Levítico 10

A morte de Nadabe e de Abiú

1 Nadabe e Abiú, filhos de Arão, pegaram cada um o seu incensário, nos quais acenderam fogo, acrescentaram incenso e apresentaram fogo não autorizado diante do Senhor, ao contrário do que ele lhes havia ordenado. 2 Então, saiu fogo da presença do Senhor e os consumiu, e eles morreram diante do Senhor. 3 Moisés disse a Arão:

— Foi isto que o Senhor disse:

"Aos que de mim se aproximam,

santo me mostrarei;

à vista de todo o povo,

glorificado serei".

Arão, porém, ficou em silêncio.

4 Então, Moisés chamou Misael e Elzafã, filhos de Uziel, tio de Arão, e lhes disse:

— Aproximem-se e tirem os seus primos da frente do santuário e levem-nos para fora do acampamento.

5 Eles se aproximaram e os puxaram pelas túnicas, para fora do acampamento, conforme Moisés tinha ordenado.

6 Então, Moisés disse a Arão e aos seus filhos Eleazar e Itamar:

— Não andem despenteados nem rasguem as roupas; senão, vocês morrerão, e a ira do Senhor cairá sobre toda a comunidade. Os seus parentes, porém, todos os israelitas, poderão chorar por aqueles que o Senhor destruiu pelo fogo. 7 Não saiam da entrada da tenda do encontro; senão, vocês morrerão, porque o óleo da unção do Senhor está sobre vocês.

Eles fizeram conforme Moisés tinha ordenado.

8 Depois, o Senhor disse a Arão:

9 — Você e os seus filhos não devem beber vinho nem outra bebida fermentada antes de entrar na tenda do encontro; caso contrário, morrerão. É um estatuto perpétuo para as suas gerações. 10 Vocês têm que fazer separação entre o santo e o profano, entre o puro e o impuro, 11 e ensinar aos israelitas todos os estatutos que o Senhor lhes deu por meio de Moisés.

12 Então, Moisés disse a Arão e aos filhos que lhe restaram, Eleazar e Itamar:

— Peguem a oferta de cereal que restou das ofertas preparadas no fogo, dedicadas ao Senhor, e tratem de comê-la sem fermento junto ao altar, pois é santíssima. 13 Comam-na em lugar sagrado, porque é a porção que lhes foi designada, a você e aos seus filhos, das ofertas preparadas no fogo, dedicadas ao Senhor; assim me foi ordenado. 14 Você, os seus filhos e as suas filhas poderão comer, em um lugar cerimonialmente puro, o peito da oferta movida pelo sacerdote e a coxa ofertada; essa porção foi designada a você e aos seus filhos como parte dos sacrifícios de comunhão dos israelitas. 15 A coxa ofertada e o peito da oferta movida pelo sacerdote devem ser trazidos com as porções de gordura das ofertas preparadas no fogo para serem apresentados como oferta movida diante do Senhor. Esta será a porção como estatuto perpétuo para você e os seus filhos, conforme o Senhor tinha ordenado.

16 Quando Moisés procurou por toda parte o bode da oferta pelo pecado e soube que já fora queimado, irou-se contra Eleazar e Itamar, os filhos de Arão que restaram, e perguntou:

17 — Por que vocês não comeram a carne da oferta pelo pecado no Lugar Santo? É santíssima; foi dada a vocês para retirar a culpa da comunidade e fazer expiação por ela diante do Senhor. 18 Como o sangue do animal não foi levado para dentro do Lugar Santo, vocês deviam tê-lo comido na área do santuário, conforme ordenei.

19 Arão respondeu a Moisés:

— Hoje eles apresentaram a oferta pelo pecado e o seu holocausto*10.19 Isto é, sacrifício totalmente queimado. diante do Senhor. No entanto, com essas coisas que me sobrevieram, será que o Senhor teria considerado bom se eu tivesse comido a oferta pelo pecado hoje?

20 Ao ouvir isso, Moisés ficou satisfeito.

Το αμάρτημα του Ναδάβ και του Αβιού

1 Οι γιοι του Ααρών, Ναδάβ και Αβιού, πήραν ο καθένας το θυμιατήρι του, έβαλαν σ’ αυτά αναμμένα κάρβουνα, πρόσθεσαν θυμίαμα και πρόσφεραν στον Κύριο μια φωτιά που δεν ήταν ιερή, γιατί δεν είχαν λάβει εντολή να την προσφέρουν. 2 Ο Κύριος όμως έστειλε φωτιά και έγιναν παρανάλωμα· πέθαναν εκεί, ενώπιον του Κυρίου.

3 Τότε είπε ο Μωυσής στον Ααρών: «Εδώ εκπληρώνεται αυτό που είπε ο Κύριος:

"εκείνοι που με πλησιάζουν

πρέπει να σέβονται την αγιότητά μου,

για να με δοξάζει ο λαός"».

Ο Ααρών όμως έμεινε σιωπηλός. 4 Τότε ο Μωυσής κάλεσε το Μισαήλ και τον Ελσαφάν, τους γιους του Ουζζιήλ, θείου του Ααρών, και τους είπε: «Πλησιάστε και πάρτε τους συγγενείς σας μακριά από το αγιαστήριο, έξω από το στρατόπεδο». 5 Τότε αυτοί πλησίασαν και έβγαλαν τους νεκρούς, όπως ήταν, με τις στολές τους, έξω από το στρατόπεδο, όπως διέταξε ο Μωυσής.

6 Ο Μωυσής είπε στον Ααρών, και στους γιους του, τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ: «Μην αφήσετε τα μαλλιά σας αχτένιστα και μη σκίσετε σε ένδειξη πένθους τα ρούχα σας,*Βλ. υποσ. εις Γεν 37:29. για να μην πεθάνετε και να μην πέσει η θεία οργή πάνω σε όλη την ισραηλιτική κοινότητα. Αφήστε τους συμπατριώτες σας, όλους τους άλλους Ισραηλίτες, να κλάψουν για τη φωτιά αυτή που μας άναψε ο Κύριος. 7 Εσείς δεν θα φύγετε καθόλου από την είσοδο της σκηνής του Μαρτυρίου, για να μην πεθάνετε· είναι πάνω σας το λάδι του χρίσματος του Κυρίου».

Έτσι κι έκαναν, όπως είπε ο Μωυσής.

Τα καθήκοντα των ιερέων

8 Ο Κύριος είπε στον Ααρών: 9 «Κρασί ή άλλα δυνατά ποτά δεν θα πίνεις εσύ και οι γιοι σου, πριν μπείτε στη σκηνή του Μαρτυρίου, για να μην πεθάνετε. Αυτό θα είναι νόμος παντοτινός για τους απογόνους σας. 10 Έτσι θα μπορείτε να διακρίνετε το άγιο από το βέβηλο, το καθαρό από το ακάθαρτο, 11 και να διδάσκετε τους Ισραηλίτες όλους τους νόμους που τους έχω δώσει μέσω του Μωυσή».

12 Ο Μωυσής είπε στον Ααρών και στους γιους του που είχαν απομείνει, τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ: «Την αναίμακτη προσφορά, που απομένει από τις θυσίες που γίνονται με φωτιά ενώπιον του Κυρίου, να την κάνετε άζυμο ψωμί και να την τρώτε κοντά στο θυσιαστήριο· είναι αγιότατη. 13 Να την τρώτε σε τόπο ιερό, γιατί αυτό είναι το μερίδιο το δικό σου και των γιων σου από τις θυσίες που προσφέρονται με φωτιά στον Κύριο, σύμφωνα με την εντολή που μου δόθηκε. 14 Επίσης το στήθος και τον δεξιό μηρό, που προσφέρθηκαν με την ειδική τελετουργική κίνηση και ύψωση, θα τα τρώτε σε τόπο καθαρό, εσύ μαζί με τους γιους σου και τις κόρες σου· αυτά είναι το μερίδιό σας από τις θυσίες κοινωνίας των Ισραηλιτών. 15 Τον δεξιό μηρό και το στήθος θα τα φέρνουν μαζί με τα λίπη των θυσιών που προορίζονται να καούν στη φωτιά. Θα τα προσφέρουν με την ειδική τελετουργική κίνηση στον Κύριο και μετά θα ανήκουν σ’ εσένα και στους γιους σου, όπως το έχει διατάξει ο Κύριος».

16 Όταν ο Μωυσής αναζήτησε τον τράγο που είχε προσφερθεί ως θυσία εξιλέωσης, είδε ότι τον είχαν κάψει. Τότε οργίστηκε εναντίον του Ελεάζαρ και του Ιθάμαρ, των γιων που είχαν απομείνει στον Ααρών, και τους είπε: 17 «Γιατί δεν φάγατε σε ιερό τόπο, το κρέας του ζώου που είχε θυσιαστεί για τη συγχώρηση της αμαρτίας; Είναι αγιότατο και σας το παραχώρησε ο Κύριος, για να παίρνετε πάνω σας την αμαρτία της κοινότητας και να κάνετε γι’ αυτούς την τελετουργία της εξιλέωσης ενώπιον του Κυρίου. 18 Αφού το αίμα του δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του αγιαστηρίου, έπρεπε οπωσδήποτε να φάτε το κρέας στο αγιαστήριο, όπως σας το έχω διατάξει».

19 Ο Ααρών είπε στο Μωυσή: «Σήμερα που οι Ισραηλίτες πρόσφεραν τη θυσία εξιλέωσης και το ολοκαύτωμά τους ενώπιον του Κυρίου, μου συνέβησαν εμένα όλα αυτά. Αν θα έτρωγα μια τέτοια μέρα από τον τράγο της θυσίας εξιλέωσης, θα φαινόταν αυτό καλό στα μάτια του Κυρίου;» 20 Όταν ο Μωυσής άκουσε αυτά τα λόγια, τα επιδοκίμασε.