1 É necessário que *2Co 11.30; cp.11.16,18;2Co 12.5,9me glorie, ainda que não convém, mas passarei às visões e *2Co 12.7;Gl 1.12;2.2;Ef 3.3; cp.1Co 14.6revelações do Senhor. 2 Conheço um homem *Rm 16.7em Cristo que, há quatorze anos, (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; *2Co 11.11Deus o sabe) foi *2Co 12.4;1Ts 4.17;Ap 12.5; cp.At 8.39;Ez 8.3arrebatado até o *cp.Dt 10.14, etc.;Sl 148.4;Ef 4.10;Hb 4.14terceiro céu. 3 Conheço o tal homem (se no corpo ou separado do corpo, não sei; Deus o sabe) 4 que foi arrebatado ao *Lc 23.43Paraíso e ouviu palavras indizíveis, as quais não é lícito ao homem referir. 5 *2Co 12.1Do tal me gloriarei; de mim, porém, não me gloriarei, senão nas minhas *1Co 2.3;2Co 12.9s.fraquezas. 6 Pois, se desejar gloriar-me, não serei *2Co 11.16s.;2Co 12.11; vd.5.13insensato, *2Co 7.14porque falarei a verdade; mas abstenho-me para que ninguém julgue de mim fora do que vê em mim ou do que ouve de mim, 7 e por causa da extraordinária grandeza das *2Co 12.1revelações. Porquanto, para que eu me não engrandecesse demais, foi-me dado *Nm 33.55;Ez 28.24;Os 2.6um espinho na carne, *cp.Jó 2.6;1Co 5.5;Mt 4.10mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de eu não me engrandecer demais. 8 Acerca disso, *cp.Mt 26.44três vezes, implorei ao Senhor que o espinho se apartasse de mim. 9 E disse-me: Basta-te a minha graça, pois a minha *Fp 4.13; cp.1Co 2.5;Ef 3.16força se aperfeiçoa na fraqueza. Portanto, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, para que a força de Cristo repouse sobre mim. 10 Por isso, *Rm 5.3; cp.8.35folgo em fraquezas, em afrontas, em *2Co 6.4necessidades, em *2Ts 1.4;2Tm 3.11perseguições, em angústias *cp.2Co 5.15,20por amor de Cristo; pois, *cp.2Co 13.4quando estou fraco, então, estou forte.

11 Tenho-me tornado insensato; vós a isso me obrigastes. Eu devia ser louvado por vós, porque *2Co 11.5; cp.1Co 15.10em nada fui inferior aos maiores dentre os apóstolos, ainda *1Co 3.7; cp.1Co 13.2;15.9que nada sou. 12 *1Co 9.1; cp.Rm 15.19;Jo 4.48Os sinais dum apóstolo foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por milagres, por prodígios e por virtudes sobrenaturais. 13 Pois em que fostes inferiores às demais igrejas, senão que *1Co 9.12,18;2Co 11.9;2Co 12.14eu mesmo não vos fui pesado? Perdoai-me *2Co 11.7essa injustiça.

14 Eis que, *2Co 13.1; cp.2Co 1.15;13.2pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois *1Co 10.24,33não busco os vossos bens, mas *1Co 9.19a vós. *1Co 4.14s.;Gl 4.19Os filhos não devem entesourar para os pais, mas *Pv 19.14; cp.Ez 34.2os pais, para os filhos. 15 Eu, *cp.2Co 1.6;Rm 9.3;Fp 2.17;Cl 1.24;1Ts 2.8;2Tm 2.10de boa vontade, gastarei tudo e serei inteiramente gasto por amor das vossas almas. Se mais abundantemente *2Co 11.11vos amo, serei menos amado? 16 Mas seja assim, *2Co 11.9eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, *cp.2Co 11.20vos apanhei com dolo. 17 *cp.2Co 9.5Porventura, defraudei-vos por algum daqueles que vos enviei? 18 *2Co 8.6Roguei a *2Co 2.13Tito e enviei com ele *cp.2Co 8.18um irmão; defraudou-vos Tito? Não andamos no mesmo *cp.1Co 4.21espírito? Não seguimos *Rm 4.12as mesmas pegadas?

19 Há muito, pensais que nós nos desculpamos para convosco. *2Co 2.17; cp.Rm 9.1Perante Deus em Cristo falamos; mas todas as coisas, *Hb 6.9amados, são *2Co 10.8;Rm 14.19; cp.1Ts 5.11para a vossa edificação. 20 Pois eu temo que, *2Co 2.1-4; cp.1Co 4.21indo ter convosco, não vos ache quais eu vos quero, e que seja achado por vós qual não me quereis, e que haja *cp.1Co 1.11;3.3contendas, ciúmes, *Gl 5.20iras, *Rm 2.8;1Co 11.19facções, *Rm 1.30; cp.Tg 4.11;1Pe 2.1difamações, *Rm 1.29murmurações, *cp.1Co 4.6,18;5.2inchações, *cp.1Co 14.33tumultos. 21 Temo que, indo outra vez, meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu a muitos dos que *2Co 13.2antes pecaram e ainda não se arrependeram da *Gl 5.19; cp.1Co 6.9,18;Cl 3.5impureza, da fornicação e da impudicícia que cometeram.

1 Mi nepre devas fanfaroni, kvankam tio ne konvenas; sed mi venos al vizioj kaj malkaŝoj de la Sinjoro. 2 Mi konas viron en Kristo, antaŭ dek kvar jaroj (ĉu en la korpo, mi ne scias, ĉu ekster la korpo, mi ne scias; Dio scias) eklevitan ĝis en la trian ĉielon; 3 kaj mi scias pri la tiela viro (ĉu en la korpo, aŭ ekster la korpo, mi ne scias; Dio scias), 4 ke li estis eklevita en Paradizon, kaj aŭdis nedireblajn vortojn, kiujn ne estas permesate al homo paroli. 5 Pro tia homo mi fieros; sed pro mi mem mi ne fieros, krom rilate al miaj malfortaĵoj. 6 Ĉar se mi deziros fieri, mi ne estos malsaĝa; ĉar mi diros la veron; sed mi min detenas, por ke neniu min opiniu supera ol tia, kia li vidas min, aŭ aŭdas ĉe mi. 7 Kaj pro la treega grandeco de la malkaŝoj — por ke mi ne tro altiĝu, estis donita al mi dornego por la karno, sendito de Satano, por min kontuzi, por ke mi ne tro altiĝu. 8 Pri tio mi petegis trifoje la Sinjoron, ke ĝi foriru de mi. 9 Kaj li diris al mi: Mia graco sufiĉas por vi, ĉar mia potenco perfektiĝas en malforteco. Plej ĝoje do mi plivole fieros pri miaj malfortaĵoj, por ke la potenco de Kristo kovru min. 10 Mi do plezuron havas en malfortaĵoj, en atencoj, en bezonegoj, en persekutoj, en suferoj, pro Kristo; ĉar kiam mi estas malforta, tiam mi estas forta.

11 Mi malsaĝiĝis: vi min devigis; ĉar mi devus estis laŭdata de vi; ĉar en nenio mi malsuperis la plej eminentajn apostolojn, kvankam mi estas nenio. 12 Vere la signoj de apostolo estis elfaritaj inter vi en ĉia pacienco, per signoj kaj mirindaĵoj kaj potencaĵoj. 13 Ĉar en kio vi fariĝis malsuperaj kompare al la aliaj eklezioj, krom en tio, ke mi mem ne ŝarĝiĝis al vi? pardonu al mi ĉi tiun maljustaĵon.

14 Jen la trian fojon mi min tenas preta veni al vi; kaj mi ne fariĝos ŝarĝo por vi, ĉar mi celas ne viajn, sed vin; ĉar devus provizi ne la idoj por la gepatroj, sed la gepatroj por la idoj. 15 Kaj plej ĝoje mi elspezos kaj elspeziĝos por viaj animoj. Se mi vin amas pli abunde, ĉu mi estas des malpli amata? 16 Tio estu, tamen mi ne estis ŝarĝo por vi; sed estante ruzema, mi vin kaptis per logo. 17 Ĉu mi superruzis vin per iu el tiuj, kiujn mi sendis al vi? 18 Mi instigis al Tito, kaj kune kun li mi sendis la fraton. Ĉu Tito vin superruzis? ĉu ni ne iradis laŭ la sama Spirito? ĉu ni ne iradis en la samaj piedosignoj?

19 Vi ankoraŭ nun ĉiam pensas, ke ni nin senkulpigas antaŭ vi. Antaŭ Dio, ni parolas en Kristo. Sed ĉio, amataj miaj, estas por via edifo. 20 Ĉar mi timas, ke veninte, mi iel ne trovos vin tiaj, kiajn mi volas; kaj ke mi mem estos trovata tia, kian vi ne volas; ke iel estos malpaco, ĵaluzo, koleroj, partioj, kalumnioj, murmurado, ŝveliĝoj, tumultoj; 21 ke kiam mi revenos, mia Dio min humiligos antaŭ vi, kaj mi malĝojos pro multaj, kiuj jam antaŭe pekis kaj ne pentis pri la malpureco kaj adulto kaj volupto, kiujn ili faris.