Isaías 14

1 O Senhor terá compaixão de Jacó

e voltará a escolher Israel,

estabelecendo-os na sua própria terra.

Os estrangeiros se juntarão a eles

e farão parte da descendência de Jacó.

2 Povos os apanharão

e os levarão ao seu próprio lugar.

E a descendência de Israel possuirá os povos

como servos e servas na terra do Senhor.

Farão prisioneiros os seus captores

e dominarão sobre os seus opressores.

3 No dia em que o Senhor der descanso do sofrimento, da perturbação e da cruel escravidão que sobre você foi imposta, 4 você pronunciará esta sátira sobre o rei da Babilônia:

Como chegou ao fim o opressor!

A sua arrogância*14.4 Conforme os manuscritos do mar Morto, a Septuaginta e a Versão Siríaca. acabou!

5 O Senhor quebrou a vara dos ímpios,

o cetro dos governantes,

6 que, irados, feriram os povos

com golpes incessantes

e, enfurecidos, subjugaram as nações

com perseguição implacável.

7 Toda a terra descansa tranquila.

Todos irrompem em gritos de alegria.

8 Até os juníperos e os cedros do Líbano

se alegram por sua causa e dizem:

"Agora que você foi derrubado,

nenhum lenhador vem nos derrubar!".

9 Nas profundezas, o Sheol*14.9 Essa palavra também pode ser traduzida por sepultura, profundezas ou morte; também nos versículos 11 e 15. se agita

para receber você quando chegar.

Por sua causa, ele desperta o espírito dos mortos,

todos os governantes da terra.*14.9 A Septuaginta traz todos os gigantes que governaram a terra.

Ele faz que se levantem do trono

todos os reis dos povos.

10 Todos responderão e dirão:

"Você também perdeu as forças como nós

e tornou-se como um de nós!".

11 A sua soberba foi lançada na sepultura,

com o som das suas liras;

a sua cama é de larvas,

e a sua coberta, de vermes.

12 Como você caiu dos céus,

ó estrela da manhã, filho da alvorada!

Como foi atirado à terra,

você, que derrubava as nações!

13 Você, que dizia no seu coração:

"Subirei aos céus,

erguerei o meu trono

acima das estrelas de Deus;

eu me assentarei no monte da assembleia,

no ponto mais elevado do monte santo.*14.13 Ou alto do norte. Hebraico: zafon.

14 Subirei acima das mais altas nuvens;

serei como o Altíssimo".

15 Mas à sepultura você será lançado

e às profundezas da cova!

16 Os que olham para você admiram-se da sua situação

e a seu respeito ponderam:

"É esse o homem que fazia a terra tremer

e que abalava os reinos?

17 O homem que fazia do mundo um deserto

que arrasava cidades

e não deixava que os seus prisioneiros voltassem para casa?".

18 Todos os reis das nações, todos eles, jazem honrosamente,

cada um no seu túmulo.

19 Mas você é atirado fora do seu túmulo,

como um renovo repugnante;

você está coberto com os mortos,

com os que foram feridos à espada;

como os que descem às pedras da cova.

Como um cadáver pisoteado,

20 você não se unirá a eles na sepultura,

porque destruiu a sua própria terra

e matou o seu próprio povo.

Nunca se mencione

a descendência dos malfeitores!

21 Preparem um local para matar os filhos dele

por causa da iniquidade dos seus antepassados;

para que eles não se levantem para herdar a terra

e encham o mundo de cidades.

22 "Eu me levantarei contra eles",

declara o Senhor dos Exércitos.

"Eliminarei da Babilônia o seu nome e os seus sobreviventes,

a sua prole e os seus descendentes",

declara o Senhor.

23 "Farei dela um lugar para corujas

e uma terra pantanosa;

vou varrê-la com a vassoura da destruição",

declara o Senhor dos Exércitos.

Profecia contra a Assíria

24 O Senhor dos Exércitos jurou:

"Certamente, como planejei, assim acontecerá,

e, como pensei, assim será.

25 Esmagarei a Assíria na minha terra;

nos meus montes, a pisotearei.

O seu jugo será tirado do meu povo,

e o seu fardo, dos ombros dele".

26 Este é o plano estabelecido para toda a terra;

esta é a mão estendida sobre todas as nações.

27 Porque este é o propósito do Senhor dos Exércitos;

quem pode impedi-lo?

A sua mão está estendida;

quem pode fazê-la recuar?

Profecia contra os filisteus

28 Esta advertência veio no ano em que o rei Acaz morreu:

29 Vocês, filisteus, todos vocês, não se alegrem

porque a vara que os feria está quebrada!

Da raiz da cobra brotará uma víbora,

e o seu fruto será uma serpente veloz.

30 O mais pobre dos pobres achará pastagem,

e os necessitados descansarão em segurança.

Mas eu matarei de fome a raiz de vocês,

e ela matará os seus sobreviventes.

31 Lamente, ó porta! Clame, ó cidade!

Derretam-se todos vocês, filisteus!

Do norte vem uma nuvem de fumaça,

e ninguém desertou das suas fileiras.

32 Que resposta se dará

aos emissários daquela nação?

Esta: "O Senhor estabeleceu Sião,

e nela encontrarão refúgio os aflitos do seu povo".

Η παλιννόστηση του Ισραήλ

1 Ο Κύριος θα σπλαχνιστεί τους απογόνους του Ιακώβ, θα εκλέξει πάλι τον Ισραήλ, και πάλι εκεί στη χώρα τους θα τους εγκαταστήσει. Οι ξένοι θα ενωθούν μαζί τους και θα προσκολληθούν στους απογόνους του Ιακώβ. 2 Τα ξένα έθνη θ’ αναλάβουνε να οδηγήσουν τον Ισραήλ στον τόπο του. Κι εκεί στη χώρα του Κυρίου το γένος του Ισραήλ θα τους εξουσιάζει και θα τους έχει δούλους του και δούλες του. Έτσι θα αιχμαλωτίσουν εκείνους που τους είχαν αιχμαλωτίσει και θα κυριαρχήσουν πάνω σ’ εκείνους που τους εξουσίαζαν.

3 Τη μέρα, Ισραήλ, που θα σε απαλλάξει ο Κύριος από τη θλίψη σου κι από το φόβο σου, κι απ’ τη σκληρή δουλεία που είχες υπομείνει, 4 θα τονίσεις περιπαιχτικό στο βασιλιά της Βαβυλώνας άσμα, και θα πεις:

«Πώς έπεσε ο τύραννος!

Πώς η τρομοκρατία*η τρομοκρατία, σύμφωνα με ένα χειρόγραφο και ορισμένες αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει: «σωροί χρυσού». πήρε τέλος!

5 Ο Κύριος έσπασε τη ράβδο των αμαρτωλών,

το σκήπτρο των τυράννων,

6 που τους λαούς χτυπούσαν με οργή,

με απανωτά χτυπήματα,

που με μανία τυραννούσαν τα έθνη

και άσπλαχνα τα καταδίωκαν.

7 Επιτέλους ησυχάζει, αναπαύεται όλη η γη,

από χαρά πανηγυρίζει!

8 Για το χαμό σου ακόμα και τα κυπαρίσσια χαίρονται

και του Λιβάνου οι κέδροι.

"Από τότε που έπεσες εσύ", λένε,

"δεν έρχεται κανένας πια για να μας κόψει".

9 »Ο άδης κάτω αναστατώθηκε για σένα

προσμένοντας να σε υποδεχτεί επάξια.

Ξεσήκωσε για σένα τους νεκρούς,

όλους της γης τους ηγεμόνες.

Σήκωσε απ’ τους θρόνους τους

όλους τους βασιλιάδες των εθνών.

10 Όλοι τους παίρνουν το λόγο και σου λένε:

"κι εσύ έγινες όπως εμείς αδύναμος,

έγινες όμοιος μ’ εμάς".

11 Το μεγαλείο σου κατέβηκε στον άδη

αντάμα με το θόρυβο των μουσικών οργάνων σου.

Είναι η σήψη στρώμα σου

και τα σκουλήκια σκέπασμά σου.

12 »Πώς έπεσες από τον ουρανό,

Εωσφόρε, τέκνο της αυγής!*Ο Εωσφόρος και η Αυγή θεωρούνταν στη φοινικική θρησκεία θεϊκά όντα. Οι χριστιανοί συγγραφείς βλέπουν στην πτώση του Εωσφόρου τη συντριβή του αρχηγού των δαιμόνων.

Πάνω στη γη συντρίφτηκες

εσύ, που υπέταξες λαούς.

13 Έλεγες μέσα σου:

"στον ουρανό θ’ ανέβω,

το θρόνο μου θα υψώσω

πάνω από τ’ άστρα του Θεού.

Θα πάρω θέση πάνω στο βουνό,

στο μακρινό βορρά

που οι θεοί συνάζονται.

14 Θ’ ανέβω πάνω από τα σύννεφα

και με τον Ύψιστο θα είμαι ίσος".

15 Μα έπεσες μέσα στον άδη,

στης αβύσσου το βυθό.

16 »Όσοι σε βλέπουν έτσι πλαγιασμένον

θα καρφώνουν απάνω σου το βλέμμα τους,

και δεν θα πιστεύουνε τα μάτια τους.

"Αυτός είναι ο άνθρωπος

που έκανε τη γη να τρέμει

και γκρέμιζε βασίλεια;"

θ’ αναρωτιούνται.

17 "Αυτός που ερήμωσε την οικουμένη,

τις πόλεις της τις ισοπέδωσε

κι ελεύθερους δεν άφηνε ποτέ τους αιχμαλώτους;"

18 Όλοι οι βασιλιάδες των εθνών χωρίς εξαίρεση

τιμητικά αναπαύονται

στον τάφο του καθένας.

19 Εσένα όμως σε πέταξαν μακριά απ’ τον τάφο σου,

σαν άχρηστο κλαρί,

σαν ποδοπατημένο πτώμα,

που πέφτουν πάνω του άλλοι σκοτωμένοι

στον πόλεμο πολεμιστές.*σκοτωμένοι... πολεμιστές. Βλ. υποσ. εις Ιεζ 31:18.

Μ’ εκείνους που αναπαύονται μέσα σε πλούσιους τάφους,

με τους όμοιούς σου βασιλιάδες,

20 εσύ δε θα ενωθείς ποτέ!

Γιατί εσύ κατέστρεψες την ίδια σου τη χώρα

και το λαό σου τον αιματοκύλησες.

Κανείς ποτέ πια να μη μνημονεύει

τη φύτρα σου την εγκληματική.

21 Οι γιοι αυτού του βασιλιά πρέπει να σφαγιαστούν

για του πατέρα τους την αμαρτία,

ώστε ποτέ να μην ξεσηκωθούνε

να κατακτήσουνε τη γη

και να γεμίσουνε τον κόσμο πολιτείες.

Ετοιμαστείτε, όλους να τους σφάξετε!»

22 «Θα σηκωθώ εναντίον τους», λέει ο Κύριος του σύμπαντος, «και θα εξαλείψω ως και τ’ όνομα της Βαβυλώνας και κάθε ίχνος απ’ αυτήν, απ’ τα παιδιά κι από τους απογόνους τους. 23 Θα την κάνω βάλτο και φωλιά για τους σκαντζόχοιρους. Θα τη σαρώσω με της καταστροφής το σάρωθρο».

Η μελλοντική καταστροφή της Ασσυρίας

24 Ο Κύριος του σύμπαντος ορκίστηκε: «Όπως το είπα έτσι και θα γίνει, όπως το αποφάσισα έτσι και θα πραγματοποιηθεί. 25 Θα εξουδετερώσω τις ασσυριακές δυνάμεις στη χώρα μου, πάνω στα όρη μου θα τις ποδοπατήσω, ώστε να φύγει ο ζυγός των Ασσυρίων απ’ το λαό μου, και το φορτίο του ν’ αφαιρεθεί από τους ώμους τους».

26 Αυτή είναι η απόφαση που έχει παρθεί ενάντια σ’ όλη τη γη. Το χέρι του το ’χει τεντώσει και απειλεί όλα τα έθνη. 27 Ο Κύριος του σύμπαντος πήρε αυτή την απόφαση· να τη ματαιώσει ποιος μπορεί; Το χέρι του το ’χει τεντώσει κι απειλεί· ποιος θα μπορέσει να τον αποτρέψει;

Η προφητεία για τη Φιλισταία

28 Το έτος που πέθανε ο βασιλιάς Άχαζ,*Ο χρόνος θανάτου του Άχαζ (Β΄ Βασ 16:20· Β΄ Χρ 28:27) αμφισβητείται. Ορισμένοι τον τοποθετούν στο έτος 716 π.Χ., άλλοι στο 727. ο προφήτης εξήγγειλε το ακόλουθο μήνυμα:

29 «Έσπασε το ραβδί που σε χτυπούσε, λαέ της Φιλισταίας, αλλά μη χαίρεσαι γι’ αυτό. Γιατί απ’ το πτώμα του φιδιού θα βγει μια έχιδνα, κι από τ’ αυγό της θα βγει φλογερός δράκοντας φτερωτός.*Το δεύτερο τμήμα του στ. υποδηλώνει πως όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο (βλ. και Αμ 5:19). Το τέλος του στ. προφητεύει με συμβολικό τρόπο για τους διαδόχους του Τιγλάθ-Πιλέσερ Γ΄, που κι αυτός πέθανε την ίδια εποχή.30 Θα βόσκουν σαν τα προβατάκια οι αδύνατοι και θ’ αναπαύονται με ασφάλεια οι φτωχοί. Αλλά τη φύτρα σου ο Κύριος με πείνα θα τη θανατώσει κι όσοι απ’ αυτήν γλιτώσουν, θα σκοτωθούν. 31 Αρχίστε μοιρολόγια, βγάλτε κραυγές, πόλεις εσείς οχυρωμένες, τρέμε όλη η Φιλισταία! Γιατί έρχεται απ’ το βορρά ένα σύννεφο καπνού, στρατός πυκνά παραταγμένος, όπου κανείς δε λείπει από τη θέση του. 32 Και ποιαν απόκριση θα λάβουνε, λοιπόν, οι απεσταλμένοι αυτού του έθνους; Ότι ο Κύριος θεμέλιωσε τη Σιών, κι ότι σ’ αυτήν βρίσκουν ασφάλεια οι φτωχοί του λαού του».