Oséias 7

1 e me disponho a curar Israel,

o mal de Efraim fica exposto

e os crimes de Samaria são revelados.

Pois praticam o engano,

ladrões entram nas casas,

bandidos roubam nas ruas,

2 mas eles não percebem

que eu me lembro de todas as suas más obras.

Os seus pecados os envolvem;

eu os vejo constantemente.

3 "Eles alegram o rei com as suas impiedades,

e os líderes, com as suas mentiras.

4 Todos eles são adúlteros,

queimando como um forno

cujo fogo o padeiro não precisa atiçar,

desde quando sova a massa até quando a faz crescer.

5 No dia da festa do nosso rei,

os líderes são inflamados pelo vinho,

e o rei dá as mãos aos zombadores.

6 Quando se aproximam com as suas intrigas,

o coração deles se acende como um forno.

A fúria deles arde lentamente a noite toda,

mas, pela manhã, queima como chama abrasadora.

7 Todos eles esquentam como um forno

e devoram os seus governantes.

Todos os seus reis caem,

e ninguém entre eles clama a mim.

8 "Efraim mistura-se com as nações;

Efraim é um bolo que não foi virado.

9 Estrangeiros sugam a sua força,

mas ele não o percebe.

O seu cabelo vai ficando grisalho,

mas ele nem repara nisso.

10 A arrogância de Israel testifica contra ele,

mas, apesar de tudo isso,

não se volta para o Senhor, o seu Deus,

e não o busca.

11 "Efraim é como uma pomba

facilmente enganada e sem entendimento:

ora apela para o Egito,

ora se volta para a Assíria.

12 Quando se forem, atirarei sobre eles a minha rede

e os farei descer como as aves dos céus.

Quando os ouvir na sua reunião,

eu os apanharei.

13 Ai deles,

porque se afastaram de mim!

Destruição venha sobre eles,

porque se rebelaram contra mim!

Eu desejo redimi-los,

mas eles falam mentiras a meu respeito.

14 Não clamam a mim de coração,

mas gemem na cama.

Eles se cortam*7.14 Alguns manuscritos do Texto Massorético e a Septuaginta trazem Eles se cortam. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético traz Eles se ajuntam. para conseguirem trigo e vinho,

mas se afastam de mim.

15 Eu os ensinei e fortaleci os seus braços,

mas eles tramam o mal contra mim.

16 Eles não se voltam para o Altíssimo;

são como um arco defeituoso.

Os seus líderes serão mortos à espada

por causa das suas palavras insolentes.

Por isso, serão ridicularizados

na terra do Egito.

1 όταν τον Ισραήλ θα τον γιατρέψω, πιότερο θα φανεί η ανομία του λαού του Εφραΐμ*Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17. και η κακία της Σαμάρειας. Γιατί ζουν με δολιότητα· κλέφτες μπαίνουν στα σπίτια, έξω στους δρόμους οι ληστές γδύνουνε τους ανθρώπους. 2 Και δε σκέφτονται ότι καμιά κακία τους δεν μπορεί να μου διαφύγει. Τώρα οι πράξεις τους τούς έχουν κυκλωμένους· τις έχω όλες μπρος στα μάτια μου».

Διορισμός και φόνος βασιλιάδων

3 «Με δόλο ξεγελούν το βασιλιά και τους αξιωματούχους του, τους άρχοντες. 4 Προδότες είναι όλοι τους. Καίνε τα πάθη τους καθώς ο παραζεσταμένος φούρνος, που ο φούρναρης τον έχει τόσο κάψει και δε χρειάζεται να ρίξει άλλα ξύλα όση ώρα ζυμώνει και περιμένει η ζύμη να φουσκώσει. 5 Στην επέτειο της ενθρόνισης του βασιλιά μεθούν τους άρχοντές τους κι ο βασιλιάς μ’ αυτούς που τον προδίνουν τσουγκρίζει το ποτήρι του. 6 Οι δολοπλόκοι είναι έτοιμοι για δράση, μα όλη τη νύχτα συγκρατιούνται και μόνο το πρωί εξορμούν. 7 Το καταστροφικό τους μίσος καίει σαν τη φλόγα της φωτιάς. Ο ένας βασιλιάς μετά τον άλλο γίνεται θύμα τους. Κι ωστόσο ούτ’ ένας τους δεν μ’ επικαλείται».*Η έννοια των στ. 4-6 είναι αβέβαιη. – Οι στ. 3-7 απεικονίζουν την ιστορία της εποχής του Ωσηέ, όπου σε διάστημα 15 ετών τέσσερις από τους πέντε βασιλιάδες δολοφονήθηκαν.

Ο λαός του Ισραήλ μένει αβοήθητος

8 Ο Κύριος λέει: «Ο λαός του Εφραΐμ με τα έθνη ανακατεύτηκε. Έγινε σαν καρβέλι ψημένο από τη μια μόνο μεριά. 9 Ξένοι κατέφαγαν τη δύναμή του, μα ετούτος δεν το νιώθει. Ασπρίσαν τα μαλλιά του, μα αυτός δεν το κατάλαβε. 10 Η περηφάνια του Ισραήλ μαρτυρεί εναντίον του· δεν επιστρέψανε σ’ εμένα τον Κύριο, το Θεό τους· ούτε με αναζήτησαν.

11 «Ο Εφραΐμ είναι σαν περιστέρι άπειρο κι ανόητο· πότε τους Αιγύπτιους για βοήθεια καλούν, πότε στην Ασσυρία καταφεύγουν. 12 Αλλά καθώς πορεύονται το δρόμο τους θ’ απλώσω πάνω τους το δίχτυ μου και θα τους ρίξω κάτω, σαν τα πουλιά του ουρανού. Για τις κακίες τους θα τους δέσω.

13 «Αλίμονο στο λαό του Εφραΐμ, που έφυγε μακριά μου! Του μέλλει να καταστραφεί, γιατί εναντίον μου επαναστάτησε! Κι εγώ δεν μπορώ να ελευθερώσω αυτούς που λένε ψέματα εναντίον μου. 14 Δεν είναι ειλικρινείς όταν φωνάζουν να τους βοηθήσω. Πέφτουνε κάτω και θρηνούν, σκίζουν τις σάρκες τους με την ελπίδα να εισακουστούν οι προσευχές τους για σιτάρι και κρασί, μα συνεχίζουνε την ανταρσία εναντίον μου. 15 Ενώ εγώ τους είχα βοηθήσει να γίνουν δυνατοί, εκείνοι εναντίον μου συνωμοτούσαν. 16 Γυρνούν μα όχι σ’ εμένα· γίναν σαν χαλαρό τόξο, που δεν μπορεί το στόχο του να βρει. Οι άρχοντες θα σκοτωθούν σε πόλεμο, γιατί έχουν γλώσσα αλαζονική· και θα γελάει μ’ αυτούς η Αίγυπτος».