Isaías 34

Julgamento contra as nações

1 Aproximem-se, nações, e escutem;

prestem atenção, ó povos!

Que o ouçam a terra e tudo o que nela há,

o mundo e tudo o que dele procede!

2 O Senhor está indignado contra todas as nações;

a sua ira está contra todos os seus exércitos.

Ele os separará para destruição,*34.2 O termo hebraico indica um ato de consagração irrevogável a Deus, geralmente por meio da destruição de um objeto ou de seres vivos; também no versículo 5.

os entregará à matança.

3 Os seus mortos serão lançados fora,

e os seus cadáveres exalarão mau cheiro;

os montes se encharcarão do sangue deles.

4 As estrelas dos céus serão todas dissolvidas,

e os céus se enrolarão como um pergaminho;

todo o exército celeste cairá

como folhas secas da videira e da figueira.

5 Quando a minha espada se embriagar nos céus,

saibam que ela descerá para julgar Edom,

povo que separei para destruição.

6 A espada do Senhor está banhada em sangue,

está coberta de gordura,

sangue de cordeiros e de bodes,

gordura dos rins de carneiros.

Pois o Senhor exige sacrifício em Bozra

e grande matança em Edom.

7 Com eles cairão os bois selvagens,

e os novilhos, com os touros.

A terra deles ficará ensopada de sangue,

e o pó se encharcará de gordura.

8 Pois o Senhor terá o seu dia de vingança,

um ano de retribuição, para defender a causa de Sião.

9 Os riachos de Edom se transformarão em piche;

o seu pó, em enxofre;

a sua terra se tornará betume ardente!

10 Não se apagará de dia nem de noite;

a sua fumaça subirá para sempre.

De geração a geração ficará abandonada;

ninguém voltará a passar por ela.

11 A coruja-do-deserto e a coruja-dos-campos a possuirão;

o corujão e o corvo farão nela os seus ninhos.

Deus estenderá sobre Edom o caos como linha de medir

e a desolação como fio de prumo.

12 Os seus nobres nada terão ali que possa chamar-se reino,

e todos os seus líderes desaparecerão.

13 Espinhos tomarão de assalto as suas cidadelas;

urtigas e sarças cobrirão as suas fortalezas.

Será um antro de chacais

e moradia de corujas.

14 Criaturas do deserto se encontrarão com hienas,

e bodes selvagens balirão uns para os outros.

Ali também descansarão as criaturas noturnas

e acharão para si locais de descanso.

15 Nela a coruja fará ninho, chocará os seus ovos

e cuidará dos seus filhotes à sombra das suas asas.

Os falcões também se ajuntarão ali,

cada um com o seu par.

16 Procurem no livro do Senhor e leiam:

Nenhum desses animais faltará;

nenhum estará sem o seu par.

Pois foi a sua boca que deu a ordem,

e o seu Espírito os ajuntará.

17 Ele designa as porções de cada um;*34.17 Hebraico: Ele faz cair a sorte para eles.

a sua mão as distribui por medida.

Eles se apossarão delas para sempre

e ali habitarão de geração a geração.

Η οργή του Κυρίου ενάντια στα έθνη και στην Ιδουμαία

1 Πλησιάστε έθνη για ν’ ακούσετε· λαοί δώστε την προσοχή σας! Η γη και ό,τι τη γεμίζει ας ακούσει, η οικουμένη κι όλοι οι κάτοικοί της. 2 Γιατί ο Κύριος είναι θυμωμένος ενάντια σ’ όλα τα έθνη και οργισμένος ενάντια σ’ όλα τα στρατεύματά τους. Θα τα καταστρέψει, θα τα παραδώσει στη σφαγή. 3 Οι σκοτωμένοι τους θα ριχτούν έξω άταφοι, κι από τα πτώματά τους θ’ ανέβει δυσοσμία· τα βουνά θα ποτιστούνε από το αίμα τους. 4 Θα λιώσουν όλα τα υψώματα. Ο ουρανός θα τυλιχτεί κυλινδρικά σαν πάπυρος, και όλα τ’ άστρα θα πέσουν όπως πέφτουν τα φύλλα από το κλήμα ή απ’ τη συκιά.

5 Το ξίφος του Κυρίου είναι έτοιμο στον ουρανό. Να, κατεβαίνει ενάντια στους Εδωμίτες, ενάντια στο λαό που ο Κύριος σε εξολοθρεμό τον καταδίκασε. 6 Το ξίφος του Κυρίου γέμισε αίμα, χόρτασε απ’ το λίπος, από το αίμα των προβάτων και των τράγων, από το λίπος των νεφρών των κριαριών· γιατί ο Κύριος έχει θυσία στη Βοσρά, σφαγή μεγάλη στην Εδώμ. 7 Μαζί με το λαό θα πέσουνε κι οι βούβαλοι, και τα μοσχάρια μαζί με τους ταύρους. Η γη από το αίμα θα χορτάσει και το χώμα από λίπος θα ποτιστεί. 8 Μέρα εκδίκησης αυτή θα είναι για τον Κύριο, έτος ανταπόδοσης για την έχθρα που είχαν ενάντια στη Σιών.

9 Οι χείμαρροι της Εδώμ θα γίνουν πίσσα και το χώμα της θειάφι. Όλη η χώρα σαν την πίσσα θα καίγεται. 10 Νύχτα και μέρα δεν θα σβήνει η φωτιά· ο καπνός της θα ανεβαίνει αδιάκοπα· θα μένει έρημη η χώρα από γενιά σ’ άλλη γενιά· κανείς ποτέ πια απ’ αυτήν δε θα περάσει. 11 Θα γίνει κτήμα του πελεκάνου και του σκατζόχοιρου· κουκουβάγιες και κοράκια θα την κατοικήσουν. Ο Κύριος θα φέρει το χάος και την ερήμωση σ’ αυτήν. 12 Δεν θα υπάρχουν πια εκεί ηγεμόνες, για να ανακηρύξουν βασιλιά· θ’ αφανιστούν όλοι οι άρχοντές της. 13 Αγκάθια θα φυτρώσουνε στ’ ανάκτορά της, τσουκνίδες και βάτα στα φρούριά της· θα γίνει το κρησφύγετο των τσακαλιών, η αυλή των στρουθοκαμήλων. 14 Εκεί θα συναντιούνται οι αγριόγατες με τις ύαινες, και θα φωνάζουν οι τραγόμορφοι δαίμονες ο ένας τον άλλον. Εκεί θα κατοικεί η Λιλίθ, εκεί θα βρίσκει τόπο για ν’ αναπαύεται.*Για το τραγόμορφοι δαίμονες, βλ. Γλωσ. «Αζαζήλ». – Λιλίθ: Μυθολογικός θηλυκός δαίμονας των Βαβυλωνίων. Πέρασε στην εβρ. αντίληψη σαν νυχτερινό φάντασμα, γιατί το όνομά του είναι σχεδόν ομόηχο με την εβρ. λ. «λάιλα» που σημαίνει «νύχτα».15 Εκεί η κουκουβάγια της ερήμου θα φωλιάζει, θα γεννάει και θα κλωσάει τ’ αυγά της, και θα φροντίζει τα μικρά κοντά της· εκεί θα συναθροίζονται τα θηλυκά γεράκια μαζί με τους συντρόφους τους.

16 Αναζητήστε στο βιβλίο του Κυρίου και διαβάστε· ούτ’ ένα από τα ζώα αυτά δε θα παραλειφθεί! Γιατί ο Κύριος με το στόμα του έδωσε προσταγή, διέταξε και το Πνεύμα του τα συνάθροισε. 17 Αυτός ο ίδιος έριξε κλήρο γι’ αυτά· το χέρι του τους μοίρασε τη γη με μέτρο. Αιώνια θα την κατέχουν, θα κατοικούν σ’ αυτήν παντοτινά.