1 Und es begab sich darnach, daß der König der Kinder Ammon starb, und sein Sohn Chanun ward König an seiner Statt. 2 Da sprach David: Ich will Barmherzigkeit erweisen an Chanun, dem Sohne Nahas, wie sein Vater an mir Barmherzigkeit erwiesen hat. Da sandte David hin und ließ ihn durch seine Knechte trösten wegen seines Vaters. Als nun die Knechte Davids in das Land der Kinder Ammon kamen, 3 sprachen die Vornehmsten unter den Kindern Ammon zu ihrem Herrn, Chanun: Meinst du, David wolle deinen Vater vor deinen Augen ehren, daß er Tröster zu dir gesandt hat? Hat er nicht vielmehr seine Knechte darum zu dir gesandt, daß er die Stadt erforsche und erkunde und zerstöre? 4 Da nahm Chanun die Knechte Davids und schor ihnen den Bart halb ab und schnitt ihnen die Kleider halb ab, bis an den Gürtel, und ließ sie gehen. 5 Als solches David angezeigt ward, sandte er ihnen entgegen; denn die Männer waren schwer beschimpft. Und der König ließ ihnen sagen: Bleibet zu Jericho, bis euer Bart wieder gewachsen ist; alsdann kommt wieder heim! 6 Als aber die Kinder Ammon sahen, daß sie sich bei David verhaßt gemacht hatten, sandten sie hin und dingten die Syrer von Beth-Rechob und die Syrer von Zoba, zwanzigtausend Mann Fußvolk, und von dem König von Maacha tausend Mann, dazu zwölftausend Mann von Tob. 7 Als David solches hörte, sandte er Joab mit dem ganzen Heer, den Helden. 8 Und die Kinder Ammon zogen aus und rüsteten sich zum Kampf vor dem Tor. Die Syrer von Rechob aber und die Männer von Tob und von Maacha standen gesondert im Felde. 9 Als nun Joab sah, daß ihm von vorn und hinten ein Angriff drohte, traf er eine Auswahl unter aller Jungmannschaft in Israel und rüstete sich wider die Syrer. 10 Das übrige Volk aber tat er unter die Hand seines Bruders Abisai, damit er sich gegen die Kinder Ammon stellte, 11 und er sprach: Werden die Syrer mir überlegen sein, so komm mir zu Hilfe; werden aber die Kinder Ammon dir überlegen sein, so will ich dir zu Hilfe kommen! 12 Sei stark und wehre dich für unser Volk und für die Städte unseres Gottes. Der HERR aber tue, was ihm gefällt! 13 Und Joab machte sich herzu mit dem Volk, das bei ihm war, zum Kampf wider die Syrer, und die Syrer flohen vor ihm. 14 Und als die Kinder Ammon sahen, daß die Syrer flohen, flohen auch sie vor Abisai und zogen in die Stadt. Also kehrte Joab um von den Kindern Ammon und kam nach Jerusalem. 15 Als aber die Syrer sahen, daß sie von Israel geschlagen worden waren, kamen sie zusammen. 16 Und Hadad-Eser sandte hin und ließ die Syrer von jenseits des Stromes ausziehen, und sie kamen gen Helam; und Sobach, der Feldhauptmann Hadad-Esers, zog vor ihnen her. 17 Als solches David angezeigt ward, versammelte er ganz Israel und zog über den Jordan und kam gen Helan, und die Syrer stellten sich gegen David und stritten mit ihm. 18 Aber die Syrer flohen vor Israel. Und David erlegte von den Syrern siebenhundert Wagenkämpfer und vierzigtausend Reiter; dazu schlug er Sobach, den Feldhauptmann, daß er daselbst starb. 19 Als aber alle Könige, die Hadad-Eser untertan waren, sahen, daß sie von Israel geschlagen worden waren, machten sie Frieden mit Israel und wurden ihnen untertan. Und die Syrer fürchteten sich, den Kindern Ammon weiterhin zu helfen.
1 Nā, i muri i tēnei, ka mate te kīngi o ngā tamariki a Āmona, ā, ko Hanunu, ko tāna tama te kīngi i muri i a ia. 2 Nā, ka mea a Rāwiri, "Ka puta tōku aroha ki a Hanunu tama a Nahaha, ka rite ki te aroha o tōna pāpā i puta rā ki ahau." Nā, tonoa ana e Rāwiri āna tāngata hei kawe i tāna whakamārie ki a ia mō tōna pāpā.
Nā, ka tae ngā tāngata a Rāwiri ki te whenua o ngā tama a Āmona. 3 Nā, ka mea ngā rangatira o ngā tamariki a Āmona ki a Hanunu, ki tō rātou ariki, "Ki tōu whakaaro he whakahōnore nā Rāwiri i tōu pāpā i tonoa mai e ia ngā kaiwhakamārie ki a koe? He teka ianei he titiro i te pā, he tūtei, he whakangaro te mea i tonoa mai ai e Rāwiri āna tāngata ki a koe?" 4 Heoi, ka mau a Hanunu ki ngā tāngata a Rāwiri, ā, heua ana e ia tētahi taha o ō rātou pāhau, tapahia ana ō rātou kākahu ki waenga ā tae noa ki ō rātou papa, ā, tonoa atu ana rātou.
5 Ā, nō te kōrerotanga o taua mea ki a Rāwiri, ka tono tāngata ia ki te whakatau i a rātou; he nui hoki te whakamā o aua tāngata; i mea anō te kīngi, "Hei Heriko noho ai, kia tupu rā anō ō koutou pāhau, ka hoki mai ai."
6 Ā, nō te kitenga o ngā tamariki a Āmona e whakahouhou ana rātou ki a Rāwiri, ka tono tāngata ngā tamariki a Āmona hei utu i ngā Hīriani o Peterehopo, i ngā Hīriani anō o Topa, e rua tekau mano, he hunga haere i raro, i te kīngi anō o Maaka, kotahi mano tāngata, i tō Ihitopo, kotahi tekau mā rua mano tāngata.
7 Ā, nō te rongonga o Rāwiri, ka tonoa e ia a Ioapa me te ope katoa o ngā mārohirohi. 8 Nā, ka puta ngā tama a Āmona ki waho, ā, whakatakotoria ana ā rātou ngohi ki te tomokanga atu o te kūwaha; ā, ko ngā Hīriani o Topa, o Rehopo, me o Ihitopo, o Maaka, ko rātou anake i te pārae.
9 Nā, i te kitenga o Ioapa e ākina ana a mua, a muri, ōna e te hoariri, ka whiriwhiria e ia ētahi o ngā tino tāngata katoa o Īharaira, ā, whakaritea ana e ia hei tū ki ngā Hīriani. 10 Ko te nuinga atu hoki o te iwi i tukua e ia ki te ringa o Āpihai, o tōna teina, ā, whakatikaia ana e tērā hei tū ki ngā tama a Āmona. 11 I mea anō ia, "Ki te kaha atu ngā Hīriani i ahau, nā, me āwhina mai ahau e koe; ki te kaha atu ia ngā tama a Āmona i a koe, nā, me haere atu ahau ki te āwhina i a koe. 12 Kia māia, kia whakatangata hoki tātou mō tō tātou iwi, mō ngā pā hoki o tō tātou Atua; ā, mā Ihowā e mea te mea i pai ki a ia."
13 Nā, ka whakatata atu a Ioapa rātou ko tōna nuinga ki te whawhai ki ngā Hīriani, ā, rere ana rātou i tōna aroaro. 14 Ā, nō te kitenga o ngā tama a Āmona kua rere ngā Hīriani, ka rere anō rātou i te aroaro o Āpihai, ā, haere ana ki te pā. Nā, hoki ana a Ioapa i ngā tama a Āmona, ā, haere ana ki Hiruhārama.
15 Ā, i te kitenga o ngā Hīriani kua patua rātou e Īharaira, ka huihui rātou. 16 Ā, ka tono tāngata a Hararētere ki te tiki i ngā Hīriani i tāwāhi o te awa; ā, haere mai ana rātou ki Herama, ko Hopaka hoki, ko te rangatira o te ope a Hararētere ki mua i a rātou.
17 Ā, ka kōrerotia ki a Rāwiri; ā, ka huihuia e ia a Īharaira katoa, ā, whiti ana ki tērā taha o Horano haere ana ki Herama. Nā, ka whakatikaia e ngā Hīriani ō rātou ngohi hei tū i a Rāwiri, ka whawhai ki a ia. 18 Nā, ka rere ngā Hīriani i te aroaro o Īharaira; ā, patua iho o ngā Hīriani e Rāwiri ngā tāngata o ngā hāriata e whitu rau, e whā tekau mano anō ngā hōia eke hōiho; i patua anō e ia a Hopaka, te rangatira o tō rātou ope, ā, mate iho ia ki reira. 19 Ā, nō ka kite ngā kīngi katoa, ngā apa o Hararētere, kua patua rātou e Īharaira, ka houhia e rātou te rongo ki a Īharaira, ā, ka meinga hei apa mō rātou.
Heoi, wehi ana ngā Hīriani, ā mutu ake tā rātou āwhina i ngā tama a Āmona.