Levítico 6

* 6.0 No texto hebraico, 6.1-7 corresponde a 5.20-26, e 6.8-30 corresponde a 6.1-23. 1 O Senhor disse a Moisés:

2 — Se alguém pecar, agindo com infidelidade contra o Senhor, enganando o seu próximo no que diz respeito a algo que lhe foi confiado ou deixado como penhor ou a algo roubado, ou se usa de extorsão para com o seu próximo, 3 ou se achar algum bem perdido e mentir a respeito disso, ou se jurar falsamente a respeito de qualquer pecado que uma pessoa tenha cometido; 4 quando assim pecar, tornando-se, por isso, culpado, deverá devolver o que roubou ou do qual se apropriou indevidamente, ou o que lhe foi confiado, ou os bens perdidos que achou, 5 ou qualquer coisa sobre a qual tenha jurado falsamente. Fará restituição plena, acrescentará a isso um quinto do valor e dará tudo ao proprietário no dia em que apresentar a sua oferta pela culpa. 6 Trará como oferta pela culpa ao Senhor, por meio do sacerdote, um carneiro do rebanho, sem defeito e devidamente avaliado. 7 Dessa forma, o sacerdote fará expiação pelo culpado diante do Senhor, e ele será perdoado de qualquer coisa que o tenha tornado culpado.

A regulamentação acerca do holocausto

8 O Senhor disse a Moisés:

9 — Dê este mandamento a Arão e aos seus filhos: "Esta é a regulamentação acerca do holocausto:*6.9 Isto é, sacrifício totalmente queimado; também nos versículos 10, 12 e 25. o holocausto deverá ficar queimando por toda a noite até de manhã sobre as brasas do altar, onde o fogo deverá ser mantido aceso. 10 O sacerdote vestirá as suas roupas de linho e os calções de linho por baixo, retirará as cinzas do holocausto que o fogo consumiu no altar e as colocará ao lado do altar. 11 Depois, trocará de roupa e levará as cinzas para fora do acampamento, a um local cerimonialmente puro. 12 O fogo deve ser mantido aceso no altar; não deve ser apagado. Toda manhã, o sacerdote acrescentará lenha, arrumará o holocausto sobre o fogo e queimará sobre ele a gordura das ofertas de comunhão. 13 O fogo deve ser mantido continuamente aceso no altar; não deve ser apagado.

A regulamentação acerca da oferta de cereal

14 "Esta é a regulamentação acerca da oferta de cereal: os filhos de Arão a apresentarão diante do Senhor, em frente do altar. 15 O sacerdote pegará um punhado da melhor farinha com azeite, com todo o incenso que está sobre a oferta de cereal, e queimará no altar a porção memorial como aroma agradável ao Senhor. 16 Arão e os seus filhos comerão o restante da oferta. Eles a comerão sem fermento e em lugar sagrado, no pátio da tenda do encontro. 17 Essa oferta não será assada com fermento; é a porção deles, que dei das minhas ofertas preparadas no fogo. É santíssima, como a oferta pelo pecado e como a oferta pela culpa. 18 Todos os filhos varões de Arão poderão comer da porção das ofertas preparadas no fogo, dedicadas ao Senhor. É um estatuto perpétuo para as suas gerações. Tudo o que tocar nelas se tornará santo".*6.18 Ou Todo aquele que tocar nelas deve ser santo; também no versículo 27.

19 O Senhor disse a Moisés:

20 — Esta é a oferta que Arão e os seus filhos apresentarão ao Senhor no dia em que ele*6.20 Ou cada um. for ungido: um décimo de efa*6.20 Isto é, cerca de 1,6 quilograma. da melhor farinha, como na oferta regular de cereal, metade pela manhã e metade à tarde. 21 Em uma assadeira, prepare-a com azeite; traga-a esfarelada e apresente uma oferta de cereal de farelos de aroma agradável ao Senhor. 22 O sacerdote que for ungido entre os filhos de Arão para sucedê-lo também preparará essa oferta. É a porção perpétua designada ao Senhor e será totalmente queimada. 23 Toda oferta de cereal apresentada pelo sacerdote será totalmente queimada; não será comida.

A regulamentação acerca da oferta pelo pecado

24 O Senhor disse a Moisés:

25 — Diga a Arão e aos seus filhos a regulamentação acerca da oferta pelo pecado: "O animal da oferta pelo pecado será imolado diante do Senhor no local onde é imolado o animal do holocausto; é uma oferta santíssima. 26 O sacerdote que oferecer o animal o comerá em lugar sagrado, no pátio da tenda do encontro. 27 Tudo o que tocar na carne se tornará santo; se parte do sangue aspergido respingar na roupa, esta será lavada em lugar sagrado. 28 A vasilha de barro em que a carne for cozida deverá ser quebrada; contudo, se for cozida em uma vasilha de bronze, a vasilha deverá ser esfregada e enxaguada com água. 29 Todo varão entre os sacerdotes poderá comer do sacrifício; é uma oferta santíssima. 30 Toda oferta pelo pecado, porém, cuja parte do sangue for trazida à tenda do encontro para expiação no Lugar Santo, não será comida; deverá ser queimada no fogo.

Το ολοκαύτωμα

1,2 Ο Κύριος*Σε ορισμένες μετ. οι στ. 1-23 αριθμούνται ως 8-30. διέταξε το Μωυσή να δώσει στον Ααρών και στους γιους του τις ακόλουθες εντολές, σχετικά με το τυπικό του ολοκαυτώματος:

Το ολοκαύτωμα θα μένει πάνω στη σχάρα του θυσιαστηρίου όλη τη νύχτα ως το πρωί και η φωτιά πρέπει να καίει συνέχεια. 3 Μετά ο ιερέας φορώντας το λινό χιτώνα του και τις λινές περισκελίδες θα μαζέψει από πάνω απ’ το θυσιαστήριο τη στάχτη από τα λίπη του ολοκαυτώματος, το οποίο θα έχει όλο καεί, και θα τη σωριάσει πλάι στο θυσιαστήριο. 4 Αφού βγάλει τα ρούχα του και φορέσει άλλα, θα μεταφέρει τη στάχτη έξω από το στρατόπεδο, σε τόπο καθαρό. 5 Η φωτιά θα καίει πάνω στο θυσιαστήριο· δεν θα σβήνει ποτέ. Κάθε πρωί ο ιερέας θα την τροφοδοτεί με ξύλα, θα τοποθετεί πάνω στο θυσιαστήριο το ζώο που προσφέρεται για ολοκαύτωμα και θα καίει εκεί τα λίπη από τις θυσίες κοινωνίας. 6 Η φωτιά θα καίει αδιάκοπα στο θυσιαστήριο, χωρίς να σβήνει ποτέ.

Οι αναίμακτες θυσίες

7 Η αναίμακτη θυσία στον Κύριο θα γίνεται από έναν απόγονο του Ααρών μπροστά στο θυσιαστήριο. Το τυπικό της είναι το εξής: 8 Θα παίρνει μια γεμάτη χούφτα από το σιμιγδάλι της προσφοράς με το λάδι της και με όλο το λιβάνι που τη συνοδεύει και θα τα καίει στο θυσιαστήριο για να υπενθυμίσει την όλη θυσία στον Κύριο. Η ευωδιά αυτή ευχαριστεί τον Κύριο. 9,10 Το υπόλοιπο της προσφοράς θα το τρώνε ο Ααρών και οι γιοι του. Το μερίδιό τους αυτό θα το κάνουν ψωμί αλλά χωρίς προζύμι, και θα τρώνε το άζυμο ψωμί σε τόπο ιερό, στην αυλή της σκηνής του Μαρτυρίου. Τους το δίνω εγώ από τη θυσία που μου προσφέρεται με φωτιά. Είναι αγιότατο, όπως και το υπόλοιπο από τη θυσία εξιλέωσης κι από τη θυσία επανόρθωσης. 11 Κάθε αρσενικό παιδί του Ααρών έχει δικαίωμα να το τρώει. Αυτός είναι νόμος αιώνιος, που θα ισχύει για τους απογόνους σας, σχετικά με τις θυσίες που προσφέρονται με φωτιά στον Κύριο. Όποιος τις αγγίζει θα αγιάζεται.

12 Ο Κύριος έδωσε ακόμη στο Μωυσή τις ακόλουθες εντολές: 13 Την ημέρα που θα χρίονται ως ιερείς ο Ααρών και οι απόγονοί του, θα προσφέρουν στον Κύριο ένα δέκατο του εφά σιμιγδάλι, δηλαδή την ίδια ποσότητα με την καθημερινή αναίμακτη θυσία, τη μισή το πρωί και τη μισή το βράδυ. 14 Θα αναμειγνύεται με λάδι, θα ψήνεται σε μορφή λαγάνας και θα προσφέρεται σε κομμάτια ως αναίμακτη θυσία, που η ευωδιά της ευχαριστεί τον Κύριο. 15 Το ίδιο θα κάνει κάθε απόγονος του Ααρών που θα χρίεται στη θέση του. Αυτό θα είναι νόμος αιώνιος. Η προσφορά θα καίγεται ολόκληρη για τον Κύριο. 16 Κάθε αναίμακτη προσφορά του ιερέα θα καίγεται ολόκληρη· δε θα τρώγεται τίποτε απ’ αυτήν.

Η θυσία εξιλέωσης

17,18 Ο Κύριος διέταξε επίσης το Μωυσή να δώσει στον Ααρών και στους γιους του τις ακόλουθες οδηγίες σχετικά με το τυπικό της θυσίας εξιλέωσης:

Στον τόπο όπου σφάζεται το ζώο του ολοκαυτώματος ενώπιον του Κυρίου, εκεί θα σφάζεται κι αυτό που προορίζεται για τη θυσία εξιλέωσης· είναι αγιότατο. 19 Ο ιερέας που προσφέρει τη θυσία εξιλέωσης θα τρώει το κρέας της σε ιερόν τόπο, στην αυλή της σκηνής του Μαρτυρίου. 20 Όποιος αγγίζει το κρέας θα αγιάζεται. Αν από το αίμα της θυσίας ραντισθεί κάποιο ένδυμα, τότε η κηλίδα του αίματος θα πλένεται σε τόπο ιερό. 21 Το πήλινο δοχείο όπου θα έχει ψηθεί το κρέας, πρέπει να σπάζεται· αλλά αν έχει ψηθεί σε χάλκινο δοχείο, αυτό πρέπει να τρίβεται καλά και να ξεπλένεται με νερό. 22 Κάθε αρσενικό από τις οικογένειες των ιερέων επιτρέπεται να φάει απ’ αυτό το κρέας. Είναι αγιότατο. 23 Αν όμως έχει μεταφερθεί αίμα στη σκηνή του Μαρτυρίου για να γίνει τελετουργία εξιλέωσης στο αγιαστήριο, το ζώο της θυσίας δεν επιτρέπεται να τρώγεται. Πρέπει να καίγεται στη φωτιά.*Για την αρίθμηση των στ. στα κεφ. 5 και 6 βλ. υποσ. εις κεφ. 5:20 και 6:1.