1 När nu ett löfte finns kvar om att få komma in i hans vila, låt oss då akta oss så att ingen av er visar sig gå miste om det. 2 Evangeliet har förkunnats för oss liksom för dem, men de hade ingen nytta av ordet de hörde eftersom det4:2detAndra handskrifter: "de" (de otroende). inte smälte samman i tro med dem som lyssnade. 3 Det är vi som tror som går in i vilan. Herren säger: Så svor jag i min vrede:De ska aldrig komma in i min vila.4:3 Ps 95:11. Ändå har hans verk stått färdiga sedan världens skapelse, 4 för på ett ställe säger han om den sjunde dagen: Och Gud vilade på den sjunde dagen från alla sina verk.4:4 1 Mos 2:2.5 Men här säger han: De ska aldrig komma in i min vila.4:5Ps 95:11.
6 Hebr 3:18f. Det står alltså fast att vissa går in i vilan, och att de som först fick höra evangeliet inte kom in på grund av olydnad. 7 Därför bestämmer han på nytt en dag, i dag, när han långt senare säger genom David vad som redan är sagt: I dag, om ni hör hans röst, förhärda inte era hjärtan.4:7 Ps 95:8.8 5 Mos 31:7, Jos 22:4. För om Josua hade fört dem in i vilan, skulle Gud inte senare ha talat om en annan dag.
9 Alltså kvarstår en sabbatsvila för Guds folk. 10 Upp 14:13. Den som går in i hans vila får vila sig från sina gärningar, liksom Gud vilade från sina. 11 Låt oss därför sträva efter att komma in i den vilan, så att ingen kommer på fall som de och blir ett exempel på olydnad.
12 Jes 49:2, Jer 23:29, Ef 6:17, Upp 1:16. Guds ord är levande och verksamt. Det är skarpare än något tveeggat svärd och genomtränger tills det skiljer själ och ande, led och märg, och det dömer över hjärtats uppsåt och tankar. 13 Ps 139:1f. Inget skapat är dolt för honom, utan allt ligger naket och blottat4:13blottatOrdagrant: "halsat", på rygg med blottad strupe. för hans ögon. Och inför honom måste vi stå till svars.
14 Hebr 3:1, 7:26, 9:11, 10:23. När vi nu har en stor överstepräst som har stigit upp genom himlarna, Jesus, Guds Son, låt oss då hålla fast vid vår bekännelse. 15 Jes 53:9, Joh 8:46, Hebr 2:17f. Vi har inte en överstepräst som inte kan ha medlidande med våra svagheter, utan en som har varit frestad i allt liksom vi fast utan synd. 16 Rom 5:2, Ef 3:12, Hebr 10:19f. Låt oss därför frimodigt gå fram till nådens tron för att få barmhärtighet och finna nåd till hjälp i rätt tid.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos feita uma promessa de entrarmos no seu descanso, não haja algum de vós, porventura, que pareça Hb 12.15ter falhado. 2 Pois, na verdade, a nós nos tem sido evangelizado, como a eles; mas 1Ts 2.13a palavra da mensagem não lhes aproveitou, não sendo unida com a fé naqueles que a ouviram. 3 Pois nós, que cremos, entramos no descanso, assim como ele tem dito:
Sl 95.11;Hb 3.11Assim, jurei na minha ira:
não entrarão no meu descanso,
embora fossem completadas as obras vd.Mt 25.34desde a fundação do mundo. 4 Pois, Gn 2.2;Hb 2.6em certo lugar, disse assim acerca do dia sétimo: E Êx 20.11;31.17, etc.descansou Deus, no dia sétimo, de todas as suas obras. 5 E outra vez neste lugar:
Sl 95.11;Hb 3.11Não entrarão no meu descanso.
6 Visto, portanto, que resta que alguns entrem nele e que os que foram anteriormente evangelizados não entraram, por causa da vd.Hb 3.18;Hb 4.11desobediência, 7 outra vez determina um certo dia, hoje, dizendo cp.Sl 95(Título na LXX)por Davi, depois de tanto tempo Sl 95.7s.;Hb 3.7s.(como antes se disse):
Hoje, se ouvirdes a sua voz,
não endureçais os vossos corações.
8 Pois, cp.Js 22.4;At 7.45se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria, depois, vd.Hb 1.1falado de outro dia. 9 Portanto, resta um sabatismo para o povo de Deus. 10 Pois aquele que entrou no descanso dele, este também cp.Ap 14.13descansou das suas obras, assim vd.Hb 4.4como Deus das suas. 11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia segundo o mesmo 2Pe 2.6exemplo de desobediência. 12 Pois 1Pe 1.23; cp.Jr 23.29;Hb 6.5;Ef 5.26a palavra de Deus é cp.At 7.38viva, e 1Ts 2.13eficaz, e mais cortante que qualquer Ef 6.17espada de dois gumes, e que penetra até a divisão de vd.1Ts 5.23alma e espírito, e de juntas e medulas, e cp.Jo 12.48;1Co 14.24s.pronta para discernir as disposições e pensamentos do coração. 13 2Cr 16.9;Sl 33.13-15Não há criatura que não seja manifesta diante dele, mas todas as coisas estão cp.Jó 26.6nuas e descobertas aos olhos daquele a quem havemos de dar contas.
14 Tendo, portanto, um grande vd.Hb 2.17sumo sacerdote que vd.Ef 4.10; cp.Hb 6.20;8.1;9.24penetrou os céus, a saber, Jesus, Hb 6.6;7.3;10.29; vd.Mt 4.3; cp.Hb 1.2Filho de Deus, guardemos firmes a nossa vd.Hb 3.1confissão. 15 Pois não temos vd.Hb 2.17um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas enfermidades, mas que tem sido Hb 2.18tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas vd.2Co 5.21; cp.Hb 7.26sem pecado. 16 vd.Hb 7.19Cheguemo-nos, portanto, com vd.Hb 3.6confiança, ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos em tempo oportuno.