1 Ouçam, vacas gordas que vivem em Samaria,

mulheres que oprimem os pobres,

esmagam os necessitados

e pedem aos maridos:

"Tragam-nos mais bebida!".

2 O Senhor Soberano jurou por sua santidade:

"Chegará o dia em que serão levadas

com ganchos no nariz.

Até a última de vocês será arrastada

como peixe no anzol!

3 Serão levadas para fora pelas ruínas do muro

e expulsas de suas fortalezas",

diz o Senhor.

4 "Andem, vão a Betel cometer pecados!

Continuem a desobedecer em Gilgal!

Ofereçam sacrifícios todas as manhãs

e tragam seus dízimos a cada três dias.

5 Apresentem seu pão com fermento

como oferta de gratidão.

Entreguem suas ofertas voluntárias

para saírem se gabando delas!

É o tipo de coisa que vocês, israelitas, gostam de fazer",

diz o Senhor Soberano.

6 "Eu trouxe fome sobre toda cidade,

escassez de alimento sobre todo lugar.

Nem assim vocês voltaram para mim",

diz o Senhor.

7 "Segurei as chuvas

quando suas plantações mais precisavam delas.

Enviei chuva para uma cidade,

mas a retive em outra.

Chovia sobre um campo,

enquanto outro secava.

8 Andavam de cidade em cidade em busca de água,

mas nunca havia suficiente.

Nem assim vocês voltaram para mim",

diz o Senhor.

9 "Castiguei suas plantações e videiras com pragas e ferrugem;

gafanhotos devoraram suas figueiras e oliveiras.

Nem assim vocês voltaram para mim",

diz o Senhor.

10 "Enviei pragas contra vocês,

como as pragas que enviei contra o Egito.

Matei seus jovens na guerra

e levei todos os seus cavalos;

o mau cheiro dos mortos encheu o ar.

Nem assim vocês voltaram para mim",

diz o Senhor.

11 "Destruí algumas de suas cidades,

como destruí Sodoma e Gomorra.

Os que sobreviveram

pareciam gravetos chamuscados, tirados do fogo.

Nem assim vocês voltaram para mim",

diz o Senhor.

12 "Portanto, farei tudo isso com você, ó Israel!

Prepare-se para encontrar seu Deus!"

13 Pois aquele que formou os montes

agita os ventos e revela seus pensamentos à humanidade.

Ele transforma a luz do amanhecer em escuridão

e pisa sobre os lugares altos da terra;

seu nome é Senhor, o Deus dos Exércitos!

1 Išgirskite šitą žodį, Bašano karvės, esančios Samarijos kalnyne, kurios spaudžiate vargšus, skriaudžiate neturtėlius ir sakote savo valdovams: "Atneškite, ir mes gersime!"2 Viešpats Dievas prisiekė savo šventumu: "Štai ateis jums dienos, kai jus ištrauks kabliais ir jūsų palikuonis kaip žuvis ant kabliuko.3 Jūs išeisite pro spragas, kiekviena tiesiausiu keliu, ir būsite išmestos Harmone,­sako Viešpats".4 "Eikite į Betelį ir į Gilgalą ir ten nusikalskite! Aukokite rytais aukas, kas trečią dieną neškite dešimtines.5 Aukokite raugintos duonos padėkos auką, skelbkite laisvos valios aukas! Juk tai jums patinka, izraelitai",­sako Viešpats Dievas.6 "Aš daviau jums švarius dantis visuose jūsų miestuose ir duonos stoką visose vietovėse. Tačiau jūs nesugrįžote pas mane",­sako Viešpats.7 "Aš nedaviau jums lietaus likus trims mėnesiams iki pjūties. Aš leidau lyti viename mieste, o kitame sulaikiau lietų. Vietomis palijo, o ten kur nelijo, viskas išdžiūvo.8 Du ar trys miestai ėjo į vieną miestą atsigerti vandens, bet troškulio nenumalšino. Tačiau jūs nesugrįžote pas mane",­sako Viešpats.9 "Aš naikinau sausra ir pelėsiais jūsų laukų derlių, išdžiovinau sodus ir vynuogynus, figmedžius ir alyvmedžius nuėdė skėriai. Tačiau jūs nesugrįžote pas mane",­sako Viešpats.10 "Aš siunčiau jums marą kaip Egipte, išžudžiau kardu jūsų jaunuolius, žirgus atidaviau kaip grobį. Jūsų stovyklų smarvė pasiekė jūsų nosis, tačiau jūs nesugrįžote pas mane",­sako Viešpats.11 "Aš naikinau jus kaip Sodomą ir Gomorą, ir jūs tapote kaip nuodėgulis, ištrauktas iš ugnies. Tačiau jūs nesugrįžote pas mane,­ sako Viešpats.­12 Izraeli, Aš taip su tavimi pasielgsiu, todėl pasiruošk sutikti savo Dievą!"13 Nes štai Tas, kuris sukūrė kalnus bei sutvėrė vėją, kuris apreiškia žmogui savo mintis. Jis aušrą paverčia tamsa ir kalnų viršūnės yra po Jo kojomis. Viešpats, kareivijų Dievas, yra Jo vardas.