1 Über die Geistesgaben aber, meine Brüder, will ich euch nicht in Unwissenheit lassen. 2 Ihr wisset, daß ihr, als ihr Heiden waret, euch zu den stummen Götzen hinziehen ließet, wie ihr geleitet wurdet. 3 Darum tue ich euch kund, daß niemand, der im Geiste Gottes redet, sagt: «Verflucht sei Jesus!» es kann aber auch niemand sagen: «Herr Jesus!» als nur im heiligen Geist. 4 Es bestehen aber Unterschiede in den Gnadengaben, doch ist es derselbe Geist; 5 auch gibt es verschiedene Dienstleistungen, doch ist es derselbe Herr; 6 und auch die Kraftwirkungen sind verschieden, doch ist es derselbe Gott, der alles in allen wirkt. 7 Einem jeglichen aber wird die Offenbarung des Geistes zum [allgemeinen] Nutzen verliehen. 8 Dem einen nämlich wird durch den Geist die Rede der Weisheit gegeben, einem andern aber die Rede der Erkenntnis nach demselben Geist; 9 einem andern Glauben in demselben Geist; einem andern die Gabe gesund zu machen in dem gleichen Geist; 10 einem andern Wunder zu wirken, einem andern Weissagung, einem andern Geister zu unterscheiden, einem andern verschiedene Arten von Sprachen, einem andern die Auslegung der Sprachen. 11 Dieses alles aber wirkt ein und derselbe Geist, der einem jeden persönlich zuteilt, wie er will. 12 Denn gleichwie der Leib einer ist und doch viele Glieder hat, alle Glieder des Leibes aber, wiewohl ihrer viele sind, doch nur einen Leib bilden, also auch Christus. 13 Denn wir wurden alle in einem Geist zu einem Leibe getauft, seien wir Juden oder Griechen, Knechte oder Freie, und wurden alle mit einem Geist getränkt. 14 Denn auch der Leib ist nicht ein Glied, sondern viele. 15 Wenn der Fuß spräche: Ich bin keine Hand, darum gehöre ich nicht zum Leib, so gehört er deswegen nicht weniger dazu! 16 Und wenn das Ohr spräche: Ich bin kein Auge, darum gehöre ich nicht zum Leib; so gehört es deswegen nicht weniger dazu! 17 Wäre der ganze Leib Auge, wo bliebe das Gehör? Wäre er ganz Ohr, wo bliebe der Geruch? 18 Nun aber hat Gott die Glieder, jedes einzelne von ihnen, so am Leibe gesetzt, wie er gewollt hat. 19 Wenn aber alles ein Glied wäre, wo bliebe der Leib? 20 Nun aber gibt es viele Glieder, doch nur einen Leib. 21 Das Auge kann nicht zur Hand sagen: Ich bedarf deiner nicht, oder das Haupt zu den Füßen: Ich bedarf euer nicht! 22 Vielmehr sind gerade die scheinbar schwächern Glieder des Leibes notwendig, 23 und die wir für weniger ehrbar am Leibe halten, die umgeben wir mit desto größerer Ehre, und die uns übel anstehen, die schmückt man am meisten; 24 denn die uns wohl anstehen, bedürfen es nicht. Gott aber hat den Leib so zusammengefügt, daß er dem dürftigeren Glied um so größere Ehre gab, 25 damit es keinen Zwiespalt im Leibe gebe, sondern die Glieder gleichmäßig füreinander sorgen. 26 Und wenn ein Glied leidet, so leiden alle Glieder mit; und wenn ein Glied geehrt wird, so freuen sich alle Glieder mit. 27 Ihr aber seid Christi Leib, und jedes in seinem Teil Glieder. 28 Und so hat Gott in der Gemeinde gesetzt erstens Apostel, zweitens Propheten, drittens Lehrer, darnach Wundertäter, sodann die Gaben der Heilung, der Hilfeleistung, der Verwaltung, verschiedene Sprachen. 29 Es sind doch nicht alle Apostel, nicht alle Propheten, nicht alle Lehrer, nicht alle Wundertäter? 30 Haben alle die Gaben der Heilung? Reden alle mit Zungen? Können alle auslegen? 31 Strebet aber nach den besten Gaben; doch zeige ich euch jetzt einen noch weit vortrefflicheren Weg:
1 Nā, mō ngā mea wairua, e ōku tēina, kāhore ahau e pai kia kūware koutou. 2 E mātau ana koutou, i a koutou e tauiwi ana, he mea kāhaki koutou ki ngā whakapakoko reokore, me koutou i kāhakina rā. 3 Koia ahau ka whakakite nei ki a koutou, e kore tētahi tangata, nā te Wairua nei o te Atua āna kōrero, e kī, "He mea kanga a Īhu!" E kore anō e taea e tētahi te mea, "Ko Īhu te Ariki" ki te kāhore te Wairua Tapu.
4 Nā, he maha ngā wehewehenga o ngā mea e hōmai ana, kotahi anō ia Wairua, 5 ā, he maha ngā wehewehenga o ngā minitatanga, kotahi anō ia Ariki. 6 He maha anō hoki ngā tū āhua o ngā mahi; kotahi anō ia Atua hei mahi i ngā mea katoa i roto i te katoa.
7 Otirā, e hōmai ana ki tēnā, ki tēnā, te whakakitenga a te Wairua hei pai. 8 E hōmai ana hoki ki tētahi e te Wairua te kupu whakaaro; ki tētahi atu ko te kupu mātau, he mea nā taua Wairua anō; 9 ki tētahi atu ko te whakapono, nā taua Wairua rā anō; ki tētahi atu ko ngā mana whakaora, nā taua Wairua anō; 10 ki tētahi atu ko ngā mahi merekara; ki tētahi atu ko te mahi poropiti; ki tētahi atu ko te mātauranga ki ngā wairua; ki tētahi atu ko ngā reo huhua; ki tētahi atu ko te whakamāoritanga i ngā reo. 11 Nā, ko ēnei mea katoa, he mea mahi nā taua Wairua kotahi rā anō, ko ia hei tuwha i tāna e pai ai ki tētahi, ki tētahi.
12 Pērā hoki i te tinana e kotahi ana, he tini anō ōna wāhi, ā, ko ngā wāhi katoa o taua tinana kotahi, ahakoa tini, kotahi anō tinana; he pērā hoki a te Karaiti. 13 Kotahi nei hoki te Wairua i iriiria ai tātou katoa ki roto ki te tinana kotahi, ahakoa ngā Hūrai, ahakoa ngā Kariki, ahakoa herehere, ahakoa rangatira; kotahi tonu te Wairua i whakainumia mai ai tātou katoa.
14 Ehara hoki te tinana i te wāhi kotahi, engari he tini. 15 Ki te mea te waewae, "He teka nō te tinana ahau, ehara hoki ahau i te ringa"; ehara mā tēnā e kāhore ai ia hei wāhi mō te tinana? 16 Ki te mea te taringa, "He teka nō te tinana ahau, ehara hoki ahau i te kanohi"; ehara mā tēnā e kāhore ai ia hei wāhi mō te tinana? 17 Mehemea hoki he kanohi te tinana katoa, kei hea te wāhi hei whakarongo? Mehemea he whakarongo tā te katoa, kei hea te wāhi hei hongi? 18 Ko tēnei, kua oti i te Atua te whakanoho tēnei wāhi, tēnei wāhi, ki roto ki te tinana, āna hoki i pai ai. 19 Mehemea hoki kotahi anō wāhi rātou katoa, kei hea te tinana? 20 Ko tēnei, he tini ngā wāhi, kotahi anō te tinana.
21 E kore hoki te kanohi e āhei te mea ki te ringa, "Kāhore āku mahi māu"; te māhunga rānei ki ngā waewae, "Kāhore āku mahi mā kōrua." 22 Engari, ko ngā wāhi o te tinana e kīia ana he ngoikore, nui rawa te mahi, mā ērā; 23 ko ngā wāhi hoki o te tinana e kīia ana e tātou he iti te hōnore, nui atu te hōnore e whakataua iho ana e tātou ki ērā; nui atu hoki te ātaahua ki ō tātou wāhi marutuna; 24 ko ō tātou wāhi ātaahua ia kāhore he aha e meatia ai; heoi he mea huihui mārire nā te Atua ngā wāhi o te tinana, he mea whakarite mārie, nui atu hoki te hōnore i hoatu e ia ki te wāhi i hapa; 25 kia kore ai he wehewehenga o te tinana; engari kia kotahi tonu te whakaaro o ngā wāhi mō tētahi, mō tētahi. 26 Ā, ki te mamae tētahi wāhi, mamae tahi ana ngā wāhi katoa; ki te whakahōnoretia tētahi wāhi, hari tahi ana ngā wāhi katoa.
27 Nā, ko koutou te tinana o te Karaiti, he wāhi anō nōna tēnei, tēnei. 28 Ā, kua whakanohoia e te Atua ētahi i roto i te hāhi, ko ngā āpōtoro ki mua, tuarua ko ngā poropiti, tuatoru ko ngā kaiwhakaako, muri iho ko ngā merekara, me i reira ko ngā mana whakaora, ko ngā hoa mahi, ko ngā kaiwhakahaere tikanga, ko ngā reo huhua.
29 He āpōtoro oti katoa? He poropiti oti katoa? He kaiwhakaako katoa? He kaimahi katoa i te merekara? 30 Kei te katoa oti ngā mana whakaora? E kōrero katoa ana oti i ngā reo? He kaiwhakamāori anake rānei? 31 Nā, whāia ngā mea hōmai papai rawa.
Tēnei ia te ara tino pai rawa, māku e whakaatu ki a koutou.