Malaquias 3

1 — Vejam, eu enviarei o meu mensageiro, que preparará o caminho diante de mim. Então, de repente, o Senhor que vocês buscam virá ao seu templo; o mensageiro da aliança, aquele que vocês desejam, virá — diz o Senhor dos Exércitos.

2 Quem, porém, poderá suportar o dia da sua vinda? Quem ficará em pé quando ele aparecer? Porque ele será como o fogo do ourives e como o sabão do lavandeiro. 3 Ele se assentará como um refinador e purificador de prata; purificará os levitas e os refinará como ouro e prata. Assim, trarão ao Senhor ofertas com justiça. 4 Então, as ofertas de Judá e de Jerusalém serão agradáveis ao Senhor, como era nos dias antigos, como nos anos anteriores.

5 — Eu virei a vocês trazendo juízo. Sem demora testemunharei contra os feiticeiros, os adúlteros e os que juram falsamente; contra aqueles que exploram os trabalhadores nos seus salários; contra os que oprimem as viúvas e os órfãos e privam os estrangeiros dos seus direitos, mas não me temem — diz o Senhor dos Exércitos.

Fidelidade na entrega dos dízimos e das ofertas

6 — De fato, eu, o Senhor, não mudo. Por isso, vocês, descendentes de Jacó, não foram destruídos. 7 Desde o tempo dos seus antepassados, vocês se desviaram dos meus estatutos e não lhes obedeceram. Voltem para mim, e eu voltarei para vocês — diz o Senhor dos Exércitos. — Mas vocês perguntam: "Como voltaremos?".

8 — Pode um homem roubar a Deus? Contudo, vocês estão me roubando. Ainda perguntam: "Em que te roubamos?".

— Nos dízimos e nas ofertas. 9 Vocês estão debaixo de grande maldição, porque estão me roubando; a nação toda está me roubando.

10 — Tragam o dízimo todo ao depósito do templo, para que haja mantimento na minha casa. Ponham-me à prova nisto — diz o Senhor dos Exércitos —, e vejam se não vou abrir as comportas dos céus e derramar sobre vocês tantas bênçãos que nem terão onde guardá-las. 11 Por vocês, repreenderei a praga devoradora, para que não destrua os frutos da terra nem as videiras se tornem estéreis nos campos — diz o Senhor dos Exércitos. 12 — Então, todas as nações os chamarão bem-aventurados, porque a terra de vocês será agradável — diz o Senhor dos Exércitos.

Israel fala arrogantemente contra Deus

13 — Vocês têm dito palavras duras contra mim — diz o Senhor.

— Ainda assim, perguntam: "O que temos falado contra ti?".

14 — Vocês dizem: "É inútil servir a Deus. O que ganhamos quando obedecemos aos seus preceitos e ficamos nos lamentando diante do Senhor dos Exércitos? 15 Por isso, agora, consideramos bem-aventurados os arrogantes, pois tanto prosperam os que praticam o mal quanto escapam ilesos os que desafiam*3.15 Ou testam. Deus!".

O remanescente fiel

16 Depois, aqueles que temiam ao Senhor conversaram uns com os outros, e o Senhor os ouviu com atenção. Foi escrito um livro como memorial na presença dele acerca dos que temiam ao Senhor e honravam o seu nome.

17 — No dia em que eu agir — diz o Senhor dos Exércitos —, eles serão o meu tesouro pessoal. Eu terei compaixão deles como um pai tem compaixão do filho que lhe serve. 18 Então, vocês verão novamente a diferença entre o justo e o ímpio, entre os que servem a Deus e os que não lhe servem.

1 Ο Κύριος του σύμπαντος απαντάει: «Θα αποστείλω τον αγγελιοφόρο μου για να προετοιμάσει το δρόμο μου. Ο αγγελιοφόρος της διαθήκης, στον οποίο προσβλέπετε, ήδη έρχεται. Τότε εγώ, ο Κύριος, που εσείς με περιμένετε, θα εισέλθω ξαφνικά στο ναό μου».

2 Ποιος όμως θ’ αντέξει την ημέρα του ερχομού του Κυρίου, και ποιος θα σταθεί όταν εκείνος εμφανιστεί; Θα έρθει αυτός σαν τη φωτιά του μεταλλουργού, σαν τη καυστική ποτάσα του πλυσίματος. 3 Θα καθίσει και θ’ αφαιρέσει τη σκουριά. Ωσάν μεταλλουργός θα καθαρίσει τους λευίτες· θα τους ξεπλύνει όπως το ασήμι και το χρυσάφι, για να του προσφέρουν σωστές θυσίες. 4 Τότε θα είναι ευπρόσδεκτες στον Κύριο οι θυσίες του λαού του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ, όπως τον παλιό καιρό.

5 Ο Κύριος του σύμπαντος λέει: «Έρχομαι σ’ εσάς για κρίση! Θ’ απευθύνω αμέσως την κατηγορία εναντίον των μάγων και των μοιχών, εναντίον αυτών που ορκίζονται ψέματα, αυτών που αδικούν τον εργάτη στο μισθό, εναντίον αυτών που καταπιέζουν τις χήρες και τα ορφανά, αυτών που αδιαφορούν για τους ξένους, εναντίον όλων εκείνων που δε με σέβονται».

Η προσφορά στο Θεό είναι ευλογία

6 «Εγώ δεν μεταβάλλομαι», λέει ο Κύριος του σύμπαντος, «αλλά κι εσείς δεν έχετε αλλάξει· είστε γνήσιοι απόγονοι του Ιακώβ:*είστε... Ιακώβ. Υπονοείται η εξαπάτηση του Ησαύ από τον Ιακώβ (βλ. υποσ. εις Ωσ 12:4).7 Από την εποχή των προγόνων σας απομακρυνθήκατε από τα προστάγματά μου και δεν τα τηρήσατε. Γυρίστε σ’ εμένα και θα γυρίσω κι εγώ σ’ εσάς. "Πώς θα γυρίσουμε;" ρωτάτε. 8 Μπορεί ο άνθρωπος να εξαπατήσει το Θεό; Εσείς όμως με απατάτε κι ύστερα ρωτάτε: "μα πώς σε απατάμε;" Με απατάτε στις δεκάτες και στις προσφορές. 9 Είστε φορτωμένοι με την κατάρα, γιατί με απατάτε, εσείς, όλο το έθνος. 10 Φέρτε αμείωτα τα δέκατα στην αποθήκη του ναού, για να υπάρχει τροφή στο ναό μου. Δοκιμάστε με τώρα με αυτό και θα δείτε ότι θα σας ανοίξω τους καταρράχτες του ουρανού και θα σας πλημμυρίσω με άφθονη ευλογία! 11 Θα εξολοθρέψω για χάρη σας τα βλαβερά έντομα για να μη σας καταστρέφουν τους καρπούς της γης και να μη μένουν τ’ αμπέλια σας χωρίς σταφύλια. 12 Τότε θα σας καλοτυχίζουν όλα τα έθνη, γιατί εσείς θα είστε η αγαπημένη χώρα. Εγώ το λέω, ο Κύριος του σύμπαντος».

Η πιστότητα τελικά αμείβεται

13 Λέει ο Κύριος: «Εκτοξεύετε εναντίον μου λόγια ανεύθυνα, και μετά ρωτάτε: "τι είπαμε εναντίον σου;" 14 Είπατε ότι είναι άσκοπο να υπηρετεί κανείς το Θεό. "Τι κερδίσαμε", λέτε, "που τηρήσαμε τις εντολές του και λάβαμε μέρος σ’ όλες τις τελετές πένθους*τελετές πένθους. Σε περιόδους μεγάλων καταστροφών συγκαλείτο ο λαός να συμμετάσχει σε «πένθιμες τελετές» και να νηστέψει. Εκεί θρηνολογούσαν και πρόσφεραν θυσίες, με σκοπό να εξευμενίσουν το Θεό. ενώπιον του Κυρίου του σύμπαντος; 15 Καλότυχοι που είναι οι αναιδείς! Αυτοί που πράττουν την αμαρτία προκόβουν· προκαλούν το Θεό κι ακόμα ζουν!"»

16 Κι εκείνοι που σέβονται τον Κύριο συζητούσαν μεταξύ τους κι ο Κύριος πρόσεχε και άκουγε. Και γράφτηκε βιβλίο ενώπιόν του για να θυμάται εκείνους που τον σέβονται και τον τιμούν. 17 Ο Κύριος του σύμπαντος λέει: «Αυτοί θα είναι δικοί μου, ξεχωριστή ιδιοκτησία για μένα την ημέρα που θα επέμβω. Θα τους φερθώ με ευμένεια, όπως φέρεται ο πατέρας στον υπάκουο γιο του. 18 Τότε πάλι θα δείτε τη διαφορά ανάμεσα στον δίκαιο και στον ασεβή, ανάμεσα σ’ αυτόν που υπηρετεί το Θεό και σ’ εκείνον που δεν τον υπηρετεί. 19 Να την, έρχεται μια μέρα που ο θυμός μου θα καίει σαν καμίνι. Τότε όλοι οι αυθάδεις και όλοι όσοι πράττουν την αμαρτία θα είναι σαν την καλαμιά. Κι εκείνη η μέρα θα τους κατακάψει· δε θα τους απομείνει τίποτα, ούτε ρίζες ούτε φύλλα.*Από το στ. 19 και εξής ορισμένες εκδόσεις της Βίβλου έχουν άλλη αρίθμηση και προτείνουν νέο κεφάλαιο (τέταρτο). Συνεπώς οι στ. 19-24 αριθμούνται εκεί ως 4:1-6.

20 »Αλλά σ’ εσάς που με σέβεστε, θ’ ανατείλει πάνω σας ο ήλιος που θ’ αποκαλύψει τη δικαιοσύνη σας, και οι αχτίνες του θα σας θεραπεύσουν. Τότε θα πηδάτε όπως τα μοσχάρια που βγαίνουν από το στάβλο τους. 21 Την ημέρα που θα εκδηλώσω τη δύναμή μου, θα καταπατήσετε τους ασεβείς σαν τη σκόνη κάτω απ’ τις πατούσες σας. Εγώ το λέω, ο Κύριος του σύμπαντος».

Ενότητα νόμου και προφητών

22 Ο Κύριος λέει: «Να θυμάστε το νόμο του Μωυσή, του δούλου μου. Να υπακούετε στις εντολές και στα προστάγματα, που του έδωσα στο Χωρήβ για όλο το λαό Ισραήλ.

23 »Εγώ θα σας στείλω τον Ηλία τον προφήτη, προτού έρθει η μεγάλη και φοβερή ημέρα, που εγώ ο Κύριος θα επιφέρω την τιμωρία μου. 24 Ο Ηλίας θα κάνει να συμφιλιωθούν πάλι οι γονείς με τα παιδιά και τα παιδιά με τους γονείς, κι έτσι δεν θα έρθω να χτυπήσω τη χώρα σας με αφανισμό».