Levítico 7

A regulamentação acerca da oferta pela culpa

1 "Esta é a regulamentação acerca da oferta pela culpa, que é oferta santíssima: 2 o animal da oferta pela culpa será imolado no local onde é imolado o animal do holocausto,*7.2 Isto é, sacrifício totalmente queimado; também nos versículos 8 e 37. e o seu sangue será aspergido por todos os lados do altar. 3 Toda a sua gordura será oferecida: a cauda gorda e a gordura que cobre as vísceras, 4 os dois rins com a gordura que os cobre e que está perto dos lombos, e o lóbulo do fígado, que será removido com os rins. 5 O sacerdote os queimará no altar como oferta preparada no fogo, dedicada ao Senhor. É oferta pela culpa. 6 Todo varão entre os sacerdotes poderá comê-la, mas deve ser comida em lugar sagrado; é oferta santíssima.

7 "A mesma regulamentação aplica-se tanto à oferta pelo pecado quanto à oferta pela culpa: a carne pertence ao sacerdote que faz expiação pela culpa. 8 O sacerdote que oferecer um holocausto por alguém ficará com o couro do animal. 9 Toda oferta de cereal, assada em forno ou cozida em uma panela ou assadeira, pertence ao sacerdote que a oferecer. 10 Toda oferta de cereal, amassada com azeite ou não, pertence igualmente a todos os filhos de Arão.

A regulamentação acerca da oferta de comunhão

11 "Esta é a regulamentação acerca do sacrifício de comunhão que pode ser apresentado ao Senhor:

12 "Se alguém o fizer por gratidão, então deverá oferecer, com a sua oferta de gratidão, roscas sem fermento amassadas com azeite ou pães finos sem fermento untados com azeite; pães da melhor farinha, bem amassados e misturados com azeite. 13 Com o seu sacrifício de comunhão por gratidão, apresentará uma oferta de pães com fermento. 14 De cada oferta, trará uma parte como contribuição ao Senhor, que será dada ao sacerdote que asperge o sangue das ofertas de comunhão. 15 A carne do sacrifício de comunhão por gratidão será comida no dia em que for oferecida; nada poderá sobrar até o amanhecer.

16 "Se, contudo, o seu sacrifício for resultado de um voto ou for um sacrifício voluntário, a carne do sacrifício será comida no dia em que for oferecida, e o que sobrar poderá ser comido no dia seguinte, 17 mas a carne que sobrar do sacrifício até o terceiro dia será queimada no fogo. 18 Se parte da carne do sacrifício de comunhão for comida ao terceiro dia, ele não será aceito. O sacrifício não será contado em favor de quem o ofereceu, pois a carne estará impura; quem dela comer sofrerá as consequências da sua iniquidade.

19 "A carne que tocar em qualquer coisa impura não será comida; será queimada no fogo. Qualquer outra carne poderá ser comida por quem estiver puro. 20 Se, porém, alguém, estando impuro, comer da carne do sacrifício de comunhão que pertence ao Senhor, será eliminado do meio do seu povo. 21 Se alguém tocar em alguma coisa impura — seja impureza humana, seja de animal, seja qualquer outra coisa impura e proibida — e comer da carne do sacrifício de comunhão que pertence ao Senhor, será eliminado do meio do seu povo".

A proibição de comer gordura e sangue

22 O Senhor disse a Moisés:

23 — Diga aos israelitas: "Não comam gordura alguma de boi, carneiro ou cabrito. 24 A gordura de um animal encontrado morto ou despedaçado por animais selvagens pode ser usada para qualquer outra finalidade, mas vocês não deverão comê-la. 25 Quem comer a gordura de um animal apresentado como oferta preparada no fogo ao Senhor será eliminado do meio do seu povo. 26 Onde quer que vocês vivam, não comam o sangue de nenhuma ave nem de animal. 27 Toda pessoa que comer sangue será eliminada do meio do seu povo".

A porção dos sacerdotes

28 O Senhor disse a Moisés:

29 — Diga aos israelitas: "Todo aquele que trouxer sacrifício de comunhão ao Senhor deverá dedicar parte dele ao Senhor. 30 Com as suas próprias mãos, trará ao Senhor as ofertas preparadas no fogo; trará a gordura com o peito e o apresentará ao Senhor como oferta movida diante dele. 31 O sacerdote queimará a gordura no altar, mas o peito pertence a Arão e aos seus filhos. 32 Vocês deverão dar a coxa direita dos sacrifícios de comunhão ao sacerdote como contribuição. 33 O filho de Arão que oferecer o sangue e a gordura da oferta de comunhão receberá a coxa direita como porção. 34 Dos sacrifícios de comunhão dos israelitas, tomei o peito que é movido ritualmente e a coxa que é ofertada e os designei ao sacerdote Arão e aos seus filhos como porção perpétua tirada dos israelitas".

35 Esta é a porção das ofertas preparadas no fogo ao Senhor, destinada a Arão e aos seus filhos no dia em que foram apresentados para servir ao Senhor como sacerdotes. 36 Foi isso que o Senhor ordenou dar a eles, no dia em que foram ungidos entre os israelitas. É um estatuto perpétuo para as suas gerações.

37 Esta é a regulamentação acerca do holocausto, da oferta de cereal, da oferta pelo pecado, da oferta pela culpa, da oferta de ordenação e do sacrifício de comunhão. 38 O Senhor entregou-a a Moisés no monte Sinai, no dia em que ordenou aos israelitas que apresentassem as suas ofertas ao Senhor no deserto do Sinai.

Η θυσία επανόρθωσης

1 Το τυπικό της θυσίας επανόρθωσης, που είναι αγιότατη, είναι το εξής: 2 Στον τόπο όπου σφάζουν το ζώο για τη θυσία του ολοκαυτώματος, εκεί θα σφάζεται κι εκείνο που προορίζεται για τη θυσία επανόρθωσης· με το αίμα του θα ραντίζεται το θυσιαστήριο ολόγυρα. 3 Θα προσφέρεται όλο το λίπος του, δηλαδή η ουρά, το λίπος που περιβάλλει τα εντόσθια, 4 τα δυο νεφρά και το λίπος γύρω τους ως στους γοφούς, καθώς και ο λοβός του συκωτιού. 5 Ο ιερέας θα τα κάψει στο θυσιαστήριο ως προσφορά στον Κύριο. Αυτή είναι η θυσία επανόρθωσης. 6 Κάθε αρσενικό από τις οικογένειες των ιερέων θα τρώει απ’ αυτήν. Θα τρώγεται σε τόπο ιερό, γιατί είναι αγιότατη.

7 Όπως γίνεται η θυσία εξιλέωσης, έτσι γίνεται και η θυσία επανόρθωσης. Ο νόμος είναι ο ίδιος και για τις δύο. Η προσφορά ανήκει στον ιερέα που εκτελεί την τελετουργία της εξιλέωσης. 8 Το δέρμα του ζώου που φέρνει κάποιος στον ιερέα για να το προσφέρει ολοκαύτωμα, ανήκει στον ιερέα. 9 Οι αναίμακτες προσφορές, που ψήνονται στο φούρνο, στο ταψί ή στη σχάρα, θα ανήκουν στον ιερέα που τις προσφέρει. 10 Αλλά οι αμαγείρευτες προσφορές, είτε είναι αναμειγμένες με λάδι είτε στεγνές, ανήκουν σε όλους τους απογόνους του Ααρών, σε ίσα μερίδια.

Η θυσία κοινωνίας

11 Το τυπικό για τη θυσία κοινωνίας που θα προσφέρει κάποιος στον Κύριο είναι το εξής:

12 Αν κάποιος θέλει να την προσφέρει ως ευχαριστήρια θυσία, τότε μαζί με τη θυσία κοινωνίας θα προσφέρει και πίτες άζυμες πλασμένες με λάδι ή λαγάνες επίσης άζυμες, αλειμμένες με λάδι και πίτες φτιαγμένες με σιμιγδάλι ποτισμένο με λάδι. 13 Εκτός από τις πίτες, θα προσφέρει και ψωμί με προζύμι για να συνοδέψει την ευχαριστήρια θυσία κοινωνίας. 14 Θα προσφέρει στον Κύριο ένα μέρος από κάθε προσφορά αντί του συνόλου, και το υπόλοιπο θα ανήκει στον ιερέα που ράντισε το αίμα της θυσίας κοινωνίας. 15 Το κρέας της θυσίας κοινωνίας που προσφέρεται ως δοξολογία πρέπει να τρώγεται την ίδια μέρα που γίνεται η προσφορά. Τίποτα δε θα μένει απ’ αυτό ως την άλλη μέρα το πρωί.

16 Αν κάποιος προσφέρει θυσία για να εκπληρώσει ένα τάμα ή για να κάνει μια προαιρετική προσφορά, το κρέας της θυσίας πρέπει να τρώγεται την ίδια μέρα και ό,τι περισσέψει, την επόμενη. 17 Ό,τι όμως μείνει από το κρέας της θυσίας ως την τρίτη μέρα, θα καίγεται στη φωτιά. 18 Αν κάτι φαγωθεί από το κρέας της θυσίας κοινωνίας την τρίτη μέρα, αυτός που την προσφέρει δεν θα γίνεται δεκτός, ούτε η θυσία του θα του υπολογίζεται. Το κρέας αυτό θα θεωρείται ακάθαρτο. Οποιοσδήποτε φάει απ’ αυτό θα είναι ένοχος. 19 Το κρέας που θα έχει έρθει σε επαφή με ο,τιδήποτε ακάθαρτο δεν πρέπει να τρώγεται· θα καίγεται στη φωτιά.

Όποιος είναι καθαρός μπορεί να τρώει από το κρέας. 20 Αν όμως, κάποιος ακάθαρτος φάει από το κρέας της θυσίας κοινωνίας, το οποίο ανήκει στον Κύριο, αυτός θα αποκοπεί από το λαό του. 21 Και όποιος αγγίξει ο,τιδήποτε ακάθαρτο, είτε είναι ανθρώπινη ακαθαρσία ή ακάθαρτο ζώο ή ακάθαρτο ερπετό, και έπειτα φάει από το κρέας της θυσίας κοινωνίας το οποίο ανήκει στον Κύριο, αυτός θα αποκοπεί από το λαό του.

Το μερίδιο του ιερέα

22,23 Ο Κύριος έδωσε στο Μωυσή τις ακόλουθες εντολές για όλους τους Ισραηλίτες:

Ποτέ να μη φάτε λίπος βοδιού, ή προβάτου ή κατσικιού. 24 Το λίπος ενός ζώου που ψόφησε ή κατασπαράχθηκε μπορείτε να το χρησιμοποιείτε για οποιαδήποτε χρήση. Ποτέ όμως για να το φάτε. 25 Όποιος φάει το λίπος του ζώου που προσφέρεται στον Κύριο θυσία με φωτιά, θα αποκοπεί από το λαό του. 26 Επίσης, όπου κι αν κατοικείτε, δεν επιτρέπεται να φάτε αίμα πτηνού ή ζώου. 27 Όποιος φάει αίμα οποιουδήποτε ζώου, αυτός θα αποκοπεί από το λαό του.

28,29 Ο Κύριος έδωσε στο Μωυσή τις ακόλουθες εντολές για τους Ισραηλίτες:

Εκείνος που προσφέρει στον Κύριο θυσία κοινωνίας, πρέπει να φέρει ένα μέρος από την προσφορά του ως ειδικό δώρο στον Κύριο. 30 Με τα ίδια του τα χέρια θα φέρει ό,τι πρόκειται να καεί στη φωτιά ενώπιον του Κυρίου. Θα φέρει το λίπος του ζώου μαζί με το στήθος του και θα το προσφέρει με την ειδική τελετουργική κίνηση στον Κύριο. 31 Ο ιερέας θα κάψει το λίπος πάνω στο θυσιαστήριο, και το στήθος θα ανήκει στον Ααρών και στους γιους του. 32 Τον δεξιό μηρό από τις θυσίες σας κοινωνίας θα τον δίνετε στον ιερέα για να τον προσφέρει με την ειδική τελετουργική ύψωση. 33 Όποιος από τους απογόνους του Ααρών προσφέρει το αίμα και το λίπος της θυσίας κοινωνίας, αυτός θα παίρνει για τον εαυτό του τον δεξιό μηρό.

34-36 Πράγματι, ο ίδιος ο Κύριος πήρε από τις θυσίες κοινωνίας των Ισραηλιτών το στήθος, που προσφέρθηκε με την ειδική τελετουργική κίνηση και τον δεξιό μηρό, που προσφέρθηκε με την ειδική τελετουργική ύψωση, και τα έδωσε στον ιερέα Ααρών και τους γιους του, από την ημέρα που χρίσθηκαν ιερείς. Επίσης διέταξε τους Ισραηλίτες ότι αυτό θα είναι το μερίδιό τους από τις θυσίες την ημέρα που ο Ααρών και οι γιοι του θα χρίονται ως ιερείς. Θα τους το δίνουν οι Ισραηλίτες ως αιώνια οφειλή αυτών και των απογόνων τους.

37 Αυτοί είναι οι νόμοι σχετικά με τη θυσία του ολοκαυτώματος, την αναίμακτη θυσία, τη θυσία εξιλέωσης, τη θυσία επανόρθωσης, τη θυσία της καθιέρωσης και τη θυσία κοινωνίας. 38 Αυτό το νόμο, ο Κύριος τον έδωσε στο Μωυσή, στο όρος Σινά, τη μέρα που διέταξε τους Ισραηλίτες να φέρνουν τις προσφορές τους στον Κύριο, στην έρημο Σινά.