1 ถ้อยคำของปัญญาจารย์ กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม เชื้อสายดาวิด
2 ปัญญาจารย์กล่าวว่า
"อนิจจัง! อนิจจัง!
อนิจจังแท้ๆ!
ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง"
3 คนเราได้อะไรจากการตรากตรำ
ทำงานทั้งสิ้นภายใต้ดวงอาทิตย์
4 คนรุ่นหนึ่งผ่านมาแล้วอีกรุ่นหนึ่งผ่านไป
แต่โลกยังคงอยู่ตลอดกาล
5 ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ลับไป
และรีบวนมาขึ้นที่เดิมอีก
6 ลมพัดไปทางใต้แล้ว
กลับมาทางเหนือ
มันพัดวนไปเวียนมา
เป็นวัฏจักร
7 แม่น้ำไหลลงสู่ทะเล
แต่ทะเลก็ไม่เคยอิ่ม
สายน้ำมาจากที่ไหน
มันก็ไหลกลับไปที่นั่นอีก
8 ทุกสิ่งน่าเหนื่อยหน่าย
เกินที่จะบรรยาย
ตามองเห็นเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม
หูได้ยินเท่าไหร่ก็ไม่จุใจ
9 สิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ก็จะเกิดขึ้นอีก
สิ่งที่ทำไปแล้ว ก็จะทำกันอีก
ไม่มีอะไรใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์
10 อะไรบ้างที่เราจะพูดได้ว่า
"ดูสิ นี่เป็นสิ่งใหม่"
เพราะมันมีมาตั้งนานแล้ว
ตั้งแต่ก่อนยุคของเรา
11 ไม่มีใครจดจำคนรุ่นก่อน
และแม้แต่คนรุ่นที่ยังไม่เกิด
คนรุ่นต่อจากพวกเขา
ก็ไม่มีใครจดจำ
12 ข้าพเจ้าปัญญาจารย์ เป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลอยู่ในเยรูซาเล็ม 13 ได้ตั้งใจศึกษาและใช้สติปัญญาสำรวจทุกสิ่งที่ทำกันภายใต้ฟ้าสวรรค์ พระเจ้าวางภาระหนักให้มนุษยชาติจริงๆ! 14 ข้าพเจ้าได้เห็นทุกสิ่งซึ่งทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ ล้วนแต่อนิจจังเหมือนวิ่งไล่ตามลม
15 สิ่งที่คดก็ทำให้เหยียดตรงไม่ได้
สิ่งที่ขาดอยู่ก็นับไม่ได้
16 ข้าพเจ้าพูดกับตัวเองว่า "ดูสิ เรามีสติปัญญามากกว่ากษัตริย์องค์ก่อนๆ ที่ครองเยรูซาเล็ม เราเข้าถึงสติปัญญาและความรู้" 17 แล้วข้าพเจ้าก็ตั้งใจเพื่อเข้าใจสติปัญญา ความบ้าคลั่ง และความเขลา แต่ได้เรียนรู้ว่านี่ก็วิ่งไล่ตามลมเช่นกัน
18 เพราะยิ่งฉลาดมาก ก็ยิ่งโศกเศร้ามาก
ยิ่งรู้ก็ยิ่งทุกข์ใจ
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)