Isaías 3

Julgamento de Jerusalém e de Judá

1 Vejam! O Soberano,

o Senhor dos Exércitos,

logo irá retirar de Jerusalém e de Judá todo o seu sustento,

tanto o suprimento de comida

como o suprimento de água,

2 e também o herói e o guerreiro,

o juiz e o profeta,

o adivinho e a autoridade,*3.2 Hebraico: o ancião.

3 o capitão de cinquenta soldados e o nobre,

o conselheiro, o conhecedor de magia e o perito em encantamentos.

4 Porei jovens no governo;

irresponsáveis dominarão.

5 O povo oprimirá a si mesmo:

homem contra homem, cada um contra o seu próximo.

O jovem se levantará contra o idoso,

e o desprezível, contra o nobre.

6 Um homem agarrará o seu irmão,

um da família do seu pai, e lhe dirá:

"Como você tem um manto, seja o nosso governante

e assuma o poder sobre este monte de ruínas!".

7 Mas, naquele dia, ele exclamará:

"Não tenho remédios.

Não há comida nem roupa na minha casa;

não me nomeiem governante do povo".

8 Jerusalém tropeçou,

e Judá caiu;

as suas palavras e as suas ações são contra o Senhor,

desafiando a sua presença gloriosa.

9 O jeito de olhar testifica contra eles;

eles mostram o seu pecado como Sodoma,

sem nada esconder.

Ai deles,

pois trouxeram desgraça sobre si mesmos!

10 Digam aos justos que tudo lhes irá bem,

pois comerão do fruto das suas ações.

11 Mas ai dos ímpios!

Tudo lhes irá mal!

Terão a retribuição

pelo que as suas mãos fizeram.

12 O meu povo é oprimido por uma criança;

mulheres dominam sobre ele.

Meu povo, os seus guias enganam você

e o desviam do caminho.

13 O Senhor toma o seu lugar no tribunal;

levanta-se para julgar os povos.*3.13 A Septuaginta e a Versão Siríaca trazem o seu povo.

14 O Senhor entra em juízo

contra as autoridades e contra os líderes do seu povo:

"Vocês arruinaram a vinha,

e o que foi roubado dos necessitados está nas suas casas.

15 Que pretendem vocês ao esmagar o meu povo

e ao moer o rosto dos necessitados?",

declara o Soberano, o Senhor dos Exércitos.

16 O Senhor diz:

"Por causa da arrogância das filhas de Sião,

que caminham de cabeça erguida,

flertam com os olhos

e desfilam com passos curtos,

fazendo tinir os enfeites nos calcanhares,

17 o Senhor trará feridas sobre a cabeça das filhas de Sião;

o Senhor as deixará sem cabelo".

18 Naquele dia, o Senhor arrancará os enfeites delas: as pulseiras, as testeiras e os colares; 19 os pendentes, os braceletes e os véus; 20 os enfeites de cabeça, as tornozeleiras, os cintos, os talismãs e os amuletos; 21 os anéis e as argolas para o nariz; 22 as roupas caras, as capas, as mantilhas e as bolsas; 23 os espelhos, as vestes de linho, as tiaras e os xales.

24 Em vez de perfume, haverá mau cheiro;

em vez de cintos, corda;

em vez de belos penteados, calvície;

em vez de roupas finas, pano de saco;

em vez de beleza, cicatrizes.

25 Os seus homens cairão à espada;

os seus guerreiros morrerão no combate.

26 As portas de Sião se lamentarão e prantearão por causa disso;

sem nada, a cidade sentará no chão.

Ο Κύριος κρίνει τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ

1 Ο Κύριος, ο Κύριος του σύμπαντος, θα πάρει από την Ιερουσαλήμ κι απ’ τον Ιούδα κάθε πράγμα που πάνω του στηρίζονται οι κάτοικοί τους: Θα πάρει το ψωμί και το νερό, 2 τους ήρωες και τους πολεμιστές, τους κριτές, τους προφήτες, τους μάγους και τους πρεσβυτέρους, 3 τους πεντηκόνταρχους και τους αξιωματούχους, τους συμβούλους, τους σοφούς τεχνίτες και τους επιδέξιους εξορκιστές.

4 Ο Κύριος θα βάλει άρχοντές τους ανώριμα παιδιά και θα τους κυβερνούν νήπια αστόχαστα. 5 Θα υπάρχει στο λαό αλληλοκαταπίεση: Ο ένας θα εκμεταλλεύεται τον άλλον, ο νέος θα επιτίθεται στο γέροντα και ο ασήμαντος στον αξιοσέβαστο.

6 Τότε οι άνθρωποι της ίδιας συγγένειας σ’ έναν και μόνο θα στρέφουν τις ελπίδες τους: «Εσύ έχεις ρούχο να φορέσεις», θα του λένε. «Γίνε αρχηγός μας! Και βάλε τάξη σ’ αυτό το χάος». 7 Μα εκείνος τότε θα τους απαντάει: «Δεν μπορώ θαύματα να κάνω· σπίτι μου δεν έχω ούτε τι να φάω ούτε τι να ντυθώ· για τούτο μη με κάνετε αρχηγό του λαού!»

8 Ναι, η Ιερουσαλήμ θα καταρρεύσει κι ο Ιούδας θα εξουθενωθεί, γιατί με λόγια και με έργα προσβάλλουν τον Κύριο, αντιστρατεύονται ανοιχτά τον Παντοδύναμο. 9 Η αναίδειά τους είναι ο κατήγορός τους και τις αμαρτίες τους τις διακηρύττουν όπως στα Σόδομα· δεν τις αποκρύπτουν. Αλίμονό τους, γιατί ετοιμάζουνε τη δυστυχία τους.

10 Να θυμάστε ότι ο δίκαιος θα είν’ ευτυχισμένος. Θα ζει καλά και θ’ απολαμβάνει τους κόπους του. 11 Αλίμονο όμως στον ασεβή! Θα ζει δυστυχισμένος και όσα κάνει θα στρέφονται εναντίον του.

12 «Λαέ μου», λέει ο Κύριος, «παιδιά διεστραμμένα είν’ οι ηγέτες σου και εκμεταλλευτές*εκμεταλλευτές, σύμφωνα με παλαιές μετ. Το εβραϊκό έχει: «γυναίκες». που σε απομυζούν. Οι οδηγοί σου σε παραπλανούν, τους δρομοδείχτες της πορείας σου τους μετατοπίζουν».

13 Ο Κύριος θα σηκωθεί για να δικάσει, θα σταθεί για να δικαιώσει το λαό του.*το λαό του, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «τους λαούς».14 Ο Κύριος θα ’ρθει για να δικάσει τους πρεσβυτέρους και τους άρχοντες του λαού: «Εσείς τ’ αμπέλι μου*αμπέλι μου. Στην Αγ. Γραφή το «αμπέλι» συμβολίζει το λαό του Θεού (βλ. κεφ. 5:7). ερημώσατε», θα τους πει, «κι είναι τα σπίτια σας γεμάτα με τ’ αγαθά που απ’ τους φτωχούς αρπάξατε. 15 Με ποιο δικαίωμα ποδοπατείτε το λαό μου κι εξουθενώνετε τους φτωχούς;» Αυτά λέει ο Κύριος, ο Κύριος του σύμπαντος.

Ο Κύριος κρίνει τις γυναίκες της Ιερουσαλήμ

16 Ο Κύριος είπε: «Κοιτάξτε τις γυναίκες της Ιερουσαλήμ, πόσο περηφανεύτηκαν! Βαδίζουν με τον τράχηλο στητό, σκορπάνε βλέμματα προκλητικά, καθώς πηγαίνουνε με βήματα μικρά και κροταλίζουν των αστραγάλων τους οι κρίκοι! 17 Μα εγώ θα τους ξυρίσω το κεφάλι και θα τις διαπομπέψω.*Το ξυρισμένο κεφάλι ήταν σημείο πένθους ή ταραχής (βλ. στ. 24, κεφ. 7:20... Ιερ 47:5· 48:37 κλπ.) Επίσης έτσι σημάδευαν τους αιχμαλώτους του πολέμου.

18 »Έρχεται μέρα, που θα τους αφαιρέσω εγώ, ο Κύριος, των αστραγάλων τα στολίδια τους, της κεφαλής τα διαδήματα και τα στολίδια του λαιμού, 19 τα σκουλαρίκια, τα βραχιόλια και τα πέπλα, 20 τους φιόγκους απ’ τα μαλλιά, των αστραγάλων τις καδένες, τις ζώνες, τις μυροθήκες και τα φυλαχτά, 21 τα δαχτυλίδια και τους κρίκους απ’ τη μύτη, 22 τις γιορτινές τις φορεσιές, τις κάπες, τα φουλάρια, τα τσαντάκια, 23 τα καθρεφτάκια και τ’ αραχνοΰφαντα λινά πουκάμισα, τους κεφαλόδεσμους και τις εσάρπες».*Η ταυτότητα των αντικειμένων αυτών είναι αβέβαιη.

24 Τότε τη θέση της ευωδίας θα την πάρει η μούχλα· τη ζώνη θα την αντικαταστήσει ένα σκοινί, τις μπούκλες το φαλακρό κεφάλι· αντί για γιορτινές φορεσιές, πένθιμα ρούχα χοντροϋφασμένα θα φορούν· σημάδι θα ’χουν από πυρωμένο σίδερο στης ομορφιάς τη θέση.

25 Οι άντρες σου, Ιερουσαλήμ, θα πέσουν απ’ το ξίφος· οι πιο καλοί πολεμιστές σου στη μάχη θα χαθούν. 26 Θρήνοι και στεναγμοί θα ηχούν στις πύλες σου κι εσύ θα κάθεσαι στα χώματα σαν μια γυναίκα εξαθλιωμένη.