1 नंतर इय्योबाने उत्तर देऊन म्हटले:

2 "तुम्ही दुर्बळाचे कसे साहाय्य केले!

एखाद्या शक्ती नसलेल्या हाताला कसे संरक्षण दिले!

3 बुद्धिहीनाला तुम्ही काय सल्ला दिला!

आणि कोणते प्रचंड अंतर्विचार तुम्ही सादर केले आहे!

4 असे शब्द बोलण्यास तुम्हाला कोणी साहाय्य केले?

आणि कोणाचा आत्मा तुमच्या मुखाद्वारे बोलला आहे?

5 "जे मेलेले आहेत ते मोठ्या यातनांमध्‍ये आहेत,

जे जलांमध्ये आणि जलांच्या खाली राहतात ते सुद्धा तसेच आहे.

6 मृतांचे जग परमेश्वरापुढे उघडे आहे;

त्यांच्या दृष्टीपासून नाश*26:6 किंवा अबद्दोन लपलेला नाही.

7 परमेश्वर उत्तरेकडील नभोमंडळ मोकळ्या अंतरिक्षावर पसरवितात;

आणि पृथ्वी निराधार टांगली आहे.

8 आपल्या घनदाट मेघांमध्ये ते जल कोंडून ठेवतात,

तरीही त्यांच्या वजनाने आभाळ फाटत नाहीत.

9 त्यांनी आपले मेघ पसरवून,

पौर्णिमेच्या चंद्राचे मुख झाकले आहे.

10 त्यांनी जलांवर क्षितिज नेमून ठेवले आहे

प्रकाश व अंधकारासाठीही सीमा आखून दिल्या आहेत.

11 परमेश्वराच्या धमकावण्याने आकाशातील स्तंभ थरथरतात,

त्यांच्या धाकाने ते भयचकित होतात.

12 आपल्या शक्तीने ते सागर घुसळून टाकतात;

आणि आपल्या बुद्धीच्या बलाने राहाबाचे तुकडे तुकडे करतात.

13 केवळ त्यांच्या श्वासाने आकाशाला सौंदर्य लाभते;

त्यांच्या हाताने वेगाने सळसळणार्‍या सर्पाला विंधले आहे.

14 परमेश्वर करतात त्यातील या तर केवळ किरकोळ गोष्टी आहेत;

आम्ही मात्र त्यांचा कानोसा घेऊ शकतो!

त्यांच्या सामर्थ्याचा गडगडाट कोण समजू शकणार?"