1 Paulo, *Ef 1.1;Cl 1.1;1Tm 1.1;2Tm 1.1;Tt 1.1; cp.Rm 1.1;Gl 1.1apóstolo de *Gl 3.26Cristo Jesus *1Co 1.1por vontade de Deus, e *2Co 1.19; cp.1Co 16.10;At 16.1Timóteo, nosso irmão, *1Co 10.32à igreja de Deus que está em *At 18.1Corinto, com todos os santos que estão em toda a *At 18.12Acaia: 2 *Rm 1.7Graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.

3 *Ef 1.3;1Pe 1.3Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e *Rm 15.5Deus de todo o conforto, 4 que *2Co 7.6-7,13; cp.Is 51.12;66.13nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos confortar aqueles que se acham em qualquer tribulação, pelo conforto com que nós mesmos somos confortados por Deus. 5 Pois, *cp.2Co 4.10;Fp 3.10;Cl 1.24assim como para conosco crescem os sofrimentos de Cristo, assim também por Cristo cresce o nosso conforto. 6 Mas, se somos atribulados, é *2Tm 2.10; cp.2Co 4.15;12.15;Ef 3.1,13para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é para o vosso conforto, o qual opera no suportar com fortaleza os mesmos sofrimentos que nós também sofremos. 7 A nossa esperança por vós é firme, sabendo que, *Rm 8.17como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis do conforto. 8 Pois *Rm 1.13não queremos que vós ignoreis, irmãos, *At 19.23;1Co 15.32(?)a tribulação que nos sobreveio na *At 16.6Ásia, como fomos excessivamente sobrecarregados além das nossas forças, a ponto de perder a esperança até da vida. 9 Mas nós temos tido, dentro de nós mesmos, a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, porém no Deus que ressuscita os mortos; 10 o *Rm 15.31qual nos livrou de tão terrível morte e nos livrará; *1Tm 4.10no qual temos esperado que também ainda nos livrará, 11 *cp.Rm 15.30;Fp 1.19;Fm 22ajudando-nos vós também com súplicas a nosso favor, para que, por *cp.2Co 4.15;9.11s.muitas pessoas, sejam dadas graças por nós pelo dom que nos foi concedido por meio de muitos.

12 Pois a nossa glória é esta: o testemunho da *At 23.1; cp.1Ts 2.10;Hb 13.18nossa consciência, de que, em santidade e *2Co 2.17sinceridade de Deus, *1Co 1.17; cp.Tg 3.15não em sabedoria carnal, mas, na graça de Deus, nos temos comportado no mundo, e mais especialmente para convosco. 13 Pois não vos escrevemos outra coisa, senão aquilo que ou ledes ou mesmo reconheceis; e espero que o reconhecereis *1Co 1.8até o fim; 14 assim também nos reconhecestes em parte, que somos a vossa glória, assim como vós também sois a nossa no Dia de nosso Senhor Jesus.

15 Nesta, confiança, era a minha intenção, primeiro, *cp.1Co 4.19ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo *Rm 1.11;15.29benefício; 16 e, por vós, *cp.At 19.21;1Co 16.5-7passar à *Rm 15.26Macedônia, e da Macedônia ir ter outra vez convosco, e ser por vós *At 15.3; cp.1Co 16.6,11encaminhado até a *At 19.21Judeia. 17 Tendo eu, portanto, esta intenção, usei, porventura, de leviandade? Acaso, as coisas que proponho, proponho-as *2Co 10.2s.; cp.11.18segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não, não? 18 Mas, como *1Co 1.9Deus é fiel, *cp.2Co 2.17a nossa palavra a vós não é sim e não. 19 Pois *Mt 16.16;26.63, etc.;Mt 4.3o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, a saber, por mim, *1Ts 1.1;2Ts 1.1;1Pe 5.12; cp.At 15.22Silvano *2Co 1.1e Timóteo, não se tornou sim e não, mas *cp.Hb 13.8nele é sim. 20 Por isso, *Rm 15.8tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; porquanto também por ele é o *1Co 14.16; cp.Ap 3.14amém para a glória de Deus, por nosso intermédio. 21 Aquele que nos *1Co 1.8confirma convosco em Cristo e *cp.1Jo 2.20,27nos ungiu é Deus, 22 que também *Jo 3.33imprimiu em nós o seu selo e, em nossos corações *2Co 5.5;Ef 1.14; cp.Rm 8.16deu o penhor do Espírito.

23 Mas *Rm 1.9; cp.Gl 1.20eu tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que, *1Co 4.21; cp.2Co 2.1,3para vos poupar, é que não fui mais a *2Co 1.1Corinto. 24 Não porque temos *1Pe 5.3; cp.2Co 4.5;11.20domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores do vosso gozo; pois, pela fé, *Rm 11.20; cp.1Co 15.1estais firmes.

1 Paŭlo, apostolo de Kristo Jesuo per la volo de Dio, kaj la frato Timoteo, al la eklezio de Dio, kiu estas en Korinto, kune kun ĉiuj sanktuloj, kiuj estas en la tuta Aĥaja lando: 2 Graco al vi kaj paco de Dio, nia Patro, kaj de la Sinjoro Jesuo Kristo.

3 Benata estu la Dio kaj Patro de nia Sinjoro Jesuo Kristo, la Patro de kompatoj kaj Dio de ĉia konsolo; 4 kiu konsoladas nin en nia tuta aflikto, por ke ni povu konsoli tiujn, kiuj iel afliktiĝas, per la konsolo, per kiu ni mem estas konsolataj de Dio. 5 Ĉar kiel la suferoj de Kristo abundas ĉe ni, tiel same abundas ankaŭ per Kristo nia konsolo. 6 Sed se ni afliktiĝas, tio estas por via konsolo kaj saviĝo; aŭ se ni konsoliĝas, tio estas por via konsolo, kiu energias, per la pacienca elportado de la samaj suferoj, kiujn ni ankaŭ suferadas; 7 kaj nia espero pri vi estas firma, ĉar ni scias, ke kiel vi estas partoprenantoj en la suferoj, tiel ankaŭ vi estas partoprenantoj en la konsolo. 8 Ĉar ni ne volas, ke vi nesciu, fratoj, pri la aflikto, kiu okazis al ni en Azio, ke ni ekstreme super la forto estis depremitaj, tiel, ke ni forte malesperis, eĉ pri la vivo; 9 ni ja ricevis la aljuĝon al morto en ni mem, por ke ni fidu ne nin mem, sed Dion, kiu levas la mortintojn, 10 kaj kiu nin forsavis el tia granda morto kaj forsavos; al kiu ni esperis, ke Li ankoraŭ plu nin forsavos; 11 dum vi ankaŭ nin kunhelpas per via petegado, por ke, pro la donaco donita al ni per multaj personoj, danko estu donata de multaj pro ni.

12 Ĉar jen estas nia singratulado, nome la atesto de nia konscienco, ke en sankteco kaj sincereco antaŭ Dio, ne laŭ homa saĝeco, sed laŭ la graco de Dio, ni kondutadis en la mondo, kaj precipe ĉe vi. 13 Ĉar ni skribas al vi nenion alian krom tio, kion vi legas kaj prikonsentas, kaj mi esperas, ke vi prikonsentos ĝis la fino; 14 kiel ankaŭ vi ja parte prikonsentis pri ni, ke ni estas via singratulado, tiel same, kiel vi ankaŭ estas la nia en la tago de nia Sinjoro Jesuo.

15 Kaj en ĉi tiu fidado mi intencis veni unue al vi, por ke vi havu duoblan gracon, 16 kaj vizitinte vin survoje, trairi en Makedonujon, kaj denove el Makedonujo veni al vi, kaj de vi esti antaŭen irigita al Judujo. 17 Kiam mi do tiel intencis, ĉu mi elmontris kapricemon? aŭ kion mi celas, ĉu mi tion celas laŭkarne, tiel ke estu ĉe mi la Jes, Jes, kaj la Ne, Ne? 18 Sed, kiel Dio estas fidela, nia parolo al vi ne estas Jes kaj Ne. 19 Ĉar la Filo de Dio, Jesuo Kristo, kiu de ni estas predikita inter vi, de mi kaj Silvano kaj Timoteo, ne estis Jes kaj Ne, sed en li la Jes estiĝis. 20 Ĉar kiel ajn multaj estas la promesoj de Dio, en li estas la Jes; tial ankaŭ per li estas la Amen, por la gloro al Dio per ni. 21 Kaj tiu, kiu fortikigas nin kune kun vi en Kristo kaj sanktoleis nin, estas Dio, 22 kiu ankaŭ nin sigelis kaj donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito en niaj koroj.

23 Sed mi vokas Dion kiel atestanton sur mian animon, ke por indulgi vin mi ankoraŭ ne venis al Korinto. 24 Ne kvazaŭ ni estrus super via fido, sed ni estas kunhelpantoj de via ĝojo; ĉar per via fido vi staras.