1 Disse Davi: Não resta, porventura, alguém da casa de Saul, *1Sm 20.14-17,42para que eu lhe faça beneficência por amor de Jônatas? 2 Ora, havia um servo da casa de Saul cujo nome era Ziba, e chamaram-no à presença de Davi. O rei perguntou-lhe: És tu *2Sm 16.1-4;19.17,29Ziba? Respondeu: Teu servo é ele. 3 Perguntou-lhe o rei: Não existe ainda alguém da casa de Saul, para que eu lhe *1Sm 20.14faça grandes mercês? Respondeu Ziba ao rei: Ficou ainda *2Sm 4.4um filho de Jônatas, aleijado dos pés. 4 Onde está ele? — perguntou-lhe o rei. Ziba respondeu-lhe: Está em Lo-Debar, *2Sm 17.27-29na casa de Maquir, filho de Amiel. 5 Enviou o rei Davi e o tirou de Lo-Debar, da casa de Maquir, filho de Amiel. 6 *2Sm 16.4;19.24-30Mefibosete, filho de Jônatas, filho de Saul, veio ter com Davi, *1Sm 25.23prostrou-se com o rosto em terra e fez-lhe uma reverência. Disse Davi: Mefibosete! Ele respondeu: Eis aqui o teu servo! 7 Então, lhe disse Davi: Não temas; *2Sm 9.1,3eu te farei, sem falta, beneficência por amor de Jônatas, teu pai. *2Sm 12.8Restituir-te-ei todas as terras de Saul, teu pai, *2Sm 19.28;1Rs 2.7;2Rs 25.29e tu, de contínuo, comerás pão à minha mesa. 8 Prostrou-se Mefibosete e disse: Que é o teu servo, para teres olhado *2Sm 16.9para um cão morto qual eu sou?

9 Chamou o rei a Ziba, servo de Saul, e disse-lhe: Eu dei ao filho do teu senhor *2Sm 16.4;19.29tudo o que pertencia a Saul e a toda a sua casa. 10 Trabalhar-lhe-ás as terras, tu, e teus filhos, e os teus servos; e recolherás os frutos, para que o filho do teu senhor tenha pão que coma; mas *2Sm 9.7,11,13Mefibosete, filho do teu senhor, *2Sm 19.28;1Rs 2.7comerá sempre à minha mesa. Ziba tinha quinze filhos e vinte servos. 11 Disse Ziba ao rei: Segundo tudo o que manda o rei, meu senhor, ao seu servo, assim o fará ele. Quanto a Mefibosete, disse o rei, ele comerá à minha mesa como um dos filhos do rei. 12 Mefibosete tinha um filho pequeno, que se chamava *1Cr 8.34Mica. Todos os que moravam em casa de Ziba eram servos de Mefibosete. 13 Morava Mefibosete em Jerusalém, porque *2Sm 9.7,11todos os dias comia à mesa do rei. *2Sm 9.3Ele era coxo de ambos os pés.

1 Kaj David diris: Ĉu ekzistas ankoraŭ iu, kiu restis el la domo de Saul, ke mi povu fari al li favorkoraĵon pro Jonatan? 2 El la domo de Saul estis servanto, kies nomo estis Ciba; kaj oni vokis lin al David, kaj la reĝo diris al li: Ĉu vi estas Ciba? Kaj tiu respondis: Mi, via sklavo. 3 Tiam la reĝo diris: Ĉu ekzistas ankoraŭ iu el la domo de Saul, ke mi povu fari al li favorkoraĵon en la nomo de Dio? Kaj Ciba diris al la reĝo: Ekzistas ankoraŭ filo de Jonatan, lamulo. 4 Kaj la reĝo diris al li: Kie li estas? Kaj Ciba diris al la reĝo: Jen li estas en la domo de Maĥir, filo de Amiel, en Lo-Debar. 5 Tiam la reĝo David sendis, kaj venigis lin el la domo de Maĥir, filo de Amiel, el Lo-Debar. 6 Kaj venis Mefiboŝet, filo de Jonatan, filo de Saul, al David, kaj ĵetis sin vizaĝaltere kaj adorkliniĝis. Kaj David diris: Mefiboŝet! Kaj tiu diris: Jen mi estas, via sklavo. 7 Kaj David diris al li: Ne timu, ĉar mi estos por vi favorkora pro via patro Jonatan, kaj mi redonos al vi ĉiujn kampojn de via patro Saul, kaj vi manĝados ĉiam ĉe mia tablo. 8 Kaj tiu adorkliniĝis, kaj diris: Kio estas via sklavo, ke vi vin turnas al senviva hundo, kiel mi estas? 9 Kaj la reĝo alvokis Ciban, la servanton de Saul, kaj diris al li: Ĉion, kio apartenis al Saul kaj al lia tuta domo, mi donas al la filo de via sinjoro; 10 prilaboradu do por li la teron, vi kaj viaj filoj kaj viaj servantoj, kaj rikoltadu, por ke la filo de via sinjoro havu panon por manĝado; sed Mefiboŝet, filo de via sinjoro, manĝados ĉiam ĉe mia tablo. Kaj Ciba havis dek kvin filojn kaj dudek servantojn. 11 Kaj Ciba diris al la reĝo: Ĉion, kion mia sinjoro la reĝo ordonas al sia sklavo, via sklavo faros. Kaj Mefiboŝet manĝados ĉe mia tablo egale al la filoj de la reĝo. 12 Mefiboŝet havis malgrandan filon, kies nomo estis Miĥa. Kaj ĉiuj, kiuj loĝis en la domo de Ciba, estis servantoj al Mefiboŝet. 13 Kaj Mefiboŝet loĝis en Jerusalem, ĉar li ĉiam manĝadis ĉe la tablo de la reĝo. Kaj li estis lama je siaj ambaŭ piedoj.