Oséias 11

O amor de Deus por Israel

1 "Quando Israel era menino, eu o amei,

e do Egito chamei o meu filho.

2 Mas, quanto mais eu o chamava,*11.2 Conforme alguns manuscritos da Septuaginta. O Texto Massorético traz eles chamavam.

mais se afastava de mim.*11.2 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético traz afastavam deles.

Eles ofereciam sacrifícios aos baalins

e queimavam incenso aos ídolos esculpidos.

3 Mas fui eu quem ensinou Efraim a andar,

tomando-o pelos braços,

mas eles não perceberam

que eu os curava.

4 Eu os conduzi com vínculos humanos

e com laços de amor.

Fui para eles como alguém que lhes tira o jugo do pescoço

e me inclinei para alimentá-los.

5 "Acaso não voltarão para o Egito

e a Assíria não os dominará

porque se recusam a arrepender-se?

6 A espada brandirá nas suas cidades,

destruirá as trancas das suas portas*11.6 Ou os seus falsos profetas.

e dará fim aos seus planos.

7 O meu povo está decidido a desviar-se de mim.

Embora clamem pelo Altíssimo,

de modo algum ele os exaltará.

8 "Como posso desistir de você, Efraim?

Como posso entregar você nas mãos de outros, Israel?

Como posso tratar você como tratei Admá?

Como posso fazer com você o que fiz com Zeboim?

O meu coração está transtornado;

toda a minha compaixão despertou-se.

9 Não executarei a minha ira impetuosa

nem tornarei a destruir Efraim.

Pois sou Deus, não homem,

o Santo no meio de vocês.

Não virei com ira.

10 Eles seguirão o Senhor;

ele rugirá como leão.

Quando ele rugir,

os seus filhos virão tremendo do ocidente.

11 Virão do Egito tremendo como aves

e como pombas da Assíria.

Eu os estabelecerei nos seus lares",

declara o Senhor.

O pecado de Israel

12 Efraim me cercou de mentiras,

e o povo de Israel, de engano;

Judá é rebelde contra Deus,

a saber, contra o Santo fiel.*11.12 No texto hebraico, esse versículo (11.12) corresponde a 12.1, e 12.1-14 corresponde a 12.2-15.

Η αγάπη του Θεού υπερνικά την οργή του

1 Ο Κύριος λέει: «Όταν ο Ισραήλ ήταν παιδί, τον αγάπησα και τον κάλεσα από την Αίγυπτο να είναι γιος μου. 2 Μετά, όμως, όσο τους καλούσα προς εμέ, τόσο αυτοί απομακρύνονταν. Στο Βάαλ πρόσφεραν θυσίες και μπρος στα είδωλά του καίγαν προσφορές. 3 Εγώ δίδαξα τον Εφραΐμ*Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17. να περπατάει, τον κράτησα στην αγκαλιά μου, αλλά αυτοί δεν αναγνώρισαν ότι εγώ τους φρόντιζα.

4 »Προσεκτικά τούς οδηγούσα, δεμένος μαζί τους με τα δεσμά της καλοσύνης και της αγάπης. Τους φρόντιζα σαν το γεωργό, που βγάζει το ζυγό απ’ τη γελάδα του, για να μπορεί ελεύθερα να φάει, κι ακόμα ο ίδιος σκύβει για να την ταΐσει. 5 Γι’ αυτό δεν είναι ανάγκη να επιστρέψουν στη χώρα της Αιγύπτου· οι Ασσύριοι τώρα θα τους κυβερνούν. Αλλά επειδή αρνήθηκαν να γυρίσουν σ’ εμένα, 6 το ξίφος θα θερίζει μες στις πόλεις τους και θα καταστραφούν όσοι εναντίον μου δολοπλοκούν.*Η έννοια των στ. 4-6 στο εβρ. είναι αβέβαιη.7 Και μ’ όλα αυτά ο λαός μου επιμένει ν’ αποστατεί. Φωνάζει, για το ζυγό που τον καταπιέζει,*Φωνάζει... καταπιέζει. Η φρ. αποδίδεται σύμφωνα με αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει «αυτοί φωνάζουν προς τα πάνω». αλλά κανείς δεν βρίσκεται να τους τον πάρει.

8 »Πώς θα μπορούσα να σ’ εγκαταλείψω, Εφραΐμ; Πώς θα μπορούσα να σε καταστρέψω, όπως την Αδαμά, ή να σε κάνω όπως έκανα τη Σεβωίμ; Ραγίζει η καρδιά μου όταν το σκέφτομαι· πονώ για σας. 9 Το φοβερό θυμό μου δεν θα τον αφήσω να ξεσπάσει· δεν θα ξανασκεφτώ να αφανίσω τον Εφραΐμ. Γιατί εγώ είμαι Θεός και όχι άνθρωπος, ο Άγιος Θεός που κατοικεί ανάμεσά σας και δε θα ενεργήσω υπό την επήρεια του θυμού μου. 10 Οι εξόριστοι θα με ακολουθήσουν, όταν σαν το λιοντάρι θα βρυχιέμαι. Τότε θα ’ρχονται τρέμοντας πέρα απ’ τη θάλασσα, από τη δύση, 11 από την Αίγυπτο σαν τα σπουργίτια κι από την Ασσυρία σαν τα περιστέρια. Θα τους ξαναγυρίσω πίσω στα σπίτια τους. Εγώ ο Κύριος το λέω».*Τα υπόλοιπα κεφ. του βιβλίου περιλαμβάνουν αριθμό στίχων αυξομειούμενον κατά 1, σύμφωνα με το κριτικό εβρ. κείμενο.