darei homens em seu lugar
e nações em troca da sua vida.
5 Não tenha medo, pois eu estou com você;
do oriente trarei os seus filhos
e do ocidente ajuntarei você.
6 Direi ao norte: ‘Entregue-os!’
e ao sul: ‘Não os retenha!’.
De longe tragam os meus filhos
e, dos confins da terra, as minhas filhas;
7 todo aquele que é chamado pelo meu nome,
a quem criei para a minha glória,
a quem formei e fiz".
8 Traga o povo que tem olhos, mas é cego,
que tem ouvidos, mas é surdo.
9 Todas as nações se reúnem,
e os povos se ajuntam.
Quem dentre eles predisse isso
e anunciou as coisas passadas?
Que façam entrar as suas testemunhas, para provarem que estavam certos,
para que outros ouçam e digam: "É verdade".
10 "Vocês são as minhas testemunhas", declara o Senhor,
"e o meu servo, a quem escolhi,
para que vocês saibam, creiam em mim
e entendam que eu sou Deus.43.10 Ou ele.
Antes de mim nenhum deus se formou,
nem haverá outro depois de mim.
11 Eu, eu mesmo, sou o Senhor,
e além de mim não há salvador algum.
12 Eu revelei, salvei e anunciei;
eu, não um deus estrangeiro no meio de vocês.
Vocês são testemunhas de que eu sou Deus", declara o Senhor.
13 "Desde os dias mais antigos, eu o sou.
Não há quem possa livrar alguém da minha mão.
Agindo eu, quem poderia revertê-lo?"
A misericórdia de Deus e a infidelidade de Israel
14 Assim diz o Senhor,
o seu Redentor, o Santo de Israel:
"Por amor de vocês, mandarei inimigos contra a Babilônia
e farei todos os babilônios43.14 Ou caldeus. descerem como fugitivos
nos navios de que se orgulhavam.
15 Eu sou o Senhor, o Santo de vocês,
o Criador de Israel e o seu Rei".
16 Assim diz o Senhor,
aquele que fez um caminho pelo mar,
uma vereda pelas águas violentas,
17 que fez sair juntos os carros de guerra e os cavalos,
o exército e os seus reforços,
os quais jazem ali, para nunca mais se levantarem,
exterminados, apagados como um pavio:
18 "Esqueçam o que se foi;
não vivam no passado.
19 Vejam, eu farei uma coisa nova!
Ela está prestes a acontecer! Vocês não a percebem?
Até no deserto vou abrir um caminho
e riachos no ermo.
20 Os animais do campo me honrarão,
os chacais e as corujas,
porque fornecerei água no deserto
e riachos no ermo,
para dar de beber ao meu povo, ao meu escolhido,
21 ao povo que formei para mim mesmo,
a fim de que proclamasse o meu louvor.
22 "Contudo, você não me invocou, ó Jacó,
embora você tenha ficado exausto por minha causa, ó Israel.
23 Não foi para mim que você trouxe ovelhas para os holocaustos,43.23 Isto é, sacrifícios totalmente queimados.
nem foi a mim que você honrou com os seus sacrifícios.
Não o sobrecarreguei com ofertas de cereal
nem o deixei exausto com exigências de incenso.
24 Você não me comprou cana aromática
nem me saciou com a gordura dos seus sacrifícios.
Mas você me sobrecarregou com os seus pecados
e me deixou exausto com as suas ofensas.
25 "Sou eu, eu mesmo,
aquele que apaga as suas transgressões por amor de mim
e que dos seus pecados já não se lembra.
26 Relembre o passado para mim;
vamos discutir a sua causa;
apresente o argumento para provar a sua inocência.
27 O seu primeiro pai pecou,
e os seus porta-vozes se rebelaram contra mim.
28 Por isso, envergonharei os líderes do templo;
entregarei Jacó à destruição,
e Israel, à zombaria.
Ο Κύριος μόνος λυτρωτής
1 Και τώρα λέει ο Κύριος, ο δημιουργός σου, Ιακώβ, ο πλάστης σου, Ισραήλ: «Μη φοβάσαι, γιατί εγώ σε λύτρωσα· σου ’δωσα τ’ όνομά μου, δικός μου είσαι. 2 Όταν περνάς απ’ τα νερά, εγώ θα ’μαι μαζί σου· κι όταν περνάς ποτάμια, δε θα καταποντίζεσαι. Όταν μέσ’ από τη φωτιά βαδίζεις, δε θα καίγεσαι· οι φλόγες της δε θα σε αποτεφρώσουν. 3 Γιατί εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, ο Άγιος Θεός του Ισραήλ, ο σωτήρας σου. Για να σε πάρω, έδωσα αντάλλαγμα την Αίγυπτο κι ακόμα την Αιθιοπία και τη Σεβά.Σεβά. Πρόκειται πιθανότατα για περιοχή της Αφρικής, νότια της Αιγύπτου, διαφορετική από τη Σαβά της Βόρειας Αραβίας.4 Είσαι πολύτιμος στα μάτια μου, έχεις για μένα αξία και σ’ αγαπώ· γι’ αυτό θα δώσω ανθρώπους για να σ’ αποκτήσω, λαούς ολόκληρους για να σου σώσω τη ζωή.
5 »Εγώ είμαι μαζί σου, μη φοβάσαι· απ’ την ανατολή θα φέρω πίσω τους απογόνους σου κι από τη δύση θα σας συναθροίσω. 6 Και στο Βορρά θα πω, "δώσε τους πίσω"· θα πω στο Νότο, "πια μην τους κρατάς". Φέρτε τους γιους μου από τη μακρινή τη χώρα, τις θυγατέρες μου απ’ τα πέρατα της γης, 7 όλους αυτούς που φέρουν τ’ όνομά μου, που για τη δόξα μου τους έφτιαξα, τους έπλασα και τους σχημάτισα».
Ο Ισραήλ βλέπει αλλά δεν κατανοεί
8 Ο Κύριος λέει: «Οδήγησε έξω το λαό που είναι τυφλός, αν κι έχει μάτια· που είναι κουφός, αν κι έχει αυτιά. 9 Ας συναχθούν όλα μαζί τα έθνη, οι λαοί ας συγκεντρωθούν. Ποιος από τους θεούς τους προείπε τα γεγονότα που έρχονται; Ποιος μας τ’ ανάγγειλε από το παρελθόν; Ας φέρουνε τους μάρτυρές τους για να δικαιωθούν· ας ακουστούν οι μάρτυρές τους για να επιβεβαιωθούν τα λόγια τους.
10 »Εσείς, Ισραηλίτες, είστε οι μάρτυρές μου, οι δούλοι μου που εγώ σας διάλεξα, ώστε να με γνωρίσετε και να πιστέψετε σ’ εμένα· να καταλάβετε πως μόνο εγώ είμαι Θεός. Πριν από μένα άλλος θεός κανείς δεν ήταν, ούτε από μένα ύστερα θα υπάρξει άλλος. 11 Εγώ, μονάχα εγώ είμαι ο Κύριος· έξω από μένα δεν υπάρχει άλλος σωτήρας. 12 Εγώ σας προείπα τι θα γίνει, κι όταν αυτά έγιναν, σας έσωσα. Ξένος θεός κανένας δεν τα ’κανε αυτά σ’ εσάς· εσείς είστε οι μάρτυρές μου, ότι ο Θεός σας είμ’ εγώ. 13 Ο ίδιος από τώρα και για πάντα. Κανένας απ’ τη δύναμή μου δε γλιτώνει. Όταν εγώ ενεργώ, ποιος μπορεί τάχα ν’ αντιταχθεί στο έργο μου;»
Ο Θεός προετοιμάζει την επιστροφή του λαού του
14 Λέει ο Κύριος, ο λυτρωτής σας, ο Άγιος Θεός του Ισραήλ: «Για χάρη σας θα στείλω στράτευμα στη Βαβυλώνα και θα συντρίψω όλους τους μοχλούς των οχυρών· οι Χαλδαίοι θα ξεσπάσουν σε θρήνους. 15 Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Άγιός σας, ο δημιουργός του Ισραήλ, ο βασιλιάς σας».
16 Ο Κύριος λέει: «Στο παρελθόν άνοιξα δρόμο μες στη θάλασσα, δίοδο μες στα ορμητικά νερά· 17 οδήγησα σε εκστρατεία άμαξες κι άλογα, στράτευμα και πολεμιστές μαζί. Εκεί ξαπλώθηκαν για να μη σηκωθούνε πια· αφανιστήκαν, έσβησαν σαν το φυτίλι στο λυχνάρι. 18 Τώρα όμως τα περασμένα μην τα θυμάστε και μην ξαναγυρνάτε στα γεγονότα τα παλιά. 19 Κοιτάξτε! Εγώ κάτι καινούργιο κάνω, που κιόλας έγινε· δεν το βλέπετε; Ναι, θα κάνω δρόμο μες στην έρημο και μες στην ερημιά ποτάμια. 20 Θα με δοξάζουν τα θηρία του αγρού, τσακάλια, στρουθοκάμηλοι, γιατί δίνω νερό στην έρημο και ποταμούς στην ερημιά, να ποτιστεί ο λαός ο εκλεκτός μου. 21 Είν’ ο λαός που εγώ τον έφτιαξα για μένα και θα διακηρύξει τη δόξα μου».
Ο Θεός απαντά στα παράπονα του λαού του
22 Ο Κύριος λέει στον Ισραήλ, στου Ιακώβ τους απογόνους: «Μη λες πως με επικαλέστηκες και πως κουράστηκες για μένα. 23 Μη λες ότι τα πρόβατά σου, που ολοκαύτωμα τα πρόσφερες, ήταν για μένα ούτε πως ήμουνα εγώ εκείνος που με τις θυσίες σου δόξαζες. Εγώ δεν σ’ επιβάρυνα να σου γυρεύω προσφορές ούτε σε κούρασα ζητώντας θυμιάματα. 24 Μη λες πως η ευωδιαστή κανέλλα, που αγόρασες με χρήματα, ήταν για μένα, ούτε πως χόρτασες εμένα με το λίπος απ’ τις θυσίες σου. Αντίθετα με τις αμαρτίες σου μ’ ενόχλησες και με τις ανομίες σου με κούρασες. 25 Ωστόσο, μονάχα εγώ είμ’ εκείνος που τις ανομίες σου εξαλείφω και δε φυλάω στη μνήμη μου τις αμαρτίες σου.
26 »Μάζεψε εσύ ό,τι κρατάς στη μνήμη σου κι έλα μαζί για να κριθούμε· λογάριασε εσύ, και παρουσίασε ό,τι μπορείς για να δικαιωθείς. 27 Αμάρτησε ο προπάτοράς σου, οι αρχηγοί σου σ’ εμένα απίστησαν· 28 γι’ αυτό κι εγώ ατίμασα του ναού μου τους άρχοντες και τον Ιακώβ σε αφορισμό παρέδωσα, σε χλευασμό τον Ισραήλ».