1 Estes também são *Pv 1.1provérbios de Salomão, os quais transcreveram os homens de Ezequias, rei de Judá.

2 É a glória de Deus *Dt 29.29;Rm 11.33encobrir as coisas,

mas a glória dos *Ed 6.1reis, esquadrinhá-las.

3 O céu na sua altura, a terra na sua profundidade

e o coração dos reis são inescrutáveis.

4 Tirai da prata a *Pv 26.23;Ez 22.18escória,

e dela o *Ml 3.2-3ourives tirará um vaso.

5 Tirai de diante do rei *Pv 20.8o perverso,

e o seu *Pv 16.12trono será estabelecido na justiça.

6 Não te engrandeças na presença do rei,

nem te ponhas no lugar dos grandes,

7 porque *Lc 14.7-11melhor é que te digam: Sobe para cá

do que seres humilhado perante o príncipe,

a quem os teus olhos veem.

8 Não saias *Pv 17.14;Mt 5.25depressa a contender,

para que, no fim, não saibas que fazer,

quando o teu próximo te houver envergonhado.

9 *Mt 18.15Discute a tua causa a sós com o teu próximo

*Pv 11.13e não reveles o segredo de outro,

10 Para que aquele que te ouvir não te vitupere,

e não se te apegue a tua infâmia.

11 *Pv 15.23A palavra proferida a seu tempo

é como maçãs de ouro em cestos de prata.

12 Como *Êx 32.2;35.22;Ez 16.12pendentes de ouro e *2Sm 1.24joias de *Jó 28.17ouro puro,

assim é o sábio repreensor para o *Pv 15.31;20.12ouvido obediente.

13 Como o *Pv 25.25frescor da neve no tempo da ceifa,

assim é o *Pv 13.17mensageiro fiel para os que o enviam,

porque ele refrigera a alma dos seus amos.

14 Como *Jd 12nuvens e *Jr 5.13;Mq 2.11ventos sem chuva,

assim é o que *Pv 20.6se gaba de dádivas que não fez.

15 Pela *Pv 16.14;Gn 32.4;1Sm 25.24;Ec 10.4longanimidade se abranda o príncipe,

e a *Pv 15.1língua suave quebranta ossos.

16 *Jz 14.8;1Sm 14.25Achaste mel? Come *Pv 25.27só o que te basta,

para que não te fartes dele e não o vomites.

17 Entra raras vezes na casa do teu próximo,

para que se não enfade de ti e te aborreça.

18 O homem que diz *Pv 24.28;Êx 20.16falso testemunho contra o seu próximo

é um malho, *Pv 12.18;Sl 57.4uma espada e uma *Jr 9.8flecha aguda.

19 Confiança num *Jó 6.15homem desleal no tempo da angústia

é como dente quebrado e pé desconjuntado.

20 Como aquele que despe o vestido num dia de frio e como vinagre sobre salitre,

assim é aquele que canta canções ao coração triste.

21 *Êx 23.4-5;2Rs 6.22;2Cr 28.15;Mt 5.44;Rm 12.20Se o teu inimigo tiver fome, dá-lhe de comer;

e, se tiver sede, dá-lhe de beber.

22 Porque lhe amontoarás brasas vivas sobre a cabeça,

*Mt 6.4,6e Jeová te recompensará.

23 O vento do norte traz chuva,

*Sl 101.5e a língua caluniadora, o rosto irado.

24 *Pv 21.9Melhor é morar no canto do eirado

do que com uma mulher de contendas numa casa espaçosa.

25 *Pv 25.13Como água fria a quem tem sede,

tais são as *Pv 15.30boas notícias vindas dum país remoto.

26 Como a *Ez 32.2;34.18-19fonte turvada e o manancial corrompido,

assim é o justo que se abate perante o perverso.

27 Comer muito mel *Pv 25.16não é bom.

Assim, *Pv 27.2esquadrinhar a própria glória não é glória.

28 Aquele que não pode conter *Pv 16.32o seu espírito

é como uma *2Cr 32.5;Ne 1.3cidade derrubada, que não tem muros.

1 Ankaŭ ĉi tio estas sentencoj de Salomono, kiujn kolektis la viroj de Ĥizkija, reĝo de Judujo.

2 Honoro de Dio estas kaŝi aferon;

Sed honoro de reĝoj estas esplori aferon.

3 La ĉielo estas alta, la tero estas profunda,

Kaj la koro de reĝoj estas neesplorebla.

4 Forigu de arĝento la almiksaĵon,

Kaj la puriganto ricevos vazon.

5 Forigu malvirtulon de la reĝo,

Kaj lia trono fortikiĝos en justeco.

6 Ne montru vin granda antaŭ la reĝo,

Kaj sur la loko de eminentuloj ne stariĝu;

7 Ĉar pli bone estas, se oni diros al vi: Leviĝu ĉi tien,

Ol se oni malaltigos vin antaŭ eminentulo,

Kiun vidis viaj okuloj.

8 Ne komencu tuj disputi;

Ĉar kion vi faros poste, kiam via proksimulo vin hontigos?

9 Faru disputon kun via proksimulo mem,

Sed sekreton de aliulo ne malkaŝu;

10 Ĉar alie aŭdanto vin riproĉos,

Kaj vian babilon vi jam ne povos repreni.

11 Vorto dirita en ĝusta tempo

Estas kiel oraj pomoj sur retaĵo arĝenta.

12 Kiel ora orelringo kaj multekosta kolringo,

Tiel estas saĝa admonanto por aŭskultanta orelo.

13 Kiel malvarmo de neĝo en la tempo de rikolto,

Tiel estas fidela sendito por siaj sendintoj:

Li revigligas la animon de sia sinjoro.

14 Kiel nuboj kaj vento sen pluvo,

Tiel estas homo, kiu fanfaronas per dono, kiun li ne faras.

15 Per pacienco oni altiras al si potenculon,

Kaj mola parolo rompas oston.

16 Kiam vi trovis mielon, manĝu, kiom vi bezonas,

Por ke vi ne fariĝu tro sata kaj ne elvomu ĝin.

17 Detenu vian piedon de la domo de via proksimulo;

Ĉar alie vi tedus lin kaj li vin malamus.

18 Kiel martelo kaj glavo kaj akra sago

Estas tiu homo, kiu parolas pri sia proksimulo malveran ateston.

19 Kiel putra dento kaj malforta piedo

Estas nefidinda espero en tago de mizero.

20 Kiel demeto de vesto en tempo de malvarmo, kiel vinagro sur natro,

Tiel estas kantado de kantoj al koro suferanta.

21 Se via malamanto estas malsata, manĝigu al li panon;

Kaj se li estas soifa, trinkigu al li akvon;

22 Ĉar fajrajn karbojn vi kolektos sur lia kapo,

Kaj la Eternulo vin rekompencos.

23 Norda vento kaŭzas pluvon,

Kaj ĉagrenita vizaĝo kaŝatan parolon.

24 Pli bone estas loĝi sur angulo de tegmento,

Ol kun malpacema edzino en komuna domo.

25 Kiel malvarma akvo por suferanto de soifo,

Tiel estas bona sciigo el lando malproksima.

26 Virtulo, kiu falas antaŭ malvirtulo,

Estas malklara fonto kaj malbonigita puto.

27 Ne bone estas manĝi tro multe da mielo;

Kaj ne glore estas serĉi sian gloron.

28 Homo, kiu ne povas regi sian spiriton,

Estas urbo detruita, kiu ne havas muron.