* คือ​ข้อ 4:17 และ​ข้อ 5:2-20 คือ​ข้อ 5:1-19 1 จง​ระมัดระวัง​แต่​ละ​ย่างก้าว​เมื่อ​ท่าน​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​พระเจ้า เข้า​ไป​ฟัง​ใกล้​ๆ ก็​ดี​กว่า​ถวาย​เครื่อง​บูชา​แบบ​คน​โง่ ซึ่ง​ไม่​รู้​ว่า​ตัวเอง​ทำ​ผิด

2 อย่า​ปาก​ไว

อย่า​ใจ​ร้อน​ผลีผลาม

พลั้ง​ปาก​ต่อหน้า​พระเจ้า

พระเจ้า​อยู่​ใน​ฟ้าสวรรค์

ส่วน​ท่าน​อยู่​บน​โลก

ฉะนั้น​จง​พูด​แต่​น้อย​คำ

3 ยิ่ง​กังวล​มาก​ก็​เพ้อฝัน​มาก

ยิ่ง​พูด​มาก​ก็​ยิ่ง​บ่งบอก​ว่า​โง่

4 เมื่อ​ปฏิญาณ​ต่อ​พระเจ้า​แล้ว จง​รีบ​ทำ​ตาม​นั้น พระเจ้า​ไม่​ชอบ​คน​โง่ จง​ทำ​ตาม​ที่​ปฏิญาณ​ไว้ 5 ไม่​ปฏิญาณ​ยัง​ดี​กว่า​ปฏิญาณ​แล้ว​ไม่​ทำ​ตาม 6 อย่า​ให้​ปาก​พา​ตัว​หลง​ทำ​บาป และ​อย่า​แก้ตัว​กับ​ผู้​สื่อสาร​ของ​พระเจ้า​ว่า "ข้าพเจ้า​พลั้ง​ปาก​ปฏิญาณ​ไป" จะ​ทำ​ให้​พระเจ้า​โกรธ​คำ​พูด​ของ​ท่าน แล้ว​ทำลาย​การ​งาน​จาก​มือ​ของ​ท่าน​ทำไม​เล่า 7 เพ้อฝัน​มาก​และ​พูด​มาก​ก็​อนิจจัง ดังนั้น​จง​เกรงกลัว​พระเจ้า​เถิด

8 หาก​ท่าน​เห็น​คน​ยากจน​ถูก​ข่มเหง​ใน​เขต​หนึ่ง และ​เห็น​ความ​ยุติธรรม​และ​สิทธิ​ถูก​ลิดรอน ก็​อย่า​แปลกใจ​เลย เพราะ​เจ้า​หน้าที่​ก็​ถูก​นาย​จับ​ตา​มอง และ​ยัง​มี​นาย​ที่​สูง​กว่า​พวก​เขา​ไป​อีก 9 ทุก​คน​ฉวย​ประโยชน์​จาก​แผ่นดิน กษัตริย์​เอง​ได้​ประโยชน์​จาก​เรือกสวน​ไร่นา

10 คน​รัก​เงิน​ก็​ไม่​เคย​พอ

คน​รัก​ความ​มั่งคั่ง​ไม่​เคย​พอใจ​กับ​รายได้

นี่​ก็​อนิจจัง

11 เมื่อ​มี​ข้าว​ของ​เพิ่ม​ขึ้น

คน​บริโภค​ก็​เพิ่ม​ขึ้น

คน​ที่​เป็น​เจ้าของ​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร

นอกจาก​ชม​เล่น​เป็น​ขวัญตา

12 กรรมกร​นอน​หลับ​สบาย

ไม่​ว่า​เขา​ได้​กิน​มาก​หรือ​กิน​น้อย

แต่​กับ​คน​รวย ข้าว​ของ​ที่​มี​เหลือเฟือ

ทำ​ให้​เขา​นอน​ไม่​หลับ

13 ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​สิ่ง​เลวร้าย​น่า​สลด​ใจ​ภายใต้​ดวง​อาทิตย์​คือ

ทรัพย์​สมบัติ​ที่​สะสม​ไว้​จน​เป็น​ภัย​แก่​เจ้าของ

14 หรือ​ทรัพย์​สมบัติ​ที่​สูญ​ไป​เนื่องจาก​โชค​ร้าย

ดังนั้น​เมื่อ​พวก​เขา​มี​ลูกหลาน

ก็​ไม่​เหลือ​มรดก​ตกทอด​เลย

15 ทุก​คน​เกิด​มา​จาก​ท้อง​แม่​ตัว​เปล่า​อย่างไร

พวก​เขา​ก็​จะ​จาก​ไป​อย่าง​นั้น

เอา​อะไร​จาก​การ​ตรากตรำ

ติด​มือ​ไป​ไม่​ได้​เลย

16 นี่​ก็​เป็น​สิ่ง​เลวร้าย​ที่​น่า​สลด​ใจ

คือ​ทุก​คน​มา​อย่างไร ก็​จะ​จาก​ไป​อย่าง​นั้น

แล้ว​พวก​เขา​ได้​ประโยชน์​อะไร

ที่​ได้​ตรากตรำ​เพื่อ​สิ่ง​ลม​ๆ แล้ง​ๆ

17 ตลอด​วัน​เวลา​ของ​เขา พวก​เขา​กิน​อยู่​ใน​ความ​มืด

มี​แต่​ความ​หงุดหงิด ความ​ทุกข์​ใจ​และ​ความ​โกรธ​เคือง​อย่าง​มาก

18 สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ได้​สังเกต​ว่า​ดี คือ สมควร​ที่​คน​จะ​กิน​ดื่ม และ​พอใจ​ใน​การ​ตรากตรำ​ทำงาน​ภายใต้​ดวง​อาทิตย์ ตลอด​ช่วง​ชีวิต​สั้น​ๆ ซึ่ง​พระเจ้า​มอบ​ให้ เพราะ​นี่​เป็น​ส่วน​ของ​พวก​เขา 19 ยิ่ง​กว่า​นั้น เมื่อ​พระเจ้า​มอบ​ความ​มั่งคั่ง ทรัพย์​สมบัติ และ​ความ​สามารถ​ใน​การ​ชื่นชม​สิ่ง​เหล่า​นั้น ก็​ยอมรับ​ส่วน​แบ่ง​ของ​เขา​และ​มี​ความ​สุข​ใน​การ​ทำงาน นี่​คือ​ของ​ขวัญ​จาก​พระเจ้า 20 พวก​เขา​ไม่​ค่อย​หวน​คิดถึง​วัน​คืน​แห่ง​ชีวิต​ของ​ตน เพราะ​พระเจ้า​ทำ​ให้​เขา​มี​แต่​ความ​ชื่นใจ