1 En vallfartssång. Mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom -- så säge Israel --2 mycken nöd hava de vållat mig allt ifrån min ungdom, dock blevo de mig ej övermäktiga.3 På min rygg hava plöjare plöjt och dragit upp långa fåror.4 Men HERREN är rättfärdig och har huggit av de ogudaktigas band.5 De skola komma på skam och vika tillbaka, så många som hata Sion.6 De skola bliva lika gräs på taken, som vissnar, förrän det har vuxit upp;7 ingen skördeman fyller därmed sin hand, ingen kärvbindare sin famn,8 och de som gå där fram kunna icke säga: »HERRENS välsignelse vare över eder! Vi välsigna eder i HERRENS namn.»
1 Ein Lied im höhern Chor. Sie haben mich oft gedränget von meiner Jugend auf, so sage Israel;2 sie haben mich oft gedränget von meiner Jugend auf; aber sie haben mich nicht übermocht.3 Die Pflüger haben auf meinem Rücken geackert und ihre Furchen lang gezogen.4 Der HErr, der gerecht ist, hat der GOttlosen Seile abgehauen.5 Ach; daß müßten zuschanden werden und zurückkehren alle, die Zion gram sind!6 Ach, daß sie müßten sein wie das Gras auf den Dächern, welches verdorret, ehe man es ausrauft,7 von welchem der Schnitter seine Hand nicht füllet, noch der Garbenbinder seinen Arm voll,8 und die vorübergehen, nicht sprechen: Der Segen des HErrn sei über euch; wir segnen euch im Namen des HErrn!