1 Sucedeu, depois da *1Sm 31.6morte de Saul, que, voltando Davi de *1Sm 30.1,17,26ferir os amalequitas e estando já dois dias em Ziclague, 2 ao terceiro dia, veio do arraial de Saul *2Sm 4.10um homem *1Sm 4.12com os vestidos rasgados e a cabeça coberta de terra. Tanto que chegou a Davi, *1Sm 25.23prostrou-se em terra e fez-lhe uma reverência. 3 Perguntou-lhe Davi: Donde vens? Ele lhe respondeu: Escapei do arraial de Israel. 4 Disse-lhe Davi: *1Sm 4.16Como foi lá isso? Rogo-te que mo digas. Ele respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos caíram e morreram; Saul e seu filho Jônatas também pereceram. 5 Disse Davi ao moço que lhe dava essas novas: Como sabes que são mortos Saul e seu filho Jônatas? 6 Respondeu o moço que lhe dava a notícia: Achei-me, por acaso, sobre *1Sm 28.4;31.6o monte de Gilboa; eis que *1Sm 31.2-4Saul se firmava sobre a sua lança, e os carros e os cavaleiros se avizinhavam dele. 7 Olhando ele para trás, viu-me e chamou-me. Eu disse: Eis-me aqui. 8 Ele me perguntou: Quem és tu? Eu lhe respondi: *1Sm 15.3;30.1,13,17Sou amalequita. 9 Ele me disse: Chega-te a mim e mata-me, pois sinto-me tomado duma vertigem, porque toda a minha vida ainda está em mim. 10 Cheguei-me a ele e *Jz 9.54matei-o, pois bem sabia que ele não podia viver depois que tinha caído. *2Rs 11.12Tomei a coroa que estava na sua cabeça e o bracelete do seu braço e trouxe-os aqui ao meu senhor.

11 Então, *Gn 37.29,34pegou Davi nos seus vestidos e os rasgou, e assim fizeram todos os homens que estavam com ele. 12 Prantearam, choraram e *2Sm 3.35jejuaram até a tarde por Saul, e por Jônatas, seu filho, e pelo povo de Jeová, e pela casa de Israel, porque haviam caído à espada. 13 Davi perguntou ao moço que lhe trouxera a notícia: Donde és tu? Respondeu ele: *2Sm 1.8Eu sou filho de um peregrino amalequita. 14 Davi disse-lhe: Como não tiveste medo *1Sm 24.6;26.9,11,16de estender a mão para matares ao ungido de Jeová? 15 Então, chamou Davi a um dos seus moços e lhe disse: Vai e lança-te sobre ele. Ele *2Sm 4.10,12o feriu, de sorte que morreu. 16 Disse-lhe Davi: *2Sm 3.28-29O teu sangue caia sobre a tua cabeça, porque a tua *2Sm 1.10;Lc 19.22própria boca deu testemunho contra ti, dizendo: Eu matei o ungido de Jeová.

17 Fez *2Cr 35.25Davi este cântico fúnebre sobre Saul e sobre seu filho 18 (ordenou que ensinassem aos filhos de Judá o cântico do arco), o qual está escrito no *Js 10.13livro de Jasar.

19 A tua glória, Israel, foi morta sobre os teus altos!

*2Sm 1.25,27Como caíram os teus valorosos!

20 *1Sm 31.8-13;Mq 1.10Não o noticieis em Gate,

nem o publiqueis nas praças de Asquelom;

*Êx 15.20-21;1Sm 18.6não suceda alegrarem-se os filhos dos filisteus,

não suceda exultarem os filhos dos *1Sm 14.6incircuncidados.

21 *1Sm 31.1Montes de Gilboa,

*Ez 31.15não caia sobre vós nem orvalho, nem chuva, nem haja campos que produzam ofertas,

pois ali foi arrojado com desprezo o escudo dos heróis,

o escudo de Saul, *Is 21.5não ungido com óleo.

22 *Dt 32.42;Is 34.6Do sangue dos feridos, da gordura dos heróis,

nunca recuou *1Sm 18.4o arco de Jônatas,

nem voltou vazia a espada de Saul.

23 Saul e Jônatas, amados e amáveis,

na sua vida e na sua morte, não se separaram;

*Jr 4.13eram mais ligeiros do que as águias,

*Jz 14.18mais fortes do que os leões.

24 Filhas de Israel, chorai sobre Saul,

que vos vestia de escarlata deliciosamente,

que vos punha sobre os vestidos adornos de ouro.

25 *2Sm 1.19,27Como caíram os valorosos no meio da peleja!

Jônatas foi morto sobre os teus altos.

26 Por ti estou angustiado, meu irmão Jônatas.

Tu eras as minhas delícias;

*1Sm 18.1-4maravilhoso me era o teu amor,

ultrapassando o amor de mulheres.

27 *2Sm 1.19,25Como caíram os valorosos,

*1Sm 2.4;Ez 39.9-10e pereceram as armas guerreiras!

1 Post la morto de Saul, kiam David revenis de la venkobato de Amalek, kaj David estis en Ciklag de du tagoj, 2 okazis, ke en la tria tago iu viro venis el la tendaro, de Saul, kaj liaj vestoj estis disŝiritaj kaj terpolvo estis sur lia kapo; kaj kiam li alvenis al David, li ĵetis sin sur la teron kaj adorkliniĝis. 3 Kaj David diris al li: De kie vi venas? Kaj tiu diris al li: El la tendaro de la Izraelidoj mi forsavis min. 4 Kaj David diris al li: Kiel estis la afero? diru al mi, mi petas. Kaj tiu diris, ke la popolo forkuris el la batalo, ke multaj falis el la popolo kaj mortis, kaj ke ankaŭ Saul kaj lia filo Jonatan mortis. 5 Kaj David diris al la junulo, kiu raportis al li: Kiamaniere vi eksciis, ke mortis Saul kaj lia filo Jonatan? 6 Kaj la junulo raportanta al li diris: Okaze mi venis sur la monton Gilboa, kaj jen mi vidis, ke Saul apogas sin sur sia glavo kaj la ĉaroj kaj rajdantoj atingas lin. 7 Kaj li ekrigardis malantaŭen, kaj ekvidis min kaj vokis min; kaj mi diris: Jen mi estas. 8 Kaj li diris al mi: Kiu vi estas? Kaj mi diris al li: Mi estas Amalekido. 9 Kaj li diris al mi: Stariĝu, mi petas, super mi, kaj mortigu min, ĉar kaptis min agonio; ĉar mia animo ĝis nun ankoraŭ estas en mi. 10 Tiam mi stariĝis super li kaj mortigis lin, ĉar mi sciis, ke li ne vivos post sia falo; kaj mi prenis la kronon, kiu estis sur lia kapo, kaj la brakornamon, kiu estis sur lia brako, kaj mi alportis ilin al mia sinjoro ĉi tien. 11 Tiam David kaptis siajn vestojn kaj disŝiris ilin, ankaŭ ĉiuj homoj, kiuj estis kun li. 12 Kaj ili funebris kaj ploris kaj fastis ĝis la vespero, pro Saul, kaj pro Jonatan, lia filo, kaj pro la popolo de la Eternulo, kaj pro la domo de Izrael, ke ili falis de glavo. 13 Kaj David diris al la junulo, kiu raportis al li: De kie vi estas? Kaj tiu respondis: Mi estas filo de fremdulo Amalekido. 14 Tiam David diris al li: Kiel vi ne timis etendi vian manon, por pereigi la sanktoleiton de la Eternulo? 15 Kaj David alvokis unu el la servantoj, kaj diris: Alproksimiĝu, kaj frapu lin. Kaj tiu frapis lin, kaj li mortis. 16 Kaj David diris al li: Via sango estu sur via kapo; ĉar via buŝo atestas kontraŭ vi per tio, ke vi diris: Mi mortigis la sanktoleiton de la Eternulo. 17 Kaj David eldiris la sekvantan funebran parolon pri Saul kaj pri lia filo Jonatan 18 (kaj li ordonis instrui al la Judoj la uzadon de pafarko, kiel estas skribite en la libro de la Justulo):

19 La beleco de Izrael estas mortigita sur viaj altaĵoj!

Kiel falis la herooj!

20 Ne sciigu en Gat,

Ne anoncu sur la stratoj de Aŝkelon;

Por ke ne ĝoju la filinoj de la Filiŝtoj,

Por ke ne ĝojkriu la filinoj de la necirkumciditoj.

21 Montoj en Gilboa,

Nek roso nek pluvo estu sur vi, nek kampoj fruktodonaj;

Ĉar tie estas malhonorita la ŝildo de herooj,

La ŝildo de Saul, kvazaŭ li ne estus oleita per sankta oleo.

22 Sen sango de mortigitoj, sen sebo de fortuloj,

La pafarko de Jonatan neniam venis returne,

Kaj la glavo de Saul ne revenis vane.

23 Saul kaj Jonatan, amindaj kaj ĉarmaj ĉe sia vivo,

Eĉ ĉe sia morto ne disiĝis;

Pli rapidaj ili estis ol agloj,

Pli fortaj ol leonoj.

24 Filinoj de Izrael, ploru pri Saul,

Kiu vestis vin per purpuro kun ornamaĵoj,

Kiu metis orajn ornamojn sur viajn vestojn.

25 Kiel falis herooj meze de la batalo!

Mortigita estas Jonatan sur viaj altaĵoj.

26 Mi malĝojas pro vi, mia frato Jonatan;

Vi estis al mi tre kara;

Via amo estis al mi pli kara,

Ol la amo de virinoj.

27 Kiel falis herooj,

Kaj pereis batalaj armiloj!