1 Nach dem Tode Sauls, als David von der Schlacht der Amalekiter zurückgekommen und zwei Tage lang in Ziklag geblieben war, 2 siehe, da kam am dritten Tage einer aus dem Heere Sauls, mit zerrissenen Kleidern und Erde auf dem Haupt. Und als er zu David kam, warf er sich zur Erde und verbeugte sich. 3 David aber sprach: Wo kommst du her? Er sprach zu ihm: Ich bin aus dem Heere Israels entronnen. 4 David sprach zu ihm: Sage mir doch, wie ist es zugegangen? Er sprach: Das Volk ist aus der Schlacht geflohen, auch ist viel Volks gefallen und umgekommen; auch Saul und sein Sohn Jonatan sind tot! 5 David sprach zu dem Jüngling, der ihm solches sagte: Woher weißt du, daß Saul und sein Sohn Jonatan tot sind? 6 Der Jüngling, der ihm solches sagte, sprach: Ich kam von ungefähr auf das Gebirge Gilboa und siehe, Saul lehnte sich auf seinen Speer und siehe, Wagen und Reiter jagten hinter ihm her. 7 Und er wandte sich um und sah mich und rief mich. 8 Und ich sprach: Hier bin ich! Und er sprach zu mir: Wer bist du? Ich sprach zu ihm: Ich bin ein Amalekiter! 9 Da sprach er zu mir: Tritt doch her zu mir und töte mich; denn Todesangst hat mich ergriffen, während ich noch bei vollem Bewußtsein bin! 10 Da trat ich auf ihn zu und tötete ihn; denn ich wußte wohl, daß er seinen Fall nicht überleben werde. Und ich nahm die Krone von seinem Haupt und die Spangen von seinem Arm und siehe, ich habe sie hergebracht zu dir, meinem Herrn! 11 Da faßte David seine Kleider und zerriß sie, und ebenso alle Männer, die bei ihm waren; 12 und sie trugen Leid und weinten und fasteten bis zum Abend um Saul und um seinen Sohn Jonatan und um das Volk des Herrn und um das Haus Israel, weil sie durch das Schwert gefallen waren. 13 Und David sprach zu dem Jüngling, der ihm solches angezeigt hatte: Wo bist du her? Er sprach: Ich bin der Sohn eines Fremdlings, eines Amalekiters. 14 David sprach zu ihm: Wie? du hast dich nicht gefürchtet, deine Hand an den Gesalbten des HERRN zu legen, ihn zu verderben? 15 Und David rief einen seiner Jünglinge und sprach: Tritt her und erschlage ihn! Und er schlug ihn, daß er starb. 16 Da sprach David zu ihm: Dein Blut sei auf deinem Haupt! Denn dein Mund hat wider dich selbst gezeugt und gesprochen: Ich habe den Gesalbten des HERRN getötet! 17 Und David sang dieses Trauerlied über Saul und seinen Sohn Jonatan 18 und befahl, man solle die Kinder Juda [das Lied von] dem Bogen lehren. Siehe, es steht geschrieben im Buche der Rechtschaffenen: 19 «Die Edelsten in Israel sind auf deinen Höhen erschlagen. Wie sind die Helden gefallen! 20 Sagt es nicht an zu Gat, verkündigt es nicht auf den Gassen Askalons, daß sich nicht freuen die Töchter der Philister, daß die Töchter der Unbeschnittenen nicht frohlocken! 21 Ihr Berge von Gilboa, es müsse weder Tau noch Regen auf euch fallen, noch mögen da Äcker sein, von denen Hebopfer kommen; denn daselbst ist der Schild der Helden schmählich hingeworfen worden, der Schild Sauls, als wäre er nicht mit Öl gesalbt! 22 Vom Blut der Erschlagenen, vom Fett der Helden ist Jonatans Bogen nie zurückgewichen, und das Schwert Sauls ist nie leer wiedergekommen. 23 Saul und Jonatan, lieblich und holdselig in ihrem Leben, sind auch im Tode nicht getrennt; sie waren schneller als Adler, stärker als Löwen! 24 Ihr Töchter Israels, weint über Saul, der euch reizend in Purpur kleidete, der eure Gewänder mit goldenen Kleinodien schmückte! 25 Wie sind doch die Helden mitten im Streit gefallen! Jonatan ist auf deinen Höhen erschlagen! 26 Es ist mir leid um dich, mein Bruder Jonatan; du bist mir sehr lieb gewesen! Deine Liebe war mir viel angenehmer als Frauenliebe! 27 Wie sind die Helden gefallen und verloren die Waffen des Krieges!»
1 Nā, i muri iho i te matenga o Haora, te mea kua hoki mai a Rāwiri i te patunga i ngā Amareki, ā, kua rua ngā rā o Rāwiri e noho ana ki Tikiraka. 2 I te toru o ngā rā, nā, ko tētahi tangata e haere mai ana i te puni i a Haora, he mea haehae ōna kākahu, he oneone i runga i tōna mātenga. Ā, nō tōna taenga mai ki a Rāwiri, ka hinga ia ki te whenua, ā, ka piko.
3 Nā, ka mea a Rāwiri ki a ia, "I haere mai koe i hea?"
Ka mea tērā ki a ia, "I mawhiti mai ahau i te puni o Īharaira."
4 Anō rā ko Rāwiri ki a ia, "I pēhea te mea rā? Tēnā, kōrerotia mai ki ahau."
Nā, ka mea ia, "Kua whati te iwi i te whawhai, he tokomaha hoki o te iwi i hinga, i mate. Kua mate hoki a Haora rāua ko tāna tama, ko Honatana."
5 Anō rā ko Rāwiri ki te tamaiti nāna nei i kōrero ki a ia, "I mōhiotia e koe ki te aha kua mate a Haora rāua ko tāna tama ko Honatana?"
6 Nā, ka mea taua tamaiti nāna nei i kōrero ki a ia, "I tūpono noa ahau ki runga i Maunga Kiripoa, nā, ko Haora e okioki ana ki tāna tao. Nā, e whai tata ana i a ia ngā hāriata me ngā kaieke hōiho. 7 Nā, i tōna tahuritanga ki muri, ka kite i ahau, ā, ka karanga ki ahau. Nā, ka mea ahau, ‘Tēnei ahau.’
8 "Anō rā ko ia ki ahau, ‘Ko wai koe?’
"Anō rā ko ahau ki a ia, ‘He Amareki ahau.’
9 "Nā, ka mea ia ki ahau, ‘Tēnā, e tū ki tōku taha, whakamatea hoki ahau, kua mau pū hoki ahau i te pōuri; nō te mea kei te toitū tonu te ora i roto i ahau.’
10 "Heoi, tū ana ahau ki tōna taha, whakamatea ana ia e ahau; i mōhio hoki ahau e kore rawa ia e ora ake i te mea ka hinga nei ia. Nā, tangohia ana e ahau te karauna i tōna mātenga, me te poroporo i tōna ringa, ā, kawea mai ana e ahau ki konei ki tōku ariki."
11 Kātahi a Rāwiri ka mau ki ōna kākahu, ā, haehaea ana e ia; ā, i pērā hoki ōna hoa katoa. 12 Nā, ka uhunga rātou, ka tangi, ka nohopuku ā ahiahi noa, mō Haora, mō tāna tama, mō Honatana, mō te iwi anō a Ihowā, mō te whare hoki o Īharaira, i hinga nei i te hoari.
13 Nā, ka mea a Rāwiri ki te tamaiti nāna nei i kōrero ki a ia, "Nō hea koe?"
Anō rā ko tērā, "He tama ahau nā tētahi manene, nā tētahi Amareki."
14 Anō rā ko Rāwiri ki a ia, "He aha koe tē wehi ai? He aha i totoro ai tōu ringa ki te huna i tā Ihowā i whakawahi ai?"
15 Kātahi a Rāwiri ka karanga ki tētahi o āna taitama, ka mea, "Whakatata atu, e rere ki runga ki a ia." Nā, patua ana ia e ia, mate ake. 16 I mea anō a Rāwiri ki a ia, "Hei runga i tōu mātenga ōu toto; kua whakaatu mai nā hoki tōu waha i tōu hē, kua mea, ‘Nāku i whakamate tā Ihowā i whakawahi ai.’ "
17 Nā, ka waiatatia e Rāwiri tēnei apakura mō Haora rāua ko tāna tama, ko Honatana; 18 i mea hoki ia kia whakaakona ngā tama a Hūrā ki te waiata o te kōpere; (e mau nā te tuhituhi ki te Pukapuka a Iahera):
19 "Tukitukia ana tōu ātaahua, e Īharaira, ki ōu wāhi teitei.
Anō te hinganga o ngā mārohirohi!
20 "Kaua e kōrerotia ki Kāta;
kaua e kauwhautia ki ngā huarahi o Ahakerono;
kei koa ngā tamāhine a ngā Pirihitini,
kei whakamanamana ngā tamāhine a te kokotikore.
21 "E ngā maunga o Kiripoa,
kāti rawa he tōmairangi mō koutou, he ua,
he māra e tukua ai te whakahere.
I ākiritia kinotia hoki ki reira te pukupuku o te mārohirohi,
te pukupuku o Haora, me te mea
kīhai i whakawahia ki te hinu.
22 He toto tēnā nō te hunga i tū,
he ngako tēnā nō ngā mārohirohi,
kāhore he whakahokinga mai o te kōpere a Honatana,
kīhai anō te hoari a Haora i hoki kau mai.
23 "Ko Haora, ko Honatana, he aroha,
he whakaahuareka i tō rāua oranga;
kīhai hoki i wehea i tō rāua matenga.
Nui atu tō rāua tere i tō ngā ēkara,
tō rāua kaha i tō ngā raiona.
24 "E ngā tamāhine a Īharaira,
tangihia a Haora,
nāna nei ō koutou kākahu ngangana i huatau ai,
nāna nei i piri ai ngā whakapaipai kōura ki ō koutou weruweru.
25 "Anō te hinganga o ngā mārohirohi i waenganui o te tatauranga!
E Honatana, i werohia nā i runga i ōu wāhi teitei.
26 Mamae ana ahau, he whakaaro ki a koe, e tōku tuakana, e Honatana;
nui atu tōku whakaahuareka ki a koe.
He hanga whakamīharo tōu aroha ki ahau,
nui atu i tō ngā wāhine aroha.
27 "Anō te hinganga o ngā mārohirohi;
anō te korenga o ngā patu o te pakanga!"