Levítico 24

O candelabro e os pães sagrados

1 O Senhor disse a Moisés:

2 — Ordene aos israelitas que tragam a você azeite puro de olivas prensadas para a iluminação, a fim de que as lâmpadas fiquem sempre acesas. 3 Na tenda do encontro, do lado de fora do véu que esconde a arca do testemunho,*24.3 Isto é, das tábuas da aliança. Arão manterá as lâmpadas continuamente acesas diante do Senhor, desde o entardecer até a manhã seguinte. Este será um estatuto perpétuo para as suas gerações. 4 As lâmpadas no candelabro de ouro puro devem ser mantidas sempre em ordem diante do Senhor.

5 — Apanhe da melhor farinha e asse doze roscas, usando dois décimos de efa*24.5 Isto é, cerca de 3,2 quilogramas. para cada rosca. 6 Coloque-as em duas fileiras, com seis em cada uma, sobre a mesa de ouro puro diante do Senhor. 7 Junto a cada fileira, coloque incenso puro como porção memorial para representar o pão e ser uma oferta preparada no fogo ao Senhor. 8 Esses pães serão colocados regularmente diante do Senhor, sábado após sábado, em nome dos israelitas, como aliança perpétua. 9 Pertencem a Arão e aos seus descendentes, que os comerão em um lugar sagrado, porque é parte santíssima da sua porção regular das ofertas preparadas no fogo para o Senhor. É um estatuto perpétuo.

O castigo da blasfêmia

10 Havia entre os israelitas um homem que era filho de uma israelita e de um egípcio. No acampamento, houve uma briga entre ele e um israelita. 11 O filho da israelita blasfemou contra o Nome com uma maldição; levaram-no, então, a Moisés. A mãe dele chamava-se Selomite e era filha de Dibri, da tribo de Dã. 12 Deixaram-no preso até que a decisão do Senhor lhes fosse declarada.

13 Então, o Senhor disse a Moisés:

14 — Leve o que blasfemou para fora do acampamento. Todos aqueles que o ouviram colocarão as mãos sobre a cabeça dele, e a comunidade toda o apedrejará. 15 Diga aos israelitas: "Se alguém amaldiçoar o seu Deus, será responsável pelo seu pecado; 16 quem blasfemar contra o nome do Senhor deverá ser executado. A comunidade toda o apedrejará. Seja estrangeiro, seja nativo, se blasfemar contra o Nome, deverá ser morto.

17 "Se alguém tirar a vida de um ser humano, deverá ser executado. 18 Quem tirar a vida de uma animal, fará restituição: vida por vida. 19 Se alguém ferir o seu próximo, assim como fez lhe será feito: 20 fratura por fratura, olho por olho, dente por dente. Como feriu o outro, assim será ferido. 21 Quem matar um animal fará restituição, mas quem matar um homem será morto. 22 Vocês terão a mesma ordenança para o estrangeiro e para o nativo. Eu sou o Senhor, o Deus de vocês".

23 Depois que Moisés falou aos israelitas, estes levaram o que blasfemou para fora do acampamento e o apedrejaram. Os israelitas fizeram conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.

Η φροντίδα της λυχνίας

1 Ο Κύριος είπε στο Μωυσή: 2 «Δώσε εντολή στους Ισραηλίτες να σου φέρουν λάδι καθαρό από κοπανιστές ελιές για το φως της λυχνίας, ώστε να είναι αναμμένη διαρκώς. 3 Ο Ααρών θα φροντίζει ώστε έξω από το καταπέτασμα όπου φυλάσσεται ο νόμος, στη σκηνή του Μαρτυρίου, το φως να καίει συνεχώς, από το βράδυ ως το πρωί, ενώπιον του Κυρίου. Αυτός θα είναι νόμος παντοτινός για σας και για τους απογόνους σας. 4 Θα φροντίζει τα λυχνάρια που βρίσκονται πάνω στη λυχνία, τη φτιαγμένη από καθαρό χρυσάφι, ώστε να καίνε διαρκώς ενώπιον του Κυρίου».

Οι άρτοι της προθέσεως

5 «Θα πάρεις σιμιγδάλι και θα ψήσεις μ’ αυτό δώδεκα άρτους· δύο δέκατα του εφά σιμιγδάλι για κάθε άρτο. 6 Θα τους τοποθετήσεις ενώπιον του Κυρίου σε δύο στήλες, από έξι στην καθεμιά, πάνω στην τράπεζα τη φτιαγμένη από καθαρό χρυσάφι. 7 Πάνω σε κάθε στήλη θα βάλεις καθαρό λιβάνι, και αυτό θα καίγεται για να θυμίζει ότι όλοι αυτοί οι άρτοι ανήκουν στον Κύριο. 8 Κάθε Σάββατο, και για πάντα, οι άρτοι θα τοποθετούνται εκ νέου ενώπιον του Κυρίου. Αυτή είναι μια διαθήκη παντοτινή, για τους Ισραηλίτες. 9 Τα ψωμιά αυτά θα ανήκουν στον Ααρών και στους απογόνους του. Θα τα τρώνε σε τόπο ιερό, επειδή είναι γι’ αυτούς αγιότατο μερίδιο από τις θυσίες που γίνονται με φωτιά για τον Κύριο· είναι νόμος παντοτινός».

Η βλασφημία και ο νόμος της ανταπόδοσης

10,11 Κάποτε έγινε στο στρατόπεδο φιλονικία ανάμεσα σ’ έναν Ισραηλίτη και στο γιο ενός Αιγύπτιου και μιας Ισραηλίτισσας, που το όνομά της ήταν Σελωμείθ, κόρη του Διβρή, από τη φυλή Δαν. Ο γιος της Ισραηλίτισσας βλαστήμησε το όνομα του Κυρίου. Τον έφεραν λοιπόν στο Μωυσή 12 και τον έβαλαν στη φυλακή περιμένοντας μια συγκεκριμένη εντολή από τον Κύριο.

13 Τότε ο Κύριος είπε στο Μωυσή: 14 «Βγάλε έξω από το στρατόπεδο εκείνον που έβρισε· κι όλοι όσοι τον άκουσαν ας βάλουν τα χέρια τους στο κεφάλι του κι ας τον λιθοβολήσει όλη η κοινότητα. 15 Έπειτα θα πεις στους Ισραηλίτες:

»Όποιος βρίσει το Θεό του θα είναι υπεύθυνος για την τιμωρία της αμαρτίας του. 16 Αυτός που θα βλαστημήσει το όνομα του Κυρίου, πρέπει οπωσδήποτε να θανατωθεί· ολόκληρη η κοινότητα θα τον λιθοβολήσει, είτε είναι ξένος είτε Ισραηλίτης. Αφού βλαστήμησε το όνομα του Κυρίου πρέπει να θανατωθεί.

17 »Όποιος σκοτώσει άνθρωπο, πρέπει οπωσδήποτε να θανατωθεί. 18 Όποιος σκοτώσει ζώο πρέπει να το αντικαταστήσει. Ζωή αντί ζωής. 19 Αν κάποιος προξενήσει σωματική βλάβη σ’ έναν άλλο, πρέπει να του κάνουν ό,τι έκανε κι αυτός στον άλλο. 20 Σπάσιμο αντί σπασίματος, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος. Πρέπει να του προξενήσουν την ίδια βλάβη που προξένησε κι αυτός στον άλλον. 21 Όποιος σκοτώσει ζώο, πρέπει να το αντικαταστήσει· κι όποιος σκοτώσει άνθρωπο, πρέπει να πληρώσει ο ίδιος με τη ζωή του. 22 Ο ίδιος νόμος θα ισχύει τόσο για τον Ισραηλίτη όσο και για τον ξένο· γιατί εγώ, ο Κύριος, είμαι ο Θεός σας».

23 Όταν τα είπε αυτά ο Μωυσής στους Ισραηλίτες, εκείνοι έβγαλαν έξω από το στρατόπεδο αυτόν που είχε βλαστημήσει και τον λιθοβόλησαν. Έτσι, έκαναν όπως διέταξε ο Κύριος το Μωυσή.