Isaías 53

1 Quem creu na nossa mensagem

e a quem foi revelado o braço do Senhor?

2 Ele cresceu diante dele como um broto tenro

e como raiz de uma terra seca.

Ele não tinha nenhuma beleza ou majestade que nos atraísse,

nada havia na sua aparência para que o desejássemos.

3 Foi desprezado e rejeitado pelos homens,

um homem de dores e experimentado no sofrimento.

Como alguém de quem os homens escondem o rosto,

foi desprezado, e não o tínhamos em estima.

4 Certamente ele tomou sobre si as nossas enfermidades

e sobre si levou as nossas doenças;

contudo, nós o consideramos castigado por Deus,

atingido por Deus e afligido.

5 Ele, porém, foi traspassado por causa das nossas transgressões

e esmagado por causa das nossas iniquidades;

o castigo que nos trouxe a paz estava sobre ele,

e pelas suas feridas fomos curados.

6 Todos nós, como ovelhas, nos desviamos,

cada um de nós se voltou para o seu próprio caminho,

mas o Senhor fez cair sobre ele

a iniquidade de todos nós.

7 Ele foi oprimido e afligido;

contudo, não abriu a boca;

como cordeiro, foi levado para o matadouro;

como uma ovelha fica muda diante dos seus tosquiadores,

não abriu a boca.

8 Com julgamento opressivo, ele foi levado.

E quem da sua geração se importou?*53.8 Ou E quem pode falar dos seus descendentes?

Pois ele foi eliminado da terra dos viventes;

por causa da transgressão do meu povo, ele foi golpeado.*53.8 Ou Contudo, quem da sua geração considerou que ele foi eliminado da terra dos viventes por causa da transgressão do meu povo, para quem era devido o castigo?

9 Foi-lhe dado um túmulo com os ímpios

e com os ricos na sua morte,

embora não tivesse cometido violência

nem houvesse engano algum na sua boca.

10 Contudo, foi da vontade do Senhor esmagá-lo e fazê-lo sofrer.

Embora o Senhor tenha feito*53.10 Hebraico: embora você tenha feito. da vida dele uma oferta pela culpa,

ele verá a sua descendência e prolongará os seus dias,

e a vontade do Senhor prosperará na sua mão.

11 Depois do sofrimento da sua alma,

ele verá a luz*53.11 Conforme os manuscritos do mar Morto (veja também a Septuaginta). O Texto Massorético não traz a luz. e ficará satisfeito;*53.11 Ou Ele verá o resultado do sofrimento da sua alma e ficará satisfeito.

pelo seu conhecimento, o meu servo justo justificará a muitos

e levará a iniquidade deles.

12 Por isso, eu lhe darei uma porção entre os grandes,*53.12 Ou entre muitos.

e ele dividirá os despojos com os fortes,*53.12 Ou numerosos.

pois derramou a sua vida até a morte

e foi contado entre os transgressores.

Porque ele levou o pecado de muitos

e pelos transgressores intercedeu.

1 Ποιος θα το πίστευε αυτό που τώρα ακούσαμε; Και του Κυρίου η δύναμη σε ποιον μ’ αυτόν τον τρόπο έχει φανερωθεί; 2 Με του Κυρίου το θέλημα ο δούλος του αναπτύχθηκε σαν τρυφερό φυτό και σαν τη ρίζα που σε ξεραμένη γη φυτρώνει. Ελκυστικός δεν ήταν ούτ’ ωραίος, ώστε να τον προσέξουμε· ούτε η παρουσία του ήταν τέτοια, που να τον αγαπήσουμε. 3 Ήτανε περιφρονημένος απ’ τους ανθρώπους κι εγκαταλελειμμένος· άνθρωπος φορτωμένος θλίψεις, του πόνου σύντροφος, έτσι που να γυρίζουν απ’ αλλού οι άνθρωποι το πρόσωπό τους. Τον αγνοήσαμε σαν να ’ταν ένα τίποτα, του δώσαμε την καταφρόνια μας, κι εκτίμηση ούτε μια στάλα.

4 Αυτός, όμως, φορτώθηκε τις θλίψεις μας κι υπέφερε τους πόνους τους δικούς μας. Εμείς νομίζαμε πως όλα όσα τον βρήκαν ήταν τραύματα, πληγές και ταπεινώσεις από το Θεό. 5 Μα ήταν αιτία οι αμαρτίες μας που αυτός πληγώθηκε, οι ανομίες μας που αυτός εξουθενώθηκε. Για χάρη της δικής μας σωτηρίας εκείνος τιμωρήθηκε και στις πληγές του βρήκαμε εμείς τη γιατρειά. 6 Όλοι εμείς πλανιόμασταν σαν πρόβατα· είχε πάρει καθένας μας το δικό του δρόμο. Μα ο Κύριος έκανε να πέσει πάνω του όλων μας η ανομία.

7 Βασανιζόταν κι όμως ταπεινά υπέμενε, χωρίς παράπονο κανένα. Σαν πρόβατο που τ’ οδηγούνε στη σφαγή, καθώς το αρνί που στέκεται άφωνο μπροστά σ’ αυτόν που το κουρεύει, ποτέ του δεν παραπονέθηκε. 8 Κακόπαθε, καταδικάστηκε και οδηγήθηκε μακριά· ποιος στη γενιά του ανάμεσα σκέφτεται τι ν’ απόγινε; Τον εξαφάνισαν από των ζωντανών τον κόσμο, για τις αμαρτίες μας χτυπήθηκε απ’ το θάνατο. 9 Φτιάξαν τον τάφο του ανάμεσα στους ασεβείς, το μνήμα του ανάμεσα στους παραπεταμένους·*στους παραπεταμένους. Η πιθανότερη απόδοση. Μπορεί επίσης να μεταφραστεί «στους πλούσιους». κι όμως, δεν είχε πράξει ανομία καμιά και δόλος δεν είχε βρεθεί στο στόμα του.

10 Ο Κύριος όμως θέλησε να τον συντρίψει με τον πόνο· έκανε τη ζωή του θυσία εξιλέωσης. Γι’ αυτό θα δει απογόνους· τα χρόνια του θα ’ναι πολλά και θα εκπληρωθεί μ’ αυτόν του Κυρίου το θέλημα. 11 Ύστερα απ’ την ταλαιπωρία της ψυχής του, η αμοιβή του θα ’ναι να χορτάσει φως.*φως, κατά τους Ο΄. Το εβρ. είναι ασαφές. Λέει ο Κύριος: «Ο δίκαιος δούλος μου, με τη γνώση του θελήματός μου, θα ελευθερώσει πολλούς από την ενοχή, γιατί θα πάρει επάνω του τις ανομίες τους. 12 Γι’ αυτό και θα του δώσω θέση στους μεγάλους ανάμεσα και θα μοιράσει αυτός τα λάφυρα στους ισχυρούς. Επειδή ο ίδιος τη ζωή του στο θάνατο την έδωσε και δέχτηκε να συγκαταλεχθεί με τους αμαρτωλούς. Αυτός πολλών τις αμαρτίες βάσταξε και μεσιτεύει υπέρ των αμαρτωλών».