* 1 โอ กรุง/ที่/เคย/มี/พลเมือง/หนาแน่น

กลับ/อ้างว้าง/เสีย/แล้ว!

กรุง/ที่/เคย/ยิ่งใหญ่/ใน/หมู่/ประชาชาติ

กลับ/เป็น/เหมือน/หญิงม่าย/เสีย/แล้ว!

กรุง/ซึ่ง/เคยเป็น/ราชินี/ใน/หมู่/แว่นแคว้น/ต่างๆ

กลับ/ตก/เป็น/ทาส/เสีย/แล้ว

2 ยามค่ำคืน/เธอ/ร่ำไห้/อย่าง/ขมขื่น

น้ำตา/ไหล/อาบ/แก้ม

ใน/บรรดา/คน/รัก/ของ/เธอ

ไม่มี/สัก/คน/ที่/ปลอบโยน/เธอ

สหาย/ทั้งปวง/ก็/ทรยศ/เธอ

พวกเขา/กลับกลาย/เป็น/ศัตรู/ของ/เธอ

3 หลังจาก/ทุกข์/ลำเค็ญ/และ/กรำ/งาน/หนัก

ยูดาห์/ก็/ตก/เป็น/เชลย

เธอ/ไป/อยู่/ท่ามกลาง/ประชาชาติ/ต่างๆ

ไม่/พบ/ที่พักพิง

บรรดา/ผู้/ตาม/ล่า/เธอ/ก็/ไล่ทัน/เธอ

ใน/ยามที่/เธอ/ทุกข์เข็ญ

4 ถนน/หนทาง/สู่/ศิโยน/คร่ำครวญ/หวนไห้

เพราะ/ไม่มี/ใคร/มา/งาน/เทศกาล/ตาม/กำหนด

ประตู/เมือง/ทั้งหมด/ก็/เริศร้าง

บรรดา/ปุโรหิต/ของ/เธอ/ทอดถอน/ใจ

บรรดา/หญิงสาว/ของ/เธอ/ก็/โศกเศร้า

ตัวเธอ/เอง/ก็/ทุกข์/ทรมาน/ขมขื่น

5 ศัตรู/ของ/เธอ/กลับกลาย/เป็น/นาย

อริ/ทั้งหลาย/ของ/เธอ/เบิกบาน/สำราญใจ

เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงนำ/ความทุกข์/ระทม/มา/ให้/เธอ

เพราะ/บาป/มากมาย/ของ/เธอ

ลูก/เล็ก/เด็ก/แดง/ของ/เธอ

ตกไป/เป็น/เชลย/ต่อหน้า/ศัตรู

6 ความ/โอ่อ่า/ตระการ/ทั้งปวง

พราก/ไป/จาก/ธิดา/แห่ง/ศิโยน*เสีย/แล้ว

เจ้านาย/ของ/เธอ/เป็น/เหมือน/กวาง

ที่/หา/ทุ่งหญ้า/ไม่ได้

ต้อง/หนีไป/ต่อหน้า/นัก/ล่า

อย่าง/อ่อนแรง

7 ใน/ยาม/ทุกข์/ลำเค็ญ/และ/ต้อง/ระหกระเหิน

เยรูซาเล็ม/ก็/หวน/ระลึก/ถึง/สิ่ง/เลอเลิศ

ที่/เธอ/เคยมี/ใน/วัน/เก่า/ก่อน

เมื่อ/พลเมือง/ของ/เธอ/ตกอยู่ใน/เงื้อมมือ/ของ/ศัตรู

ไม่มี/ใคร/ช่วย/เหลือ/เธอ

เหล่าศัตรู/มองดู/เธอ

และ/หัวเราะ/เยาะ/ความ/ย่อยยับ/ของ/เธอ

8 เยรูซาเล็ม/ได้/ทำ/บาป/อย่าง/ใหญ่หลวง

ดังนั้น/เธอ/จึง/แปดเปื้อน/มลทิน

บรรดา/คน/ที่/เคย/ยกย่อง/เธอ/ก็/เหยียดหยาม/เธอ

เพราะ/เห็น/ความ/เปลือยเปล่า/ของ/เธอ

เธอ/เอง/สะอื้นไห้

และ/หันหน้า/หนี

9 ความ/โสโครก/ฝัง/แน่น/ใน/อาภรณ์/ของ/เธอ

เธอ/ไม่/ใส่ใจ/อนาคต/ของ/เธอ

ความล่มจม/ของ/เธอ/น่าใจหาย

ไม่มี/ใคร/ปลอบโยน/เธอ

"ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า โปรด/ทอดพระเนตร/ความทุกข์/ลำเค็ญ/ของ/ข้าพระองค์

เพราะ/ศัตรู/ชนะ/เสีย/แล้ว"

10 ศัตรู/ฉวย/สิ่ง/ล้ำค่า

ของ/เธอ/ไป/หมด

เธอ/เห็น/คน/ต่างชาติ/บุก/เข้ามา

ใน/สถาน/นมัสการ/ของ/เธอ

ล้วนแต่/เป็น/ชนชาติ/ต่างๆ ซึ่ง/พระองค์/สั่ง/ห้าม

ไม่ให้/เข้ามา/ท่ามกลาง/ชุมนุม/ประชากร/ของ/พระองค์

11 พลเมือง/ของ/เธอ/สะอื้น/ไห้

ขณะ/เสาะหา/อาหาร

เอา/ของ/มีค่า/ออกมา/แลก/อาหาร

เพื่อ/ประทัง/ชีวิต

"ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า โปรด/ทอดพระเนตร/และ/ทรง/ใคร่ครวญ/ดูเถิด

เพราะ/ข้าพระองค์/ถูก/เหยียดหยาม"

12 "พวก/ท่าน/ที่/ผ่านไป/ผ่านมา ไม่/รู้สึกรู้สา/อะไร/บ้าง/เลย/หรือ?

จง/มองไป/รอบๆ เถิด

มี/ความทุกข์/ใด/บ้าง/เหมือน/ทุกข์

ที่/เกิด/แก่/ข้าพเจ้า

ทุกข์/ซึ่ง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บันดาล/แก่/ข้าพเจ้า/ใน/วัน/แห่ง/พระ/พิโรธ/อัน/รุนแรง?

13 "พระองค์/ทรงส่ง/ไฟ/ลง/มา/จาก/เบื้องบน

ไฟนั้น/แผดเผา/อยู่/ใน/กระดูก/ของ/ข้าพเจ้า

พระองค์/ทรงวาง/ตาข่าย/ดัก/เท้า/ของ/ข้าพเจ้า

และ/ทำให้/ข้าพเจ้า/หันกลับ

พระองค์/ทรง/ทิ้ง/ข้าพเจ้า/ไว้

ให้/ระบม/ไข้/และ/อ่อน/ระโหย/โรยแรง/วันยังค่ำ

14 "พระองค์/ทรง/ถัก/บาป/ของ/ข้าพเจ้า

เป็น/เชือก/มัด/ข้าพเจ้า/เข้า/กับ/แอก/ของ/การ/เป็น/เชลย*

บาป/เหล่านั้น/อยู่/ที่/คอ/ของ/ข้าพเจ้า

และ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/กระทำให้/กำลัง/วัง/ชา/ของ/ข้าพเจ้า/เหือดหาย

พระองค์/ทรงมอบ/ข้าพเจ้า/ไว้/ใน/มือ/ของ/คน/เหล่านั้น

ซึ่ง/ข้าพเจ้า/ไม่อาจ/ต่อกร/ได้

15 "องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ทอดทิ้ง/นักรบ/ทั้งปวง

ที่/อยู่/ท่ามกลาง/ข้าพเจ้า

พระองค์/ทรง/ระดมพล/มา/ต่อสู้/ข้าพเจ้า

เพื่อ*บดขยี้/พวก/คน/หนุ่ม/ของ/ข้าพเจ้า

องค์/พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/เหยียบย่ำ/ธิดา/พรหมจารี/แห่ง/ยูดาห์*

ดั่ง/องุ่น/ใน/บ่อ/ย่ำ/องุ่น

16 "ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้า/จึง/ร่ำไห้

น้ำตา/หลั่ง/ริน

ไม่มี/ใคร/อยู่/ใกล้ๆ คอย/ปลอบโยน

ไม่มี/ใคร/ช่วย/กู้/ดวง/วิญญาณ/ของ/ข้าพเจ้า

ลูกๆ ของ/ข้าพเจ้า/สิ้นเนื้อประดาตัว

เพราะ/ศัตรู/ชนะ/เขา"

17 ศิโยน/ยื่น/มือ/ออก

แต่/ไม่มี/ใคร/ปลอบโยน/เธอ

องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/บัญชา/ยาโคบ/ไว้/แล้ว/ว่า

ให้/เพื่อนบ้าน/ของเขา/กลายเป็น/ศัตรู

เยรูซาเล็ม/กลายเป็น

ของ/โสโครก/ใน/หมู่/พวกเขา

18 "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ชอบธรรม

กระนั้น/ข้าพเจ้า/ก็/กบฏ/ต่อ/พระ/บัญชา/ของ/พระองค์

ฟัง/เถิด ประชาชาติ/ทั้งปวง

จง/มองดู/ความทุกข์/ลำเค็ญ/ของ/ข้าพเจ้า

คน/หนุ่มสาว/ของ/ข้าพเจ้า

ตก/ไป/เป็น/เชลย

19 "ข้าพเจ้า/ร้องเรียก/บรรดา/พันธมิตร/ของ/ข้าพเจ้า

แต่/พวกเขา/ก็/ทรยศ/หักหลัง/ข้าพเจ้า

บรรดา/ปุโรหิต/และ/ผู้/อาวุโส/ทั้งหลาย/ของ/ข้าพเจ้า

พินาศ/ย่อยยับ/ใน/กรุง

ขณะ/พวกเขา/ค้นหา/อาหาร

เพื่อ/ประทัง/ชีวิต

20 "ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า โปรด/ทอดพระเนตร/เถิด

ว่า/ข้าพระองค์/ทุกข์ยาก/มาก/เพียงไร!

จิตใจ/ร้อนรุ่ม ดวงใจ/สับสน/วุ่นวาย/อยู่/ภายใน

เพราะ/ข้าพระองค์/ได้/กบฏ/อย่าง/ที่สุด

นอกบ้าน/มี/แต่/คมดาบ/คร่าชีวิต/ลูกหลาน

ใน/บ้าน/มี/แต่/ความตาย

21 "ผู้/คน/ได้ยิน/เสียง/ครวญคราง/ของ/ข้าพระองค์

แต่/ไม่มี/ใคร/ปลอบโยน/ข้าพระองค์

ศัตรู/ทั้งปวง/ได้ยิน/ถึง/ความ/ทุกข์ยาก/ลำเค็ญ/ของ/ข้าพระองค์

ก็/กระหยิ่ม/ลิงโลด/ใน/สิ่ง/ที่/พระองค์/ได้/ทรงทำ

ขอ/ทรงนำ/วัน/นั้น/ที่/ทรง/ประกาศ/ไว้/มาถึง

เพื่อ/พวกเขา/จะ/ได้/เป็น/เหมือน/ข้าพระองค์

22 "ขอให้/ความ/ชั่วร้าย/ของ/พวกเขา/มา/อยู่/ต่อหน้า/พระองค์

ขอ/ทรง/จัดการ/กับ/พวกเขา

อย่างที่/พระองค์/ได้/ทรง/จัดการ/กับ/ข้าพระองค์

เพราะ/บาป/ทั้งสิ้น/ของ/ข้าพระองค์

เสียง/ครวญคราง/ของ/ข้าพระองค์/มากมาย/นัก

และ/ดวงใจ/ของ/ข้าพระองค์/อ่อน/ระโหย/ไป"