(บทประพันธ์ของดาวิด)
1 ขอสรรเสริญแด่พระยาห์เวห์ ศิลาของข้าพเจ้า
ผู้ฝึกมือของข้าพเจ้าให้ทำศึก
ฝึกนิ้วของข้าพเจ้าให้สู้รบ
2 พระองค์เป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความรักและเป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า
เป็นที่มั่นและเป็นผู้ช่วยกู้ของข้าพเจ้า
เป็นโล่ของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งข้าพเจ้าเข้าลี้ภัย
ผู้สยบชนชาติต่างๆ144:2 ฉบับสำเนามาโซเรติคหลายฉบับ ม้วนหนังสือทะเลตาย ฉบับอาควิลลา ฉบับเจอโรม และฉบับซีรีแอค และฉบับสำเนามาโซเรติคส่วนใหญ่ว่า สยบชนชาติของข้าพเจ้าไว้ใต้อำนาจของข้าพเจ้า
3 พระยาห์เวห์ มนุษย์เป็นใครเล่า พระองค์จึงห่วงใยพวกเขา
มนุษย์ธรรมดาเป็นใครหนอ พระองค์จึงคิดถึง
4 พวกเขาเป็นเพียงลมหายใจ
วันเวลาของพวกเขาเหมือนเงาที่ผ่านไปรวดเร็ว
5 พระยาห์เวห์ ขอโน้มฟ้าสวรรค์ และลงมา
ขอแตะภูเขาเพื่อให้ควันพวยพุ่งขึ้น
6 ขอให้สายฟ้าและลูกธนูของพระองค์พุ่งเข้าใส่ศัตรู
ให้พวกเขาแตกกระเจิงไป
7 ขอยื่นมือจากเบื้องสูงลงมาช่วยข้าพเจ้า
ขอปลดปล่อยข้าพเจ้าและช่วยกู้ข้าพเจ้า
จากกระแสน้ำหลาก
จากเงื้อมมือของคนต่างชาติ
8 ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสา
มือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง
9 พระเจ้า ข้าพเจ้าจะร้องเพลงบทใหม่แด่พระองค์
ข้าพเจ้าจะบรรเลงพิณสิบสายแด่พระองค์
10 แด่พระองค์ผู้มอบชัยชนะแก่กษัตริย์ทั้งหลาย
ผู้ช่วยกู้ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์
ให้รอดจากคมดาบ 11 ขอปลดปล่อย
และช่วยข้าพเจ้า จากเงื้อมมือของคนต่างชาติ
ผู้ซึ่งปากของเขามีแต่คำมุสา
มือขวาของเขามีแต่การหลอกลวง
12 แล้วลูกชายของพวกเราซึ่งอยู่ในวัยฉกรรจ์
จะเป็นเหมือนต้นไม้จะเติบโตอย่างดี
และลูกสาวของพวกเราจะเป็นดั่งเสาสลัก
เพื่อตกแต่งวัง
13 ยุ้งฉางของเราจะมีธัญญาหารทุกชนิด
เต็มบริบูรณ์
ฝูงแกะของเราจะเพิ่มขึ้น
นับพันนับหมื่นในทุ่งหญ้าของเรา
14 ฝูงวัวของเราจะบรรทุกของหนัก144:14 หรือ พวกหัวหน้าของเราได้รับการสถาปนาไว้อย่างมั่นคง
จะไม่มีการเจาะกำแพง
ไม่ตกเป็นเชลย
ไม่มีเสียงร้องคร่ำครวญตามถนนของเรา
15 พระพรเป็นของชนชาติที่ได้รับสิ่งเหล่านี้
พระพรเป็นของชนชาติที่มีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า