Isaías 48

A obstinação de Israel

1 "Escutem isto, ó descendentes de Jacó,

vocês que são chamados pelo nome de Israel

e vêm da linhagem de Judá,*48.1 Hebraico: das águas de Judá.

vocês que fazem juramentos pelo nome do Senhor

e invocam o Deus de Israel,

mas não em verdade nem em retidão;

2 vocês que se chamam cidadãos da cidade santa

e dizem confiar no Deus de Israel,

cujo nome é Senhor dos Exércitos:

3 Eu predisse há muito as coisas passadas,

a minha boca as anunciou, e eu as fiz conhecidas;

então, repentinamente agi, e elas aconteceram.

4 Porque eu sabia quão obstinado você era;

que os tendões do seu pescoço eram ferro,

e a sua testa era bronze.

5 Por isso, há muito contei a você essas coisas;

antes que acontecessem, eu as anunciei a você,

para que não pudesse dizer:

‘Os meus ídolos as fizeram;

a minha imagem de madeira e o meu deus de metal as determinaram’.

6 Você já ouviu essas coisas; olhe para todas elas.

Você não irá admiti-las?

"De agora em diante, eu contarei a você coisas novas;

coisas ocultas que você desconhece.

7 Elas foram criadas agora, não há muito tempo;

você nunca as conheceu.

Por isso, não pode dizer:

‘Sim, eu as conhecia’.

8 Você não tinha conhecimento nem entendimento;

desde a antiguidade, o seu ouvido tem se fechado.

Sei quão traiçoeiro você é;

desde o nascimento, você é chamado rebelde.

9 Por amor do meu nome, eu adio a minha ira;

por amor do meu louvor, eu a contenho,

para que você não seja eliminado.

10 Veja, eu refinei você, embora não como prata;

eu o provei na fornalha da aflição.

11 Por amor de mim mesmo, por amor de mim mesmo, eu faço isso.

Como posso permitir que eu mesmo seja difamado?

Não darei a minha glória a outrem.

A libertação de Israel

12 "Escute-me, ó Jacó,

Israel, a quem chamei:

Somente eu sou Deus;

sou o primeiro e o último.

13 A minha mão lançou os alicerces da terra,

e a minha mão direita estendeu os céus;

quando eu os convoco,

todos juntos se põem em pé.

14 "Reúnam-se, todos vocês, e escutem:

Qual dos ídolos predisse essas coisas?

O amado do Senhor

cumprirá o seu propósito contra a Babilônia;

o seu braço será contra os babilônios.*48.14 Ou caldeus; também no versículo 20.

15 Eu, eu mesmo, falei;

sim, eu o chamei.

Eu o trarei,

e ele será bem-sucedido na sua missão.

16 "Aproximem-se de mim e escutem isto:

" ‘Desde o primeiro anúncio, não falei secretamente;

na hora em que acontecer, estarei ali’ ".

Agora, o Soberano Senhor enviou-me

com o seu Espírito.

17 Assim diz o Senhor,

o seu Redentor, o Santo de Israel:

"Eu sou o Senhor, o seu Deus,

que ensina o que é melhor para você,

que o dirige no caminho em que você deve andar.

18 Se ao menos você tivesse prestado atenção nas minhas ordens,

a sua paz seria como um rio;

a sua retidão, como as ondas do mar.

19 Os seus descendentes seriam como a areia;

os seus filhos, como inúmeros grãos de areia;

o nome deles jamais seria eliminado

nem destruído de diante de mim".

20 Deixem a Babilônia!

Fujam do meio dos babilônios!

Anunciem isso com gritos de alegria

e proclamem-no.

Enviem-no aos confins da terra;

digam: "O Senhor resgatou o seu servo Jacó".

21 Não tiveram sede quando ele os conduziu através dos desertos;

ele fez que da rocha fluísse água;

fendeu a rocha,

e a água jorrou.

22 "Não há paz para os ímpios", diz o Senhor.

Προφητεία για καινούρια πράγματα

1 Ακούστε απόγονοι του Ιακώβ, εσείς που φέρνετε το τιμητικό όνομα του Ισραήλ και που είστε απόγονοι του Ιούδα! Στου Κυρίου τ’ όνομα ορκίζεστε κι επικαλείστε το Θεό του Ισραήλ, μα όχι με ειλικρίνεια και πιστότητα. 2 Ωστόσο με καμάρι ονομάζεστε πολίτες της άγιας πόλης, και λέτε πως στηρίζεστε στο Θεό του Ισραήλ, που τ’ όνομά του είναι «ο Κύριος του σύμπαντος». Ακούστε τι έχει να σας πει:

3 «Τα παλιότερα γεγονότα τα είχα αναγγείλει από πολύ πριν· τα είπα, τα έκανα γνωστά· και ξάφνου τα πραγματοποίησα. 4 Επειδή ήξερα πόσο είσαι σκληρός, πως σαν ραβδί από σίδερο είναι ο τράχηλός σου και χάλκινο το μέτωπο, 5 γι’ αυτό σου ανάγγειλα τα γεγονότα από παλιά, πριν να συμβούν σου τα γνωστοποίησα, ώστε να μην μπορείς να πεις, "το είδωλό μου το έκανε αυτό, το άγαλμά μου, η χωνευτή μου εικόνα τα διέταξε". 6 Τα ’χεις ακούσει όλ’ αυτά και τώρα τα είδες πραγματοποιημένα· δεν το παραδέχεσαι;

»Τώρα σου αναγγέλλω νέα πράγματα, που τα ’χα φυλαγμένα, και ποτέ πριν δεν άκουσες γι’ αυτά. 7 Τώρα μόνο τα πραγματοποιώ, τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε παλιότερα· πριν απ’ αυτή τη μέρα ποτέ δεν άκουσες γι’ αυτά και έτσι δεν μπορείς να πεις ότι τα γνώριζες. 8 Και βέβαια και δεν τ’ άκουσες ούτε κι έλαβες γνώση· και βέβαια τ’ αυτιά σου ήταν κλειστά από πολύ πιο πριν, γιατί ξέρω πως είσαι αναξιόπιστος και πως σ’ αποκαλούνε παραβάτη από γεννησιμιού σου. 9 Επειδή θέλω να τιμάται το όνομά μου, θα συγκρατήσω το θυμό μου· για χάρη της δόξας μου θα τον δαμάσω, για να μη σ’ εξολοθρεύσω. 10 Εγώ σε λαμπικάρισα, μα όχι στη φωτιά καθώς το ασήμι· στης θλίψης το καμίνι σε δοκίμασα. 11 Για τη δική μου χάρη, μόνο γι’ αυτήν έπραξα ό,τι έπραξα, γιατί αλλιώς θ’ ατιμαζόταν τ’ όνομά μου. Τη δόξα μου δεν θα τη δώσω σε άλλον».

Ο Κύριος θα λυτρώσει τον Ισραήλ

12 «Άκουσέ με, Ιακώβ, Ισραήλ, που σε κάλεσα· εγώ είμαι ο ένας και μοναδικός Θεός· εγώ είμαι ο πρώτος κι ο τελευταίος. 13 Το χέρι μου θεμέλιωσε τη γη, τους ουρανούς τούς άπλωσε το δυνατό μου χέρι· τους φωνάζω, και στη στιγμή μπροστά μου παρουσιάζονται. 14 Συναχθείτε όλοι εσείς κι ακούστε! Αυτός που αγάπησα*Ακόμα μια νύξη για το βασιλιά Κύρο (βλ. υποσ. εις κεφ. 41:2). τα σχέδιά μου θα εκτελέσει ενάντια στη Βαβυλώνα, θα επιβάλει στους Βαβυλώνιους την εξουσία του. Ποιος άλλος εκτός από μένα τα ανάγγειλε όλα αυτά; 15 Εγώ, ναι, εγώ μίλησα και τον κάλεσα, τον καθοδήγησα και τον βοήθησα τα σχέδιά του να πετύχουν. 16 Πλησιάστε με κι ακούστε αυτό εδώ: απ’ την αρχή ποτέ κρυφά δε μίλησα· και από τότε που συνέβησαν αυτά τα γεγονότα, εγώ ήμουν εκεί».

Και τώρα ο Κύριος ο Θεός με απέστειλε με το Πνεύμα του.

17 Λέει ο Κύριος, ο λυτρωτής σας, ο Άγιος Θεός του Ισραήλ: «Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας, που σας διδάσκω ό,τι σας ωφελεί και σας οδηγώ στο δρόμο που πρέπει να βαδίζετε. 18 Αν προσέχατε τις εντολές μου, η ευτυχία σας θα σας πλημμύριζε σαν ποταμός και η ευημερία σας θα σας σκέπαζε καθώς τα κύματα της θάλασσας· 19 οι απόγονοί σας θα ήταν σαν την άμμο πολυάριθμοι, οι καρποί των σπλάχνων σας σαν τους κόκκους της πολλοί· τ’ όνομα του λαού σας από μπροστά μου δεν θα αφανιζόταν ποτέ».

20 Βγείτε απ’ τη Βαβυλώνα, φύγετε απ’ τη Χαλδαία! Αναγγείλτε τα νέα με φωνές χαράς και διακηρύξτε τα παντού· φέρτε τα ως τα πέρατα της γης, και πείτε: «Ο Κύριος λύτρωσε το δούλο του, τον Ισραήλ!» 21 Δε δίψασαν στην έρημο όπου τους οδηγούσε· νερό για χάρη τους από το βράχο έβγαλε, το βράχο έσκισε και τρέξαν τα νερά.

22 «Μα τέτοια ευτυχία δεν υπάρχει για τους ασεβείς», λέει ο Κύριος.