1 *1Cr 21Tornou-se, *2Sm 21.1-2de novo, a acender a ira de Jeová contra Israel e incitou contra eles a Davi, dizendo: *1Cr 27.23-24Vai, numera a Israel e a Judá. 2 Disse o rei a Joabe, general do seu exército: Corre todas as tribos de Israel, *2Sm 3.10;Jz 20.1desde Dã até Berseba, e fazei resenha do povo, para que eu saiba o número do povo. 3 Joabe respondeu ao rei: *Dt 1.11Queira Jeová, teu Deus, multiplicar o povo cem vezes mais do que agora é, e veja-o o rei, meu senhor! Mas por que tem prazer nisso o rei, meu senhor? 4 Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe e contra os generais do exército. Saiu da presença do rei Joabe, com os generais do exército a contar o povo de Israel. 5 Tendo eles passado o Jordão, acamparam-se em *Dt 2.36;Js 13.9,16Aroer, ao lado direito da cidade que está no meio do vale de Gade, indo até *Nm 21.32;32.35Jazer. 6 Em seguida, foram a Gileade e à terra de Tatim-Hodchi; foram a Dã-Jaã, dali virando-se para *Js 19.28;Jz 1.31Sidom, 7 chegaram *Js 19.29à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos *Js 11.3;Jz 3.3heveus e dos cananeus; e acabaram a viagem no Neguebe de Judá, em *Gn 21.22-33Berseba. 8 Tendo corrido toda a terra, chegaram a Jerusalém ao fim de nove meses e vinte dias. 9 Deu Joabe ao rei a *Nm 1.44-46soma do recenseamento do povo. Havia em Israel *1Cr 21.5oitocentos mil homens valentes que puxavam da espada, e em Judá eram quinhentos mil.

10 *1Sm 24.5O coração de Davi o acusou, depois de ter ele numerado o povo. Disse Davi a Jeová: *2Sm 12.13Muito pequei no que fiz; porém agora, Jeová, rogo-te que perdoes a iniquidade do teu servo, porque *1Sm 13.13;2Cr 16.9procedi muito nesciamente. 11 Levantando-se Davi pela manhã, veio a palavra de Jeová ao *1Sm 22.5;1Cr 29.29profeta Gade, *1Sm 9.9vidente de Davi, dizendo: 12 Vai e fala a Davi: Assim diz Jeová: Três coisas te ofereço; escolhe qual delas queres que te faça. 13 Gade, indo ter com Davi, lho intimou e disse: Queres que te venham *1Cr 21.12;Ez 14.21sete anos de fome na tua terra? Ou queres fugir por três meses diante dos teus inimigos, enquanto estes te perseguirem? Ou que haja por três dias peste na tua terra? Delibera, agora, e vê que resposta hei de levar a quem me enviou. 14 Respondeu Davi a Gade: Acho-me em grande aperto. Caiamos nas mãos de Jeová, *Sl 51.1;130.4,7porque muitas são as suas misericórdias; porém nas mãos dos homens não caia eu.

15 Então, *1Cr 21.14;27.24enviou Jeová a peste a Israel, desde a manhã até o tempo determinado; e morreram do povo, *2Sm 24.2desde Dã até Berseba, setenta mil homens. 16 *Êx 12.23;2Rs 19.35;At 12.23Quando o Anjo estendeu a mão sobre Jerusalém para a destruir, *Êx 32.14;1Sm 15.11arrependeu-se do mal Jeová e disse ao Anjo que exterminava ao povo: Basta; detém, agora, a tua mão. O Anjo de Jeová estava junto à eira de Araúna, jebuseu. 17 Davi, quando viu ao Anjo que feriu o povo, falou a Jeová: *2Sm 24.10Eis que eu pequei e eu procedi perversamente, porém *2Sm 7.8;Sl 74.1estas ovelhas que fizeram? Seja a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai.

18 Veio Gade, naquele dia, ter com Davi e disse-lhe: Sobe e levanta um altar a Jeová na eira de *2Cr 3.1Araúna, jebuseu. 19 Davi subiu conforme a palavra de Gade, como Jeová ordenou. 20 Olhou Araúna, e, vendo que vinham ter com ele o rei e seus servos, saiu, e prostrou-se perante o rei com o rosto em terra. 21 Perguntou: Por que vem o rei, meu senhor, ter com o seu servo? Respondeu Davi: Para comprar de ti a eira, para edificar um altar a Jeová, *Nm 16.44-50a fim de que cesse dentre o povo a praga. 22 Araúna disse a Davi: Tome, e sacrifique o rei, meu senhor, o que bem lhe parecer; eis *1Sm 6.14;1Rs 19.21os bois para o holocausto, e os trilhos, e os aparelhos dos bois para a lenha. 23 *Gn 23.8-16Tudo isso, ó rei, Araúna te oferece. Disse Araúna ao rei: Que Jeová, teu Deus, *Ez 20.40-41te aceite! 24 Então, disse o rei a Araúna: Não; porém to comprarei pelo que vale; não *Ml 1.13-14oferecerei a Jeová, meu Deus, holocaustos que me não custem nada. *1Cr 21.24-25Comprou Davi a eira e os bois por cinquenta siclos de prata. 25 Edificou ali um altar a Jeová e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. *2Sm 21.14Assim, Jeová se tornou propício para com a terra, e a praga cessou de Israel.

1 La kolero de la Eternulo denove ekflamis kontraŭ la Izraelidoj, kaj Li incitis Davidon kontraŭ ili, dirante: Iru, kalkulu Izraelon kaj Jehudan. 2 Kaj la reĝo diris al Joab, la militestro, kiu estis ĉe li: Iru, mi petas, tra ĉiuj triboj de Izrael, de Dan ĝis Beer-Ŝeba, kaj kalkulu la popolon, por ke mi sciu la nombron de la popolo. 3 Tiam Joab diris al la reĝo: La Eternulo, via Dio, plimultigu la popolon centoble kompare kun tio, kio estas nun, kaj la okuloj de mia sinjoro tion vidu; sed por kio mia sinjoro la reĝo deziras tiun aferon? 4 Sed la vorto de la reĝo superfortis Joabon kaj la militestrojn; tial Joab kaj la militestroj foriris de la reĝo, por kalkuli la popolon Izraelan. 5 Ili transiris Jordanon, kaj starigis siajn tendojn en Aroer, dekstre de la urbo, kiu estas meze de la valo Gad, antaŭ Jazer; 6 kaj ili venis en Gileadon kaj en la landon Taĥtim-Ĥodŝi; poste ili venis en Dan-Jaanon kaj en la ĉirkaŭaĵon de Cidon. 7 Ili venis al la fortikaĵo de Tiro, kaj en ĉiujn urbojn de la Ĥividoj kaj Kanaanidoj, kaj eliris en la sudon de Judujo al Beer-Ŝeba. 8 Ili trapasis la tutan landon, kaj venis Jerusalemon post naŭ monatoj kaj dudek tagoj. 9 Kaj Joab transdonis al la reĝo la rezulton de la kalkulado de la popolo; kaj montriĝis, ke da Izraelidoj estas okcent mil viroj militkapablaj, povantaj eltiri glavon, kaj da Jehudaidoj kvincent mil viroj.

10 Kaj ekbatis la koro de David, post kiam li kalkuligis la popolon. Kaj David diris al la Eternulo: Mi forte pekis per tio, kion mi faris; kaj nun, ho Eternulo, pardonu do la malbonagon de Via sklavo; ĉar mi agis tre malsaĝe. 11 David leviĝis matene, kaj la Eternulo parolis al la profeto Gad, la viziisto de David, dirante: 12 Iru kaj diru al David: Tiele diris la Eternulo: Tri punojn Mi proponas al vi; elektu al vi unu el ili, ke Mi ĝin faru al vi. 13 Kaj Gad venis al David kaj sciigis al li, kaj diris al li: Ĉu venu al vi sepjara malsato en via lando? aŭ dum tri monatoj vi forkuradu de viaj malamikoj kaj ili persekutu vin? aŭ estu tritaga pesto en via lando? pripensu do kaj decidu, kion mi respondu al mia Sendinto. 14 Tiam David diris al Gad: Estas al mi tre malfacile; sed ni falu en la manon de la Eternulo, ĉar granda estas Lia kompatemeco; nur mi ne falu en manon homan. 15 Kaj la Eternulo venigis peston sur Izraelon, de tiu mateno ĝis la difinita tempo; kaj mortis el la popolo de Dan ĝis Beer-Ŝeba sepdek mil homoj. 16 Kaj la anĝelo etendis sian manon kontraŭ Jerusalemon, por pereigi ĝin; sed la Eternulo bedaŭris la malbonon, kaj diris al la anĝelo, kiu ekstermis la popolon: Sufiĉe! nun haltigu vian manon! La anĝelo de la Eternulo estis tiam ĉe la draŝejo de Aravna, la Jebusido. 17 Kaj, ekvidinte la anĝelon, kiu frapis la popolon, David ekparolis al la Eternulo, dirante: Jen mi pekis, kaj mi malbonagis; sed kion faris ĉi tiuj ŝafoj? Via mano estu sur mi kaj sur la domo de mia patro.

18 En tiu tago venis Gad al David, kaj diris al li: Iru, starigu altaron al la Eternulo en la draŝejo de Aravna, la Jebusido. 19 Kaj David iris konforme al la vortoj de Gad, kiel ordonis la Eternulo. 20 Aravna ekrigardis, kaj ekvidis la reĝon kaj liajn servantojn, kiuj iris al li; kaj Aravna eliris, kaj adorkliniĝis al la reĝo vizaĝaltere. 21 Kaj Aravna diris: Por kio mia sinjoro la reĝo venis al sia sklavo? David respondis: Por aĉeti de vi la draŝejon, kaj konstrui altaron al la Eternulo, por ke ĉesiĝu la pesto inter la popolo. 22 Sed Aravna diris al David: Mia sinjoro la reĝo prenu kaj alportu oferojn, kiel plaĉas al li; jen estas bovoj por brulofero, kaj la draŝiloj kaj la jungilaro de la bovoj servos kiel ligno. 23 Ĉion tion donis Aravna al la reĝo. Kaj Aravna diris al la reĝo: La Eternulo, via Dio, favoru vin. 24 Tamen la reĝo diris al Aravna: Ne; mi volas aĉeti de vi pro difinita prezo; mi ne alportos al la Eternulo, mia Dio, bruloferojn senpagajn. Kaj David aĉetis la draŝejon kaj la bovojn pro kvindek sikloj da arĝento. 25 Kaj David konstruis tie altaron al la Eternulo, kaj alportis bruloferojn kaj pacoferojn. Kaj la Eternulo repaciĝis kun la lando; kaj ĉesiĝis la pesto inter la Izraelidoj.