1 Sabemos que, se a nossa *1Co 15.47; cp.2Co 4.7;Jó 4.19casa terrestre deste *2Pe 1.13s.tabernáculo for desfeita, temos de Deus um edifício, casa *cp.Mc 14.58;At 7.48;Hb 9.11,24não feita por mãos, eterna, nos céus. 2 Pois verdadeiramente neste tabernáculo *Rm 8.23;2Co 5.4gememos, desejando muito ser *cp.1Co 15.53s.;2Co 5.4revestidos da nossa habitação que é do céu, 3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus. 4 Pois, na verdade, os que estamos neste tabernáculo gememos, estando carregados, por não desejarmos ser despidos, mas revestidos; para que o que é *1Co 15.54mortal seja absorvido pela vida. 5 Mas o que nos fez para este mesmo fim é Deus, *2Co 1.22; cp.Rm 8.23que nos deu o penhor do Espírito. 6 Temos, portanto, sempre bom ânimo e sabemos que, *cp.Hb 11.13s.enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor 7 *2Co 4.18;1Co 13.12(porque andamos por fé e não por visão); 8 temos bom ânimo, digo, e *cp.Fp 1.23antes queremos estar ausentes do corpo e *cp.Jo 12.26;Fp 1.23presentes com o Senhor. 9 É por isso que também nos esforçamos, quer presentes, quer ausentes, *Rm 14.18;Cl 1.10;1Ts 4.1para lhe agradar. 10 Pois é necessário que todos sejamos descobertos perante o *Mt 16.27; cp.At 10.42;Rm 2.16;14.10,12;Ef 6.8tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, conforme o que praticou, o bem ou o mal.

11 Portanto, conhecendo o *Hb 10.31;12.29;Jd 23temor do Senhor, persuadimos aos homens, mas a Deus somos manifestos; e espero também que o *2Co 4.2sejamos nas vossas consciências. 12 Não *2Co 3.1nos recomendamos de novo a vós, porém vos damos *2Co 1.14;Fp 1.26ocasião de vos gloriardes por nossa causa, para que tenhais que responder aos que exultam na aparência e não no coração. 13 *2Co 11.1,16ss.;12.11; cp.Mc 3.21Se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós. 14 Pois o amor de Cristo *cp.At 18.5nos constrange, porque julgamos assim: *Rm 5.15;6.6ss.;Gl 2.20;Cl 3.3um morreu por todos; portanto, todos morreram. 15 Ele morreu por todos, para que os que vivem *Rm 14.7-9não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e foi ressuscitado. 16 Por isso, nós, daqui em diante, não conhecemos a ninguém *2Co 11.18;Fp 3.4;Jo 8.15segundo a carne; ainda que temos conhecido a Cristo segundo a carne, agora, contudo, não o conhecemos mais desse modo. 17 Se alguém está *Rm 16.7em Cristo, é uma *Gl 6.15;Jo 3.3;Rm 6.4nova criação; *cp.Is 43.18s.;65.17;Ef 4.24;Ap 21.4s.passou o que era velho; eis que se fez novo. 18 Mas *1Co 11.12todas as coisas vêm de Deus, *Cl 1.20;Rm 5.10que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu *cp.1Co 3.5o ministério da reconciliação, 19 a saber, que *cp.Cl 2.9Deus, em Cristo, estava reconciliando o mundo consigo, *Rm 4.8; cp.1Co 13.5não lhes imputando as suas transgressões e tendo confiado a nós a palavra da reconciliação.

20 Somos, portanto, *Ef 6.20; cp.Ml 2.7embaixadores por Cristo, *cp.2Co 6.1como se Deus exortasse por nós; por Cristo, vos rogamos que vos reconcilieis com Deus. 21 Àquele que *Hb 4.15;7.26;1Pe 2.22;1Jo 3.5; cp.At 3.14, etc.não conheceu pecado, o fez *Rm 8.3;Gl 3.13; cp.Rm 3.25;4.25pecado por nós, para que nós nos tornássemos *Rm 1.17;3.21s.;1Co 1.30justiça de Deus nele.

1 Ĉar ni scias, ke se la surtera loĝejo de nia tabernaklo dissolviĝos, ni havas de Dio konstruaĵon, domon ne manfaritan, eternan en la ĉieloj. 2 Ĉar vere en ĉi tiu ni ĝemas, sopirante al la survestado per nia loĝejo, kiu devenas de la ĉielo; 3 se almenaŭ, vestite, ni ne troviĝos nudaj. 4 Ĉar ni, kiuj estas en ĉi tiu tabernaklo, ĝemas ŝarĝite, ne pro tio, ke ni deziras senvestiĝi, sed ĉar ni deziras survestiĝi, por ke la mortaĵo estu elsorbita de la vivo. 5 Kaj Tiu, kiu nin elfaris por ĉi tiu celo, estas Dio, kiu donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito. 6 Ni do ĉiam ĝoje kuraĝas, kaj ni scias, ke dum ni ĉeestas en la korpo, ni forestas de la Sinjoro 7 (ĉar ni iradas fide, ne vide); 8 ni ĝoje kuraĝas, kaj ni plivolas foresti de la korpo kaj ĉeesti kun la Sinjoro. 9 Tial ankaŭ ni ambicias, ĉu ĉeestante aŭ forestante, esti akceptindaj ĉe li. 10 Ĉar ni ĉiuj devos elmontriĝi antaŭ la tribunala seĝo de Kristo, por ke ĉiu ricevu tion, kion li faris en la korpo, laŭ siaj faritaĵoj, ĉu bonaj aŭ malbonaj.

11 Sciante do la timon al la Sinjoro, ni celas konvinki homojn, sed ni ja elmontriĝas al Dio; kaj ni esperas, ke ni elmontriĝas ankaŭ al viaj konsciencoj. 12 Ni ne denove nin rekomendas al vi, sed donas al vi kaŭzon fieriĝi pri ni, por ke vi havu ion respondi al tiuj, kiuj fieriĝas ŝajne kaj ne kore. 13 Ĉar ĉu ni estis frenezaj, tio estis pro Dio, aŭ ĉu ni estas seriozaj, tio estas pro vi. 14 Ĉar la amo de Kristo nin devigas; ĉar ni juĝas jene, ke ĉar unu mortis pro ĉiuj, tial ĉiuj mortis; 15 kaj li mortis pro ĉiuj, por ke la vivantoj jam vivu ne por si mem, sed por tiu, kiu pro ili mortis kaj releviĝis. 16 Tial ni de nun konas neniun laŭkarne; eĉ kvankam ni konis Kriston laŭkarne, tamen ni ne plu lin tiel konas. 17 Tial se iu homo estas en Kristo, estas jam nova kreitaĵo; la malnovaĵoj forpasis, jen ili jam estiĝis novaj. 18 Sed ĉio estas de Dio, kiu repacigis nin al Si mem per Kristo kaj donis al ni la administradon de la repacigo; 19 nome, ke Dio estis en Kristo, repacigante la mondon al Si, ne alkalkulante al ili la kulpojn, kaj komisiis al ni la vorton repacigan.

20 Ni do estas ambasadoroj pro Kristo, kvazaŭ Dio per ni petadus; ni vin petegas pro Kristo, repaciĝu al Dio. 21 Tiun, kiu ne konis pekon, Li faris peko pro ni; por ke ni fariĝu justeco de Dio en li.