1 Filho meu, Pv 2.1;6.20observa as minhas palavras
e entesoura em ti os meus mandamentos.
2 Pv 4.4Observa os meus mandamentos, e vive,
e guarda a minha lei como Dt 32.10;Sl 17.8;Zc 2.8a menina dos teus olhos;
3 ata-os aos teus dedos
Pv 3.3e escreve-os na tábua do teu coração.
4 Dize à sabedoria: Tu és minha irmã;
e chama ao entendimento a tua parenta,
5 para te Pv 6.24guardarem da Pv 5.3mulher estranha,
Pv 5.20da estrangeira que Pv 6.24lisonjeia com as suas palavras.
6 Pois, estando eu Jz 5.28à janela da minha casa,
espiei Ct 2.9pelas minhas grades;
7 vi entre Pv 1.22os simples,
discerni entre os moços
um mancebo Pv 6.32falto de entendimento,
8 que passava pelas ruas junto Pv 7.12à esquina da estrangeira,
seguindo o caminho Pv 7.27da casa dela,
9 Jó 24.15no crepúsculo, à tarde do dia,
à noite fechada e na escuridão.
10 Eis que lhe saía ao encontro uma mulher
Gn 38.14-15ornada à moda das prostitutas e astuta de coração.
11 Ela é Pv 9.13turbulenta e obstinada;
os seus pés não param em casa.
12 Ora está nas ruas, ora, Pv 9.14nas praças
Pv 23.28e põe-se de emboscada a cada esquina.
13 Assim, pegou dele, e o beijou,
e, com Pv 21.29uma cara sem vergonha, lhe disse:
14 Sacrifícios de Lv 7.11ofertas pacíficas estão comigo;
hoje, Lv 7.16paguei os meus votos.
15 Por isso, saí para me encontrar contigo,
para te procurar, e te achei.
16 Cobri a minha cama com Pv 31.22cobertas,
com colchas Is 19.9;Ez 27.7de linho do Egito, de várias cores.
17 Perfumei o meu leito
com Sl 45.8mirra, aloés e Êx 30.23cinamomo.
18 Vem, embriaguemo-nos de amor, até que amanheça o dia;
alegremo-nos com amores.
19 Pois meu marido não está em casa,
foi fazer uma viagem dilatada.
20 Levou consigo um Gn 42.35saquitel de dinheiro;
lá para o dia da lua cheia voltará para casa.
21 Ela fê-lo ceder com o seu muito falar;
com Pv 5.3;6.24a lisonja dos seus lábios o arrasta.
22 Ele a segue logo,
como o boi que vai ao matadouro
ou como louco agrilhoado para a correção,
23 até que uma seta lhe traspasse o fígado,
como o Ec 9.12pássaro se apressa para o laço,
sem saber que está armado contra a sua vida.
24 Agora, pois, filhos, Pv 5.7escutai-me;
e atendei às palavras da minha boca.
25 Pv 5.8Não se desvie para os seus caminhos o teu coração,
não andes perdido pelas suas veredas.
26 Pois ela a muitos tem feito cair feridos;
e muitíssimos são os que têm sido Pv 9.18mortos por ela.
27 Pv 2.18;5.5;9.18A sua casa é o caminho do Sheol,
que desce às câmaras da morte.
1 Mia filo! konservu miajn vortojn,
Kaj gardu ĉe vi miajn moralordonojn.
2 Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu;
Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.
3 Ligu ilin al viaj fingroj;
Skribu ilin sur la tabelo de via koro.
4 Diru al la saĝo: Vi estas mia fratino;
Kaj la prudenton nomu mia parencino;
5 Por ke vi estu gardata kontraŭ fremda edzino,
Kontraŭ fremdulino, kies paroloj estas glataj.
6 Ĉar mi rigardis tra fenestro de mia domo,
Tra mia krado;
7 Kaj mi vidis inter la naivuloj,
Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,
8 Kiu pasis sur la placo preter ŝia angulo,
Kaj iris la vojon al ŝia domo,
9 En krepusko, en vespero de tago,
Kiam fariĝis nokto kaj mallumo.
10 Kaj jen renkonte al li iras virino
En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.
11 Bruema kaj vagema;
Ŝiaj piedoj ne loĝas en ŝia domo.
12 Jen ŝi estas sur la strato, jen sur la placoj,
Kaj apud ĉiu angulo ŝi embuskas.
13 Kaj ŝi kaptis lin, kaj kisis lin
Kun senhonta vizaĝo, kaj diris al li:
14 Mi devis alporti dankan oferdonon;
Hodiaŭ mi plenumis mian solenan promeson.
15 Tial mi eliris al vi renkonte,
Por serĉi vian vizaĝon, kaj mi vin trovis.
16 Mi bele kovris mian liton
Per multkoloraj teksaĵoj el Egiptujo.
17 Mi parfumis mian kuŝejon
Per mirho, aloo, kaj cinamo.
18 Venu, ni ĝuu sufiĉe volupton ĝis la mateno,
Ni plezuriĝu per la amo.
19 Ĉar mia edzo ne estas hejme,
Li iris en malproksiman vojon;
20 La sakon kun mono li prenis kun si;
Li revenos hejmen je la plenluno.
21 Ŝi forlogis lin per sia multeparolado,
Per sia glata buŝo ŝi lin entiris.
22 Li tuj iras post ŝi,
Kiel bovo iras al la buĉo
Kaj kiel katenita malsaĝulo al la puno;
23 Ĝis sago fendas al li la hepaton;
Kiel birdo rapidas al la kaptilo,
Kaj ne scias, ke ĝi pereigas sian vivon.
24 Kaj nun, infanoj, aŭskultu min,
Atentu la vortojn de mia buŝo.
25 Via koro ne flankiĝu al ŝia vojo,
Ne eraru sur ŝia irejo;
26 Ĉar multajn ŝi vundis kaj faligis,
Kaj multegaj estas ŝiaj mortigitoj.
27 Ŝia domo estas vojoj al Ŝeol,
Kiuj kondukas malsupren al la ĉambroj de la morto.