Levítico 17

A proibição de comer sangue

1 O Senhor disse a Moisés:

2 — Diga a Arão e aos filhos dele e a todos os israelitas o que o Senhor ordenou: 3 "Qualquer israelita que imolar um boi,*17.3 A palavra hebraica pode significar boi ou vaca. um cordeiro ou um cabrito dentro ou fora do acampamento 4 e não o trouxer à entrada da tenda do encontro para apresentá-lo como oferta ao Senhor, diante do tabernáculo do Senhor, será considerado culpado de sangue; derramou sangue e será eliminado do meio do seu povo. 5 Os sacrifícios, que os israelitas agora fazem em campo aberto, passarão a trazer ao Senhor. Eles os entregarão ao sacerdote, para oferecê-los ao Senhor, à entrada da tenda do encontro, e os sacrificarão como ofertas de comunhão. 6 O sacerdote aspergirá o sangue no altar do Senhor, à entrada da tenda do encontro, e queimará a gordura como aroma agradável ao Senhor. 7 Não oferecerão mais sacrifícios aos ídolos em forma de bode,*17.7 Ou demônios. com os quais se prostituem. Este é um estatuto perpétuo para eles e para as suas gerações".

8 — Diga-lhes: "Qualquer israelita ou estrangeiro residente entre vocês que oferecer holocausto*17.8 Isto é, sacrifício totalmente queimado. ou sacrifício 9 e não o trouxer à entrada da tenda do encontro para oferecê-lo ao Senhor será eliminado do meio do seu povo.

10 "Eu me voltarei contra qualquer israelita ou estrangeiro residente entre vocês que comer sangue e o eliminarei do meio do povo. 11 Porque a vida de uma criatura está no sangue, e eu o dei a vocês para fazerem expiação por vocês mesmos no altar; é o sangue que faz expiação pela vida. 12 Por isso, digo aos israelitas: ‘Nenhum de vocês poderá comer sangue, tampouco o estrangeiro residente entre vocês’.

13 "Qualquer israelita ou estrangeiro residente entre vocês que caçar um animal ou ave que se pode comer derramará o sangue e o cobrirá com terra, 14 porque a vida de qualquer criatura é o seu sangue. Por isso, eu disse aos israelitas: ‘Vocês não poderão comer o sangue de nenhuma criatura, porque a vida de qualquer criatura é o seu sangue; todo aquele que o comer será eliminado’.

15 "Todo aquele que, nativo ou estrangeiro, comer um animal encontrado morto ou despedaçado por animais selvagens lavará as suas roupas, se banhará com água e ficará impuro até o entardecer; depois disso, estará puro. 16 Se, porém, não lavar as suas roupas nem se banhar, sofrerá as consequências da sua iniquidade".

Ένας μόνο τόπος για τις θυσίες

1 Ο Κύριος διέταξε το Μωυσή 2 να πει στον Ααρών, στους γιους του και σ’ όλους τους Ισραηλίτες:

«Ακούστε τι απαιτεί από σας ο Κύριος: 3 Αν κάποιος Ισραηλίτης σφάξει ένα βόδι ή αρνί ή κατσίκι μέσα ή έξω από το στρατόπεδο 4 και δεν το φέρει στην είσοδο της σκηνής του Μαρτυρίου, ώστε να αποδώσει την ανάλογη προσφορά στον Κύριο, ο άνθρωπος αυτός πρέπει να θεωρείται ένοχος αιματοχυσίας. Έχυσε αίμα και πρέπει να αποκοπεί από το λαό του. 5 Έτσι οι Ισραηλίτες, θα πρέπει να φέρνουν ενώπιον του Κυρίου τις θυσίες τους, που συνηθίζουν να τις κάνουν στο ύπαιθρο. Θα τις φέρνουν στον ιερέα, στην είσοδο της σκηνής, και θα τις προσφέρουν στον Κύριο ως θυσίες κοινωνίας. 6 Ο ιερέας θα ραντίζει με το αίμα το θυσιαστήριο του Κυρίου στην είσοδο της σκηνής και θα καίει το λίπος, για να ευχαριστηθεί με την ευωδιά του ο Κύριος. 7 Δε θα προσφέρουν, λοιπόν, πια θυσίες στους δαίμονες, τους οποίους ακολουθούν απιστώντας στον Κύριο· αυτό θα είναι νόμος παντοτινός γι’ αυτούς και για τους απογόνους τους.

8 »Θα τους πεις επίσης: Αν ένας Ισραηλίτης ή ξένος που ζει ανάμεσά τους, προσφέρει ολοκαύτωμα ή άλλη θυσία, 9 αλλά δεν το κάνει αυτό μπροστά στην είσοδο της σκηνής του Μαρτυρίου, ώστε να το προσφέρει στον Κύριο, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να αποκόπτεται από το λαό του».

Η βρώση αίματος απαγορεύεται

10 «Αν ένας Ισραηλίτης ή ξένος που ζει ανάμεσά τους φάει ο,τιδήποτε κρέας με το αίμα του, εγώ θα στραφώ εναντίον του και θα τον αποκόψω από το λαό του. 11 Στο αίμα βρίσκεται η ζωή του σώματος. Γι’ αυτό σας έδωσα εντολή να χύνετε το αίμα πάνω στο θυσιαστήριο, ώστε να χρησιμεύει για την εξιλέωσή σας· το αίμα, που είναι ζωή, φέρνει τη συγχώρηση των αμαρτιών. 12 Να γιατί είπα στους Ισραηλίτες ότι κανένας δεν επιτρέπεται να φάει αίμα· ούτε οι ξένοι που ζουν ανάμεσά τους.

13 »Αν κάποιος Ισραηλίτης ή ξένος που ζει ανάμεσά τους, πιάσει στο κυνήγι ένα ζώο ή ένα πουλί, από εκείνα που επιτρέπεται να τρώγονται, πρέπει να χύσει το αίμα του και να το σκεπάσει με χώμα. 14 Στο αίμα βρίσκεται η ζωή κάθε σώματος. Να γιατί απαγόρευσα στους Ισραηλίτες να τρώνε το αίμα· όποιος φάει αίμα, θα πρέπει ν’ αποκοπεί από το λαό του.

15 »Όποιος φάει ζώο σκοτωμένο ή κατασπαραγμένο, είτε αυτός είναι Ισραηλίτης είτε ξένος, θα πλύνει τα ρούχα του, θα λουστεί με νερό και θα είναι ακάθαρτος ως το βράδυ· έπειτα θα είναι καθαρός. 16 Αν όμως δεν πλύνει τα ρούχα του, και δε λούσει το σώμα του, θα φέρνει πάνω του το βάρος της ανομίας του».