1 *1Cr 20.1Tendo decorrido um *2Sm 10.14;1Rs 20.22,26ano, ao tempo em que os reis saem para a guerra, enviou Davi a Joabe, juntamente com os seus servos e a todo o Israel; e destruíram aos amonitas e *2Sm 12.26-28;Jr 49.2-3;Am 1.14sitiaram a Rabá. Davi, porém, ficou em Jerusalém.

2 À tarde, *2Sm 4.5,7levantou-se Davi de dormir a sesta e pôs-se a passear *Dt 22.8;1Sm 9.25;Mt 24.17;At 10.9no eirado do palácio real; e do eirado viu, tomando banho, uma mulher que era em extremo formosa. 3 Davi mandou saber quem era. Foi-lhe dito: É *1Cr 3.5Bate-Seba, filha de Eliã, mulher de *2Sm 23.39Urias, heteu. 4 Enviou Davi mensageiros e fez que lha trouxessem. Chegada que foi Bate-Seba, *Sl 51, título;Tg 1.14-15ele se deitou com ela, *Lv 12.2-5;15.19-28;18.19pois já estava purificada da sua imundícia. Depois, voltou ela para casa. 5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: *Lv 20.10;Dt 22.22Estou grávida.

6 Davi enviou a Joabe, dizendo: Remete a Urias, heteu. Joabe remeteu Urias a Davi. 7 Quando Urias se apresentou a Davi, *Gn 37.14;1Sm 17.22este lhe perguntou como passava Joabe e o povo e como ia a guerra. 8 Disse Davi a Urias: Desce para tua casa e *Gn 43.24;Lc 7.44lava os teus pés. Saiu Urias da casa real e foi mandado após ele *Gn 43.34um presente do rei. 9 Mas Urias dormiu *1Rs 14.27-28à porta da casa real com todos os servos do seu senhor e não desceu para sua casa. 10 Avisaram disso a Davi, dizendo: Urias não desceu para sua casa. Perguntou Davi a Urias: Não és tu vindo duma jornada? Por que não desceste para tua casa? 11 Respondeu Urias a Davi: *2Sm 7.2,6A arca, e Israel, e Judá estão em tendas, e o meu senhor Joabe e *2Sm 20.6os servos do meu senhor acampam-se ao ar livre; hei de entrar eu na minha casa, para comer, e beber, e para dormir com minha mulher? *2Sm 4.9;14.19Pela tua vida e pela vida da tua alma, não farei tal coisa. 12 Disse Davi a Urias: Fica aqui hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte. 13 E Davi o convidou a comer e a beber na sua presença e o embebedou. À tarde, saiu Urias a deitar-se na sua cama *2Sm 11.9com os servos do seu senhor, porém não desceu para sua casa.

14 Pela manhã, *1Rs 21.8-10escreveu Davi uma carta a Joabe e lha enviou por mão de Urias. 15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde a Urias na frente onde for mais renhido o combate e deixai-o sozinho, *2Sm 12.9para que seja ferido e morra. 16 Quando Joabe vigiava a cidade, pôs a Urias num lugar onde sabia que estavam homens valentes. 17 Tendo os homens da cidade feito uma sortida, pelejaram contra Joabe; do povo caíram alguns que eram servos de Davi, *2Sm 11.21e morreu também Urias heteu. 18 Enviou Joabe e referiu a Davi todas as coisas que se tinham passado na batalha; 19 deu ordem ao mensageiro, dizendo: Quando tiveres acabado de referir ao rei tudo o que se passou na batalha, 20 se o rei se encolerizar e te disser: Por que chegastes tão perto da cidade para pelejardes? Não sabíeis que haviam de atirar do alto do muro? 21 *Jz 9.50-54Quem matou a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto do muro, lançou em cima dele a pedra superior dum moinho, de sorte que morreu em Tebes? Por que chegastes tão perto do muro? Então, responderás: Também foi morto teu servo Urias, heteu.

22 Partiu o mensageiro, foi e referiu a Davi tudo o que Joabe lhe tinha mandado. 23 Disse o mensageiro a Davi: Na verdade, os homens prevaleceram contra nós e saíram a nós no campo, mas, dando sobre eles, os repelimos até a porta. 24 Do alto do muro atiraram os flecheiros contra os teus servos; morreram alguns dos servos do rei, e morreu também o teu servo Urias, heteu. 25 Disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te desagrade isso, porque a espada destrói ora este, ora aquele. Faze mais rija a tua peleja contra a cidade e derruba-a. Quanto a ti, encoraja a Joabe.

26 Quando a mulher de Urias ouviu que seu marido era morto, *Gn 50.10;Dt 34.8;1Sm 31.13o chorou. 27 Passado o tempo do nojo, mandou Davi buscá-la para sua casa. *2Sm 12.9Ela lhe foi por mulher e deu-lhe à luz um filho. *Sl 51.4-5Mas o que Davi fizera desagradou a Jeová.

1 Post unu jaro, en la tempo, kiam la reĝoj eliras milite, David sendis Joabon kune kun siaj servantoj kaj kun ĉiuj Izraelidoj; kaj ili faris ruinigadon inter la Amonidoj, kaj sieĝis Raban. Sed David restis en Jerusalem.

2 Okazis, ke vespere David leviĝis de sia kuŝejo kaj ekpromenis sur la tegmento de la reĝa domo; kaj li ekvidis de la tegmento virinon, kiu sin lavis; kaj la virino estis tre belaspekta. 3 Kaj David sendis, por demandi pri la virino; kaj oni diris al li, ke ŝi estas Bat-Ŝeba, filino de Eliam, kaj edzino de Urija, la Ĥetido. 4 Tiam David sendis senditojn, por preni ŝin; kaj ŝi venis al li, kaj li kuŝis kun ŝi; kiam ŝi repuriĝis de sia malpureco, ŝi revenis en sian domon. 5 Kaj la virino gravediĝis, kaj ŝi sendis, por sciigi Davidon, dirante: Mi gravediĝis. 6 Tiam David sendis al Joab, por diri: Sendu al mi Urijan, la Ĥetidon. Kaj Joab sendis Urijan al David. 7 Kiam Urija venis al li, David demandis pri la farto de Joab kaj pri la farto de la popolo kaj pri la sukceso de la milito. 8 Kaj David diris al Urija: Iru en vian domon, kaj lavu viajn piedojn. Kaj Urija eliris el la domo de la reĝo, kaj lin sekvis donacoj de la reĝo. 9 Sed Urija dormis ĉe la enirejo de la domo de la reĝo, kune kun ĉiuj servantoj de lia sinjoro, kaj li ne iris en sian domon. 10 Kaj oni raportis al David, dirante: Urija ne iris en sian domon. Tiam David diris al Urija: Vi venis ja de la vojo; kial do vi ne iris en vian domon? 11 Kaj Urija respondis al David: La kesto kaj Izrael kaj Jehuda troviĝas en tendoj, kaj mia sinjoro Joab kaj la servantoj de mia sinjoro bivakas sur la kampo; kaj ĉu mi irus en mian domon, por manĝi kaj trinki, kaj kuŝi kun mia edzino? mi ĵuras per via vivo kaj per la vivo de via animo, ke mi ne faros tion. 12 Tiam David diris al Urija: Restu ĉi tie ankoraŭ hodiaŭ, kaj morgaŭ mi forliberigos vin. Kaj Urija restis en Jerusalem tiun tagon kaj la sekvantan. 13 Kaj David invitis lin, ke li manĝu kaj trinku ĉe li, kaj ebriigis lin. Vespere li eliris, por dormi sur sia kuŝejo kun la servantoj de sia sinjoro, sed en sian domon li ne iris. 14 Matene David skribis leteron al Joab, kaj sendis ĝin per Urija. 15 Kaj en la letero li skribis jenon: Metu Urijan en la fronton de la plej forta batalo, kaj deturniĝu de li, ke li estu frapita kaj mortu. 16 Tial, kiam Joab sieĝis la urbon, li metis Urijan sur la lokon, pri kiu li sciis, ke tie estas la plej fortaj viroj. 17 Kiam la loĝantoj de la urbo eliris kaj ekbatalis kontraŭ Joab, falis kelka nombro el la servantoj de David; kaj mortis ankaŭ Urija, la Ĥetido. 18 Joab sendis kaj raportigis al David ĉiujn cirkonstancojn de la batalo. 19 Kaj al la sendito li donis jenan ordonon: Kiam vi finos raporti al la reĝo ĉiujn cirkonstancojn de la batalo, 20 kaj la reĝo ekkoleros, kaj diros: Kial vi alproksimiĝis al la urbo, por batali? ĉu vi ne sciis, ke oni pafos de la muro? 21 kiu mortigis Abimeleĥon, filon de Jerubeŝet? ĉu ne virino ĵetis sur lin de la muro muelŝtonon, ke li mortis en Tebec? kial vi alproksimiĝis al la muro? tiam diru: Ankaŭ via servanto Urija, la Ĥetido, mortis. 22 La sendito iris, kaj venis kaj raportis al David ĉion, por kio sendis lin Joab. 23 Kaj la sendito diris al David: Kiam tiuj homoj montriĝis pli fortaj ol ni kaj eliris kontraŭ nin sur la kampon, ni komencis premi ilin al la enirejo en la pordegon; 24 tiam la pafistoj pafis sur viajn servantojn de sur la muro, kaj pereis kelkaj el la servantoj de la reĝo, kaj ankaŭ via servanto Urija, la Ĥetido, mortis. 25 Tiam David diris al la sendito: Tiel diru al Joab: Ne afliktiĝu pro tio, ke la glavo formanĝas jen tiun, jen alian; plifortigu vian militon kontraŭ la urbo kaj detruu ĝin, kaj estu kuraĝa. 26 Kiam la edzino de Urija aŭdis, ke mortis ŝia edzo Urija, ŝi funebris pro sia edzo. 27 Kiam pasis la funebro, David sendis, kaj prenis ŝin en sian domon; kaj ŝi fariĝis lia edzino, kaj ŝi naskis al li filon. Sed la faro, kiun faris David, malplaĉis al la Eternulo.