Isaías 22

Profecia contra Jerusalém

1 Advertência contra o vale da Visão:

O que está perturbando vocês agora,

o que os levou a se refugiarem nos terraços,

2 cidade cheia de agitação,

cidade de tumulto e alvoroço?

Na verdade, os seus mortos não foram mortos à espada

nem morreram em combate.

3 Todos os seus líderes fugiram juntos;

foram capturados sem o uso do arco.*22.3 Ou foram capturados pelo arco.

Todos vocês foram encontrados e presos,

embora tenham fugido para bem longe.

4 Por isso, eu disse: "Não olhem para mim;

deixem-me chorar amargamente.

Não tentem consolar-me

por causa da destruição do meu povo".

5 Pois o Soberano, o Senhor dos Exércitos,

decretou um dia de tumulto, pisoteamento e pavor

no vale da Visão;

dia de derrubar muros

e de gritar por socorro pelos montes.

6 Elão apanhou a aljava

e avança com os seus carros e cavalos;

Quir ostenta o escudo.

7 Os vales mais férteis de Judá ficaram cheios de carros,

e cavaleiros tomaram posição às portas das cidades.

8 Judá ficou sem defesas.

Naquele dia, vocês olharam

para as armas do Palácio da Floresta

9 e viram que a Cidade de Davi

tinha muitas brechas nos seus muros.

Vocês armazenaram água

no açude inferior,

10 contaram as casas de Jerusalém

e derrubaram algumas para fortalecer os muros.

11 Vocês construíram um reservatório entre os dois muros

para a água do açude velho,

mas não olharam para aquele que fez essas coisas

nem deram atenção àquele que há muito as planejou.

12 Naquele dia, o Soberano,

o Senhor dos Exércitos,

os chamou para que chorassem e pranteassem,

para que arrancassem os cabelos e se vestissem com pano de saco.

13 Mas, ao contrário, houve júbilo e alegria,

abate de gado e matança de ovelhas,

muita carne e muito vinho!

Vocês diziam: "Comamos e bebamos,

porque amanhã morreremos".

14 O Senhor dos Exércitos revelou aos meus ouvidos isto: "Até o dia da morte de vocês, não haverá expiação em favor desse pecado", diz o Soberano, o Senhor dos Exércitos.

Profecia contra Sebna

15 Assim diz o Soberano, o Senhor dos Exércitos:

"Vá dizer a esse Sebna,

administrador do palácio:

16 ‘Que faz você aqui, e quem deu a você permissão

para abrir aqui um túmulo,

você que o está lavrando no alto do monte

e talhando na rocha o seu lugar de descanso?’.*22.16 Hebraico: morada.

17 " ‘Veja que o Senhor vai agarrar você

e o atirar para bem longe, ó homem poderoso!

18 Ele o fará rolar como uma bola

e o atirará em um vasto campo.

Ali você morrerá,

e ali as suas imponentes carruagens se tornarão

a vergonha da casa do seu senhor!

19 Eu o demitirei das suas funções,

e do seu cargo você será deposto’ ".

20 — Naquele dia, convocarei o meu servo Eliaquim, filho de Hilquias. 21 Eu o vestirei com o manto que pertencia a você, com o seu cinto o revestirei de força e a ele entregarei a autoridade que você exercia. Ele será um pai para os habitantes de Jerusalém e para os moradores de Judá. 22 Porei sobre os ombros dele a chave do reino de Davi; o que ele abrir ninguém conseguirá fechar, e o que ele fechar ninguém conseguirá abrir. 23 Eu o fincarei como uma estaca em terreno firme; ele será para o reino do seu pai um trono de glória.*22.23 Ou assento de honra.24 Toda a glória da sua família dependerá dele: a sua prole e os seus descendentes — todos os seus utensílios menores, das bacias aos jarros.

25 — Naquele dia — declara o Senhor dos Exércitos —, a estaca fincada em terreno firme cederá; será arrebentada e desabará, e o peso sobre ela cairá, pois o Senhor o declarou.

Η Ιερουσαλήμ δεν έχει λόγο να γιορτάζει

1 Εξαγγελία για την κοιλάδα του Οράματος.*κοιλάδα του Οράματος. Πρόκειται για την κοιλάδα Εννόμ κοντά στην Ιερουσαλήμ (βλ. Β΄ Βασ 23:10).

Τι σας συνέβη τώρα, κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, και ανεβήκατε όλοι σας πάνω στις οροφές; 2 Γιατί αυτή η έξαψη, οι πανηγυρισμοί και οι χαρούμενες φωνές στην πόλη; Αφού οι νεκροί δεν θανατώθηκαν με ξίφος και δεν σκοτώθηκαν στη μάχη. 3 Οι άρχοντές σας τράπηκαν σε φυγή όλοι μαζί, έφυγαν μακριά για να γλιτώσουν. Αιχμαλωτίστηκαν όμως όλοι τους· τους έπιασαν πριν να προλάβουν να τραβήξουν τόξο.

4 Για τούτο λέω: «Πάρτε από πάνω μου το βλέμμα σας! Θέλω πικρά να κλάψω! Μην προσπαθείτε να με παρηγορήσετε για του λαού μου την καταστροφή. 5 Γιατί σήμερα ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος, έστειλε εναντίον μας το συντριμμό, ταραχή κι αναστάτωση. Στην κοιλάδα του Οράματος γκρεμίστηκε το τείχος· φωνές βοήθεια που ζητούν αντηχούν στα βουνά. 6 Οι Ελαμίτες πάνω σε άμαξες ζεμένες σε άλογα, έχουν το χέρι στη φαρέτρα, ενώ οι πολεμιστές της Κιρ ετοίμασαν τις ασπίδες τους.*Ελαμίτες...πολεμιστές της Κιρ. Ξένοι μαχητές του ασσυριακού στρατού.7 Ιερουσαλήμ, οι ομορφότερες κοιλάδες σου γέμισαν άμαξες· μπροστά στις πύλες σου παρατάχθηκαν ιππείς, 8 και τα οχυρά του Ιούδα έπεσαν».

Την ημέρα εκείνη είχατε στρέψει τα μάτια σας στο οπλοστάσιο του οικήματος του δάσους.*του οικήματος του δάσους. Πιθανώς εννοείται το οίκημα που ονομαζόταν «Δάσος του Λιβάνου» (βλ. Α΄ Βασ 7:2-5· 10:17-21).9 Είχατε δει ότι πολλά είναι τα ρήγματα στην Πόλη Δαβίδ και κάνατε τότε προμήθειες νερού στο κάτω υδραγωγείο.*Το κάτω υδραγωγείο είχε χτιστεί από το βασιλιά Άχαζ, για να διευρυνθούν οι ταμιευτήρες νερού, ώστε να υπάρχει επάρκεια σε περίπτωση πολιορκίας της πόλης.10 Μετρήσατε τα σπίτια της Ιερουσαλήμ και γκρεμίσατε μερικά απ’ αυτά για να οχυρώσετε τα τείχη. 11 Στα δύο τείχη ανάμεσα*Στα δύο τείχη ανάμεσα. Νότια της πόλης (βλ. Ιερ 39:4· 52:7). χτίσατε μια δεξαμενή για τα νερά της παλιάς. Αλλά δε στρέψατε το βλέμμα σας σ’ αυτόν που τα προξένησε όλα τούτα και δεν τον λογαριάσατε –αυτόν που πριν από πολύν καιρό τα είχε σχεδιάσει.

12 Την ημέρα εκείνη ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος, σας καλούσε να κλάψετε και να θρηνήσετε, να ξυρίσετε τα μαλλιά σας και πένθιμα ρούχα να φορέσετε. 13 Μα εσείς τίποτε! Χαρά και διασκέδαση· βόδια σκοτώνατε, σφάζατε πρόβατα, τρώγατε κρέατα, πίνατε κρασί και λέγατε: «Ας φάμε κι ας πιούμε, γιατί αύριο θα πεθάνουμε». 14 Αλλά ο Κύριος του σύμπαντος τότε μου είχε πει: «Η αμαρτία αυτή δεν πρόκειται να σας συγχωρηθεί, ώσπου να πεθάνετε».

Η μελλοντική αντικατάσταση του Σεβνά από τον Ελιακίμ

15 Ο Κύριος, ο Θεός του σύμπαντος μου είπε: «Πήγαινε σ’ εκείνον το θησαυροφύλακα, το Σεβνά, προϊστάμενο των ανακτόρων, 16 και πες του: "τι δικαιώματα έχεις εδώ εσύ ή η οικογένειά σου, ώστε να κατασκευάζεις τον τάφο σου ψηλά και να λαξεύεις σε βράχο την τελευταία σου κατοικία; 17 Ο Κύριος θα σε συντρίψει με πλήγμα δυνατό. Όσο σπουδαίος κι αν είσαι, θα σ’ αρπάξει, 18 θα σε στριφογυρίσει και θα σε εκσφενδονίσει σαν λιθάρι σε τόπο ανοιχτό. Εκεί πέρα θα πεθάνεις· εκεί θα καταλήξουν και τα λαμπρά αμάξια σου· είσαι η ντροπή στο σπιτικό του αφεντικού σου. 19 Έτσι θα σε διώξω από τη θέση σου, θα σε γκρεμίσω από το αξίωμά σου".

20 »Τότε θα καλέσω το δούλο μου Ελιακίμ, γιο του Χελκία», λέει ο Κύριος, 21 «θα του φορέσω τη στολή σου, θα τον περιζώσω με τη ζώνη σου και θα του δώσω την εξουσία σου. Θα γίνει αυτός πατέρας για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, για το βασίλειο του Ιούδα. 22 Θα βάλω πάνω στον ώμο του το κλειδί*Η μεταβίβαση του κλειδιού σημαίνει μεταβίβαση εξουσίας στο παλάτι. του ανακτόρου του Δαβίδ· κι όταν αυτός θ’ ανοίγει, κανείς δε θα μπορεί να κλείσει· κι όταν αυτός θα κλείνει, κανείς δε θα μπορεί ν’ ανοίξει. 23 Θα τον στηρίξω σαν τον πάσσαλο πάνω σ’ έδαφος στερεό, κι αυτός θα γίνει αιτία δόξας στην οικογένεια του πατέρα του.

24 »Πάνω σ’ αυτόν, όμως, θα στηριχτούν όλοι οι συγγενείς του, παιδιά κι απόγονοι, όπως κρεμιούνται τα σκεύη τα μικρά, τα κύπελλα και κάθε λογής φιάλες. 25 Κι ο πάσσαλος που ήταν στηριγμένος σε έδαφος στερεό θα κλονιστεί· θα σπάσει και θα πέσει. Κι όλο το φορτίο που κρεμόταν πάνω του, θα κομματιαστεί». Ο Κύριος του σύμπαντος το είπε.