* 1 ทองคำ/หมด/ความ/สุกปลั่ง/เสีย/แล้ว/หนอ

ทอง/บริสุทธิ์/มัวหมอง/ไป/เสีย/แล้ว!

อัญมณี/ศักดิ์สิทธิ์/กระจัดกระจาย/เกลื่อนกลาด

อยู่/ทุก/หัวถนน

2 เหตุใด/บรรดา/ลูกชาย/หัวแก้ว/หัวแหวน/แห่ง/ศิโยน/ซึ่ง/เคย/สูงค่า/เทียบ/ทองเนื้อเก้า

จึง/ถูกตี/ราคา/เพียง/หม้อดิน

ฝีมือ/ช่างปั้น!

3 แม้/หมาใน/ยัง/ให้/นม

ฟูมฟัก/ลูก/ของ/มัน

แต่/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของ/ข้าพเจ้า/กลับใจ/ไม้/ไส้/ระกำ

เหมือน/นก/กระจอกเทศ/ใน/ทะเลทราย

4 ทารก/ลิ้น/แห้ง/คับ/เพดานปาก

เพราะ/ความหิว/กระหาย

เด็กๆ ร้องขอ/อาหาร

แต่/ไม่มี/ใคร/หยิบยื่น/ให้

5 บรรดา/ผู้/ที่/เคย/กิน/อาหาร/ชั้นเลิศ

บัดนี้/สิ้นเนื้อประดาตัว/อยู่/ตาม/ถนน

บรรดา/ผู้/ที่/เคย/นุ่งห่ม/อาภรณ์/สีม่วง/ล้ำค่า

บัดนี้/นอน/คลุก/กอง/ขี้เถ้า

6 โทษทัณฑ์/ของ/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของ/ข้าพเจ้า

ใหญ่หลวง/กว่า/โทษทัณฑ์/ของ/โสโดม

ซึ่ง/ถูก/คว่ำ/ทลาย/ใน/ชั่วพริบตา

โดย/ไม่มี/ใคร/ยื่น/มือ/เข้าไป/ช่วย

7 บรรดา/เจ้า/ใหญ่/นาย/โต/ของเรา/ผุดผ่อง/ยิ่งกว่า/หิมะ

ขาว/ยิ่งกว่า/น้ำนม

ร่างกาย/ของ/พวกเขา/เปล่งปลั่ง/ยิ่งกว่า/ทับทิม

รูปร่าง/หน้าตา/สง่างาม/ดั่ง/อัญมณี

8 แต่/บัดนี้/ผิวพรรณ/ของ/พวกเขา/หมอง/คล้ำ/ยิ่งกว่า/เขม่า

เขา/อยู่/ตาม/ถนน/โดย/ไม่มี/ใคร/จำ/ได้

หนัง/ของเขา/เหี่ยว/หุ้ม/กระดูก

ซูบผอม/ราว/ไม้เสียบ/ผี

9 บรรดา/คน/ที่/ถูก/ปลิดชีวิต/ด้วย/คมดาบ

ก็/ยัง/ดีกว่า/คน/ที่/ตาย/เพราะ/ความ/อดอยาก

ทุกข์/ทรมาน/เพราะ/ความหิวโหย

ตาย/ไป/อย่าง/ช้าๆ เพราะ/ขาด/ธัญญาหาร

10 บรรดา/หญิง/ผู้/มีใจ/อ่อนโยน

จับ/ลูกในไส้/มา/ต้ม/กิน

ใน/ช่วง/ที่/ชนชาติ/ของเรา

ถูก/ทำลาย/ล้าง

11 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ระบาย

พระ/พิโรธ/อัน/รุนแรง/ออกมา/เต็มที่

ทรง/จุดไฟ/ขึ้น/ใน/ศิโยน

เผาผลาญ/ฐานราก/ทั้งหลาย/ของ/เมือง/นี้/จน/วอดวาย

12 ไม่มี/กษัตริย์/องค์ไหน

ไม่มี/ชนชาติ/ใด/ทั่วโลก/นี้/เชื่อว่า

ข้าศึก/ศัตรู/จะ/สามารถ/ล่วงล้ำ

ผ่าน/ประตู/เยรูซาเล็ม/เข้ามา/ได้

13 แต่ก็/เกิดขึ้น/แล้ว เพราะ/บาป/ของ/เหล่า/ผู้เผยพระวจนะ

และ/ความชั่วช้า/ของ/เหล่า/ปุโรหิต

ซึ่ง/ทำให้/โลหิต/ของ/คน/ชอบธรรม

ไหลนอง/อยู่/กลาง/กรุง

14 บัดนี้/พวกเขา/เดิน/คลำ/สะเปะสะปะ/ไป/ตาม/ถนน

เหมือน/คน/ตาบอด

เนื้อตัว/แปดเปื้อน/เลือด

จน/ไม่มี/ใคร/กล้า/แตะต้อง/เสื้อผ้า/ของ/พวกเขา

15 ผู้/คน/ตะโกน/ใส่/พวกเขา/ว่า "ไป/ให้/พ้น/นะ! เจ้าคน/มี/มลทิน!

ไป/ให้/พ้น ไป/ให้/พ้น อย่า/มา/ถูก/เนื้อ/ต้อง/ตัว/เรา!"

เมื่อ/เขา/หนี/ร่อนเร่/ไป

ผู้/คน/ท่ามกลาง/ประชาชาติ/ต่างๆ บอก/กัน/ว่า

"เจ้า/อยู่/ที่นี่/ต่อไป/ไม่ได้"

16 องค์พระผู้เป็นเจ้า/นี่แหละ/ทรง/กระจาย/พวกเขา/ไป

พระองค์/ไม่/ทรง/ดูแล/พวกเขา/อีก

เหล่า/ปุโรหิต/ไม่/เป็น/ที่/เคารพ/นับถือ

เหล่า/ผู้/อาวุโส/ไม่/เป็น/ที่/ชื่นชอบ

17 ยิ่งกว่านั้น/ตา/ของเรา/อ่อนล้า

ใน/การเสาะหา/ความ/ช่วยเหลือ/อย่าง/เปล่า/ประโยชน์

เรา/เฝ้ามอง/จาก/หอคอย

หา/ชนชาติ/หนึ่ง/ซึ่ง/ช่วยเหลือ/อะไร/เรา/ไม่ได้

18 ผู้/คน/สะกด/รอย/ตาม/เรา/ทุก/ฝีก้าว

จน/เรา/เดินไป/ตาม/ถนน/ของเรา/ไม่ได้

จุดจบ/ของเรา/ใกล้/เข้ามา วันเวลา/ของเรา/ใกล้จะ/ครบ/กำหนด

เพราะ/จุดจบ/ของเรา/มาถึง/แล้ว

19 คน/ที่/ตาม/ล่า/เรา/ว่องไว

ยิ่งกว่า/นกอินทรี/ใน/ท้องฟ้า

พวกเขา/รุกไล่/เรา/บน/ภูเขา/ต่างๆ

และ/ซุ่ม/ดัก/เรา/อยู่/ใน/ถิ่น/กันดาร

20 เจ้าชีวิต/ของเรา/ผู้/ที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงเจิม/ตั้งไว้/นั้น

ติดอยู่/ใน/กับดัก/ของ/พวกเขา

เรา/เคย/คิดว่า/ใต้/ร่ม/บารมี/ของ/กษัตริย์

เรา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่/ท่ามกลาง/ชนชาติ/ต่างๆ

21 ธิดา/แห่ง/เอโดม*เอ๋ย ผู้/อาศัย/ใน/ดินแดน/อูส

กระหยิ่ม/ยิ้มย่อง/ไปเถิด

แต่/ถ้วย/แห่ง/พระ/พิโรธ/ก็/จะ/เวียน/ไป/ถึง/เจ้า/เช่นกัน

เจ้า/จะ/เมามาย/และ/เปลือย/ล่อนจ้อน

22 ธิดา/แห่ง/ศิโยน/เอ๋ย โทษทัณฑ์/ของเจ้า/จะ/จบสิ้น

พระองค์/จะ/ไม่/ทรง/ปล่อยให้/เจ้า/ตก/เป็น/เชลย/อยู่/ช้านาน

แต่/ธิดา/แห่ง/เอโดม/เอ๋ย พระองค์/จะ/ทรง/ลงโทษ/บาป/ของเจ้า

และ/เปิดโปง/ความ/ชั่วร้าย/ของเจ้า