Isaías 28

Ai dos líderes de Efraim e de Judá

1 Ai daquela coroa situada nos altos de um vale fértil, orgulho dos bêbados de Efraim!

Ai da sua magnífica beleza,

que, agora, é como uma flor murcha.

Ai dos que são dominados pelo vinho!

2 Vejam! O Senhor envia alguém que é poderoso e forte.

Como chuva de granizo e tempestade destruidora,

como violento aguaceiro e tromba d’água inundante,

ele a lançará com o seu punho ao chão.

3 A coroa orgulhosa dos bêbados de Efraim

será pisoteada.

4 A sua magnífica beleza,

localizada na cabeça de um vale fértil,

é, agora, uma flor que murcha.

Ela será como figo maduro antes da colheita;

quem o vê logo o apanha e come.

5 Naquele dia, o Senhor dos Exércitos

será uma coroa gloriosa,

um belo diadema

para o remanescente do seu povo.

6 Ele será um espírito de justiça

para aquele que se assenta para julgar

e força para os que fazem recuar

a batalha à porta.

7 Estes também cambaleiam pelo efeito do vinho

e não param em pé por causa da bebida fermentada:

os sacerdotes e os profetas, que cambaleiam por causa da bebida fermentada

e estão desorientados por causa do vinho.

Eles não conseguem parar em pé por causa da bebida fermentada,

confundem-se quando têm visões,

tropeçam quando devem dar um veredito.

8 Todas as mesas estão cobertas de vômito,

e não há um só lugar limpo.

9 "A quem ele ensinará o conhecimento?", perguntam.

"A quem explicará a sua mensagem?

A crianças desmamadas

e a bebês recém-tirados do seio materno?

10 Pois o que se diz é:

‘Ordem sobre ordem, ordem sobre ordem,

regra e mais regra, regra e mais regra;*28.10 Hebraico: sav lasav sav lasav / kav lakav kav lakav (possivelmente sons sem sentido; talvez uma imitação zombeteira das palavras do profeta); também no versículo 13.

um pouco aqui, um pouco ali’."

11 Pois bem, com lábios trôpegos e língua estranha

Deus falará a este povo,

12 ao qual dissera:

"Este é o lugar de descanso.

Deixem descansar o exausto.

Este é o lugar de repouso!".

Eles, porém, não quiseram ouvir.

13 Por isso, o Senhor lhes dirá:

"Ordem sobre ordem, ordem sobre ordem,

regra e mais regra, regra e mais regra;

um pouco aqui, um pouco ali",

para que saiam, caiam de costas,

firam-se, fiquem presos no laço e sejam capturados.

14 Portanto, ouçam a palavra do Senhor, zombadores,

vocês que dominam este povo em Jerusalém.

15 Vocês se vangloriam, dizendo: "Fizemos um pacto com a morte;

com o Sheol*28.15 Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte; também no versículo 18. fizemos um acordo.

Quando vier a calamidade destruidora,

não nos atingirá,

pois da mentira fizemos o nosso refúgio

e na falsidade*28.15 Ou e nos deuses falsos. temos o nosso esconderijo".

16 Por isso, diz o Soberano Senhor:

"Eis que ponho em Sião uma pedra, uma pedra já provada,

uma preciosa pedra angular para alicerce seguro;

aquele que confia jamais será abalado.

17 Farei do juízo a linha de medir;

da justiça, o fio de prumo.

O granizo varrerá o seu falso refúgio,

e as águas inundarão o seu abrigo.

18 O seu pacto com a morte será anulado,*28.18 Hebraico: será expiado.

e o seu acordo com o Sheol não subsistirá.

Quando vier a calamidade destruidora,

vocês serão arrastados por ela.

19 Todas as vezes que vier, ela os arrastará;

passará manhã após manhã,

de dia e de noite".

A compreensão desta mensagem

trará pavor total.

20 A cama é curta demais para alguém se deitar,

e o cobertor é estreito demais para se cobrir com ele.

21 O Senhor se levantará como fez no monte Perazim,

mostrará a sua ira como no vale de Gibeom,

para realizar a sua obra, sua estranha obra,

e cumprir a sua tarefa, tarefa misteriosa.

22 Agora, parem com a zombaria,

senão as suas correntes ficarão mais pesadas.

O Senhor, o Senhor dos Exércitos, falou-me

da destruição decretada contra o território inteiro.

23 Ouçam, escutem a minha voz;

prestem atenção, ouçam o que eu digo.

24 Quando o agricultor ara a terra para o plantio, só faz isso o tempo todo?

Só fica abrindo sulcos e gradeando o solo?

25 Depois de nivelado o solo,

ele não semeia o endro e não espalha as sementes do cominho?

Não planta o trigo no lugar certo,

a cevada no terreno próprio

e o centeio nas bordas?

26 O seu Deus o instrui

e lhe ensina como proceder.

27 Não se debulha o endro com trilhadeira,

e sobre o cominho não se faz passar roda de carro;

tira-se o endro com vara,

e o cominho, com um pedaço de pau.

28 É preciso moer o cereal para fazer pão;

por isso, ninguém o fica trilhando para sempre.

Fazem passar as rodas da trilhadeira sobre o trigo,

mas os cavalos não o trituram.

29 Isso tudo vem da parte do Senhor dos Exércitos,

maravilhoso em conselhos

e magnífico em sabedoria.

Προειδοποίηση κατά της Σαμάρειας

1 Αλίμονό σας, μεθυσμένοι του Εφραΐμ,*Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 7:2. που το κρασί σάς καταδυναστεύει. Η πόλη σας είν’ όλο αλαζονεία καθώς δεσπόζει σαν λαμπρή κορώνα πάνω στην εύφορη κοιλάδα, καθώς στεφάνι όμορφο απάνω στο κεφάλι σας. Αλλά τα μαραμένα άνθη του θα πέσουν. 2 Γιατί ο Κύριος θα στείλει έναν αντίπαλο ισχυρό και δυνατό. Θα ’ρθει σαν θύελλα με χαλάζι, σαν καταιγίδα καταστροφική, σαν την πλημμύρα απ’ τ’ ουρανού τους καταρράχτες και με μια κίνηση του χεριού του θ’ αναποδογυρίσει τα πάντα στη γη. 3 Τότε θα ποδοπατηθεί το στέμμα της αλαζονείας των μεθυσμένων του Εφραΐμ. 4 Το μαραμένο άνθος της λαμπρής κορώνας του, που δεσπόζει πάνω στην εύφορη κοιλάδα, θα γίνει σαν το πρώιμο σύκο πριν το καλοκαίρι, που όποιος το δει το παίρνει μες στο χέρι του κι αμέσως το καταβροχθίζει.

5 Την ημέρα εκείνη ο Κύριος του σύμπαντος, αυτός θα είναι η λαμπρή κορώνα και τ’ όμορφο διάδημα για όσους από το λαό του θα ’χουν επιζήσει. 6 Αυτός θα δώσει πνεύμα δικαιοσύνης σ’ εκείνους που συνεδριάζουν στο δικαστήριο, γενναιότητα σ’ εκείνους που υπερασπίζονται τις πύλες από τις επιθέσεις του εχθρού.

Απειλές και υποσχέσεις στην Ιερουσαλήμ

7 Αλλά και οι προφήτες κι οι ιερείς απ’ το κρασί τρικλίζουν και παραπαίουν απ’ τα μεθυστικά ποτά. Τους παρασάλεψε ο νους απ’ το κρασί, από τα δυνατά ποτά σκοντάφτουν, πλανιούνται στα οράματά τους κι είναι σε σύγχυση όταν εκδίδουν τις αποφάσεις τους. 8 Γεμάτα εμετούς είν’ όλα τα τραπέζια τους, τίποτε καθαρό δεν έχει μείνει.

9 Θυμώνουν εναντίον μου και λένε: «Σε ποιον θέλει αυτός να δώσει μάθημα; Σε βυζανιάρικα που μόλις αποκόπηκαν από της μάνας τους το στήθος; 10 Τι ασυναρτησίες είν’ αυτές που όλο μας λέει;»*Το εβρ. έχει επανάληψη λέξεων που δεν αποδίδουν νόημα και μοιάζουν με συλλαβισμούς μικρών παιδιών.

11 Ε! λοιπόν, ναι, με χείλη που ψελλίζουν και με μια γλώσσα ξένη θα μιλήσει στο λαό αυτόν ο Κύριος. 12 Ο ίδιος σας είχε πει: «Αυτή είναι η ανάπαυση που σας δίνω· εδώ ν’ αναπαυτείτε όσοι είστε κουρασμένοι· εδώ είναι η άνεση». Εσείς όμως δε θέλατε ν’ ακούσετε. 13 Έτσι ο λόγος του Θεού θα ’ναι για σας συνεχείς ασυναρτησίες, ώστε καθώς θα προχωρείτε, να σκοντάφτετε κι ανάποδα να πέφτετε, να τσακιστείτε, να παγιδευτείτε και να πιαστείτε αιχμάλωτοι.

Απατηλή προστασία

14 Όλοι εσείς οι χλευαστές, που κυβερνάτε το λαό αυτόν της Ιερουσαλήμ, ακούστε τι λέει ο Κύριος: 15 Εσείς νομίζετε πως έχετε κάνει συνθήκη με το θάνατο και συμφωνία με τον άδη και πως η μάστιγα η καταστροφική όταν περάσει δε θα σας αγγίξει. Κάνατε την ψευτιά καταφύγιο και την απάτη κρυψώνα σας. 16 Αλλά ο Κύριος, ο Θεός, λέει: «Εγώ, θα βάλω στη Σιών ένα λιθάρι, λιθάρι στέρεο, πολύτιμο, ακρογωνιαίο, λιθάρι θεμέλιο γερό· όποιος πιστεύει σ’ εμένα δεν θ’ απογοητευτεί. 17 Το δίκαιο θα κάνω μέτρο και τη δικαιοσύνη στάθμη.

»Αλλά το δικό σας το απατηλό καταφύγιο απ’ το χαλάζι θα καταστραφεί και τα νερά θα πλημμυρίσουν το κρησφύγετό σας. 18 Η συνθήκη σας με το θάνατο θ’ ακυρωθεί· η συμφωνία σας με τον άδη δε θ’ αντέξει. Όταν περάσει η μάστιγα η καταστροφική, θα σας σαρώσει. 19 Κάθε φορά που θα περνάει, θα πέφτει απάνω σας. Θα περνάει κάθε πρωί, μέρα και νύχτα· ακόμα και το άκουσμά της θα ’ναι τρομακτικό. 20 Όπως το λέει κι η παροιμία: κοντό θα σου ’ρχεται το κρεβάτι για να ξαπλώσεις, στενό το πάπλωμα να σκεπαστείς». 21 Γιατί ο Κύριος θα εμφανιστεί όπως στο όρος Περασίμ, θα θυμώσει όπως στην κοιλάδα της Γαβαών· και θα πραγματοποιήσει το έργο του, έργο παράδοξο· θα εκτελέσει την πράξη του, πράξη μυστηριώδη. 22 Τώρα, λοιπόν, μη χλευάζετε, για να μη γίνουν σκληρότερα τα δεσμά σας· γιατί εγώ έχω ακούσει από τον Κύριο, το Θεό του σύμπαντος την απόφασή του να καταστρέψει όλη τη γη.

Η υπέρτατη γνώση του Θεού

23 Ανοίξτε τ’ αυτιά σας κι ακούστε με, προσέξτε τι έχω να σας πω: 24 Τάχα κάθε μέρα οργώνει ο γεωργός για να σπείρει; κάθε μέρα αυλακώνει και σβαρνίζει το χωράφι του; 25 Όχι. Μόλις εξομαλύνει την επιφάνεια του χωραφιού, σπέρνει άνηθο και κύμινο, βάζει σιτάρι και κριθάρι και βρίζα, το καθένα στη θέση του. 26 Κι είν’ ο Θεός που τον μαθαίνει τι πρέπει να κάνει· αυτός τονε διδάσκει.

27 Δεν αλωνίζουν το άνηθο με αλωνιστικό εργαλείο, ούτε περνούν της άμαξας τη ρόδα πάνω στο κύμινο, αλλά χτυπούν το άνηθο και το κύμινο με ραβδί. 28 Δεν καταστρέφουν το στάρι αλωνίζοντάς το συνέχεια· ξεχωρίζουν το σπόρο απ’ το στάχυ, χωρίς ν’ αφήνουν τους τροχούς της άμαξας και τις οπλές των ζώων να λειώνουν τους σπόρους. 29 Κι αυτό επίσης προέρχεται από τον Κύριο του σύμπαντος. Θαυμαστό το σχέδιό του, μεγάλη η σοφία του!