1 Darnach begab es sich, daß David die Philister schlug und sie demütigte. Und David nahm die Zügel der Regierung aus der Hand der Philister. 2 Er schlug auch die Moabiter und maß sie mit der Meßschnur; er legte sie auf die Erde und maß zwei volle Schnurlängen ab, um sie zu töten, und eine volle Schnurlänge, um sie am Leben zu lassen. Also wurden die Moabiter David untertan und tributpflichtig gemacht. 3 David schlug auch Hadad-Eser, den Sohn Rechobs, den König zu Zoba, als er ging, seine Macht am [Euphrat-]Strom wiederherzustellen. 4 Und David nahm von ihnen tausendsiebenhundert Reiter und zwanzigtausend Mann Fußvolk gefangen und lähmte alle Wagenpferde; aber hundert Wagenpferde behielt er übrig. 5 Aber die Syrer von Damaskus kamen Hadad-Eser, dem König von Zoba zu Hilfe. Und David erschlug von den Syrern zweiundzwanzigtausend Mann 6 und legte Besatzungen in das damascenische Syrien. Also ward Syrien David untertan und tributpflichtig gemacht; denn der HERR half David überall, wo er hinzog. 7 Und David nahm die goldenen Schilde, welche den Knechten Hadad-Esers gehörten, und brachte sie gen Jerusalem. 8 Und von Betach und Berotai, den Städten Hadad-Esers, nahm der König David sehr viel Erz. 9 Als aber Tohi, der König von Hamat, hörte, daß David die ganze Macht Hadad-Esers geschlagen hatte, 10 sandte Tohi seinen Sohn Joram zum König David, um ihm den Frieden anzubieten und ihn zu beglückwünschen, daß er wider Hadad-Eser gestritten und ihn geschlagen hatte; denn Hadad-Eser hatte einen Streit mit Tohi. Und er hatte silberne, goldene und eherne Geräte bei sich, 11 welche der König David auch dem HERRN heiligte, samt dem Silber und Gold, das er dem HERRN heiligte von allen Völkern, die er sich unterworfen hatte: 12 von Syrien, von Moab, von den Kindern Ammon, von den Philistern, von Amalek und von der Beute Hadad-Esers, des Sohnes Rechobs, des Königs von Zoba. 13 Und David machte sich einen Namen, als er zurückkam, indem er die Edomiter im Salztal schlug, achtzehntausend Mann. 14 Und er legte Besatzungen in Edom; in ganz Edom legte er Besatzungen und ganz Edom ward David unterworfen; denn der HERR half David überall, wo er hinzog. 15 Und David regierte über ganz Israel und verschaffte all seinem Volk Recht und Gerechtigkeit. 16 Joab aber, der Sohn der Zeruja, befehligte das Heer, und Josaphat, der Sohn Achiluds, war Kanzler; 17 und Zadok, der Sohn Achitubs, und Achimelech, der Sohn Abjatars, waren Priester; und Seraja war Schreiber; 18 und Benaja, der Sohn Jojadas, war über die Kreter und Pleter gesetzt; die Söhne Davids aber waren Priester.
1 Nā, muri iho ka patua ngā Pirihitini e Rāwiri, ā, hinga ana rātou i a ia; ā, tangohia ana e Rāwiri a Metekeama i te ringa o ngā Pirihitini.
2 I patua anō e ia a Moapa, ā, rūritia ana rātou ki te aho; ā, meinga ana rātou kia takoto ki te whenua; nā, e rua ngā aho i rūritia e ia mō te whakamate, kotahi tino aho mō te whakaora. Nā, ka riro ngā Moapi hei pononga mā Rāwiri, hei kaihōmai hākari.
3 I patua anō e Rāwiri a Hararētere tama a Rehopo kīngi o Topa, i tōna haerenga ki te whakahoki mai i tōna rohe i te awa, i Uparati. 4 Nā, i riro mai i a Rāwiri, kotahi mano e whitu rau hoki ngā hōia eke hōiho, e rua tekau mano ngā tāngata haere i raro. Nā, whakangongea ana e Rāwiri ngā hōiho o ngā hāriata katoa; i whakatoea ia ētahi mō ngā hāriata kotahi rau.
5 Ā, nō te haerenga mai o ngā Hīriani o Ramahiku ki te whakauru ki a Hararētere kīngi o Topa, patua iho e Rāwiri o ngā Hīriani e rua tekau mā rua mano tāngata. 6 I whakanohoia anō e Rāwiri ētahi hōia pupuri ki Hīria o Ramahiku; ā, ka waiho ngā Hīriani hei pononga hōmai hākari mā Rāwiri. Nā, whakaorangia ana a Rāwiri e Ihowā i ōna haerenga katoa.
7 I tangohia anō e Rāwiri ngā pukupuku kōura a ngā tāngata a Hararētere, ā, kawea ana ki Hiruhārama. 8 Ā, nui atu te parāhi i tangohia e Kīngi Rāwiri i Petaha, i Perotai, i ngā pā o Hararētere.
9 Ā, i te rongonga o Toi kīngi o Hāmata kua patua e Rāwiri te ope katoa a Hararētere, 10 kātahi ka tono a Toi i a Iorama, i tāna tama ki a Kīngi Rāwiri ki te oha ki a ia, ki te manaaki hoki i a ia. Mōna i whawhai ki a Hararētere, i patu hoki i a ia; he hoariri hoki a Hararētere nō Toi. I te ringa anō o Iorama ētahi mea hiriwa, mea kōura, mea parāhi.
11 Whakatapua ake ērā e Kīngi Rāwiri mā Ihowā hei tāpiri mō te hiriwa, mō te kōura i whakatapua e ia, ā, ngā iwi katoa i hinga nei i a ia; 12 a Hīria, a Moapa, a ngā tamariki a Āmona, a ngā Pirihitini, a Amareke, me ngā taonga o Hararētere tama a Rehopo, kīngi o Topa.
13 Nā, ka whai ingoa a Rāwiri i tōna hokinga mai i te patu i ngā Hīriani i te Raorao Tote, arā kotahi tekau mā waru mano tāngata.
14 Ā, i whakanohoia e ia ētahi hōia pupuri ki Ēroma; he mea whakanoho puta noa i Ēroma katoa āna hōia pupuri, ā, ka meinga ngā Ēromi katoa hei pononga mā Rāwiri. Ā, whakaorangia ana a Rāwiri e Ihowā i ōna haerenga katoa.
15 Nā, ko Rāwiri te kīngi o Īharaira katoa; ā, i whakarite anō a Rāwiri i te whakawā, i te tika, mō tōna iwi katoa. 16 Ko Ioapa tama a Teruia hoki te rangatira ope, ko Iehohāpata tama a Ahiruru te kaiwhakamahara. 17 Ko Hāroko tama a Ahitupu, rāua ko Ahimereke tama a Apiātara, ngā tohunga; ko Heraia hoki te kaituhituhi; 18 ko Penaia tama a Iehoiara te rangatira mō ngā Kereti, mō ngā Pereti; ko ngā tama ia a Rāwiri ngā tino rangatira.