Isaías 57

1 O justo perece,

e ninguém pondera isso no coração;

homens piedosos são tirados,

e ninguém entende

que os justos são tirados

para serem poupados do mal.

2 Aqueles que andam retamente

entrarão na paz;

acharão descanso na morte.

3 "Mas vocês, aproximem-se, vocês, filhos de adivinhas;

vocês, prole de adúlteros e de prostitutas!

4 De quem vocês estão zombando?

De quem fazem pouco caso?

E para quem mostram a língua?

Não são vocês uma ninhada de rebeldes,

uma prole de mentirosos?

5 Vocês ardem de desejo entre os carvalhos

e debaixo de toda árvore frondosa;

vocês sacrificam os seus filhos nos vales

e debaixo de penhascos salientes.

6 Nas pedras lisas dos rios está a sua porção;

elas são a sua parte.

Isso mesmo! Para elas, você derramou ofertas de bebidas

e apresentou ofertas de cereal.

Poderei eu contentar-me com isso?

7 Você fez o leito em uma colina alta e soberba;

ali você subiu para oferecer sacrifícios.

8 Atrás das suas portas e dos seus batentes

você pôs os seus símbolos pagãos.*57.8 Ou seu memorial.

Ao me abandonar, você descobriu o seu leito,

subiu nele e o deixou escancarado;

fez acordo com aqueles cuja cama você ama

e dos quais contemplou a nudez.*57.8 Hebraico: a mão.

9 Você foi até Moloque*57.9 Ou até o rei. com azeite de oliva

e multiplicou os seus perfumes.

Você enviou os seus embaixadores*57.9 Ou ídolos. a lugares distantes;

você desceu ao Sheol!*57.9 Essa palavra também pode ser traduzida por sepultura, profundezas ou morte.

10 Você se cansou com todos os seus caminhos,

mas não quis dizer: ‘Não adianta!’.

Você recuperou as forças;*57.10 Hebraico: a vida da tua mão encontraste.

por isso, não esmoreceu.

11 "De quem você teve tanto medo e tremor

a ponto de agir com falsidade para comigo,

não se lembrar de mim,

nem ponderar isso no coração?

Será que você não me teme

porque há muito estou calado?

12 Exporei a sua retidão e os seus feitos,

mas eles não beneficiarão você.

13 Quando você clamar por ajuda,

que a sua coleção de ídolos o salve!

O vento levará todos eles,

um simples sopro os arrebatará.

Todavia, o homem que faz de mim o seu refúgio

receberá a terra por herança

e possuirá o meu santo monte."

Consolação para os contritos

14 Então, se dirá:

"Aterrem, aterrem, preparem o caminho!

Tirem os obstáculos do caminho do meu povo".

15 Pois assim diz o Alto e Sublime,

que vive para sempre, cujo nome é santo:

"Habito em um lugar alto e santo,

mas habito também com o contrito e humilde de espírito,

para dar novo ânimo ao espírito dos humildes

e novo alento ao coração dos contritos.

16 Não farei litígio*57.16 Ou Não contenderei. para sempre

nem permanecerei irado;

do contrário, o espírito do homem esmoreceria diante de mim,

bem como o sopro do homem que eu criei!

17 Por causa da cobiça perversa dele,

fiquei indignado e o feri;

fiquei irado e escondi o meu rosto.

Mas ele continuou extraviado,

seguindo os caminhos que escolheu.

18 Eu vi os seus caminhos, mas vou curá-lo;

eu o guiarei e tornarei a dar consolo, a ele e aos seus enlutados,

19 criando louvor nos lábios dos pranteadores de Israel.

Paz, paz, aos de longe e aos de perto", diz o Senhor.

"Quanto a ele, eu o curarei".

20 Os ímpios, porém, são como o mar agitado,

incapaz de sossegar,

cujas águas expelem lama e lodo.

21 "Não há paz para os ímpios", diz o meu Deus.

Καταδίκη των ασυνείδητων αρχηγών του Ισραήλ

1 Ο Κύριος λέει: «Ο δίκαιος πεθαίνει κι όμως κανένας δεν το παίρνει κατάκαρδα· χάνονται οι ευσεβείς χωρίς να το αντιληφθεί κανένας. Αλλά ο δίκαιος απ’ την κακία απομακρύνεται, 2 για να μπει στην ειρήνη· σε μια μακαριότητα αναπαύονται εκείνοι που ακολούθησαν το δρόμο το σωστό.*Η έννοια των στ. 1-2 είναι αβέβαιη.

3 »Εσείς όμως, παιδιά της μάγισσας, απόγονοι μοιχού και πόρνης,*Βλ. υποσ. εις Ωσ 2:4. πλησιάστε κατά ’δω. 4 Ποιον κάνετε περίγελο; ποιον έχουν στόχο τ’ ανοιχτά σας στόματα και σε ποιον βγάζετε τη γλώσσα; Δεν είστε μήπως της παρανομίας παιδιά και της απάτης γέννα; 5 Πορνεύετε με τα είδωλα κάτω από των δέντρων τις σκιές!*Στους στ. 5-8 ο προφήτης υπαινίσσεται τις λατρείες της γονιμότητας, για τις οποίες γίνεται επίσης λόγος εις Ησ 1:29· Ιερ 2:20· Ιεζ 6:13 κλπ. Τα παιδιά σας μες στις χαράδρες τα θυσιάζετε και μες στων βράχων τα κοιλώματα. 6 Των φαραγγιών τις πέτρες*Των φαραγγιών τις πέτρες ήταν πιθανόν πέτρινα (σεξουαλικά) ομοιώματα κάποιας λατρείας γονιμότητας (βλ. προηγούμενη υποσ.) τις κάνατε θεούς και τις λατρέψατε. Αυτή είναι η κατάντια σας. Σ’ αυτές σταλάξατε σπονδές, κάνατε προσφορές καρπών· και περιμένετε μ’ αυτά να ’μαι ευχαριστημένος;

7 »Βάλατε το κρεβάτι της μοιχείας σας πάνω σ’ ένα μεγάλο και ψηλό βουνό κι εκεί ανεβήκατε για να προσφέρετε θυσία. 8 Μέσα απ’ τις θύρες και τους παραστάτες των σπιτιών σας στήσατε το ειδωλολατρικό σας σύμβολο. Εγκαταλείψατε εμένα κι ανεβαίνετε στης μοιχείας σας πάνω το κρεβάτι, λατρεύοντας ξένους θεούς. Αυτό το επαίσχυντο φέρσιμό σας το απολαμβάνετε και πληρωνόσαστε κιόλας γι’ αυτό.*πληρωνόσαστε... γι’ αυτό. Το εβρ. έχει κατά λέξη: «κοιτάτε το χέρι».9 Πήγατε στο Μολόχ με λάδι, και αφειδώλευτα σκορπίσατε τα αρώματα. Στείλατε απεσταλμένους σας μακριά και κατεβήκατε ως τον άδη. 10 Απ’ τις πολλές οδοιπορίες σας κουραστήκατε, μα δεν αναγνωρίσατε πως ήταν μάταιες. Βρήκατε νέες δυνάμεις και δεν αποκάματε.

11 »Μπροστά σε ποιον δειλιάσατε, ποιον φοβηθήκατε για να με απαρνηθείτε; Επειδή εγώ τόσον καιρό έμεινα σιωπηλός, γι’ αυτό και πάψατε να με φοβάστε· δεν είν’ έτσι; 12 Μα εγώ τις πράξεις σας θα φανερώσω που εσείς τις θεωρείτε δίκαιες· όλες αυτές δεν πρόκειται καθόλου να σας ωφελήσουν. 13 Όταν βοήθεια θα φωνάζετε, ας έρθουν τότε να σας σώσουν τα πολλά είδωλά σας· ο άνεμος όλα θα τα πάρει, ένα φύσημα θα τα διώξει μακριά.

»Εκείνοι όμως που εμπιστεύονται εμένα, θα πάρουν ιδιοκτησία τους τη χώρα και στο άγιο μου θα με λατρεύουν το βουνό».

Βοήθεια και θεραπεία από το Θεό

14 Ο Κύριος λέει: «Ανοίξτε, ανοίξτε δρόμο, στρώστε τον κι ετοιμάστε τον, πάρτε μακριά τα εμπόδια από το δρόμο του λαού μου!» 15 Ο ύψιστος, ο υπέρτατος, αυτός που υπάρχει αιώνια και που Άγιος είναι τ’ όνομά του, λέει: «Σε τόπο κατοικώ υψηλό και άγιο, μα βρίσκομαι μαζί και με τους συντριμμένους και με τους ταπεινούς, ζωή να ξαναδώσω στων ταπεινών το πνεύμα, ζωή να ξαναδώσω στων συντριμμένων την καρδιά. 16 Δε θα ’χω πάντα ν’ απαγγέλλω κατηγόριες, ούτε για πάντα η οργή μου θα διαρκεί, γιατί αυτοί που εγώ τους δημιούργησα θα χάναν εξαιτίας μου τη ζωή. 17 Για τη δική σας αμαρτία και για την απληστία σας οργίστηκα. Σας χτύπησα, αποστρέφοντας το πρόσωπό μου με οργή, μα εσείς με πείσμα ακολουθήσατε το δρόμο της καρδιάς σας. 18 Είδα τα έργα σας», λέει ο Κύριος, «μα εγώ θα σας γιατρέψω. Το δρόμο θα σας δείξω και θα σας παρηγορήσω, εσάς και τους δικούς σας που πενθούν. 19 Εγώ βάζω στο στόμα σας κραυγή χαράς. Ειρήνη, ειρήνη σ’ όσους βρίσκονται μακριά και σ’ όσους βρίσκονται κοντά! Εγώ θα τους γιατρέψω. Εγώ, ο Κύριος, το λέω.

20 »Αλλά οι ασεβείς μοιάζουν με ταραγμένη θάλασσα, που δεν μπορεί να ησυχάσει· κύματα λάσπης ξεσηκώνουνε και βούρκο. 21 Δεν έχουν μερτικό στην ευτυχία και στην ειρήνη οι ασεβείς», λέει ο Θεός μου.